«

»

Μαΐ 31

ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ ΜΕ ΑΓΙΟΥΣ !!!

Ανήμερα της Άλωσης της Πόλης των Πόλεων, της Κωνσταντινούπολής μας , φέτος, το 2017, ήρθαν πολλές εμπειρίες και πληροφορίες στο προσκήνιο από το παρελθόν και ευχαριστούμε Τον Μέγα Θεό Χριστό και Την Παναγία Μητέρα Του γι΄ αυτό, μα ειδικά τον Φοβερό μας Άγιο Παϊσιο που συνεχώς προσπαθεί με κάθε τρόπο να ηρεμήσει τις ψυχές μας και να σωθούμε με Τις Πρεσβείες Του!
Η Αγάπη Του Θεού δεν είναι κάτι στάσιμο και λιμνάζον, αλλά ρυάκι που πρέπει να τρέχει και να δροσίζονται όσοι διψούν !
Κυρίως αυτοί που αισθάνονται μόνοι και απομονωμένοι. Χιλιάδες γύρω μας, ίσως και εμείς οι ίδιοι κάποια φορά, νιώθουν ανάλογα συναισθήματα στην θλιβερή πιά εποχή μας.

Α] Δεχτήκαμε λοιπόν τις φοβερές αποκαλύψεις κάποιου χριστιανού για τον Άγιο Παϊσιο κι ένα φίλο της αγιότητος από τη Λαμία, τις οποίες διασταυρώσαμε στην συνέχεια και σας κάνουμε κοινωνούς, διότι τίποτα καλό δεν αφήνει ο Μέγας Θεός μας να μένει κρυφό!
-Ξέρετε πόσες φορές επισκέφτηκα Τον Άγιο Παϊσιο; Μας είπε ένας προσκυνητής.
-Έ όχι…
-Ναί, πήγα πήγα τότε και με τον τάδε και τον τάδε και τον τάδε.. Πολλές φορές στην Παναγούδα, πολλά χρόνια .. Αλλά ήμουν τόσο άσχετος, που δεν ήξερα με ποιόν μιλούσα!
-Την πρώτη φορά τον είδα – Τον Άγιο Παϊσιο – να κρατάει ένα πουλάκι τόσο όμορφο. Τον ρώτησα και μου είπε πώς ήταν κοκκινολαίμης!….
-Ξέρεις πόσοι Άγιοι είναι γύρω μας και δεν τους ξέρουμε !

Β] -Εγώ είχα έναν δίπλα μου – συνέχισε ο ιεραποδημητής – χρόνια, και άργησα να Τον καταλάβω, τον Αθανάσιο Κοντούλη, έτσι τον έλεγαν και υπηρετούσε αφιλοκερδώς εδώ στην Χριστιανική Εστία Λαμίας… Την ευχή Του να έχουμε από Τον Ουρανό!
Με αυτόν τον Αθανάσιο Κοντούλη, όποτε πηγαίναμε στο Άγιο Όρος, δεν μίλαγε ο Άγιος Παϊσιος, απλά τον αγκάλιαζε με θέρμη και τον φιλούσε! Γνώριζε με τη Χάρη Του Θεού την ψυχή και δεν χρειαζόντουσαν λόγια πολλά!
Κάποια χρονιά, το 1980, ξαναπήγαμε Άγιο Όρος, είχε κοιμηθεί ο Αθανάσιος Κοντούλης, και ενώ είχε πολλούς άλλους επισκέπτες ο Άγιος Παϊσιος μας πλησίασε και ρώτησε αμέσως :
-Τι κάνει Ο Άθανάσιος;
– Άα, πέθανε, πάτερ Παϊσιε, του είπαμε!
-Ναί.. Άγιος!!! Στην Αγκαλιά Του Θεού απάντησε ο Άγιος!
-Το ήξερε, απλά ήθελε να το μάθουμε εμείς που δεν καταλαβαίναμε ποιόν είχαμε τόσο καιρό δίπλα μας!

Γ] Επίσης εκείνη την ίδια ημέρα ένας από την παρέα μας τον ρώτησε:
-Ξέρετε, πάτερ Παϊσιε, μια ηγουμένη στην Κοζάνη; Μαγδαληνή, τη λένε, και έχει πολλές μοναχές στο μοναστήρι… Έφυγε από το κανονικό ημερολόγιο και πήγε με το παλαιό… Σάν να μην έφτανε αυτό, διαδίδει παντού πως ο Άγιος Νεκτάριος και Θαυματουργός δεν είναι Άγιος!
-Άχ παιδάκι μου, την πλάνεψε ο πονηρός πολύ, απάντησε ο Όσιος Παϊσιος.. και συνέχισε με χιούμορ..
-Και ξέρεις; Από τότε που η Μαγδαληνή είπε πως δεν είναι Άγιος ο Άγιος Νεκτάριος, στεναχωρέθηκε και σταμάτησε να κάνει Θαύματα!
– Αχαχαχαχαχαχα!
Είχε φοβερό χιούμορ ο Άγιος Παϊσιος και αποστομωτικό!

Δ] Όλα αυτά μας έκαμαν να αρχίσουμε να ερευνούμε, τι είχε κάμει καλό – κρυφό ο συνεργάτης μας Αθανάσιος Κοντούλης, και τον είπε ΄Αγιο ο πάτερ Παϊσιος….
Και έμαθα πολλά!
Είχε βοηθήσει πολύ κόσμο φτωχό! Αλλά έμαθα και ένα θαύμα του με την βοήθεια Του Θεού!
Υπήρχε ένα μέρος που το έλεγαν στοιχειωμένο στη Λαμία, πιθανόν να έκαναν συνάξεις εκεί τα Δαιμονικά Πνεύματα, και ο κόσμος άκουγε τις νύχτες κραυγές, ουρλιαχτά και φοβόταν να περάσει απο εκεί!
Κάποιος το είπε στον Αθανάσιο και αυτός το αποφάσισε.
– Δέν φοβόμαστε τίποτα! Μόνο Τον Χριστό Θεό μας, είπε, θα πάμε εκεί να κάνουμε προσευχή!
Δέν πήγαινε όμως κανείς μαζί του και πήρε έναν μπαντζανάκη του “αναίσθητο” – υπναρά, με την καλή έννοια, και πήγαν !
Ο μπατζανάκης έκαμε μαζί με τον Αθανάσιο προσευχή και μετά κοιμήθηκε.. Ο Αθανάσιος Κοντούλης συνέχισε να διαβάζει εκεί. σε αυτό το παλιομέρος, όρθιος το Ιερόν Ευαγγέλιο !
Κάποια στιγμή ξυπνά ο μπαντζανάκης και βλέπει σαν σε όραμα κάποιον να κρατάει έναν δίσκο με πολλά γλυκά και να προσφέρει στον Αθανάσιο λέγοντας:
– Πάρτε ένα να γλυκαθείτε .. να ξεκουραστείτε, όσο διαβάζετε εδώ, Αθανάσιε..
-Στο όνομα Της Αγίας Τριάδος, εξαφανίσου απ΄ εδώ πονηρό πνεύμα, φώναξε ο Αθανάσιος!
Κοσμοχαλασιά έγινε μέσα σε λίγα λεπτά, είπε ο αυτήκοος μάρτυρας!
Αστραπές, βροντές, ουρλιαχτά στο σκοτεινό σπίτι και αμέσως σιωπή!
Μετά από αυτό το γεγονός ποτέ δεν ξαναπαραπονέθηκε κανείς κάτοικος πως κάτι άκουσε! Καθάρισε το μέρος η Αγία του Ψυχή. Ο Θεός δηλαδή δι΄ αυτού!
Φοβερή ψυχή!

Ε] Μετά, ένας Ιερέας, όταν πιά είχε πάει στον Χριστό ο Αθανάσιος Κοντούλης, κοιμήθηκε σε ένα ράντσο που είχε στην Χριστιανική Εστία για λίγες ημέρες, και κάθε βράδυ μια γάτα πήγαινε και κοιμόταν κάτω στα πόδια Του Ιερέα, όπως έκαμε με τον μακάριο Αθανάσιο. Τον αγαπούσαν τα ζώα, όπως συνέβαινε και με τον Άγιο Παϊσιο!
-Τα ζώα αναγνωρίζουν την αγνή ψυχή και γυρίζουν στην φιλική κατάσταση που είχαν με τον Αδάμ στον Παράδεισο!
Αλήθεια, πόσοι Άγιοι κρύβονται γύρω μας και κάθε μέρα τους αδικούμε και τους προσπερνούμε!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *