ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

Υπάρχει επιδημία, πανδημία, εποχιακή γρίπη, όπως θέλετε πέστε το,  και όλοι πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας και ασφαλώς το πράττουμε το κατά δύναμιν.

Όμως  είναι υπερβολική και απόλυτη η συμπεριφορά του κράτους, ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα, προς την Εκκλησία. Πολλοί ειδήμονες, νομικοί και καθηγητές πανεπιστημίου, την χαρακτήρισαν καταχρηστική, αντισυνταγματική και καταλυτική της θρησκευτικής ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η ιατρική επιστημονική κοινότητα επίσης, ανά τον κόσμο, δεν έχει την ίδια άποψη για όλα τα περί την νόσον λεγόμενα και αποφασιζόμενα.

Παλαιότερες δηλώσεις των εκπροσώπων της πολιτείας και των λοιμωξιολόγων εντός της Ελλάδος μιλούσαν για μικρότερες ή μεγαλύτερες πανδημίες σε ετήσια βάση, που κάθε χρόνο απασχολούσαν την ιατρική κοινότητα.

Όλες οι Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες Συνοδικά, ακόμη και επαρχιακές Σύνοδοι μέσα στο ίδιο κράτος, δεν συναίνεσαν στο κλείσιμο των ναών και στην παύση και αναστολή των λειτουργιών. Ούτε όλοι οι Επίσκοποι συμφωνούν για την τηρητέα τακτική. Δηλαδή όλοι αυτοί, οι Σύνοδοι και οι Επίσκοποι Σερβίας, Βουλγαρίας, Πολωνίας, Ρωσίας, θα κριθούν ως ανθρωποκτόνοι;

Οι εξουσίες ως θεσμοί είναι από τον Θεό, πάσα εξουσία είναι από το Θεό ως θεσμός, όχι όμως και κάθε άρχοντας και κάθε απόφασή του είναι κι αυτά θεόσταλτα. Δηλαδή θεόπεμπτος ο Ηρώδης, ο Νέρωνας, ο άλλος Ηρώδης ο σκωληκόβρωτος; Έλεος! Λίγο διάκριση!!! Τι λέγει ο άγιος Αζαρίας; «Για τις αμαρτίες μας μας παρέδωκες, Κύριε,  στον χειρότερο άνθρωπο και άρχοντα».

Εμείς δεν παραβαίνουμε τους νόμους του κράτους. Τους υπερβαίνουμε διά της πίστεως. Ούτε να αρρωστήσουμε πάμε στους ναούς, ούτε άλλους να κολλήσουμε. Πάμε όπως πηγαίνουμε παντού με τις ανάλογες προφυλάξεις.

Το αντάρτικο των πόλεων είναι συνήθεια των κομμουνιστών, το αντάρτικο όμως κατά της πίστεως είναι εκκοσμίκευση και υποταγή στη λογική της κοσμικής εξουσίας.

«Δια πίστεως περιπατούμεν». Ο Μ. Βασίλειος περιποιόταν και ασπαζόταν τους λεπρούς στη Βασιλειάδα. Δεν κόλλησε λέπρα ούτε τη μετάδωσε σε κάποιον άλλον. Είχε αγάπη και πίστη ο άνθρωπος.

Τώρα έπιασε μερικούς η συμμόρφωση προς τους νόμους του κράτους. Τώρα δηλώνουν υπακοή στον Καίσαρα. Μέχρι τώρα διαμαρτυρόμασταν για όλα τα αντιχριστιανικά νομοσχέδια, ακόμη και για την αφίσα για το αγέννητο παιδί που κατέβασαν από το Μετρό… Τώρα όμως γίνονται και είναι όλα καλά καμωμένα… Τίποτε δεν μας υποψιάζει ότι δεν πρέπει νάχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο κράτος.

Γιατί ονόμασε τον Ηρώδη αλεπού ο Χριστός; (Λουκ. ιγ΄32) Λέγει στο υπόμνημα ο αείμνηστος Τρεμπέλας, ότι δεν μπορεί να δείξει τους οδόντας του λέοντος και καταφεύγει στην πανουργία της αλεπούς.

Καλές είναι οι περιπτώσεις της υπομονής κάποιων φυλακισμένων αγίων, οι οποίοι εκ βαθέων ήθελαν, αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορούσαν να κοινωνήσουν… Η παράδοσή μας όμως τι λέγει και η συνολική συμπεριφορά των πατέρων τι μας διδάσκει…; Ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος δεν μετέλαβε των αχράντων μυστηρίων πριν από την τελική μάχη; Ο Ρωγών Ιωσήφ δεν μετέλαβε τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου πρίν από την ηρωϊκή έξοδο; Ούτε αυτό δεν επιτρέπεται να κάνουμε;

Εδώ έχουμε το παράδειγμα με τα φίδια στην έρημο. Γλύτωναν από τα θανατηφόρα δαγκώματά τους όσοι ατένιζαν και προσέβλεπαν με πίστη  στο χάλκινο φίδι που έφτιαξε ο Μωϋσής κατ΄ εντολήν  του Χριστού. Αν οποιοδήποτε κουταλάκι μεταδίδει νόσο, η αγία λαβίδα όχι. Τόσο απλά!

Είναι ακατανόητη η τόση σύγχυση που επικρατεί σε θεολογικά και εκκλησιαστικά μυαλά σχετικά με το ποια στάση πρέπει να κρατήσουν οι χριστιανοί. Αλλά τουλάχιστον πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η απόλυτη θέση της πολιτείας σε βάρος της Εκκλησίας με αφορμή την αρρώστεια και η ασυνεννοησία της με τη Σύνοδο δείχνει τουλάχιστο μια πρόθεση.

Περίεργο πράγμα! Τόση εμπάθεια για τη θεία λειτουργία και τη θεία Κοινωνία;

Εγώ δεν έχω κατοικίδιο, τρώω κάθε μέρα ρύζι σαν τους κινέζους, δεν θέλω να πάω στο μαγαζί, ούτε να αθληθώ θέλω… Άλλοι θέλουν. Θέλω όμως να πάω στην Εκκλησία να λειτουργηθώ και να κοινωνήσω. Αλλοι δε θέλουν…. Γιατί σε μένα απαγορεύονται αυτά που σε άλλους και αλλού επιτρέπονται.

Εξάλλου ο ίδιος λαός είμαι. Πως εμπιστεύεται το κράτος τους χριστιανούς για τα Super Markets έστω και με περιοριστικούς όρους και δεν τους αφήνει υπό όρους και στην Εκκλησία; Με περιοριστικούς όρους κι εκεί. Γιατί νομίζει ότι στην Εκκλησία  δεν θα τηρηθεί καμιά διάταξη; Όχι. Θα γίνει αυτό που γίνεται στις Τράπεζες, στα καταστήματα, στις υπηρεσίες και όπου αλλού. Στην Εκκλησία όμως λένε όχι. Γιατί;

Εγώ ο ίδιος Έλληνας είμαι που πάω στο υπερκατάστημα να πάρω τρόφιμα για να ζήσω, εγώ ο ίδιος είμαι που θέλω να πάω εκκλησία για να κοινωνήσω. Εκεί με θεωρεί υπεύθυνο κι εδώ ανθρωποκτόνο. Εκεί δεν μεταδίδω μικρόβια σ΄ ένα γεμάτο κατάστημα και εδώ εγκληματώ σε μια άδεια εκκλησία. Εκεί μ΄αφήνει για να ζήσει το σαρκίον μου, είναι υπόθεση ζωτικής σημασίας, έστω κι αν κολλήσω θάνατο, εδώ δεν με αφήνει για να ζήσει η ψυχή μου!!

Ας γίνει μια στατιστική εδώ και τώρα: πόση κινητικότητα υπάρχει σ΄αυτή την εποχή του κορωναϊού στην Ελλάδα. Μόνη ακίνητη είναι η Εκκλησία και μόνοι ακίνητοι είναι οι ιερείς: Καμμιά ιεροπραξία. Ούτε από άλλο ναό ράδιο ή TV η αναμετάδοση. Εμείς στην Ορθοδοξία δεν έχουμε τηλεποιμαντορία, τηλεεξομολόγηση τηλεευχέλαιο, τηλεεξορκισμό ή τηλεκοινωνία. Ή μαθήματα μέσω  skype…

Γιατί στα υπερκαταστήματα κι αλλού όλοι πάνε αυτοπροσώπως οι άνθρωποι και στην Εκκλησία κεκλεισμένων των θυρών;

Αρα δεν θέλει το κράτος την Εκκλησία ανοιχτή, δεν θέλει τη λειτουργία, σαφώς δε θέλει τη θεία κοινωνία και μου δίνει το δικαίωμα να του καταλογίσω εμπάθεια, σχέδιο, πρόθεση και πολεμική. Βρήκε την ευκαιρία τώρα με την πανδημία να βγάλει το άχτι του προς την Εκκλησία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Λοιπόν, ας με αφήσει το κράτος  να είμαι τόσο επικίνδυνος και στο ναό μου, όσο είμαι και στο κατάστημα και στην τράπεζα και στην εφορία και στο στρατόπεδο και στο λεωφορείο ή το τρένο και στην άθληση και στο αεροπλάνο και με το σκυλάκι μου και στα αδέσποτα και στα ιατρεία και στα φαρμακεία και μη με κοροϊδεύει με την υποκρισία του και τον εμπαιγμό του, υποστηριζόμενος από τις αδιακρισίες των «ευλαβών» που έλεγε και ο άγιος Παϊσιος. Τι στο καλό, πρέπει να πάθουμε φανερό διωγμό για να μάθουμε ότι στόχος τους ήταν πρωτίστως οι Εκκλησίες;

ΤΟ ΜΕΓΑ ΟΡΑΜΑ του 2020

Ένας ιερέας της επαρχίας προσευχόμενος  στο σπίτι του αυτές τις μέρες του εγκλεισμού λόγω του κορωναϊού, έπεσε σε έκσταση και είδε ένα εξαίσιο όραμα που άρχιζε από την 1η του Απρίλη και συνεχιζόταν μέχρι το Πάσχα, ίσως και μετά…

Είδε πρώτα πρώτα την Τετάρτη 1η Απριλίου τους Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους να φωνάζουν από την κρεμάλα τους και τα φυλακισμένα μνήματά τους, στεφανωμένοι και φωτεινοί, σε πλήθος κόσμου να πάει το πρωί στους ναούς να προσευχηθεί κατ΄ιδίαν, να κρούσει τη θύρα του Παραδείσου με μυστικές προσευχές, ώστε να φωτίσει η χάρη του Αγ. Πνεύματος του Συνοδικούς Πατέρες να μη υποκύψουν δουλικά το κεφάλι στις αποφάσεις του Αχαάβ και της Ιεζάβελ, αλλά σαν τον Προφήτη Ηλία να σπάσουν τις κρατικές αλυσίδες και να σηκώσουν τον πεσμένο λαό.

Μετά είδε την Παναγία, με απλωμένο το Ωμοφόριό της πάνω από την Ελλάδα να καλεί τον  κόσμο στον Ακάθιστο Ύμνο, την Παρασκευή 3 Απριλίου, να ψάλλει όλος ο λαός όρθιος και γονατιστός τις στάσεις των Χαιρετισμών, είτε στα σπίτια είτε στους ναούς ή έξω από τους Ναούς και μέσα σε μια υπερκόσμια μελωδία ακουγόταν ο Εθνικός Ύμνος της Εκκλησίας και τα εκατομμύρια «ΧΑΙΡΕ» των Ορθοδόξων, στις πλατείες, στα μπαλκόνια, στα γήπεδα, στους δρόμους, παντού λιβάνια και θυμιάματα, παντού  χτυπούσαν οι καμπάνες για τη Βασίλισσα των Ουρανών.

Στη συνέχεια μεσολάβησε μια βδομάδα σιωπής. «Ουκ ήν φωνή ουκ ήν ακρόασις». Αυτή τη βδομάδα όμως φάνηκαν πάνω στη γη πολλές φωτιές. Άπειρες φωτιές. Σε μικρά σπίτια, σε δωμάτια, σε κρυφά σχολειά και μοναστήρια, σε ξωκκλήσια και γραφεία, σε πόλεις, σε χωριά, όπου μπορούσε κανένας να φαντασθεί. Μέγα μυστήριο! Η γη φλεγόταν, αλλά δεν καιγόταν. Άγγελος Κυρίου τότε φώναξε και είπε και στους άλλους: Τι είναι το ορώμενο τούτο; Κι απάντησε ο Μέγας Αρχάγγελος: «ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ και ΕΥΦΡΑΝΘΩΜΕΝ ΕΝΘΕΩΣ». Κάτω στη γή καίνε οι πιστοί τα αγκάθια και τα ζιζάνια από τα χωράφια τους με μυστικές εξομολογήσεις. Όλος ο αγγελικός κόσμος τότε ξέσπασε σε ακατάπαυστες δοξολογίες.

Ύστερα είδε ο ιερέας «εν οράματι» την Κυριακή των Βαϊων 12 Απριλίου τον άγιο Πατριάρχη και Ιερομάρτυρα του Γένους μας, τον Γρηγόριο τον Ε΄ να καλεί τους Έλληνες στην Εκκλησία, να λειτουργηθούν και να πάρουν βάγια από τα χέρια του, μη φοβηθούν κανένα. Φώναζε με τα λόγια του ποιητή: «Μη ξεχνάτε πολεμάρχοι, το σχοινί του Πατριάρχη». Εκεί όμως έγινε και το μεγάλο θαύμα: Φάνηκε ξαφνικά ο Κύριος της δόξης πάνω στο γαϊδουράκι και ένα εκατομμύριο λαός πλημμύρισε τους δρόμους της Ελλάδας, φώναζε ΩΣΑΝΝΑ και μπήκαν όλοι στις εκκλησιές, άνοιξαν μόνες τους οι άγιες θύρες, «αορασία πατάξας περιπολικά και αστυνομικούς».

Κατόπιν έγινε Ημίωρο σιγής περίπου τρείς Ημέρες. Σα να χάθηκε ο κόσμος και ξαφνικά τη Μ. Τετάρτη 15 Απρίλη  το απόγευμα όλος ο δοκιμασμένος λαός, κυρίως οι νεώτεροι, σε ατέλειωτες σειρές περίμεναν έξω από τους Ναούς και έπαιρναν το Φάρμακο του Θεού, το άγιο Ευχέλαιο, «εις υγείαν ψυχής και σώματος και εις ίασιν πάσης φανεράς και λανθανούσης ασθενείας». Μετά φεύγοντας με το αστείρευτο αυτό φάρμακο, φάνηκε  ψηλά στον ουρανό, πάνω από κάθε ναό σημείο που έγραφε: «Το Εμβόλιο του Θεού»! Με αυτό στα χέρια πήγαιναν στα σπίτια τους, στους γέροντες και στα μικρά παιδιά.

Την άλλη μέρα, Μ. Πέμπτη 16 Απριλίου, μια από τις πιο άγιες μέρες του χρόνου, άνοιξε ο ουρανός λίγο μετά τα μεσάνυχτα και κατέβηκε από ψηλά «ανώγαιον μέγα εστρωμμένον», ο Μυστικός Δείπνος. Ήταν  όλοι εκεί, ο Χριστός, οι άγιοι Απόστολοι, Μάρτυρες, Οσιομάρτυρες και Νεομάρτυρες, Άγιοι Πατέρες και Ομολογητές και ο Μέγας Αρχιερέας Χριστός τέλεσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και φώναξε όλο το βαπτισμένο λαό «Μετά φόβου Θεού Πίστεως και αγάπης» να μεταλάβει, χωρίς να φοβηθεί τίποτε άλλο.

Τους μετάλαβε όλους με τα χέρια Του. Άλλοι έκλαιγαν, όλοι δόξαζαν, πολλοί γονάτιζαν και φιλούσαν τα χέρια Του και των Αποστόλων τα τραύματα. Μόνο ένας έλειπε ο Ιούδας εκείνη τη νύχτα… Είχε πάει σε κάτι σκοτεινά κτήρια στο Σύνταγμα και στην Ηρώδου Αττικού. Τον χάσανε αυτόν. Χάθηκε. Το μυστικό αυτό πανηγύρι κράτησε μέχρι το πρωί, ξημερώματα. Όλοι έφυγαν με κοκκινισμένη τη γλώσσα τους από το Αίμα του Αρνίου και ήταν «ως λέοντες πύρ πνέοντες».

Την άλλη μέρα επί Τρίωρο σκοτείνιασε ο ουρανός. Όλα ήταν πένθιμα και λυπητερά. Μ. Παρασκευή 17 Απριλίου. Η Παναγία Μητέρα του Χριστού έκλαιγε στο Γολγοθά. Αλλά, παρατηρήθηκε παράξενο φαινόμενο το πρωί: δεν άνοιγαν οι Εκκλησίες. Μπροστά στις Βασιλικές θύρες είχαν μαζευτεί του κόσμου και των κήπων τα λουλούδια. Λόγω του μεγάλου διωγμού και της μεγάλης θλίψεως, άγγελος Κυρίου επισκέφτηκε το βράδυ τους ανθοπώλες της περιοχής και αυτοί έφεραν τα εύοσμα άνθη του Παραδείσου για τον Επιτάφιο του Κυρίου τους. Απλοί άνθρωποι έκαναν επίσης το ίδιο, όσοι είχαν κήπο ή ήταν από χωριά. Οι Επιτάφιοι όλοι της Ελλάδος μοσχοβολούσαν, έλαμπαν, ευωδίαζαν. Μύρα και άνθη. Άνθη και μύρα.

Το Μ. Σάββατο 18 Απριλίου φάνηκε στο όραμα τελείως διαφορετικό. Ο ιερέας μέσα στο όραμά του έκλαιγε πολύ. Δεν έβλεπε κόσμο. Νέκρα παντού. Κλειστά όλα. Στους ναούς κανένας. Τά Άγια Ποτήρια δεν άδειασαν, όπως γινόταν κάθε χρονιά. Το βδέλυγμα της ερημώσεως δεν θάφερνε το Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο. Κι εκεί ήταν κλειστά και σφραγισμένα. Αεροπλάνα δεν πετούσαν. Κάποια περίεργα πλάσματα βούϊζαν πάνω από τα μοναστήρια και κατέγραφαν την κίνηση. Που και που ακούγονταν σειρήνες. Όλοι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους «διά τον φόβον των Ιουδαίων». Οι άγγελοι των επτά Εκκλησιών δεν μπορούσαν να ησυχάσουν από την αγωνία τους. Όλοι ρώταγαν «Τις αποκυλήσει ημίν τον λίθον από της θύρας του μνημείου; Ήν γαρ μέγας σφόδρα».

Τότε ακούστηκε λόγος προφητικός. Πότε; Γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα ξημερώνοντας η Μεγάλη Ανάσταση του Χριστού και του κόσμου στις 19 Απριλίου. Ρώτησε ο Θεός τον προφήτη, αν οι πεθαμένοι και κλεισμένοι από το φόβο στα σπίτια τους Ορθόδοξοι Έλληνες μπορούν να αναστηθούν; Και πήρε εντολή από τον ίδιο το Θεό και φώναξε στις σβησμένες ψυχές και στα νεκρά και δηλητηριασμένα μυαλά: «Τιμής ηγοράσθητε, μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων» (Α΄ Κορ. ζ΄ 23). Αμέσως τότε ανέβηκαν νεύρα στους «ανοήτους και βραδείς τη καρδία» και ανωρθώθηκαν τα παραλελυμένα γόνατα των μελλοθανάτων και άνοιξαν τα μνημεία των σπιτιών και έγινε συναγωγή μεγάλη ζώντων λαμπαδηφορούντων. Άναψε από μόνο του το Άγιο Φως στις ψυχές, στα καντήλια, στις λαμπάδες. Γέμισαν οι πλατείες με χιλιάδες πιστών που δεν προσκύνησαν τη Βάαλ και όλοι μαζί έψαλλαν συνεχώς για σαράντα ημέρες το Νικητήριο Παιάνα του Αναστημένου Χριστού.

Λίγο πρίν από την Απόλυση και το τελευταίο «Χριστός Ανέστη», προτού κλείσει η αυλαία του ουρανού και λήξει το πανάγιο όραμα του ευλαβικού ιερέα,  εμφανίστηκε στην Ωραία Πύλη της Μεγάλης Αχειροποιήτου Εκκλησίας ο πνευματικός Πατέρας των Ελλήνων, ο Απόστολος Παύλος, και φώναξε με όλη τη δύναμη της αγγελικής ψυχής του: «Τελευταία φορά: Μη ξεχνάτε: Λυτρωθήκατε με το Πάντιμο Αίμα του Χριστού. «Αυτού ακούετε» και ποτέ πλέον  ΜΗ ΓΙΝΕΣΘΕ ΞΑΝΑ ΔΟΥΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ».

«Λόγω κορωναϊού» ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Δεν είναι δυνατόν όλοι οι ευκτήριοι οίκοι και τα τζαμιά και οι συναγωγές στην Ευρώπη νάναι κλειστά και στην Ελλάδα να γεμίζουν οι Εκκλησίες και να παρουσιάζεται ένα μέλος της Ευρώπης, η Ελλαδίτσα,  ως θεοκρατικό κράτος… εν μέσω κορωναϊού.

Κλείστε επιτέλους τις Εκκλησίες αν θέλετε να μπείτε στην ενίσχυση των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν θέλετε να πάρετε και σείς κάποια ψύχουλα…. λόγω κορωναϊού.

Και άν δεν έχουν κλείσει ποτέ οι Εκκλησίες μέχρι τώρα στην Ελλάδα, τώρα μπορούμε να το κάνουμε, γιατί υπάρχει όντως επιδημία. Τι χολέρα, λέπρα και πανούκλα; Αυτή η νυχτερίδα από την Κίνα τά έκανε όλα. Χρυσή ευκαιρία.

Αφήστε κατά μέρος θαύματα, πίστη, θεία βοήθεια, Παναγία και Λείψανα, και ιδίως τη θεία μετάληψη. Λογική, επιστήμη και ιατρική πλέον. Υγεία πάνω από όλα.

Ρίχνουν αγιασμό οι αφελείς με τα datsun στους δρόμους… Γραφικότητες. Εμείς εδώ έχουμε ψάλτη και καθηγητή εκπρόσωπο που μας ενημερώνει κάθε απόγευμα. Σοβαρό άνθρωπο, ευσεβή, πολύτεκνο. Δεν μπορεί να λέγει ψέματα. Σ΄ αυτόν στηρίζεται κάθε Κοινή Υπουργική Απόφαση και Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.

Σας είπαμε να βγάλετε τους ιερείς από το δημόσιο και το ενιαίο μισθολόγιο. Δεν το κάνατε. Τώρα σφραγίστε τους ναούς να μη πέφτει ευρώ στα παγκάρια και αφήστε τους στην τελεία αδυναμία και απαξίωση. Αρκετά μας καπέλωσε η Εκκλησία με τη φιλανθρωπία της 10 μνημονιακά χρόνια. Έως πότε θα μας κυβερνάνε οι παπάδες και μάλιστα οι άμισθοι;

Τι σημαίνει πλειονοψηφεία ορθοδόξων και Σύνοδος και δημοψηφίσματα και συλλαλητήρια; Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο κεφαλές μέσα στο κράτος. Είμαστε λαϊκό – ουδετερόθρησκο κράτος και δεν μας νοιάζει η όποια θρησκευτικότητα των πολιτών. Αυτή είναι καθαρά ιδιωτική υπόθεση. Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Είπαμε ότι γεράσαμε ως πληθυσμός και πρέπει να «γονιμοποιηθούμε» από τους μετανάστες. Λεφτά για τους πολύτεκνους δεν δίνουμε. Ο πληθυσμός λοιπόν πρέπει να αλλοιωθεί και «ανανεωθεί» με έτοιμες οικογένειες. Κλείστε τους ελληνορθοδόξους μέσα στα σπίτια, απαγορεύστε την κυκλοφορία και φτιάξτε στα γρήγορα  δομές μουσουλμάνων μεταναστών παντού στην ενδοχώρα χωρίς αντιδράσεις. Δεν τους κολλάει αυτούς ο κορωνοϊός.

Με 800 κρούσματα γρίππης και καμμιά 30ριά νεκρούς, όπως και πέρυσι σχεδόν, είναι μια ευκαιρία να πανικοβάλλουμε τον πληθυσμό, να έχουμε ένα άλλοθι για μείωση και περαιτέρω συρρίκνωση μισθών και συντάξεων. Μιλάτε συνεχώς για τον κορωναϊό στα κανάλια.

Η Εκκλησία της Σερβίας, Γεωργίας, Πολωνίας, Ρωσίας αφήνουν ελεύθερους τους χριστιανούς. Δεν μας νοιάζει γι΄ αυτούς. Αυτοί παραμένουν ακόμη με τη «μαμά» Ρωσία. Θα πέσουν κι αυτοί σιγά σιγά. Εξάλλου διασπάσαμε ήδη τους Ορθοδόξους και με το αυτοκέφαλο…

Εδώ είναι ΕΕ και δεν θα αφήσουμε ένα λαό ελεγχόμενο από τους παπάδες να κοινωνάνε όλοι με το ίδιο κουταλάκι. Ο πάπας γιατί δεν το κάνει;

Τώρα όχι μόνο θα περικόψουμε μισθούς, αλλά επ΄ ουδενί θα ξαναδιοριστούν παπάδες. Δεν μπορούμε, προέχει η υγεία των πολιτών. Έχουμε άλλα έξοδα. Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Οι άλλες απαγορεύσεις σε super markets κλπ, τηρούνται δεν τηρούνται, λίγο μας νοιάζει. Όλες οι άλλες δομές λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας. Η απαγόρευση στην Εκκλησία, στα μοναστήρια και στα φιλανθρωπικά ιδρύματα και σε όλη την επικράτεια, πρέπει νάναι απόλυτη. Τι σημαίνει Πάσχα των Ελλήνων; Πάνε αυτά, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Τους χριστιανούληδες – κακά τα ψέματα – τους έχουμε στο χέρι. Πάλι εμάς θα ψηφίσουν. Τόσες φορές τους κοροϊδέψαμε. Ορκιστήκαμε στο Ευαγγέλιο, φιλάμε το χέρι του γέροντα αρχιεπισκόπου, θα φτιάξουμε και καμμιά δικογραφία σε κανένα «φανατικό» δεσπότη. Τώρα θα κυβερνήσουμε με τον φόβο του κορωναϊού.

Το πολύ πολύ να φέρουμε το άγιο Φως, θα δούμε βέβαια και γι΄ αυτό, αν θα γίνει… Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Μέσα σε αυτή την αιχμαλωσία κανένας δεν κατάλαβε ότι μπήκαν και τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Όλα τα επίμαχα θέματα θα περάσουν αμαχητί και ανεμπόδιστα. Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Ευτυχώς θ΄ αργήσουν να το καταλάβουν ότι είμαστε ΕΝΑ τα συστημικά κόμματα. Χρόνια τώρα αποφασίζουν οι αριστεροί και υλοποιούν οι δεξιοί.

 Όλα τα καταφέραμε τελικά: Πρέσπες, αλλαγή ταυτότητας φύλου, θρησκευτικά, ομοφυλοφιλία, σύμφωνο συμβίωσης, εκτρώσεις, μετανάστες, περιθωριοποίηση εκκλησίας, ανοιχτή κοινωνία, οικονομική εξαθλίωση, χωρίς να πέσει ούτε μια ντουφεκιά. Ας είναι καλά ο κορωναϊός.

Αλλοίμονο αν πέφταμε στο ίδιο λάθος με το παρελθόν. Θυμόμαστε όλοι τότε πούχε έρθει ο Πατριάρχης Δημήτριος και είχαν φέρει και την εικόνα του Άξιόν Εστί από το άγιο Όρος στην Αθήνα, μαζεύτηκαν 2 εκατομμύρια κόσμος και περίμεναν οκτάωρα για να προσκυνήσουν!

Ή την άλλη φορά με τις Λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου και τα εκατοντάδες λεωφορεία από όλη την Ελλάδα… Τέλειωσαν αυτά. Θα ζήσουμε πλέον με τον κορωναϊό και δε θα ξανασηκώσει κανένας κεφάλι. Θα χτυπήσουμε την Ορθοδοξία στην καρδιά, στη θεία Λειτουργία και στη θεία Κοινωνία.

Ούτε επιτάφιος, ούτε Πάσχα, φέτος. Θα πάει παραπίσω και το σχολικό έτος και τέρμα και οι Κατασκηνώσεις των Μητροπόλεων και των Συλλόγων, που πήγαιναν χιλιάδες παιδιά και τους άλλαζαν τα μυαλά ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και την πανθρησκεία που προωθούμε.

Ξεχάστε τον ελληνικό λαό που ξέρατε. Εδώ δε γιορτάσαμε για πρώτη φορά την 25η Μαρτίου και δεν κουνήθηκε φύλλο… Μη περιμένετε να αντιδράσουν ούτε τη Μ. Εβδομάδα. Ο φόβος πάγωσε την καρδιά τους. Δείξτε συνεχώς φέρετρα και μάσκες και αφήστε μετά το φόβο να κάνει τη δουλειά του.

Στα 400 χρόνια της σκλαβιάς οι Έλληνες έκαναν 145 επαναστατικά κινήματα, δηλαδή κάθε τρία χρόνια και από ένα και έγραψαν στην σημαία τους Ελευθερία ή Θάνατος. Μετά έγραψαν Ορθοδοξία ή Θάνατος. Σήμερα γράφουν ό,τι λένε οι Ειδήσεις.

Είδατε πως μέσα σε λίγο χρόνο με τον κίνδυνο της πανδημίας καταργήσαμε τις ελευθερίες του λαού και καταρρακώσαμε την οικονομία του; Με ποιο σκοπό; Προφανώς μια παγκόσμια οικονομία, μια παγκόσμια κυβέρνηση και μια πανθρησκεία.

Μετά θα ρθεί και το συγκεκριμένο εμβόλιο υποχρεωτικά και άλλα μέτρα και άλλοι περιορισμοί μέχρι τον ολοκληρωτικό  έλεγχο της ζωής μας, μείωση του πληθυσμού και το γενικό τσιπάρισμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στρώνεται σιγά σιγά το κράτος της Διεθνούς των Ασεβών και του βδελύγματος της ερημώσεως.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ !!!

Καταλάβαμε τι έχει γίνει;

Μεγάλη Τεσσαρακοστή του 2020 κι΄ένας ολόκληρος λαός καταδικάζεται σε αφορισμό και ακοινωνησία !

Α] Μέσα στην πιο ιερή περίοδο του χρόνου, που παραδοσιακά και σοφά η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία αυξάνει την δυνατότητα προσελεύσεώς μας στο Ποτήριο της Ζωής με τις Προηγιασμένες θείες Λειτουργίες, για να αγαπήσουμε και να ποθήσουμε πιο πολύ τον Εσταυρωμένο Χριστό, ο κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου διά των αρχόντων της γης, μας έβαλε σε καραντίνα και αποκλεισμό από τη Ζωή μας, τον Χριστό.

Β] Ναι, όλο αυτό έγινε για τις αμαρτίες μας, όπως είπαν και προσευχήθηκαν οι Τρείς Παίδες, ο άγιος Αζαρίας δηλαδή εξ ονόματός τους, αλλά τελικά αυτοί δεν υπάκουσαν στις προσταγές του άρχοντα και βασιλιά και συνέχισαν τη λατρεία τους.

Μπορούμε να δεχτούμε το γεγονός αυτό,  τον μεγάλο αυτό πειρασμό, τη δοκιμασία, το διωγμό, το σατανικό σχέδιο, τον λοιμό και την πανδημία ως παιδαγωγία  Θεού για τις αμαρτίες μας… Αλλά όχι και να σταματήσει η θεία Λειτουργία!

 Πάνω στην παγωμένη λίμνη της  Σεβαστείας και μέσα στην κάμινο του πυρός και μέσα στο λάκκο με τα λιοντάρια, και κάτω στις κατακόμβες, οι άγιοί μας συνέχιζαν τη λατρεία του αληθινού Θεού και δεν σταμάτησε ποτέ η αναίμακτη Ιερουργία του Μυστηρίου και του λόγου.

Γιατί άραγε; Διότι η θεία Λειτουργία και η θεία Κοινωνία είναι η ζωή μας και η δύναμή μας. Το όπλο μας κατά του διαβόλου.

Η τέλεσή της πρέπει να γίνεται όχι με έναν άνθρωπο και οι άλλοι από μακριά κι απόμακρα. Λειτουργία σημαίνει έργο του λαού, παρόντος με φυσική παρουσία του βαπτισμένου και χριστεπωνύμου πληρώματος. Εκκλησία σημαίνει στέλνω και καλώ το λαό να συμμετάσχει. Που, σε τηλεδιάσκεψη; Όχι βεβαίως, αλλά στον ιερό ναό!!!

Γ] Οι πρώτοι χριστιανοί προσκαρτερούσαν όλοι μαζί στις προσευχές, στη διδαχή των αποστόλων, στην κοινωνία της αγάπης και επικοινωνίας και στην κλάση του άρτου (Πράξ. β΄42).

Ο Μ. Βασίλειος λέγει ότι κοινωνούσαν οι χριστιανοί της εποχής του πάνω από τέσσερες φορές την εβδομάδα και οι ασκητές έπαιρναν μαζί τους τον άγιο Άρτο στα απομακρυσμένα κελιά τους για να κοινωνούν συχνά.

Ο ίδιος Άγιος Πατέρας λέγει ότι «το να κοινωνάμε συχνά και άξια αυτό σημαίνει ότι ζούμε και πιο πολύ». Όχι αριθμητικά προστίθενται χρόνια, χωρίς και αυτό να αποκλείεται, αλλά και ποιοτικά μέσα μας, βιωματικά αναγεννιόμαστε.

 Ο ίδιος ο Μ. Βασίλειος πέθανε στα 49 του χρόνια, αλλά δεν πέθανε λόγω της συχνής θείας κοινωνίας. Πέθανε για τη θ. Κοινωνία,  από την άσκηση και τον κόπο της αγάπης που έκανε με το αράχνιο σώμα του παρά το εύθραυστο της υγείας του για τον Χριστό και τον άνθρωπο.

Ποια ήταν η τελευταία πράξη επί της γης του εξόριστου αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου: Ντύθηκε με λευκά άμφια, κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων, σταύρωσε τα χέρια επί του στήθους, είπε το «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» και παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Πλάστη.

Γιατί ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος δεχόταν συχνά ως αιχμάλωτος του πασά στο Προκόπι της Ιωνίας τον πολύτιμο μαργαρίτη της θείας Κοινωνίας μέσα στο μήλο; Είχε πόθο Θεού και έπαιρνε δύναμη να σηκώσει το σταυρό του.

Γιατί έστειλε ο επίσκοπος Ρώμης τον άγιο Ταρσίζιο από την κατακόμβη με τη θεία Κοινωνία στον κόρφο του, μετά την «υπόγεια» θεία Λειτουργία, να πάει στους φυλακισμένους να κοινωνήσουν κι αυτοί; Διότι όλοι εκεί μέσα ήταν υποψήφιοι μάρτυρες και μελλοθάνατοι και χρειαζόντουσαν το εφόδιο της ζωής.

Στην αγ. Μαρία την Αιγυπτία έστειλε ο Θεός τον άγιο Ζωσιμά να την εξομολογήσει και να την κοινωνήσει, προτού πεθάνει στις εσχατιές της ερήμου…

 Και πόσα άλλα παραδείγματα αγίων ταυτόσημα με τα παραπάνω έχουμε στην εκκλησιαστική μας ιστορία!!! ….

Μήπως κι εμείς σήμερα δεν είμαστε κατά κάποιο τρόπο αιχμάλωτοι, φυλακισμένοι στα σπίτια μας, εξόριστοι από τον οίκο Κυρίου και σε εμπάργκο λόγω της επιδημίας; Δεν είμαστε υποψήφιοι άρρωστοι και «μελλοθάνατοι»; Δεν χρειαζόμαστε τη θεία Κοινωνία; Πώς και για ποιο λόγο τη στερούμαστε και με ποιο δικαίωμα τη στερούν από το λαό μας οι κρατικοί; Στους μεγάλους κινδύνους και στα όρια της πεπερασμένης υπάρξεώς μας χρειαζόμαστε – ιδιαίτερα τότε – το Χριστό.

Δ] Ασφαλώς και δεν μεταδίδει μικρόβια η Θεία Μετάληψη. Το ότι μπορεί να μουχλιάσει κάποια φορά μέσα στο άγιο Ποτήριο από ανθρωπίνη απροσεξία και αμέλεια του ιερέα, αυτό δεν σημαίνει ότι και με αυτή τη μορφή μπορεί να μεταδώσει μικρόβια.

Ποιος διανοήθηκε ποτέ να χύσει στο χωνευτήριο το περιεχόμενο ενός τέτοιου αγ. Ποτηρίου; Εδώ έχουμε ιερείς που κατέλυσαν το άγιο Ποτήριο με ζωϋφια και έντομα μέσα και έριξαν με ακλόνητη πίστη μέσα στα σπλάγχνα τους τη χυμένη στο δάπεδο και στα νοσοκομειακά σεντόνια του αρρώστου θεία Κοινωνία.

Ε] Αρρωσταίνουν και πεθαίνουν και οι Επίσκοποι βεβαίως και οι άγιοι ιερείς, όχι όμως από τη συχνή μετάληψη. Μουσεία ασθενειών ήταν και ο άγιος Παϊσιος και ο άγιος Πορφύριος και ο άγιος Ιάκωβος. Τι, άπό τη θεία μετάληψη; Άπαγε της βλασφημίας! Ασφάλεια και ταπείνωση και παιδαγωγία Θεού ήταν σ΄ αυτούς «τη υπερβολή των αποκαλύψεων» (Β΄Κορ.  ιβ΄7-10)  και για δική μας διδασκαλία.

Μια ζωή άρρωστος ήταν ο άγ,. Απόστολος Παύλος και όμως ζούσε και έλαμπε μέσα του ο Χριστός (Γαλ. β΄20).

ΣΤ] Άλλο υγεία σώματος και άλλο ο Χριστός στην καρδιά. Η πίστη κάνει θαύματα, αλλά και τα θαύματα εγείρουν πίστη (Ιωάν. ιβ΄10-11), αλλά το μεγαλύτερο δώρο και θαύμα δεν είναι αυτό της βιολογικής υπάρξεως ή της ακεραιότητας και διασώσεως του φυσικού περιβάλλοντος. Όλα αυτά έχουν ημερομηνία λήξεως.

Το μέγιστο θαύμα είναι αυτό που λέγει ο άγιος Συμεών ο Θεολόγος: «Όταν κοινωνώ, το χέρι μου γίνεται χέρι Χριστού, το πόδι μου πόδι Χριστού, το αίμα μου αίμα Χριστού… Συστέλλομαι όλος και ντρέπομαι που να ακουμπήσω τον εαυτό μου». Δηλαδή γινόμαστε σύσσωμοι και σύναιμοι Χριστού. Στην ουράνια μάλιστα βασιλεία πάλι θα μετέχουμε του Καινού Ποτηρίου της ζωής, όπως μας λέγει ο Χριστός μας. «Νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων» (Ματθ. κστ΄29)

Κάποιοι βεβαίως όπως λέγει και ο απόστολος Παύλος (Α΄Κορ. ια΄29-32) αρρωσταίνουν και μερικοί πεθαίνουν από την ανάξια όμως θεία Κοινωνία. Έτερον εκάτερον. Η θεία Κοινωνία είναι Φως, είναι και «πυρ καταναλίσκον…» Το λένε αυτό καθαρά οι ευχές της θείας Μεταλήψεως.

Ζ] Αλλά ποιος είναι ο κριτής που θα κρίνει έναν ολόκληρο λαό και θα του στερήσει τη βασικότερη σχέση της ζωής του με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού;

Αντί η Εκκλησία μας με την εξουσία που της έδωσε ο Κύριος να αφορίσει κάποιους που «διαστρέφουν τας οδούς του Κυρίου», όπως έκανε ο απ. Παύλος στον μάγο Ελύμα (Πράξ. ιγ΄8-12) και στον αιμομίκτη της Κορίνθου (Α΄Κορ. ε΄4), πρόλαβε και αφόρισε τον Ορθόδοξο λαό μας η κυβέρνηση. Με ποιο δικαίωμα; Τι είναι; Ο εξομολόγος μας; Πάνω από την Ιερά Σύνοδο; Ξέρουν οι κοσμικοί και οι άσχετοι την προετοιμασία και τον πόθο και τον κόπο και την ανάγκη ενός εκάστου χριστιανού για να φθάσει στο Ποτήριο της Ζωής;

Αλήθεια, πως δεχτήκαμε σαν λαός ορθόδοξος και σαν εκκλησιαστικό σύστημα τον αποκλεισμό που μας επιβλήθηκε;

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός τι έλεγε; «Ψυχή και Χριστός μας χρειάζεται… όλα να μας τα πάρουν, δεν πειράζει… Αυτά όμως τα δύο δεν πρέπει να τα παραδώσουμε μόνοι μας». Τώρα όμως εμείς τα παραδώσαμε. Με ελαχίστη έως μηδενική αντίσταση.

Φοβερό! Σχεδόν σε όλη την Ορθοδοξία, πλήν εξαιρέσεων. Η Ελλάδα, τα Πατριαρχεία, όλη η ανά τον κόσμο δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κλειστοί όλοι οι ναοί, «διά τον φόβον των Ιουδαίων». Και αντί «λίαν πρωί» να σπάσουμε το εμπάργκο των «ιών» του σκότους, και να στηρίξουμε το λαό, εμείς μιλάμε περί ανέμων και υδάτων!

Η] Δυστυχώς αποδειχτήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων, ανάξιοι των  Πατέρων μας, μικρότεροι της αποστολής μας, υποδεέστεροι του ευσεβούς γένους μας. Πρώτα ο κλήρος και μετά ο λαός μας.

Είναι ο φόβος που κλειδώνει και παγώνει  τις ψυχές. Ο φόβος όμως δεν είναι μήπως μας πιάσουν για άσκοπη μετακίνηση και αθρόα συνάθροιση και να πληρώσουμε πρόστιμο και να μπούμε φυλακή. Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος Ιωάννης μπαινοβγαίνει εδώ δίπλα μας στα Σκόπια χρόνια τώρα στη φυλακή και δεν το βάζει κάτω. Ο κίνδυνος είναι να μη μας φθάσει η οργή του Θεού και η ιερή αγανάκτηση των λογικών προβάτων της Ποίμνης του Χριστού, διότι για το ενιαίο μισθολόγιο σηκώσαμε τον τόπο στον αέρα και για τη θεία λειτουργία και τη θεία Κοινωνία τηρήσαμε αιδήμονα σιωπήν.

Τέλος, τρεις αλήθειες θα είναι ικανές και σταθερές συνθήκες και μέτρα ζωής από δώ και πέρα:

«Πλήν ο υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. ιη΄8). Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε στο Χριστό, στο Ευαγγέλιο, στην Ορθόδοξη Εκκλησία ή μόνο στην τηλεόραση;

«Δια το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών» (Ματθ. κδ΄12). Θα συνεχίσουμε να ποθούμε με θείο έρωτα τον Χριστό και τη θεία Κοινωνία ή θα ξεμάθουμε;

Και διά τους κρατούντες: «ουχ ευρέθη ο τόπος αυτών» (Ψαλμ. λστ΄36), δηλ. με αυτό που έκαναν, πρέπει να ξαναβρούνε  την ψήφο τους στις επόμενες εκλογές;;;

Ο ΝΑΒΟΥΧΟΔΟΝΟΣΟΡΑΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

Επιτρέπεται να πάει κάποιος στο υπερκατάστημα για να ψωνίσει, έστω και με τους προβλεπόμενους όρους, παρόντων ή έστω εναλλασσομένων των υπαλλήλων του καταστήματος επί ώρες.

Επιτρέπεται κάποιος να προμηθευτεί τα φάρμακά του από το φαρμακείο της γειτονιάς, παρόντος του προσωπικού του, που δέχεται όλο αυτό τον κόσμο καθημερινά.

Τα περίπτερα και οι φούρνοι λειτουργούν ανεμπόδιστα δεχόμενοι κάμποσο κόσμο και αυτά.

Επιτρέπεται επί τρίωρο να ταϊζει κάποιος τα αδέσποτα της περιοχής του ή να βγάζει το κατοικίδιό του δύο φορές τη μέρα προς ανακούφισή του.

Δεν  απαγορεύεται η άθληση και το περπάτημα, τα υπέρηχα και οι αξονικές τομογραφίες κ.ά. στα νοσηλευτικά ιδρύματα.

Λειτουργούν ΔΕΚΟ, Δήμοι, εταιρείες έστω με μειωμένο προσωπικό και τα διόδια λειτουργούν κανονικά και από κοντινή απόσταση οι εργαζόμενοι δίνουν χέρι με χέρι επί ώρες τις αποδείξεις.

Οι στρατιωτικές και παραγωγικές σχολές είναι όλες μέσα κλεισμένες, αλλά ασφαλώς οι καθηγητές, αξιωματικοί, μάγειροι και ραφτάδες μπαινοβγαίνουν.

Οι μετανάστες μεταφέρονται ή κυκλοφορούν, όπως και οι ρομά, ανεξέλεγκτα, πιθανόν άσκοπα  και ατιμώρητα.

Αστυνομία, Πυροσβεστική, Λιμενικό, Δημοτική Αστυνομία, φύλακες των συνόρων στον Έβρο είναι επί ποδός.

Οι Τράπεζες λειτουργούν και τα Ταχυδρομεία επίσης.

Κηδείες, γάμοι, βαπτίσεις και διαζύγια διευκολύνονται.

Δεν  απαγορεύονται οι ταχυμεταφορές φαγητών, προϊόντων, αντικειμένων, οι δε ταχυμεταφορείς ασφαλώς και δεν εναλλάσσονται, αλλά παραμένουν οι ίδιοι και ανεβοκατεβαίνουν πολυκατοικίες όλη τη μέρα.

Τα Μέσα μαζικής μεταφοράς έχουν και αυτά μια κινητικότητα. Τα κέντρα μεταναστών κανονικά λειτουργούν με ελευθερία κινήσεως από 7 το πρωί μεχρι 7 το βράδυ εκατό άτομα ανά ώρα να βγαίνουν και να κάνουν τις δουλειές τους.

Τα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια ασταμάτητα εκπέμπουν και με απεσταλμένους τους, εικονολήπτες και ηχολήπτες ενημερώνουν τον κόσμο.

Νοσοκομεία, Κέντρα υγείας κλπ λειτουργούν με απρόβλεπτες συνέπειες μέσα στα μικρόβια και διαρκώς εφημερεύουν.

Η Βουλή λειτουργεί, όπως λειτουργεί, μιλάνε οι άνθρωποι, βήχουν, φταρνίζονται και φωνάζουν, λίγο αραιά βέβαια καθήμενοι, αλλά δεν  έκλεισε ο ναός της Δημοκρατίας ούτε οι γραμματείς ούτε οι νεροκουβαλητές ούτε η φρουρά, όπως και οι αστυνομικοί των υψηλών προσώπων.

Τα υπουργεία ασφαλώς παράγουν Πράξεις Νομοθετικού περιεχομένου και οι υπάλληλοί τους κάπως συνεργάζονται και συγχρωτίζονται  με τους φρουρούς απέξω να στέκονται νύχτα μέρα.

Η  προεδρική φρουρά πιθανότατα κάνει κανονικά τις αλλαγές της και τα στρατόπεδα λειτουργούν κανονικά, και οι φυλακές, όπου απλά διευκολύνθηκε η αποφυλάκιση κάποιων κρατουμένων που πλησίαζε το τέλος της ποινής τους, με τους σωφρονιστικούς παρόντες.

Άλλες χώρες έχουν μια πιο  ευέλικτη συμπεριφορά.

Άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες έχουν ελεύθερη τη λατρεία τους.

Β] Μπορεί σε όλα αυτά τα ανωτέρω να υπάρχει ένα συν – πλήν, δηλαδή να είναι κάπως διαφοροποιημένα… Ωράρια, προσέγγιση και συμμετοχή κόσμου… Πάντως το γενικό πνεύμα και η επικρατούσα κατάσταση είναι περίπου αυτή…

Η κρατική μηχανή επικαλείται και συνεχώς επισείει την ατομική ευθύνη ενός εκάστου συμπολίτη μας ώστε να μη εξαπλωθεί το κακό. Δηλαδή να προστατεύσουμε εαυτούς και τους διπλανούς τους…

Φαίνεται δε ότι, για να μη έχουν σταματήσει τα πάντα παντελώς, όλοι αυτοί οι παραπάνω περιγραφόμενοι και εργαζόμενοι, έχουν  ατομική ευθύνη, ευαίσθητη συνείδηση και εκλεπτυσμένη αντίληψη περί του πρακτέου και κάνουν στον αόρατο αυτό πόλεμο το πατριωτικό τους καθήκον, με το όποιο ενδεχόμενο σε βάρος της υγείας τους και της οικογενείας τους. Είναι απαραίτητοι όλοι αυτοί…

Μόνο κάποιοι άλλοι, πολίτες τρίτης δηλαδή κατηγορίας, οι άνθρωποι της Εκκλησίας, κληρικοί και λαϊκοί,  είναι «χαϊβάνια και ζαλισμένο κοπάδι», δεν ξέρουν τι τους γίνεται, και αυτοί:

μάλλον θέλουν να πεθάνουν πηγαίνοντας στην Εκκλησία, είναι δηλαδή μαζοχιστές και ανεύθυνοι, δεν αγαπούν τη ζωή,

είναι επίσης και σαδιστές και μάλλον  θέλουν  να μεταδώσουν τη νόσο και να τη διασπείρουν βγαίνοντας από τους ναούς, και

γι΄ αυτό έχουν αποκλεισθεί από τις Εκκλησίες τους !!!

Γ] Δεν είναι άδικο και ρατσιστικό αυτό; Δεν είναι αντιφατικό και άξιο απορίας; Γιατί αυτή η μεροληπτική συμπεριφορά σε βάρος του πιστού λαού του Θεού; Γιατί τόση αχαριστία;

Οι χριστιανοί, οι συνειδητοί Ορθόδοξοι Έλληνες, σε όλα αυτά τα δέκα μνημονιακά χρόνια, στην πλειοψηφεία τους, ήταν τα συνεπή φορολογικά υποζύγια, στάθηκαν δίπλα στους πτωχούς και πεινασμένους, έδωκαν φαγητό και έκαναν συσσίτια για κάθε φυλή και γλώσσα, στήριξαν ψυχολογικά το λαό μας, στέγασαν και σκέπασαν τους αστέγους, πλήρωσαν λογαριασμούς και διακανονισμούς, στήριξαν τους ασθενείς και φυλακισμένους, έντυσαν γυμνούς και ρακένδυτους, έφτιαξαν παντοπωλεία και ενδυματοπωλεία δωρεάν για τους μη έχοντας, βάπτισαν άπορα παιδάκια και πάντρεψαν φτωχούς, αγωνίστηκαν για τη Μακεδονία και τα Ορθόδοξα Θρησκευτικά, υπεράσπισαν τα αγέννητα παιδιά και τη νεότητα, έσωσαν από την κατάθλιψη και την αυτοκτονία κόσμο και κοσμάκη και μέσα στην απλότητά τους πίστεψαν ότι μπορούν με την ψήφο τους να φέρουν την Πατρίδα πιο κοντά στις ρίζες της.

Για όλα αυτά τα εθελοντικά και ανθρωπιστικά ήταν καλοί και αξιέπαινοι… Τώρα με μιας έγιναν επικίνδυνοι. Δεν αποκλείεται και να φταίνε για τη διάδοση της νόσου, γιατί εκκλησιάζονται και κοινωνούν. Οι χριστιανοί έκαψαν τη Ρώμη, όχι ο Νέρωνας.

Ξεχνάνε όμως οι κρατούντες και γεγαυρωμένοι ότι ό,τι καλό έγινε και γίνεται σ΄αυτό τον τόπο, κέντρο έχει την Εκκλησία, τη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Ευχαριστία. Δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια τώρα. Τώρα απώλεσαν οι ορθόδοξοι τον αλτρουϊσμό τους και την ατομική τους ευθύνη; Τώρα και η θυσία των ευσεβών ιερέων και ο εθελοντισμός των χριστιανών χάθηκαν;

Δ] Γιατί όμως να κλείσουν οι Εκκλησίες; Ποιος ο λόγος να μη αφήσουν τους χριστιανούς ως υπεύθυνους πολίτες να αποφασίσουν για τον εαυτό τους;

Ο Ναβουχοδονόσορας παλιά διέταζε τους αιχμάλωτους Εβραίους, ποιοι και πως θα νηστεύουν, πως και που θα προσεύχονται, ποιον θα προσκυνάνε, και όσοι δεν υπάκουαν τους έριχνε στην κάμινο του πυρός και στο λάκκο των λεόντων. Ο Δανιήλ και οι τρείς παίδες όμως δεν υπάκουσαν, αν και αιχμάλωτοι. Είπαν μάλιστα: «έστω κι αν δεν μας σώσει ο Θεός μας για τις αμαρτίες μας, εμείς πίστη δεν αλλάζουμε».

Άρα ο Ναβουχοδονόσορας προσπάθησε να βάλει στη μέγγενη της κρατικής απόφασης τη συνείδηση και τη θρησκευτική ελευθερία των πιστών Ιουδαίων, όν τρόπον κάνει σήμερα η κρατική μηχανή.

Το θέμα είναι γιατί το κάνει; Πως αποκλείει τους χριστιανούς από τη θεία Λατρεία, πως η κοσμική εξουσία δεν σέβεται τη Μάνα Εκκλησία και ταπεινώνει μια ολόκληρη Σύνοδο; Πως εισέρχεται στα «interna corporis», στα ενδότερα, του Μυστικού Σώματος του Χριστού και παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία;

Έχει σκεφτεί η κυβέρνηση ποτέ να απαγορεύσει το «μπαϊράμι» των μουσουλμάνων, το «ραμαζάνι» των Τούρκων, το «Πάσχα» των Εβραίων, την περιτομή όλων αυτών, τις προσευχές που κάνουν οι μουσουλμάνοι ο ένας δίπλα στον άλλο… ή τις γιορτές των Καθολικών,  όπου μαζεύεται κόσμος και κάνουν συμπόσια και χαρές μεγάλες. Όσο και να προσπαθήσει να τα πετύχει όλα αυτά, θα κάνει έστω και ετεροχρονισμένα μια τρύπα στο νερό. «Το ποτάμι θα πάει στην κοίτη που ξέρει….»

Εβδομήντα χρόνια προσπάθησε ο κομμουνισμός στη Ρωσία και τί πέτυχε; Το φούντωμα της πίστεως. Το ίδιο και ο σύντροφος Ενβέρης στην Αλβανία το 1967. Τι κατάφερε; Γέμισε ο τόπος πάλι Εκκλησίες και Ορθοδοξία. «Ουδέν Εκκλησίας ίσον»!!!!

Ε] Γιατί όμως όλα αυτά;

Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν βαθιά μέσα τους. Δεν εξομολογούνται, δεν κοινωνούν. Δε ζούνε το θαύμα μέσα τους. Πώς να πιστέψουν στην υπεροχή της πίστεως και της δυνάμεως του Θεού; Στο θαύμα της Εκκλησίας; Όλα τα βλέπουν νεοεποχίτικα, ίσα κι όμοια, ναοί, τεμένη, χάβρες, αίθουσες = κτήρια συναθροίσεων.

Πιθανότατα δέχονται εντολές έξωθεν. Από τη διεθνή των ασεβών, που θέλει να καταργήσει τις επί μέρους θρησκείες και να επιβάλλει παγκόσμια κυβέρνηση, παγκόσμια οικονομία, παγκόσμιο νόμισμα και παγκόσμια θρησκεία, χωρίς ιδιαιτερότητες και διαφορές, μπορεί και με οικονομικά ανταλλάγματα.

Δοκιμάζουν τις αντοχές και την υπακοή του λαού μας σε ενδεχόμενη παγκοσμιοποίηση και επιβολή υποχρεωτικού εμβολίου και γενικού τσιπαρίσματος.

Έχουν αποδεχθεί την πολυπολιτισμικότητα και χάριν μιας ψευδεπίγραφης κοινωνικής ειρήνης και αφομοίωσης διαγράφουν τα έκτακτα στοιχεία της αμωμήτου πίστεώς μας χάριν των λαθροεποίκων. Να μη δίνουμε στόχο. Ατομικά, όλα θα γίνονται ατομικά και σιωπηλά.

Δεν αντέχουν να βλέπουν μαζικά το λαό μας να θρησκεύεται και να κατακλύζει τους Ναούς τη Μ. Τεσσαρακοστή και τη Μ. Εβδομάδα και αναρίθμητοι χριστιανοί να εξομολογούνται και να κοινωνούν, να γεμίζουν τα μοναστήρια και να επισκέπτονται το Άγιο Όρος και να γιορτάζουν περήφανα το Πάσχα των Ελλήνων και τις άλλες μεγάλες γιορτές.

Προφανώς συνεχίζουν την  υλοποίηση και εφαρμογή του «ουδετερόθρησκου» κράτους της προηγούμενης κοσμικής εξουσίας και τη φτωχοποίηση των ενοριών μας ώστε να μη  μπορεί η Εκκλησία με τη φιλανθρωπία της να κάνει τίποτε, να μη μπορεί να ευεργετεί και να επηρεάζει τον κόσμο και να μη μπορεί να καλύπτει τα έξοδά της. Αυτό είναι το ευχαριστώ για την προσφορά της.

Κι ένα τελευταίο: μερικοί ευλαβείς κατά τα άλλα κάλαμοι πιάνουν κάποια μεμονωμένα παραδείγματα αγίων και οσίων και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Ξεχνούν τη στάση των Μεγάλων Πατέρων Βασιλείου, Γρηγορίου, Αμβροσίου, Ιωάννου Χρυσοστόμου, Αθανασίου του Μεγάλου, απέναντι της κρατικής εξουσίας, ακόμη και των τελευταίων αγίων Ιακώβου Τσαλίκη και Νικολάου Πλανά που δεν άφηναν λειτουργία και λειτουργία. Όλα τα προηγούμενα χρόνια μιλούσαμε για το λειτουργικό θαύμα της Εκκλησίας μας και φθάσαμε σήμερα να δεχόμαστε εμμέσως και φοβικά την ατομική θρησκευτικότητα και τον προσωπικό μεμονωμένο ευσεβισμό.

Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΟΝΑΣ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Θεία Κοινωνία βάλετε στην πατρίδα μας.

Πριν χρόνια ένας ανίερος βουλευτής έκανε επερώτηση στη βουλή και ούτε λίγο ούτε πολύ ζητούσε την τροποποίηση του τρόπου της Θείας Κοινωνίας λες και αυτές οι υποθέσεις άπτονται κρατικής μέριμνας!!!

Έτσι δεν ήταν έκπληξη που τα ΜΜΕ με την συνηθισμένη τακτική τους προσπάθησαν να βάλλουν ποικίλους λογισμούς αμφιβολίας στο λαό και να σπείρουν το φόβο προκειμένου να επιτύχουν την αποχή των πιστών από το μυστήριο της Θείας Μεταλήψεως, με την ιδέα ότι μπορεί  δια του μυστηρίου να διαδοθεί και ο κοροναϊός.

Νομίζω ότι είναι καιρός να ξαναθυμηθούμε ως πιστοί την ανακοίνωση  της Ιερας Μητροπόλεως Λαρίσης τότε και ην απάντηση του ιατρικού συλλόγου Αθηνών μια και ο βουλευτής είχε επικαλεστεί και την γνωμάτευσή του.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΑΡΙΣΗΣ

1ον Η Θεία Μετάληψις είναι θεμελιώδης υπόθεσις, των ορθοδόξων χριστιανών πίστεως και ζωής και δεν αφορά τους απίστους.

2ον Η τέλεσις του Μυστηρίου και ο τρόπος συμμετοχής αυτων των πιστών καθορίστηκε από τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και μέχρι λεπτομεριών ρυθμίστηκε από τους αιωνίου κύρους ιερούς κανόνας της Εκκλησίας μας.

3ον Οι πιστοί έχουν ακλόνητον το φρόνημα και την πεποίθησιν ότι κοινωνούν όχι εκείνο που τους πληροφορούν οι αισθήσεις τους, αλλά εκείνο που πιστεύουν δηλ. το Άχραντο Σώμα και Τίμιον Αίμα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού και συνεπώς

4ον Οποιαδήποτε υπόνοια, ότι εις την Θείαν Μετάληψιν ημπορούν να εισχωρήσουν και μεταδοθούν μικρόβια και ασθένειες είναι τεκμήριον τουλάχιστον απιστίας.

5ον Σε παρόμοια περίπτωση απιστίας συνιστάται η πλήρης αποχή από την Θεία Κοινωνία, όχι διά την πρόληψη των απίστων από την δήθεν μετάδοση ασθενειών, αλλά δια την αναξιότητα του απίστου να κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων.

6ον Αν υπήρχε η παραμικρά δόσις αληθείας στην ανησυχία του επερωτώντος βουλευτή τα πρώτα θύματα θα πρέπει να ήταν οι κληρικοί.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ  ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ιατρικός σύλλογος των Αθηνών δηλώνει ότι δεν είναι δυνατόν να υπεισέλθει σε θέματα πίστεως του Ελληνικού λαού. Σε σχέση με το ερώτημα, δηλ. αν μεταδίδονται νοσήματα κατά την Θεία Μετάληψιν αποφενόμεθα ότι: Από την μέχρι σήμερον πειρα και από την βιβλιογραφία δεν προκύπτουν  στοιχεία που πείθουτν ότι κατ΄ αυτήν έχουν μεταδοθεί νοσήματα.

Ο αντιπρόεδρος αυτού του συλλόγου ένας πιστός άνθρωπος, ο οποίος είναι και επίκουρος καθηγητής ιατρικής σχολής ο κ. Αβραμίδης λέγει ότι το θέμα αυτό είναι θέμα πίστεως, βρίσκεται έξω από το πεδίο ερεύνης και τις δυνατότητες τις επιστημονικές, ωστόσο λέει ότι είναι παρατηρημένο ότι οι μη πιστεύοντες είναι εκείνοι κυρίως οι οποίοι περισσότερο ομιλούν για κινδύνους από την Θεία Κοινωνία και κόπτονται τάχα για το καλό εκείνων που κοινωνούν. Και πάντως ιατρικώς δεν υπάρχει ούτε μια βεβαιωμένη περίπτωση απλού πιστού στον οποίον να έχει μεταδοθεί αρρώστια με την Θεία Μετάληψη. Όχι τώρα προσθέτει ούτε τότε ακόμη που έβραζε η φυματίωση, εθέριζε η σύφιλη και η λέπρα. Δεδομένα που να οδηγούν την ιατρική σε παρέμβαση δεν υπάρχουν.       

Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΛΑΝΗ !!!

Σε ένα Έθνος, το οποίο στηρίχτηκε επί 400 και πλέον χρόνια Τουρκοκρατίας στη θ. Λειτουργία και στο Άγιο Δισκοπότηρο, ήρθε στα 200 χρόνια από τη Μεγάλη Επανάσταση, που έκαναν οι πρόγονοί μας το 1821, «υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», σε απόσταση αναπνοής από τη ιστορική επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, να κλείσουν τους ναούς και να απαγορεύσουν τη θ. Λειτουργία.

Αυτό δυστυχώς γίνεται για πρώτη φορά στη Νεοελληνική ιστορία. Δεν ξανάγινε ούτε στις χειρότερες κατοχές και υποδουλώσεις ούτε στις χειρότερες επιδημίες. Ούτε σε λέπρα, χολέρα, τύφο, φυματίωση και πανούκλα. Και τότε ακριβώς η θεία λειτουργία, η θεία Κοινωνία, υπήρχε ως «αντίδοτον του μη αποθανείν και ως φάρμακον αθανασίας».

Πως όμως να φτάσει στα θολωμένα από τον ορθολογισμό και την ολιγοπιστία μυαλά των ιθυνόντων αυτή η διάσταση της Πίστεως; Εκείνο που χρειαζόμαστε σ΄ αυτή τη συγκυρία είναι ιδιαίτερα η θεία Λατρεία και το «εφόδιον της αιωνίου ζωής», καθότι όλοι ενδεχομένως μπορεί να είμαστε φορείς κατά την ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και των ειδικών. Δυστυχώς τώρα έρχεται η οργανωμένη κρατική μηχανή να πάρει «ξεκάθαρες αποφάσεις».

Μέχρι τώρα δεν πήρε ποτέ ξεκάθαρες αποφάσεις… Παραδείγματος χάριν για τις ειδεχθείς εκτρώσεις, για τον πολιτικό γάμο και το σύμφωνο συμβίωσης, για τη δυσφορία και την αλλαγή ταυτότητας φύλου στους εφήβους, για το Τάμα του Έθνους και το μουσουλμανικό τέμενος, για την πλημμυρίδα των λαθροεποίκων και τόσα άλλα… Και έρχεται στην πιο κρίσιμη και χρήσιμη στιγμή να στερήσει από τον λαό μας, από την πλειονοψηφία των Ορθοδόξων δηλαδή, τη Ζωή και την Ανάσταση.

Ο Χριστός μας το είπε καθαρά: «Εάν δεν φάτε τη Σάρκα του Υιού του ανθρώπου και αν δεν πιείτε Αυτού το Αίμα δεν έχετε ζωή μέσα σας» (Ιωάν στ΄53).

Εδώ λοιπόν, στη συγκεκριμένη απαγόρευση του κράτους, βρισκόμαστε μπροστά στον ορισμό της εκκοσμίκευσης: «προέχει η επιστήμη, προέχει αυτό που βλέπουμε, μια τυπική θρησκευτική συμπεριφορά φτάνει και περισσεύει, και από κεί και πέρα, όχι πολλά πολλά με τους ναούς. Πάνω από όλα η υγεία. Αφήστε τους, ο καθένας έχει την πίστη μέσα του. Η δουλειά γίνεται κι από το σπίτι».

Αυτό σημαίνει εκκοσμίκευση και αποϊεροποίηση της ζωής μας. Η πίστη, η χάρη, το Μυστήριο, εξανεμίζονται μπροστά στις στατιστικές. Εδώ κρύβεται και ο ιός της Ν. Εποχής και της Πανθρησκείας: “Ο θεός είναι μέσα σου. Βρές το φως μέσα σου”. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά οι άσχετοι και οι αμύητοι κρίνουν και τους χριστιανούς που λειτουργούνται και κοινωνούν. Με ποιό δικαίωμα άραγε;

Το θέμα όμως είναι «εάν πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε». Δηλαδή, πως βλέπουμε την Εκκλησία; Σαν ένα χώρο θρησκευτικών τελετών, σαν πολιτισμικό μέγεθος ή σαν ένα χώρο της Παρουσίας και Ενεργείας του ζώντος Θεού; Ή ζούμε κατά Θεόν και βιώνουμε την πίστη μας, ή απλά θρησκευόμαστε ενίοτε.

Βγήκαν μερικοί και είπαν ότι κάποτε έκλιναν και Πατριάρχες την Εκκλησία, δηλ. τους Ναούς. Ασφαλώς, ευρισκόμενοι εν διωγμώ. Για να νιώσει και ο έξω κόσμος την έλλειψη της χάρης και να μη βεβηλωθούν τα άγια. Και ο Χριστός δεν έφυγε από τους Γεργεσηνούς (Ματθ. η΄34) και τους άφησε με τα υπόλοιπα των χοίρων τους; ΄Αλλο αυτό και άλλο να μας κλείσει τους ναούς ο Νέρωνας και μείς να υπακούσουμε αδιαμαρτύρητα. “Δει πειθαρχείν Θεώ μάλλον ή ανθρώποις” (Πράξ. ε΄29). Οι Χριστιανοί τότε δε σταμάτησαν τις λειτουργίες, αλλά κατέβηκαν στις κατακόμβες.

Ο Χριστός είναι ο Ζωντανός Θεός είναι ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Είναι «ο άνω τω Πατρί συγκαθήμενος και ώδε ημίν αοράτως συνών». Το αναστημένο Σώμα Του βρίσκεται ολόκληρο μέσα στην αγία Λαβίδα, με την οποία κοινωνάμε. Ο Χριστός είναι ο Ιατρός των Ψυχών και των σωμάτων, η πηγή της Ζωής. Από όπου πέρασε όλοι γινόντουσαν καλά. Μέσα στο Ναό του υπάρχει η χάρη του Θεού «η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα».

Σεβόμαστε την ιατρική επιστήμη, αλλά και “η αιμορροοούσα πήγε σε όλους τους γιατρούς και δε βρήκε καμμιά ωφέλεια, μάλλον δε και χειροτέρεψε… Τελικά την έκανε καλά ο Κύριος” (Μάρκ. ε΄25 – 29). Έχει και η επιστήμη τα όριά της, τα οποία φαίνονται πολύ καθαρά αυτές τις μέρες.

Η παράδοσή μας σε τέτοιες και χειρότερες περιστάσεις, που δεν υπήρχαν μάσκες και αντισηπτικά, σε πανδημίες, έκανε προσευχές, λιτάνευση εικόνων και τιμίων λειψάνων με δεήσεις όλου του λαού. Στις μολυσμένες νυχτερίδες των κινέζων λοιπόν και στις υπόγειες νυχτερίδες των μυστικών ιατρικών εργαστηρίων, η απάντηση δεν είναι τα μέτρα στρατιωτικού νόμου και περιορισμού μόνο, διότι ό,τι και να κάνει ο άνθρωπος, η κατάσταση μπορεί και να ξεφύγει. Το φάρμακο είναι η πίστη και η θεία Λειτουργία, η οποία προσφέρεται υπέρ όλης της οικουμένης και “υπέρ των εν ασθενείαις κατακειμένων και υπέρ ιάσεως των νοσούντων». Είναι ο Αναστημένος Χριστός, ο Οποίος μας το είπε καθαρά: “Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν” (Ιωάν. ιε΄6)

 Είμαστε σε πόλεμο, λέγει ο Μακρόν… μακράν νυχτωμένος κι αυτός, όπως και οι δικοί μας εδώ. (Περίεργο πως χρησιμοποιούν όλοι την ίδια φρασεολογία αυτές τις μέρες! Μάλιστα από 1/6/2019 έχουν ποινικοποιήσει στη χώρα μας τη μη συμμόρφωση στις κρατικές οδηγίες εν καιρώ πανδημίας Ν. 4619/19).

Αφού λοιπόν είμαστε σε πόλεμο και έχουμε να αντιμετωπίσουμε αόρατο και ύπουλο εχθρό (λόγια δικά τους) θα κάνουμε λοιπόν κι εμείς ό,τι έκαναν και οι πρόγονοί μας. Όταν πήγαιναν σε πόλεμο ή γύριζαν από πόλεμο, όλοι οι πρόγονοί μας, από τότε που γίνανε Ορθόδοξοι,  κοινωνούσαν και πήγαιναν στην Αγιά Σοφιά και στις χαμηλοτάβανες εκκλησίες, που έπρεπε μέσα σε σαράντα μέρες να τις χτίσουν οι ήρωές μας, και  εκεί μεταλάβαιναν και καταλάβαιναν που βρίσκεται η ζωή και η σωτηρία ατομικά και συνολικά.

Βγήκαν και κάποιοι φιλόσοφοι και είπαν ότι τώρα κατάλαβε η Εκκλησία ότι είναι ΝΠΔΔ και πρέπει να υπακούει στο κράτος. Η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία βρίσκεται σε αυτή τη σχέση με το κράτος, γιατί οι πολίτες του είναι παιδιά της και δεν θέλει να αφήσει το κράτος άθεο σε καμμιά πτυχή του. Είναι ντροπή να λέγεται αυτό, τη στιγμή που λόγω αυτής της σχέσεως ο εθελοντισμός της Εκκλησίας αναπληρώνει μέχρις εσχάτων την ανεπάρκεια του κράτους. Θα μπορούσε η Εκκλησία να ζήσει και χωρίς το κράτος, όπως έζησε και επί Στάλιν κλπ. Το ότι έρχεται μια στανική κρατική διαταγή από βαπτισμένα τέκνα της Εκκλησίας χωρίς σεβασμό να κλείσει τους ναούς και να ταπεινώσει μια Σύνοδο, δεν είναι τι συνειδητοποιεί η Εκκλησία, αλλά πως καταλαβαίνει το σύγχρονο ελληνικό κράτος τη Μάνα του. Η ανευλαβής αυτή στάση θα έχει οδυνηρά αποτελέσματα για όλους μας.

Είναι και κάτι ακόμη. Υπάρχει κάποια επιστημονική μελέτη για τη μετάδοση νοσήματος από τη θεία λειτουργία και τη θεία Κοινωνία, και δεν την ξέρουμε; Θεία Κοινωνία δεν υπάρχει πουθενά αλλού, όπως στην Ορθοδοξία. Ο μουσουλμάνος γονατίζει και στο δρόμο, ο βουδιστής σταυρώνει τα πόδια και διαλογίζεται, ο ινδουϊστής πλένεται στις όχθες του Γάγγη, οι χιλιαστές και οι προτεστάντες έχουν αίθουσες, οι εβραίοι συναγωγή, χάβρα. Μόνο οι παπικοί έχουν ναούς, αλλά και αυτοί δεν τους πειράζει να τους κλείσουν, διότι ξέρουν ότι κάνουν απλά τελετές και όχι Μυστήρια. Οι ίδιοι έχουν πεί ότι δεν δίνουμε κρασί στους πιστούς, διότι μερικοί δεν αντέχουν το οινόπνευμα και στο παρελθόν έχει παρατηρηθεί μετάδοση ασθενειών. Ξέρουν οι άνθρωποι τι κάνουν, γι αυτό και προσφέρουν μόνο τη βιομηχανοποιημένη όστια.

Εμείς πάμε στην Εκκλησία, στον οίκο του Αληθινού και ζωντανού Θεού, όπως το είπε και ο δωδεκαετής Ιησούς: «Εγώ πρέπει να βρίσκομαι στον οίκο του Πατρός μου» (Λουκ. β΄49). Εμείς λοιπόν δεν έχουμε απλά συνάθροιση, “άντε ας πάμε και λίγο εκκλησία, καλό είναι…” Εμείς έχουμε Μυστικό Δείπνο με το Χριστό ανάμεσά μας.

Η ΔΙΣ έβγαλε την πιο φωτισμένη απόφαση: Λιτή πρωϊνή Λειτουργία. Ελάχιστοι πάνε τόσο πρωί, όσοι θέλουν να κοινωνήσουν προφανώς και οι άλλοι γέροντες, φυλακισμένοι  και ασθενείς μένουν στα σπίτια τους και αν χρειαστούν κάτι θα πάει εκεί ο ιερέας. Οι περισσότεροι πάμε συνήθως στις 9 Εκκλησία, οι πολιτικοί έρχονται στις δοξολογίες 10.30 για να εισπράξουν τη δημόσια θέα και ίσως τα καλά λόγια του προεξάρχοντος…

Τι τους πειράζει λοιπόν να αφήσουν ήσυχους τους χριστιανούς στις 7 με 8 όπως είπε η Σύνοδος; Βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την Εκκλησία; Δεν αγαπάει η Εκκλησία και η Ιερά Σύνοδος το λαό μας; Θα έβλαπτε τόσο πολύ να ακούσουν τη φωνή των  Πνευματικών Πατέρων; Υπάρχει κίνδυνος από την ευλάβεια προς την Εκκλησία; Έπρεπε η Εκκλησία να αποκλείσει μερικούς που υπέγραψαν τα πιο αντίχριστα Νομοσχέδια τα τελευταία χρόνια, από την είσοδο στο Ναό, αποφασίζουν αυτοί τώρα για την Εκκλησία; Προτιμότερα είναι τα διευρυμένα ωράρια των καταστημάτων και των φαρμακείων από τη θεία Λειτουργία; Δυστυχώς έτσι ξέρουν, έτσι αποφασίζουν.

Φαίνεται όμως ότι τούς πείραξε το υπερκόσμιο θέαμα της προηγούμενης Κυριακής, που πήγαν και κοινώνησαν “ουκ ολίγοι”. Επανέλαβαν λοιπόν και οι δικοί μας ό,τι είπε και η Μέρκελ, η κόρη του πάστορα: “να κλείσουν τα πάντα”. Σκοτεινή απόφαση.

Δεν είναι απλά τα πράγματα. Στα 10 χρόνια του Μνημονίου πείραζε τη Διεθνή των ασεβών ότι παρά τη φτώχεια μας συνεχίζαμε εδώ στην Ελλάδα και χτίζαμε Ναούς και Μοναστήρια. Τώρα τους πειράζει που παρά τον κορονωιό εμείς κοινωνούμε. Θέλουν τελικά να χτυπήσουν τους χριστιανούς στον πυρήνα της σχέσης τους με τον Χριστό. Ματαιοπονούν. Υπάρχουν εναλλακτικές πρακτικές.

Κανονικά θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε στην «κατ΄οίκον εκκλησία» των αποστολικών  χρόνων, στις κατακόμβες των τριών πρώτων αιώνων, στα δάση της μυστικής εκκλησίας των ορθοδόξων αδελφών μας του Βορρά επί θεομάχου κομμουνισμού ή στις πλατείες, στα γήπεδα, στις παραλίες. Στα υπόγεια ή στα ρετιρέ των πολυκατοικιών. Επιτέλους: Ας γίνεται μέσα στους ναούς η λειτουργία και νάμαστε όλοι απέξω, όπως στην παγωμένη Ρωσία, και να μπαίνουμε στις 8 να κοινωνάμε 10 – 10 όπως στις πολυεθνικές των υπερκαταστημάτων.

Κι αν διαμαρτυρηθούνε οι εβραίοι και οι μουσουλμάνοι, ας γίνει και γι αυτούς κάτι ανάλογο κατά λόγον δικαιοσύνης τέλος πάντων. Αλλά αν σταματήσει η Ορθόδοξη  Θ. Λειτουργία, δεν ζεί ο κόσμος. Στο γερμανικό στρατόπεδο που ήταν αιχμάλωτος ο αοίδιμος Μητροπολίτης Τρίκκης Κυρός Διονύσιος Χαραλάμπους στην κατοχή τελούσε κάθε βράδυ τη θ. Λειτουργία επί του στήθους του. Το ίδιο έκαναν σεβάσμιοι αιχμάλωτοι ρώσοι ιερείς και στα στρατόπεδα της Σιβηρίας. Δεν ζούσαν χωρίς το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Δεν θα ήταν δύσκολο ενδεχομένως: να γίνονται λειτουργίες κατά οικογένεια, στα σπίτια. Κάθε μέρα έπρεπε και θα μπορούσε να γινόντουσαν τέτοιες και τόσες λειτουργίες… στις κατ΄οίκον μικρές εκκλησίες.

 Εδώ συμβαίνει κάτι το απαράδεκτο: η κυβερνώσα ελαφροδεξιά φοβάται την απειλούσα ψευτοαριστερά. Δεν διορίζει ιερείς, δεν σέβεται τις αποφάσεις του ΣτΕ για τα Θρησκευτικά, κλείνει τώρα και τους ναούς.

Μα εγώ θέλω να πάω στο ναό, έστω όπως πηγαίνω στο ιατρείο, στο φαρμακείο, στο Νοσοκομείο, στο υπερκατάστημα, στο συγκεκριμένο ωράριο που δίνει τον Άρτο της Ζωής και το Φάρμακο της Αθανασίας. Εκεί λοιπόν μπορεί να βρώ κι άλλους… Ποιό το πρόβλημα; Θα μπω στη σειρά μου. Έτσι συμβαίνει παντού. Για τον Χριστιανό πιο πάνω από όλα η θεία Λειτουργία και η Θεία Κοινωνία.

Τώρα σκέφτονται του Ευαγγελισμού να είναι όλα κλειστά και πιθανόν και το Πάσχα. Με κλειστές Εκκλησίες. Χωρίς Ακολουθίες, Εξομολογήσεις και θεία Κοινωνία. Νομίζουν ότι έτσι θα κρατήσουν μακριά το μικρόβιο του θανάτου. Αυτή είναι η εσχάτη πλάνη τους δυστυχώς. Διότι, «εάν μη Κύριος φυλάξη πόλιν εις μάτην ηγρύπνησεν ο φυλάσσων» (Ψ. ρκστ΄1) Περαστικά μας!


Σε όλη αυτή την τραγική ιστορία του φόβου εκκλησιαστικών ταγών! και πλείστων άλλων πιστωνκαι απίστων εξορίστηκε(sic) και το Πάνσεπτον Πρόσωπον της Υπεραγίας Θεοτόκου, αφού φοβούνται οι προαναφερθέντες την παρουσία Της στην ακολουθία των Χαιρετισμών. Και το ερώτημα: Που πήγαν τόσα κηρύγματα, τόσα γλυκόλογα για την αγάπη της, την στοργή και προστασία της και μυριάδες ηχηρά εγκώμια; Πληγώσαμε ανεπανόρθωτα την αγία Μορφή της αφού κάναμε ιδεολογία την δειλία μας! Και δεν βρέθηκε έ ν α ς να σηκώσει ανάστημα και να φωνάξει : όλοι οι ορθόδοξοι πιστοί «πατείς με πατώ σε» στην προσωπική μας συνάντηση με την «Θεοτόκο και Μητέρα
του Φωτός…» ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Η Παναγία της «Γρίπης»

« στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ για τις ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ έχουμε τις ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ» και ένας καλός φίλος με ρίζες από το ηρωικό Αγρίνιο, ο Ηλίας μας   έστειλε το παρακάτω ιστορικό που τεκμηριώνει απόλυτα το γεγονός:Η Παναγία της «Γρίπης» που έσωσε τουςκατοίκους σε Αγρίνιο και Μεσολόγγι.« Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ»Οκτώβριος 1918Το Αγρίνιο δεν απαριθμεί περισσοτέρους από 15.000 κατοίκους.Μία επάρατος νόσος, η γρίπη, έχει ενσκήψει και θερίζει,κυριολεκτικώς, την πόλη και την γύρω περιοχή της. Δενυπάρχει οικογένεια που να μη θρηνεί  τα θύματά της. Φόβοςσυνέχει τους κατοίκους όλης της περιοχής, γιατί η κατάστασηδεν είναι καλύτερη στο Μεσολόγγι και στο Αιτωλικό.Η επιστήμη φαίνεται ανίκανη να ανακόψει τη θανατερή πορεία της νόσου. Ο αριθμός των θανάτων μόνο μέσα στο Αγρίνιο φτάνει τον αριθμό των 40 έως 50 ημερησίως. Κανείς δενσυνοδεύει πια τους νεκρούς, οι οποίοι μεταφέρονται με δίτροχα κάρα από αχθοφόρους στο νεκροταφείο, όπου μετά από μια σύντομη ευχή τους ιερέως, πολλές φορές δε και χωρίςαυτήν, θάπτονται. Οι κάτοικοι όχι μόνον δεν επιμελούνται τους νεκρούς τους, αλλά και τους αποφεύγουν από τον φόβο της μεταδόσεως της ασθένειας.Όλοι αποκαμωμένοι ψυχικά λες και περιμένουν με σταυρωμένα χέρια το μοιραίο. Καμιά ελπίδα από πουθενά δεν φαίνεται. Δεν μένει άλλο καταφύγιο από την πίστη. Αλλά και αυτή κάποτε μπρος στο αδιάκοπο θανατικό κλονίζεται σε πολλούς. Μα μέσα σ’ αυτήν την παραζάλη της απελπισίας, που συνέχει όλους, υπάρχουν και μερικοί γέροντες που θυμούνται.Η μνήμη τους ξαναγυρίζει 64 χρόνια πίσω, στο 1854. Θυμούνται ότι και τότε μια άλλη επάρατος νόσος, η χολέρα, είχε ενσκήψει στην πόλη του Αγρινίου και είχε αποδεκατίσει τον πληθυσμό της. Και θυμούνται τότε το θαύμα της Παναγίας της Προυσιώτισσας.Η «σανίς σωτηρίας» είχε βρεθεί. Ήταν η πίστη στην προστασία της Παναγίας της Προυσιώτισσας. Στο θαύμα της Μεγαλόχαρης. Όταν οι γέροντες το είπαν, όλοι ζήτησαν ναμεταφερθή η εικόνα της. Όλοι αυτομάτως πια ήταν βέβαιοι ότι, όταν η εικόνα της Προυσιώτισσας θα ερχόταν στο Αγρίνιο, η πόλη θα απαλλασσόταν από την τραγική δοκιμασία.Μα κανένας δεν αποφασίζει, δεν τολμάει να πάει  στο Μοναστήρι, στον Προυσσό, για να μεταφέρει  την παράκληση της πόλης στον Ηγούμενο. Ένας φόβος για την περίπτωση αυτήσυνέχει όλους.Πιστεύουν ότι το θανατικό της γρίπης ήταν μια δοκιμασία εξαγνισμού που την έστειλε η Θεία Βουλή στον «παραστρατημένο» λαό. Γι’ αυτό και φοβούνται να πάνε στο Μοναστήρι, μήπως η Θεία «οργή» ξεσπάσει  στους απεσταλμένους.Ολόκληρη κίνηση έγινε τότε για να συγκροτηθεί  μια αντιπροσωπευτική επιτροπή, που θα μετέβαινε στην Ναύπακτο, για να ζητήσει  από τον τότε Μητροπολίτη Αμβρόσιο την άδειαμεταφοράς της Εικόνας και εν συνεχεία θα ανέβαινε στο Μοναστήρι, για να συνοδεύσει  την θαυματουργό Προυσιώτισσα στην πόλη.Τελικώς έγινε μια τριμελής επιτροπή, αλλά εντός της ίδιας ημέρας τα μέλη της παραιτήθηκαν, για να γίνει άλλη την επομένη και να παρουσιασθεί  εμπρός στην ασκητική μορφή του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Αμβροσίου, μεταφέροντας την παράκληση της πόλης.Με την ευλογία του Αμβροσίου και με το σχετικό έγγραφο της άδειας στα χέρια η επιτροπή αφήνει την Μητρόπολη. Η άδεια έχει δοθεί . Μα τα λόγια του Δεσπότη, παρά την τελικήευλογία του, στριφογυρίζουν καυτερά στην ψυχή και στην σκέψη.Τα βήματά τους σέρνονται όχι προς το Αγρίνιο, αλλά προς την παραλία της Ναυπάκτου. Εκεί καθισμένοι στο μουράγιο, αμίλητοι, κάνουν αυτοκριτική.Είναι, άραγε, άξιοι να παρουσιαστούν μπροστά στην θαυματουργό Εικόνα; Αμαρτωλοί αυτοί, πρεσβεία αμαρτωλών;Ο Μητροπολίτης επέτρεψε, αλλά θα ευδοκήσει , θα δώσει  συγχώρεση και η Παναγία; Αυτές οι σκέψεις τους βασανίζουν στις ώρες της σιωπής.Ύστερα από μια κοπιώδη πορεία η επιτροπή-πρεσβεία, κατά το δειλινό της 22ας Οκτωβρίου, έφτανε στο Μοναστήρι, στον Προυσσό.Γονατιστοί μπροστά στην Θαυματουργό Εικόνα οι τρεις πρεσβύτες ευχαριστούν που τους αξίωσε να φτάσουν ως εκεί και προσεύχονται.Σε λίγο το Μοναστήρι παρουσιάζει εικόνα συναγερμού ικεσίας. Οι Πατέρες μαζεμένοι όλοι στην εκκλησία, με τον Κωνσταντίνο Καθηγούμενο, αναπέμπουν Παράκληση στην Θεομήτορα, ενώ τα πρόσωπα των Αγρινιωτών, που εξακολουθούν να είναι γονατιστοί μπροστά στην Εικόνα, τα αυλακώνουν τα δάκρυα.Είναι τα δάκρυα της μετανοίας.Το άλλο πρωΐ γίνεται Δοξολογία και το βράδυ ολονύκτια Παράκληση.Η προετοιμασία για την μεταφορά της Εικόνας έχει αρχίσει το πρωΐ της 24ης Οκτωβρίου, μετά τον Όρθρο σχηματίζεται η πομπή και η Ιερά Θεωρία ξεκινάει…Εν τω μεταξύ στο Αγρίνιο έχουν ειδοποιηθεί .Από την πόλη και τα γύρω χιλιάδες οι πιστοί μετά την Παράκληση στην Μητρόπολη ξεκινάνε σε μια ολονύκτια πορεία μέσα στα βουνά.Τραβάνε όλοι με συντριβή και μετάνοια τόση που μεταρσιώνει προς τα Αραποκέφαλα, για να προϋπαντήσουν την Μεγαλόχαρη, την μόνη ελπίδα της σωτηρίας που τους απόμενε. Λιτανεία ψυχών είναι η πορεία τούτη με την ολονύκτια προσευχή.Το ίδιο πρωΐ οι χιλιάδες αυτές των πιστών συναντώνται με την θρησκευτική πομπή που φέρνει την Θαυματουργό Εικόνα πάνω σε μια από τις ψηλότερες κορφές των Αραποκέφαλων.Οι στιγμές αυτές, όπως τις περιγράφουν οι επιζώντες ακόμαγέροντες, είναι ασύλληπτες από την φαντασία σε κατάνυξη. Εκεί γίνεται η πρώτη μεγάλη Δέηση. Δέησις εις το όρος. Σε πέντε χιλιάδες υπολογίσθηκαν οι Χριστιανοί, που γονυπετείς γέμισαν τα γύρω φαράγγια και με δάκρυα μετανοίας πραγματικής παρακολούθησαν την  Δέηση στην Παναγία.Και μετά από αυτήν ξαναρχίζει η πορεία.Η Θεία Εικόνα ακολουθουμένη από τις χιλιάδες των ευλαβουμένων προχωρεί να φτάσει  το πρωΐ της επομένης στο χωριό Προστοβά, όπου ψέλνεται κατανυκτική Παράκληση και τις νυχτερινές ώρες φτάνει στα προάστεια του Αγρινίου.Όταν η ιερή πομπή έφθασε στα πρόθυρα της πόλης, το Αγρίνιο μέσα είχε ερημωθεί.Δεν είχαν μείνει παρά μόνον μερικά παιδιά στα καμπαναριά των εκκλησιών που χτυπούσαν χαρμόσυνα τις καμπάνες.Η πομπή τώρα προχωρεί προς την πόλη και κατευθύνεται στο Ναό της Αγίας Τριάδος, όπου αναπέμπεται ευχαριστήρια Δέηση και ακολουθεί Μεγάλη Παράκληση για την απαλλαγή τουδοκιμαζόμενου λαού από την μάστιγα της τρομερής αρρώστιας.Και μετά όταν μπήκε η Εικόνα της Θεομήτορος στο Ναό, επί ένα εικοσιτετράωρο συνεχώς οι παπάδες δεν σταμάτησαν να ψέλνουν ομαδικές Παρακλήσεις των πιστών, ενώ άλλοι μεταλάμβαναν των Αχράντων Μυστηρίων.Μετά τις πρώτες ώρες από την άφιξη της Προυσιώτισσας στην πόλη, το κακό είχε σταματήσει.Οι άρρωστοι, και οι κατάκοιτοι ακόμα που δεν μπορούσαν να σηκωθούν από το κρεββάτι, τώρα κατά δεκάδες, τελείως υγιείς, έσπευδαν στην Αγία Τριάδα για να ευχαριστήσουν την Μεγαλόχαρη.Το θαύμα είχε συντελεστεί  ομαδικά. Η ζωή στο Αγρίνιο ξανάρχιζε να παίρνει το ρυθμό της.Αλλά μόνον η πόλη του Αγρινίου είχε απαλλαγή από το κακό. Όλη η γύρω περιοχή από όπου δεν πέρασε η προς το Αγρίνιο πορεία, το Αιτωλικό, το Μεσολόγγι, θερίζονταν ακόμα από τηναρρώστια με ρυθμό συνεχώς αυξανόμενο.Το θανατικό ήταν τόσο που οι παπάδες δεν προλάβαιναν ούτε καν μια ευχή να διαβάσουν στους νεκρούς.Οι επιτροπές που φτάνουν από τα γειτονικά χωριά και από τις δύο πόλεις, το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό, αντιδρούν. Αλληλομάχονται για την προτεραιότητα της μεταφοράς της Εικόνας.Αλλά και οι Αγρινιώτες δεν εννοούν να επιτρέψουν να απομακρυνθεί  η Εικόνα της Παναγίας από την διασωθείσα πόλη πριν προσκυνήσει  όλος ο λαός και πριν ψαλεί  η μεγάλη ευχαριστήρια Δοξολογία.Κάποιοι, οι ψυχραιμότεροι από το πλήθος των κατοίκων, με επικεφαλής τον Ηγούμενο, πρωτοστατούν σε μια προσπάθεια συμβιβασμού και αποφυγής του κακού που απειλείται απόμια σύγκρουση των κατοίκων.Η προσπάθεια αυτή και οι σχετικές διαπραγματεύσεις κράτησαν για αρκετές ημέρες, ώστε δόθηκε ο καιρός στους Αγρινιώτες να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους, που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί . Ήθελαν τώρα η Εικόνα να λειτουργηθεί  σε όλες τις εκκλησίες της πόλης.Έτσι, στις 27 Οκτωβρίου, στο Ναό της Αγίας Τριάδος ψέλνεται κατανυκτικώτατα η ειδική ακολουθία με την οποία λιτανεύεται η πάνσεπτη Εικόνα της Προυσιώτισσας και κατόπιν σχηματίζεται ιερή πομπή η οποία δια μέσου των κεντρικωτέρων οδών της πόλης μεταφέρει την Εικόνα στον παλαιό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου, που βρίσκεται έξω από το Αγρίνιοεπάνω σε έναν λόφο.Εκεί εψάλη η Μεγάλη Παράκληση μετά από την οποία ο Ηγούμενος έδωσε την εξήγηση ότι η φοβερή αρρώστια δεν ήταν παρά μια δοκιμασία του πληθυσμού της πόλης για την εκτροπή από τον δρόμο της πίστεως και ανέλυσε τις υποχρεώσεις πουδημιουργεί πια για τους Αγρινιώτες η δοθείσα Χάρις της Θεομήτορος.Ακολούθησε 24ωρο προσκύνημα μετά το οποίο, κατά τα πέντε εικοσιτετράωρα που ακολούθησαν, η Εικόνα μεταφέρθηκε διαδοχικά και λιτανεύθηκε στους Ναούς της ΖωοδόχουΠηγής και του Αγίου Δημητρίου. Στο διάστημα αυτό του προσκυνήματος ολόκληρος ο πληθυσμός εξομολογείται και μεταλαβαίνει των Αχράντων Μυστηρίων.Η ζωή και η κίνηση στην πόλη αποκαθίστανται, κανένας άρρωστος δεν υπάρχει, κανένας θάνατος δεν σημειώνεται.Στο Μεσολόγγι η επάρατη νόσος συνεχίζει να αποδεκατίζει  τους κατοίκους.Καθημερινά πεθαίνουν από την γρίπη 25-30 άτομα, τα οποία μεταφέρονται με κάρα και θάβονται κατά το πλείστον χωρίς την συνοδεία ούτε ιερέως καν.Μια επιτροπή κατευθύνεται στην Ναύπακτο και αμέσως λαμβάνει την άδεια του Μητροπολίτου για την μεταφορά της Εικόνας στην πόλη.Πράγματι, την 1η Νοεμβρίου 1918, η Εικόνα φτάνει με τον σιδηρόδρομο στον σταθμό του Μεσολογγίου, όπου οι κάτοικοι αναμένουν από τη βαθειά νύκτα παρά το γεγονός ότι έριχνεκαταρρακτώδη βροχή.Πολλοί από τους επιστήμονες και τους προκρίτους της πόλης προέτρεπαν το πλήθος να επανέλθει  στα σπίτια του και εξέφραζαν την πεποίθηση ότι οι θάνατοι από την γρίπη τουλάχιστο θα τριπλασιασθούν.Ο λαός όμως ανέμενε καρτερικώτατα.Με την άφιξη της Εικόνας της Παναγίας της Προυσιώτισσας εψάλη στον σιδηροδρομικό σταθμό κατανυκτική Παράκληση και στην συνέχεια έγινε η είσοδος της Εικόνας στην πόλη.Το μέγα θαύμα συντελείται.Μάρτυρες παρίστανται όλοι οι κάτοικοι. Κατά το Μεσονύκτιο, ενώ όλοι προσεύχονταν αρχίζει να πνέει  σφοδρότατος άνεμος που ξερίζωσε πολλές δεκάδες δένδρων της πόλης.Από το πρωΐ της 2ας Νοεμβρίου 1918 κανένας θάνατος δεν σημειώθηκε στο Μεσολόγγι.Οι κάτοικοι με πρωτοφανή ευλάβεια προσέρχονταν μπροστά στην Αγία Εικόνα ψάλλοντας την Παράκληση, προσφέροντας διάφορα αφιερώματα, χρυσό, άργυρο κλπ, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την Παντοδύναμο Μητέρα του Θεού.Στο Αιτωλικό επικρατεί η ίδια κατάσταση. Οι κάτοικοι πεθαίνουν κατά δεκάδες.Η μεταφορά της Εικόνας πραγματοποιείται από την πόλη του Μεσολογγίου.Στον σιδηροδρομικό σταθμό έχουν προσέλθει όλοι, πλην ελαχίστων, οι οποίοι ανέμεναν την ιερή πομπή στο τέρμα της μεγάλης ανατολικής γέφυρας.Διαπρύσιοι κήρυκες του συντελεσθέντος θαύματος της καταπαύσεως της νόσου μεταξύ των άλλων και ο δήμαρχος Κων. Σταράμος, καθώς και οι: Παντ. Μόσχος, Χρ. Γαζώτης, Παντ. Σκόνδρας, Χρ. Μπογιατζής, Ανδρ. Λιαπίκος κα.Απειράριθμα θαύματα διηγούνται πολλοί των κατοίκων. Ο συνταξιούχος δάσκαλος Λάμπρος Μούτσος, ο οποίος υπηρετούσε άλλοτε στο χωριό Ντέμη, διηγείται:«Το 1918 η σύζυγός μου Σπυριδούλα είχε προσβληθεί  από βαρύτατη μορφή γρίπης.Οι φίλτατοί μου γιατροί Σελιμάς και Σακκάς με είχαν διαβεβαιώσει ότι η σύζυγός μου ευρίσκεται στις τελευταίες στιγμές της ζωής της.Εκείνο το πρωΐ είχε φθάσει στο σπίτι μου και ο αδελφός της συζύγου μου Νικ. Πανουκλιάς, από το Μεσολόγγι, για να ιδεί  για τελευταία φορά την αδελφή του. Όλοι στο σπίτι μου συζητούσαμε τα της κηδείας. Μετά από λίγες ώρες περνούσε έξω από το σπίτι μου η ιερή πομπή της Αγίας Εικόνας της Παναγίας της Προυσιώτισσας.Η εκπνέουσα σύζυγός μου μας παρεκάλεσε να την μεταφέρουμε στο παράθυρο, πράγμα το οποίο πράξαμε. Η ασθενής μόλις αντίκρυσε την Εικόνα και προσευχήθηκε περιέπεσε σε νάρκη, αλλά μετά από μία ώρα παρατηρήσαμε κατάπληκτοι ότι το ανθρώπινο εκείνο ράκος άρχισε να κινείται, να ζωντανεύει και μετά από λίγες ημέρες να γίνεται εντελώς καλά.Ήδη η σύζυγός μου ευρίσκεται εν ζωή και χαίρει άκρας υγείας, χάρη στο θαύμα της Παναγίαςτης Προυσιωτίσσης».(Εφημερίδα Εκκλησιαστική Παρέμβασις).Άλλωστε το Απολυτίκιο της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΗΣ ξεκινά με το 

« Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή. Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας. Δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δοξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα.»Σήμερα η ιατρική επιστήμη αγωνίζεται και η ΠΙΣΤΗ σώζει.Βραδιάτικα μας διαμήνυσαν  γέροντες το παρακάτω το οποίο και δημοσιεύσαμε :« Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Ελλάδα και αλλαχού τις επιδημίες τις διώχνει με ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ.»  « Αυτά εκάναν οι προγόνοι μας, αυτά καλούμαστε να κάνουμε και εμείς.»
« κλήρος και λαός να ετοιμάζεται»
« τα λόγια περιττεύουν»
Μεταφέρουμε μήνυμα από Πατέρες.
Για τους χαλεπούς καιρούς μας ο Ουρανός συνιστά:  Ψυχραιμία – ΠΙΣΤΗ- Αγάπη στον Πλησίον

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2020/03/blog-post_11.html

. Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ  ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

 ΑΠΟ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

 ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ  ΛΑΜΙΑΣ

ΠΡΩΤΗ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ: ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

3 ΜΑΪΟΥ 2020

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

        Φέρεται εις γνώσιν των ευσεβών & ορθοδόξων Χριστιανών της πόλεως μας, ότι την Καθαρά Δευτέρα 2 Μαρτίου 2020, το εσπέρας στις 19:00, στο Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου  στο Ορφανοτροφείο Θηλέων, θα τελεστεί με τη Σεπτή Ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη και Ποιμενάρχη μας Κ. κ. ΣΥΜΕΩΝ, η Ιερά Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου, μετά θείου κηρύγματος.

 Προσκαλούνται οι ευσεβείς & φιλακόλουθοι Χριστιανοί, να συμμετάσχουν σε αυτήν την λατρευτική ιερά ακολουθία.

Λίγα λόγια για το Μεγάλο Απόδειπνο.

Η διάρκεια της νύκτας αποτελούσε πάντοτε μία ευκαιρία σχέσεως και επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό.

Και αυτό γιατί ο άνθρωπος εκείνη τη στιγμή περιέρχεται σε μία δυνατότητα απομάκρυνσης από την γη, ώστε να αναπτύξει την πορεία του στον ουρανό.

Και ο ίδιος ο Κύριος πολλές φορές προσευχόταν το βράδυ «και ην διανυκτερεύων εν τη προσευχή του Θεού».

Έτσι η Εκκλησία αντιλαμβανομένη αυτήν την ανάγκη του ανθρώπου τοποθέτησε δίπλα στην προσωπική προσευχή μία κοινή προσευχή, που ονομάζεται Απόδειπνο.

Ονομάστηκε Απόδειπνο, γιατί καθορίστηκε να τελείται μετά το βραδινό δείπνο. Μετά τον ΙΔ’ αιώνα φάνηκε επιτακτική η ανάγκη συντόμευσης του Αποδείπνου, που με την πάροδο των χρόνων και με την συνεχή προσθήκη ευχών απέκτησε πλέον μεγάλη διάρκεια.

Το Μεγάλο Απόδειπνο, διαβάζεται στον κυρίως Ναό. Ο πιστός με την βοήθεια των Ψαλμών και των ευχών του Μεγάλου Αποδείπνου, κάνει κάποιον απολογισμό των γεγονότων της ημέρας που πέρασε.

Αυτή η αυτοκριτική θα τον βοηθήσει να συντριβεί και να μετανοήσει για τις πνευματικές του αστοχίες: «Λούσω καθ’ εκάστην νύκτα την κλίνην μου, εν δάκρυσί μου την στρωμνήν μου βρέξω».

        Μόνο ο Θεός μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική αρωγή στο πλάσμα του σε όλα τα στάδια και ειδικά όταν δοκιμάζεται. Γιατί ο άνθρωπος δοκιμάζεται και θλίβεται ημέρα και νύκτα, ώστε να προσφωνεί:

«Κύριε των δυνάμεων μεθ’  ημών γενού, άλλον γαρ εκτός Σου βοηθόν εν θλίψεσιν ούκ έχομεν, Κύριε των δυνάμεων ελέησον ημάς».

Καλή & Ευλογημένη η  Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή!