Απρ 22

Συνεργαζόμενοι Ορθόδοξοι Σύλλογοι Λαμίας: Δελτίο Τύπου στήριξης Κινήματος και Ημερίδας «Αφήστε με να ζήσω!»

Το να φέρεις στην ζωή μια καινούργια ύπαρξη είναι ένα θαύμα. Ένα υπέροχο θαύμα. Το να την αποκλείσεις να έρθει είναι ένα φρικτό πολλαπλό έγκλημα, για την Οικογένεια, για την Κοινωνία, για την Πατρίδα. Ένα έγκλημα που θα  το πληρώσουν ακριβά οι επόμενες γενιές. Γι αυτό σκέψου …σκέψου τι πας να κάνεις. Σκοτώνεις ένα εντελώς ανυπεράσπιστο πλάσμα που δεν μπορεί να φωνάξει, να αμυνθεί, να παρακαλέσει.

Οι Συνεργαζόμενοι Ορθόδοξοι Σύλλογοι Λαμίας χαιρετίζουν το Κίνημα και την Ημερίδα με θέμα, «Αφήστε με να ζήσω!»  στην προσπάθεια τους για υποστήριξη της νέας ζωής  και  ενημέρωσης της κοινωνίας για το πολλαπλό ΕΓΚΛΗΜΑ των εκτρώσεων.

Απρ 21

Εκοιμήθη ο Δημήτριος Γαρουφαλής, Πρόεδρος της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου

Ανήμερα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας έφυγε από κοντά μας ο σεβαστός μας Δημήτριος Γαρουφαλής από το Αγρίνιο σε ηλικία 75 ετών.

Δημιούργησε ευλογημένη, χριστιανική και υπερπολύτεκνη  οικογένεια καθώς με τη σύζυγό του Ελπίδα Τσαντήλα απέκτησαν 7 παιδιά και 12 εγγόνια.

Διετέλεσε στέλεχος της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου για 50 χρόνια και πρόεδρος της Ενώσεως αυτής για 30 ολόκληρα χρόνια. Ήταν ακούραστος εργάτης στο ιεραποστολικό έργο του Αγρινίου πρωτοστατώντας σε πολλά έργα για σειρά ετών όπως στο Γηροκομείο Αγρινίου, στην Κατασκήνωση του Αγίου Βλασίου αλλά και στο κτίριο της Χριστιανικής Ένωσης.

Το γνήσιο ιεραποστολικό του φρόνημα, το χαμόγελο και η γαλήνη με την οποία διαχειριζόταν τις δυσκολίες κέρδιζε τους πάντες γύρω του. Ήταν αγαπητός σε όλη την τοπική κοινωνία του Αγρινίου και συμπαραστεκόταν θυσιαστικά και με όλες του τις δυνάμεις σε κάθε αγαθό έργο.

Τον θυμόμαστε κάθε χρόνο να επισκέπτεται και την κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ στο διήμερο παλαιών κατασκηνωτών ενώ τακτικά ήταν παρών και στο ετήσιο Παιδαγωγικό Συνέδριο που διοργάνωνε η Χριστιανική Εστία Πατρών.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του και ας απολαύσει την Βασιλεία του Θεού που τόσο πόθησε στην επίγεια ζωή του.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Απρ 18

Σμηναγὸς Γεώργιος Μπαλταδῶρος – Πέταξε γιὰ ἄλλους οὐρανοὺς – ΑΘΑΝΑΤΟΣ !

Πέρυσι τήν Διακαινήσιμο Ἑβδομάδα εἴχαμε θρηνήσει 4 Ἀξιωματικούς μέ τή μοιραία πτώση τοῦ ἑλικοπτέρου τῆς Ἀεροπορίας Στρατοῦ.

Σήμερα πανελληνίως θρηνοῦμε, τήν ἀπώλεια ἐν ὥρα καθήκοντος, τοῦ Σμηναγοῦ τῆς Πολεμικῆς μας Ἀεροπορίας Γεωργίου Μπαλταδῶρου. Τό ἀεροσκάφος τοῦ κατέπεσε βορειοανατολικά τῆς Σκύρου μετά ἀπό ἀναχαίτηση τουρκικῶν ἀεροσκαφῶν ὑπὸ ἀδιευκρίνιστες συνθῆκες.

Τί στιγμὴ ποὺ κάποιοι ξεπουλοῦν τά πρωτοτόκια μας, αὐτός ἔκανε τό καθῆκον του ὡς πραγματικός ΕΛΛΗΝ, ἀφοσιωμένος στήν ὑπηρεσία τῆς Πατρίδος μας.

Τὸ πάνθεον τῶν ἡρώων ἀπέκτησε ἕνα ἀκόμα μέλος. Μέ τό ἀεροπλάνο του δέν πέταξε μόνο πάνω από τό Αἰγαίο, ἀλλά πῆγε ἀκόμα πιό ψηλά στήν οὐράνια κοινωνία τῶν Ἀγγέλων. Τό πέταγμά του ξεπέρασε τόν αἰθέρα, ἔσχισε μέ μιᾶς τούς Οὐρανούς.

Τό παράδειγμά του καί τό ἡρωϊκό τοῦ πέταγμα, μᾶς κάνει περήφανους γιατί μιά τέτοια Πατρίδα συνεχίζει νά βγάζει τέτοια παλληκάρια.

Ὄχι κλάματα γιά τόν Σμηναγό ! Μόνο τραγούδια καί ψάλματα, ὅπως ταιριάζουν στήν ἑβδομάδα ! Ὁ Ἀναστᾶς Κύριος ἤδη τόν ἔχει στήν ἀγκαλιά Του. Αὐτές οἱ θυσίες δέν πᾶνε χαμένες. Οἱ Ἀετοί τοῦ Αἰγαίου μας πεθαίνουν ὄρθιοι καί ἐλεύθεροι. Πετᾶνε καί θυσιάζονται γιά τήν ΕΛΛΑΔΑ μας.

 

«Στή γῆ σάν πέσει ὁ ἀετός

πέφτει κι ὁ οὐρανός μαζί του

τόν στέλνει δῶρο ὁ Θεός

γιά νά σκεπάσει τό κορμί του».

(Πηγή: Tideon)

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ , ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΕΛΛΗΝΑ ΗΡΩΑ!

Απρ 08

ΥΠΕΡ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ

Ἀνάσταση χωρὶς τὰ ἀδέλφια μας ποὺ βρίσκονται κλεισμένα στὶς φύλακες τὶς Τουρκίας.

Πού βρέθηκαν ἐκεῖ, ὄχι γιατί ἔκαναν κάποιο ἔγκλημα, ἀλλὰ γιατί διατάχτηκαν νὰ φύλανε τὴν Πατρίδα ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς.

Αὐτὸ ποὺ μένει εἶναι ἡ προσευχὴ μας γὶ αὐτούς…. Κύριέ τους ἀδελφούς μας Ἄγγελο καὶ Δημήτριο ἐλευθέρωσε σύντομα γιὰ νὰ ψάλλουμε ὅλοι μαζί το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μποροῦμε νὰ ἐκτυπώνουμε τὴν ἀφίσα, νὰ τὴν στέλνουμε ἢ καὶ νὰ τὴν ἀναρτοῦμε σὲ Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ σὲ δημόσιους χώρους.         (ἡ ἀφίσα ΕΔΩ σὲ ἐκτυπώσιμη μορφὴ)

Ὅσοι θέλουν μποροῦν νὰ στείλουν μιὰ κάρτα ἢ μιὰ ἐπιστολὴ στὰ φυλακισμένα ἀδέλφια μας στὴν παρακάτω διεύθυνση:

A. MITRETODIS – D. KOUKLATZIS, 
Ily.lit-Avariz, 22130, Avariz koyu,
Edirne merkez, Edirne,
Turkey

Μαρ 31

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΒΙΒΛΙΑ

Οἱ ἐκδόσεις μας σᾶς προτείνουν:

ἐπίκαιρα βιβλία κατάλληλα γιά τήν προετοιμασία μας καί τήν συμμετοχή μας στίς ἀκολουθίες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.

«ΑΝΑΒΑΙΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ»

Ἡ ἔκδοση αὐτή μᾶς βοηθάει στήν κατανυκτική πορεία τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς, νά ἑτοιμασθοῦμε κατάλληλα γιά νά εἰσέλθουμε στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, στήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα.

 

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ -ΚΑΣΕΤΙΝΑ 7 ΒΙΒΛΙΩΝ

Μιά σειρά βιβλίων γιά κάθε ημέρα ἀπό τόν Ἑσπερινό (ἐσπέρας) τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου ἔως καί τόν Ἑσπερινό τῆς Ἀγάπης, μετά τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Τό κάθε βιβλίο περιέχει ὅλες τίς Ἀκολουθίες τής ἡμέρας, πρωινές, ἀπογευματινές, βραδινές. Ὅλα μέ τή σειρά καί τοῦ ἱερέα καί τοῦ ἱεροψάλτου.

 

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τό βιβλίο πού κρατᾶς στά χέρια σου, ἐξηγεῖ μέ ἁπλά λόγια μιά ἀπό τίς μεγάλες Γιορτές τῆς Ὀρθοδοξίας.
Φέρνει κοντά σου τό «Εὐαγγέλιο» καί τή «Βυζαντινή ἁγιογραφία», δυό ἱερά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας.

 

 Διατίθενται στο Βιβλιοπωλείο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, Πλατ. Διάκου 9, Τηλ. 2231022349

 

Μαρ 28

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ 25ης Μαρτίου ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

Ανήμερα της 25ης Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η εθνική μας εορτή με τους Χαρούμενους Αγωνιστές της Χριστιανικής Εστίας.

Η εορτή πρόβαλε  μια μαρτυρική μορφή του Αγώνα. Τον Σαλώνων Ησαΐα και του αδελφού του Παπαγιάννη.

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο ποίημά του «Αθανάσης Διάκος» αναφέρεται στον Ησαΐα και στον αδελφό του

Στ’ αγέρι κρεμασμένα,
ωσάν καντήλια τ’ ουρανού, αποβραδίς δυο φώτα
εφάνηκαν στη σκοτεινιά… Κανείς δεν τα ’χε ανάψει…
Κι ένας που επέρασε απεκεί, καλόγερος, διαβάτης,
κι είδε το θάμα κι έδραμε, στη λάμψη δυο κεφάλια
ηύρε που πλάγιαζαν γλυκά… το ’να του Παπαγιάννη
και τ’ άλλο του Δεσπότη του. Γονατιστός εμπρός τους
έμειν’ ο γέρος κι έκλαψε… Τους έριξε τρισάγιο,
τα φίλησε στο μέτωπο και με το δοκανίκι
έσκαψε λάκκο κι έθαψε τ’ αχώριστα τ’ αδέρφια.
Βλογάει το χώμα τρεις φορές… Έκαμε το σταυρό του
και χάνεται στην ερημιά… Εσβήστηκαν τα φώτα.

Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους τόσο στο θεατρικό όσο και στα τραγούδια και ποιήματα. Ο υπεύθυνος της νεότητας κος Γλωσσόπουλος βοήθησε τα μέγιστα προκειμένου να μπορέσουν τα παιδιά να παίξουν σωστά τους ρόλους τους.

Οι υπεύθυνοι της Χριστιανικής Εστίας ευχαρίστησαν τόσο τα παιδιά όσο και τους συνοδούς τους με ένα πλούσιο κέρασμα.

Μαρ 24

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ Σ.Ο.Σ ΛΑΜΙΑΣ

Οι  Συνεργαζόμενοι Ορθόδοξοι Σύλλογοι  Λαμίας χαιρετίζουμε με ενθουσιασμό την απόφαση πού εξέδωσε ἡ ολομέλεια τοῦ Συμβουλίου της Επικρατείας στις 20/3/2018 σχετικά με τα Νέα Προγράμματα του μαθήματος τῶν Θρησκευτικών.

Η εν λόγω απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου απέδειξε αφ ενός ότι υπάρχει ευτυχώς ακόμη Δικαιοσύνη στη χώρα μας, αφ εταίρου δικαίωσε τους αγώνες του Ελληνικού λαού ο οποίος αντέδρασε στην αλλοίωση του  μαθήματος των θρησκευτικών διαισθανόμενος τον κίνδυνο αποχριστιανισμού των Ελληνοπαίδων.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να συμμορφωθεί με την απόφαση  του Συμβουλίου της Επικρατείας σεβόμενη τις αρχές της Δημοκρατίας.

Παράλληλα πιστεύομαι ότι η ιεραρχία θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και βασιζόμενη στην απόφαση της ανωτάτης δικαστικής αρχής, προβεί σε ενέργειες προκειμένου να καταστήσει σ όλους γνωστό ότι για το μάθημα των θρησκευτικών τον πρώτο λόγο πρέπει να τον έχει η Εκκλησία.

Εμείς οι Συνεργαζόμενοι Ορθόδοξοι Σύλλογοι, δηλώνουμε ότι  δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι τελικής δικαίωσης συναισθανόμενοι την αγωνία της συντριπτικής πλειοψηφίας  του Ελληνικού λαού.

Μαρ 23

ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Φέτος κλείνουν 75 χρόνια από την Ίδρυση του Ορφανοτροφείου Θηλέων Λαμίας (1943) και 70 χρόνια από την κατάθεση του θεμέλιου λίθου του ιδίου Ιδρύματος (15/2/1948) από τον τότε Μητροπολίτη Φθιώτιδος κυρό Αμβρόσιο Νικολαϊδη.

Όπως αναφέρει η συνταξιούχος Καθηγήτρια κα Αθανασία Δελούση, υπάρχουσα ζωντανή μαρτυρία χάριτι Θεού, και πάντοτε σύμφωνα με το προσωπικό της ημερολόγιο, μέρος του οποίου έχει και στο παρελθόν δημοσιευθεί σε περιοδικά και επετειακά έντυπα, για πρόσωπα και γεγονότα της ιστορίας της Λαμίας εκείνης της εποχής,  τον χειμώνα του 1943, εν μέσω της μαύρης γερμανικής κατοχής, έλαβε χώρα ή ίδρυση του Ορφανοτροφείου Θηλέων. Ο τοπικός Ηθικοθρησκευτικός Σύλλογος «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» είχε ήδη ιδρυθεί το 1941.

Στον γυναικωνίτη του ιερού ναού Αγίου Νικολάου Λαμίας, παρούσης και της ιδίας κας Αθανασίας Δελούση, ο αείμνηστος Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος και υπεύθυνος του τοπικού Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» Αρχιμανδρίτης π. Πάμφιλος Παπαγιάννης, εξ Αγρινίου ορμώμενος και μέλος της Αδελφότητος «ΖΩΗ», κάλεσε το Προεδρείο του Συλλόγου και τα βασικότερα στελέχη του χριστιανικού έργου της Λαμίας σε σύσκεψη για να αποφασίσουν τη δημιουργία κοινωφελούς ιδρύματος στα πλαίσια της κοινωνικής προσφοράς του τοπικού Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» στη Λαμία.

Στη σύσκεψη εκείνη παρόντες ήταν: ο Πρόεδρος του τοπικού Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» αείμνηστος Ιωάννης Τσότρας, Επιθεωρητής Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως,  το μέλος του ΔΣ του ιδίου Συλλόγου κ. Σίμος Σίμου, έμπορος, η υπεύθυνη του γυναικείου τμήματος του χριστιανικού έργου κα Ευμορφία Κυρόζη, η δίδα Μαρία Κουλαμά, υπεύθυνη των Φιλικών Κύκλων και Τμήματος Προνοίας Θηλέων και δύο απόφοιτες τότε του εξαταξίου Γυμνασίου Λαμίας, οι δίδες Βασιλική Κουλαμά και Αθανασία Δελούση, νέα στελέχη του Χριστιανικού έργου, όλα ευϋπόληπτα μέλη της Λαμιώτικης κοινωνίας.

Αποφασίσθηκε, λοιπόν τότε,  και με την ευλογία του οικείου Μητροπολίτου, η ίδρυση από τον ως άνω Σύλλογο, Ορφανοτροφείου Θηλέων – απόρων κορασίδων, (ήδη υπήρχε κρατικό Αρρένων) ως μέρος της φιλανθρωπικής και ιεραποστολικής δράσεώς του, για την περίθαλψη των ορφανών παιδιών του εθνικού και του εμφυλίου πολέμου.

Από τότε πέρασαν πολλές δεκαετίες… Στην αρχή το Ίδρυμα Θηλέων Λαμίας, το οποίο σημειωτέον, συγκίνησε τότε θερμά – όπως άλλωστε συμβαίνει και σήμερα – όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα της πόλεως και του νομού, και ιδιαίτερα τα μέλη του Συλλόγου, δέχτηκε τα πρώτα παιδιά, τα οποία ήταν φιλοξενούμενα σε διάφορα οικήματα της πόλεως. Μετά όμως,  τα μέλη του Συλλόγου με κοπιαστική προσωπική εργασία και με το «δίλεπτον της χήρας» σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ήγειραν εν μέρει το ιδιόκτητο οίκημα που υπάρχει μέχρι σήμερα, στην οδό Υψηλάντου 143.

Το 1960 ο τοπικός Σύλλογος του «Ευαγγελιστή Λουκά» συνδέθηκε σε τοπικό επίπεδο με το Παράρτημα της ΓΕΧΑ Λαμίας (Τμήμα της Πανελλήνιας Ενώσεως) και άρχισε να συνεργάζεται ιεραποστολικά με την Αδελφότητα Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού. Ο συνεργαζόμενος Σύλλογος της ΓΕΧΑ (Παράρτημα Λαμίας) ιδρύθηκε νωρίτερα, πρίν από τον πόλεμο του 1940, από τον Αρχιμανδρίτη, αείμνηστο π. Δανιήλ Βασιλόπουλο στις 17 Φεβρουαρίου το 1935. Αργότερα στη δεκαετία του 1990 προστέθηκε και ο Πανελλήνιος Σύλλογος του «Μ. Βασιλείου» (Παράρτημα της Λαμίας). Όλοι αυτοί οι Σύλλογοι συνεργάζονται αρμονικά κάτω από το Γενικό Όνομα: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ.

     Το Ορφανοτροφείο είχε ως πρώτη υπεύθυνη την Ευσταθία Κυριάκου και πρώτη Διευθύντρια – μέχρι το 1960 – την αφιερωμένη δεσποινίδα Παναγιώτα Κιτσοπανίδου, απόφοιτη του τριταξίου Γυμνασίου, που διέμενε μέσα στο Ορφανοτροφείο μόνιμα μαζί με τα παιδιά και το υπόλοιπο προσωπικό και το ίδρυμα λειτουργούσε πλέον  κανονικά και υποδειγματικά.

     Δεν πρέπει να παραλειφθεί  ότι στην καλή λειτουργία του Ορφανοτροφείου, των θεμάτων και αναγκών του, συνετέλεσε και η άοκνη προσφορά των εκάστοτε προέδρων του υπευθύνου και αρμοδίου Συλλόγου του Ευαγγελιστού Λουκά. Μετά τον Ιωάννη Τσότρα, πρόεδροι του Συλλόγου  χρημάτισαν  οι αείμνηστοι Ιωάννης Παπαευσταθίου, συν/χος στρατιωτικός, Αναστάσιος Αναστασίου, συν/χος δάσκαλος, Θεόδωρος  Αγγελής, συν/χος έμπορος.

     Όλα δε αυτά τα έργα γινόντουσαν με την εμπνευσμένη καθοδήγηση του π. Παμφίλου Παπαγιάννη αρχικά και του επί 35ετία χρηματίσαντος κατόπιν ιεροκήρυκος της Ι. Μητρ. Φθιώτιδος – και πνευματικού – αειμνήστου Αρχιμανδρίτου π. Αμβροσίου Αντωνάρα, παλαιού και επιλέκτου μέλους της Ιεραποστολικής Αδελφότητος Θεολόγων  «Ο Σωτήρ».

Από το μεγάλο αυτό σπίτι της αγάπης του Θεού και των ανθρώπων, βγήκαν στην κοινωνία περί τις 500 Ελληνίδες που άνοιξαν τα φτερά τους με ελπίδα και πίστη για το μέλλον και έχτισαν η κάθε μια τη δική της φωλιά γεμάτη από Χριστό και Ελλάδα.

Σήμερα  διευθύντρια – από το 1960 και μετά – είναι η διδασκάλισσα κα Σταυρούλα Πελέκη, με βοηθό τη θεολόγο-Μουσικό δίδα Δήμητρα Οικονόμου.

Η κα Δελούση Αθανασία, η κα Σταυρούλα Πελέκη και η δίδα Δήμητρα Οικονόμου ανήκουν και οι τρείς μαζί σε πολυάριθμη ιεραποστολική Αδελφότητα Καθηγητριών και  Διδασκαλισσών με έδρα την Αθήνα και επονομαζομένη «Θεού Οικοδομή». Μάλιστα τα τελευταία χρόνια μέλη της Αδελφότητος αυτής, η οποία συνεργάζεται και με την Αδελφότητα Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, προσφέρουν άοκνες υπηρεσίες στο Κογκό, στα μαύρα βάθη της κεντρώας Αφρικής, στα νεοφώτιστα χριστιανόπουλα των  σχολείων  της εκεί Ιεραποστολής «ΦΩΣ ΕΘΝΩΝ» με τις ευλογίες βεβαίως του Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου και του Μητροπολίτη Κινσάσα κ.κ. Νικηφόρου.

Χίλιες δόξες νάχει ο Πανάγαθος Θεός που όλα αυτά τα χρόνια ευλόγησε ποικιλοτρόπως και πλουσίως το ιεραποστολικό και προνοιακό έργο του τοπικού Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» Λαμίας και ιδιαίτερα το τμήμα του που αφορά στο Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας. Είθε να χαρίζει και στο μέλλον, υγεία και δύναμη, χάρη και προκοπή στους υπευθύνους και τα παιδιά και να ευλογεί τα έργα και τη ζωή όλων, μικρών και μεγάλων.

Μαρ 23

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

«Ινατί εφρύαξαν έθνη και λαοί εμελέτησαν κενά»;

ΤΙ ΠΙΟ ΑΠΛΟ; ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΑΠΛΑ;

Δεν τους άρεσε η απόφαση του ΣτΕ; Δεν άρεσε στους κυβερνητικούς και τους συνοδοιπόρους τους, ιερατικούς, θεολογούντες  και μη. Τι να κάνουμε; Υπάρχει ευτυχώς ακόμη Δικαιοσύνη στη χώρα μας. Υπάρχει ο ανεξάρτητος θεσμός της Δικαιοσύνης. Υπάρχει η Δικαστική Εξουσία και είναι Ανεξάρτητη. Είναι μία από τις Τρείς Ανεξάρτητες Εξουσίες. «Και εφόσον υπάρχουν ακόμη δικαστές σ΄ αυτή τη χώρα – όπως έλεγε κάποιος «δεδιωγμένος ένεκεν δικαιοσύνης» – ελπίζουμε ότι θα έχουμε δικαιοσύνη και ελευθερία».  Θα έχουμε  ακόμη λίγη Δημοκρατία.

Δεν κατέστη λοιπόν δυνατόν να χτυπηθεί καίρια και να καταλυθεί οριστικά και αμετάκλητα η Δημοκρατία. Το Δημοκρατικό Πολίτευμα – πάλι καλά – ζεί ακόμη.  Ναι, ομολογουμένως,  «πνέει τα λοίσθια», αλλά υπάρχει, παρά τα χτυπήματα και την εργώδη προσπάθεια της Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας τα τελευταία Μνημονιακά Χρόνια.

Τι είπε το ΣτΕ για τα θρησκευτικά; Την αλήθεια. Όσο πιο απλά μπορούσε. Δηλαδή, ότι δικαιούνται οι Ορθόδοξοι  Έλληνες, που είναι και η πλειοψηφία στο λαό μας και οι οποίοι ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία και έχουν εντάξει με το βάπτισμα τα παιδιά τους σ΄ Αυτή, να διδάσκονται τα τέκνα τους στο Δημόσιο Ελληνικό Σχολείο, για το οποίο και φορολογούνται, την ορθόδοξη πίστη και διδασκαλία, την οποία πρεσβεύουν. Τι πιο απλό; Πόσο πιο απλά;

Όπως δικαιούνται οι μειονότητες: Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Καθολικοί να διδάσκονται ξεχωριστά και αυτόνομα τα παιδιά τους, οι αντίστοιχοι  ετερόδοξοι και αλλόθρησκοι δηλαδή μαθητές των ελληνικών σχολείων, την δική τους θρησκευτική παραδοχή, έτσι δικαιούται κατά λόγον  ισονομίας και η  πλειοφηφία και έχει λόγο για το μάθημα των θρησκευτικών, όπως επίσης λόγο έχει – πρέπει να έχει – και η πνευματική τους Αρχή, η Ορθόδοξη Εκκλησία με την  Ιερά Σύνοδο.

Γιατί αυτό είναι αναχρονιστικό, συντηρητικό και σκοταδιστικό; Αυτό είναι λογικό, δημοκρατικό και αληθινό. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα κάθε οικογένειας. Η αλήθεια και η λογική, η δημοκρατία και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν χρονικό πρόσημο, για να είναι προοδευτικά ή αναχρονιστικά; Είναι διαχρονικά. Τι ανοησίες είναι αυτές που εκστομίζονται σε βάρος μιας κρυστάλλινης διαύγειας δικαστικής και απόλυτα συνταγματικής αποφάσεως;

Αν κάποιοι σκέφτονται να αλλάξουν το Σύνταγμα στο μέλλον και να μιλάνε οι ίδιοι όχι με το Θεό, αλλά σαν θεοί, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Τώρα όμως υπάρχει και εφαρμόζεται το ισχύον Σύνταγμα και παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες μιας εν δυνάμει  οιονεί «δικτατορίας του προλεταριάτου» να επέμβει και να νομοθετήσει αντισυνταγματικά, σε πολλούς τομείς του δημόσιου βίου, αυτό το Σύνταγμα και οι δικαστές αντέχουν ακόμη. Κρατάνε καλά.

Τους πείραξε που οι δικαστές εφάρμοσαν το Σύνταγμα στην περίπτωση εκείνη που αναφέρεται στην καλλιέργεια της θρησκευτικής και ηθικής συνείδησης των ελληνοπαίδων;  Μιάς διάταξης και συνταγματικής επιταγής, την οποία μετέβαλε ο υπουργός με κάποια πρόσφατη εγκύκλιο. Ποια είναι όμως η ηθική συνείδηση για το 97% του ελληνικού λαού; Η βουδιστική, η μουσουλμανική ή η ιουδαϊκή, του Κάντ ή του Μάρξ;

Είναι ηθική συνείδηση για μας τους Ορθόδοξους Έλληνες η προερχόμενη από την απάθεια για τον δυστυχισμένο και την πολυθεϊα του Βουδισμού; Είναι θεμέλιο της ηθικής συνείδησης του λαού μας ο ιερός πόλεμος  και η πολυγαμία του Ισλάμ; Είναι προϊόν η ηθική συνείδησή μας του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»  του Μωσαϊκού Νόμου μόνον; Είναι μήπως είναι η αθεϊα των αθέων κινημάτων; Δεν είναι η Αγία Τριάς η πίστη μας και ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής το Πιστεύω μας και το Ευαγγέλιο ο ηθικός κώδικας του λαού μας; Και όλα αυτά δεν προστατεύονται από τα κατά καιρούς Συντάγματα του Έθνους μας;

Επίσης στο ΣτΕ δεν ψήφισε  ένας μόνο. Δημοκρατικά βγήκε η απόφαση. Είκοσι υπέρ και πέντε κατά. Δεν αισχύνονται  λοιπόν όσοι καταφέρονται κατά του Προέδρου του ΣτΕ και δεν εκτίθενται ανεπανόρθωτα ως εκπρόσωποι μιας φασίζουσας και ολοκληρωτικής  νοοτροπίας;

Επιτέλους. Ποιος θα νομοθετήσει πως θα γίνεται το μάθημα των Θρησκευτικών στα Ορθόδοξα Ελληνόπουλα; Η Κυβέρνηση των αθέων και Μαρξιστών; Έλεος! Θα βάλουμε το «λύκο να φυλάει τα πρόβατα;» Είδαμε πως  τα έκαναν οι κομμουνιστές στη Ρωσία εβδομήντα χρόνια…

Αφού δηλώνουν άθεοι, γιατί ασχολούνται; Και γιατί ενοχλούνται μόνο από  την Ορθόδοξη Διδασκαλία; Να επέμβουν και στο θρησκευτικό μάθημα των μουσουλμάνων και των εβραίων και των παπικών. Γιατί αυτή η άνιση μεταχείριση;

Απλούστατα οι άνθρωποι Εκκλησιομαχούν και Χριστομαχούν. Δε θέλουν τον Χριστό και την Εκκλησία. Δεν θέλουν την Ορθοδοξία. Επειδή δε πολλά παιδιά προσφύγων και μεταναστών, ίσως και άλλων μειονοτήτων, παρακολουθούν τα θρησκευτικά και πολλά ελκύονται, αναγνωρίζουν, πιστεύουν στο Ευαγγέλιο,  ίσως και βαπτίζονται, αυτό τους στοιχίζει υπαρξιακά και ιδεολογικά. Δεν αντέχουν το Φως το Αληθινό.

Πιθανόν να είναι η όλη τους προσπάθεια κάποιες  μυστικές δεσμεύσεις και νομοθετήσεις, κάποια κρυφά προαπαιτούμενα των Μνημονίων και των εξαρτήσεων της χώρας μας από τα σκοτεινά κέντρα των στοών, των λεσχών και των πολυεθνικών,  όπως παλαιότερα ήταν και η διαγραφή του θρησκεύματος από τις Ταυτότητες κατ΄ απαίτηση του εβραϊκού λόμπυ των ΗΠΑ.

Και μια παράκληση:  Να μη ξαναλεχθεί το φρικώδες και τελείως ανιστόρητο επίθετο για την Πίστη, το Ευαγγέλιο  και την Εκκλησία: σκοταδιστικό και αναχρονιστικό. Όπου πήγε ο Χριστός και το Ευαγγέλιο άναψαν τα Φώτα του Πολιτισμού. Αντίθετα, οι φανατικοί μουσουλμάνοι γκρεμίζουν τα μνημεία του πολιτισμού και οι σταυροφόροι του πάπα τα έκλεβαν. Έχει το θράσος και μιλάει για οπισθοδρόμηση το πολιτικό κατεστημένο, που γύρισε πενήντα χρόνια πίσω το βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας μας με τα μνημόνια και κατέβασε επικίνδυνα το προσδόκιμο ζωής των νεοελλήνων;

Έτσι για την αλήθεια, ας αναφέρουμε λοιπόν πόσο πολύ «πίσω» πάει τον κόσμο το Ευαγγέλιο και η Ορθοδοξία:

·         Τον Ερυθρό Σταυρό ο Ερρίκος Ντυνάν τον εμπνεύστηκε από τον Καλό Σαμαρείτη του Ευαγγελίου.

·         Στον σλαβικό κόσμο το αλφάβητο και τον πολιτισμό τα δημιούργησαν οι Θεσσαλονικείς αδελφοί ιεραπόστολοι Μεθόδιος και Κύριλλος.

·         Ο πατριάρχης Φώτιος και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης ήταν πρωτοπόροι των γραμμάτων και «κινητές βιβλιοθήκες».

·         Οι Τρείς Ιεράρχες θέσπισαν τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό και ήταν πανεπιστήμονες.

·         Στην εποχή της επανάστασης του 1821 από τους 1500 λογίους   Έλληνες  και Διδασκάλους του Γένους οι 500 ήταν κληρικοί.

·         Ο Ευγένιος Βούλγαρης με τους συγχρόνους του έφερε τις θετικές επιστήμες στο δούλο γένος.

·         Το Κογκό πριν από λίγα χρόνια κήρυξε τριήμερο πένθος για τον Έλληνα ιεραπόστολο ιερομόναχο π. Κοσμά Ασλανίδη για την όλη ανθρωπιστική και πολιτιστική προσφορά του στο κράτος του Κογκό.

·         Σήμερα στην Πατρίδα μας η Εκκλησία βρίσκεται στην πρωτοπορία της κοινωνικής προσφοράς, πράγμα που καμμιά μειονότητα δεν το κάνει και ασφαλώς αν είναι κάτι πρόοδος και ανθρωπισμός είναι η έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον.

Και μη χολοσκάει κανένας και αναρωτιέται προς τα πού πάει ο κόσμος. Όπου νάναι έρχεται ο Επιτάφιος, το Άγιο Φως και  το Πάσχα των Ελλήνων και θα δούνε όλοι το μεγάλο συλλαλητήριο της φυλής μας και τι ψηφίζουμε σαν Έλληνες…

«Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιον και Αχώριστον».

 

Μαρ 23

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Αυτά τα οποία με νύχια και με δόντια, σαν τον αρχαίο Κυναίγειρο, κρατήσαμε σε δυσχειμέρους καιρούς, δηλαδή, τη γλώσσα, την πίστη, την ιστορία μας, την παράδοσή μας, με ένα λόγο, είναι κρίμα και άδικο να τα χάσουμε σε καιρό ειρήνης και δημοκρατίας, σε καιρό ελευθερίας και σε χρόνους αποθέωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κι όμως συχνά στον τόπο μας συμβαίνει το αντίθετο. Λένε οι σοφοί ότι «τα κάστρα πέφτουν από μέσα». Δουλεύει πονηρά εντός των τειχών η «5η φάλαγγα». Οι Εφιάλτες της ιστορίας και οι μειοδότες των εθνικών αξιών και ιδανικών μας. Διότι πέραν των όσων λέγονται περί εξωτερικών πιέσεων και εξωγενών παραγόντων, αν εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να ξεπουλήσουμε την ψυχή μας στη χωματερή της υφηλίου, κανένας δεν μας αναγκάζει να αλλοιώσουμε τις παραδόσεις μας, να αρνηθούμε την πίστη μας, να ξεχαρβαλώσουμε τη γλώσσα μας και να παραχαράξουμε την ιστορία μας. Μόνοι μας βάζουμε τα δάχτυλά μας και βγάζουμε τα μάτια μας.

Λαοί που σέβονται την ιστορία τους, την  ιδιοπροσωπία τους, την αυτοσυνειδησία τους, έχουν αυτοεκτίμηση και συναίσθηση της κληρονομίας τους και δεν ανταλλάσσουν τα διαμάντια και τα αίματα των προγόνων τους με τα κάρβουνα και τα ξυλοκέρατα την παγκοσμιοποίησης της νέας Εποχής και της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Το χειρότερο βέβαια είναι η παραχώρηση εδάφους και κυριαρχικών δικαιωμάτων με τη συγκατάθεσή μας σε ένα άλλο κράτος. Αυτό όμως δεν ξεκινάει αυτόματα και άμεσα. Προηγούνται σταδιακά ένα σωρό άλλες πράξεις σε πολιτικό και διπλωματικό πεδίο. Και πρώτα παραχωρείται το όνομα. Μετά πλαστογραφείται η ιστορία. Ύστερα κατασκευάζεται στα εργαστήρια των πολυεθνικών και των συμφερόντων μειονότητα. Γίνονται μετακινήσεις και επενδύσεις. Δημιουργούνται τετελεσμένα και προβοκάτσιες. «Και εκεί που μας χρωστούσαν, μας παίρνουν και το βόδι». Αυτό γίνεται τώρα με τη Δυτική Θράκη. Αυτό έγινε και θα συνεχισθεί, αν δεν προσέξουμε, με τα Σκόπια και την Τσαμουριά. Κύπρος και Κρήτη θα παλεύουν μια ζωή με τον πειρασμό της αυτοδιάθεσης. Στο τέλος έρχεται μια διάσκεψη και σου τα παίρνουν όλα και με το νόμο.

«Δίνεις όνομα; Δίνεις ψυχή». Αληθινό πέρα ως πέρα. Γι αυτό και φοβερό.

Αυτό δυστυχώς πάει να γίνει με τη Μακεδονία μας. Πέρα από κάθε έννοια ιστορικής και εθνολογικής επιστήμης και δεοντολογίας, αρχαιολογίας και γλωσσολογίας, πάει να γίνει ένα έγκλημα. Μια ανατροπή και ένα ιστορικό πραξικόπημα σε βάρος του Έθνους μας. Είμαστε πολύ μικροί για να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο λάθος. Κι όμως «ελαφρά τη καρδία» πάει να γίνει. «Μας αρπάζουν το σπίτι, αρπάζει φωτιά το σπίτι μας  κι εμείς χαμογελάμε». Πηγαίνουμε προσκυνητές και οσφυοκάμπτες, «αγαλλομένω ποδί», να υπογράψουμε «πετώντι καλάμω» και να παραδώσουμε «ελαφρά τη καρδία» την ιστορία μας στο διερχόμενο από τα Βαλκάνια απορριματοφόρο του ΝΑΤΟ. Έλεος! Μη γένοιτο!

Λέγει ο Μανώλης Γλέζος, ζεί ακόμη και αυτός, όπως και ο Θεοδωράκης, και με τα κύκνεια άσματά τους διορθώνουν τα λάθη  του παρελθόντος:

«Ο κάθε λαός προσδιορίζεται από τη γλώσσα του, τα ήθη του, τις κοινές παραδόσεις του, τον τρόπο που θρησκεύεται, τη θέληση για εθνική ανεξαρτησία, τη βούληση της πλειοψηφίας… Δεν μπορούν Σλάβοι και Σκοπιανοί να κατέχουν το όνομα Μακεδονία. Να βγάλουν από το νού τους το όνομα Μακεδονία» (Καθημερινή, 11/2/2018)

Λοιπόν, ποιος θα φταίει, αν αύριο γίνει το ολέθριο βήμα; Δεν χρειάζεται μεγάλη απόσταση και πολύς χρόνος ένα σημερινό «μετέωρο βήμα» της εξωτερικής εθνικής μας διπλωματίας να γίνει πάτημα σε μια νάρκη ιστορικών συνεπειών μεγατόνων.

Το θέμα δεν είναι συναισθηματικό, γειτονικό, φιλικό, απλά πολιτικό, συμφεροντολογικό. «Χαζοχαρούμενο». Είναι απλά και απόλυτα ρεαλιστικό και ιστορικό. Είναι θέμα ιστορικής και ηθικής τάξεως: Δηλαδή, «δεν μπορεί κανένας να μετακινήσει τα σύνορα – τοπικά, ιστορικά, κυριαρχικά, φυλετικά – που έβαλαν οι πατέρες μας και τα χάραξαν με το αίμα τους». Κανένας. Κανένας δεν μπορεί να υπογράψει ουδεμία συμφωνία ερήμην του λαού, της ιστορίας, της εθνικής αυτοσυνειδησίας, συνολικά της επιστήμης. Καμμιά σκοπιμότητα δεν μας αναγκάζει να το κάνουμε. Κανένας που θέλει να είναι και να λέγεται Έλληνας, δεν δικαιούται να αποτολμήσει κάτι τέτοιο. Αν το κάνει δεν θα λέγεται εις το εξής Έλληνας. Θα λέγεται Εφιάλτης.