Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΓΙΑ ΤΗ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ

      Προσκεκλημένος των Δημοσιογράφων – Παρουσιαστών κ. Φάνη Παπαθανασίου και της κ. Νικόλ Λειβαδάρη, στο πλαίσιο της Τηλεοπτικής εκπομπής 10 στην ΕΡΤ1, ήταν το βράδυ της Τρίτης 5 Μαΐου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών.

          Το θέμα της εκπομπής ήταν: «Η ζωή μετά τον κορωνοϊό. Το κοινωνικό και ψυχικό αποτύπωμα της πανδημίας. Πως θα είναι η επόμενη μέρα; Οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ταξίδια, η κοινωνική απόσταση, οι προσωπικές ελευθερίες, οι φόβοι και οι ελπίδες».

          Προσκεκλημένοι της εκπομπής ήταν ακόμη: η Βρετανίδα Πρέσβης στην Αθήνα κ. Κέιτ Σμίθ, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Yale κ. Στάθης Καλύβας, ο Ηθοποιός κ. Ιεροκλής Μιχαηλίδης και η Σύμβουλός Ψυχικής Υγείας κ. Μίνα Μαρούγκα.

          Ο Σεβασμιώτατος ερωτηθείς από τους δημοσιογράφους και τους προσκεκλημένους συνομιλητές, έδωσε απαντήσεις σε διάφορα θέματα για την επόμενη μέρα της ζωής των ανθρώπων μετά τον κορωνοϊό. Μια περίοδο την οποία ο Σεβασμιώτατος ονόμασε: «νέα περίοδος με πολλές δυσκολίες».

     Αποσπάσματα από την εξαιρετική Συνέντευξη – παρέμβαση του Σεβασμιωτάτου μας κ. Συμεών στην εκπομπή 10 έχουν ως εξής:

          Ερώτηση: Πως βιώσατε όλο αυτό το διάστημα την καραντίνα, τους προβληματισμούς; Τι αποτύπωμα κοινωνικό και ψυχικό σας άφησε η πανδημία;

      Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Να ευχηθώ αυτή η δυσκολία να μας βγάλει πιο σοφούς. Οι δοκιμασίες έρχονται στη ζωή μας, για να τη δούμε με μια άλλη ματιά. Αυτή η περίοδος ήταν αλήθεια μια έκπληξη για όλους μας. Φανταστείτε μια κοινωνία, η οποία είχε μάθει να ζει γύρω από την διακαιωματοκεντρικότητα, γύρω από την απόλαυση των ελευθεριών,  όπου σχεδόν είχαν θεοποιηθεί οι ατομικές, οι προσωπικές, οι συνταγματικές ελευθερίες, για τις οποίες έχει χυθεί πολύ αίμα, αγώνα και πολύς κόπος από την ανθρωπότητα  και ξαφνικά φτάσαμε στο αντίθετο άκρο, στην αναστολή, στον περιορισμό, στην καταστολή, έως ένα σημείο και με τρόπο μάλιστα βίαιο, απρόσμενο. Εκεί που όποιος τολμούσε να εκφράσει κάποιον σκεπτικισμό για ατομικές ελευθερίες ήταν δακτυλοδεικτούμενος, τώρα όποιος τολμήσει ενδεχομένως, να ξαναθυμίσει την αναγκαιότητα της απόλαυσης στην πληρότητά τους των ατομικών ελευθερίων,  πάλι βρίσκεται ενδεχομένως, επαναλαμβάνω στο στόχαστρο. Πόσο έχει αλλάξει η ζωή; Τι ανατροπές έχουν γίνει στην ζωή μας; Πόσο άλλαξε η καθημερινότητά μας;  

          Ερώτηση: Σεβασμιώτατε, είναι ανατροπές που φέρνει ο φόβος αυτές τελικά;

        Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Είναι ο φόβος, είναι το άγνωστο, είναι το αβέβαιο. Αλλά και είναι και ένας καταιγισμός  πληροφοριών, ενημερώσεως. 

          Ερώτηση: Συνέπεσε η εορτή του Πάσχα με περιοριστικά μέτρα, όπου αντέδρασαν κληρικοί και λαϊκοί. Τι πιστεύετε; Έπραξε σωστά η Πολιτεία για τα μέτρα;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Τα μέτρα αν ήταν σωστά ή όχι θα αξιολογηθούν στον χρόνο. Δεν μπορούμε να κάνουμε κριτική τούτη την ώρα, γιατί είναι ώρα μάχης… Σε κανέναν δεν άρεσαν τα μέτρα ούτε σε αυτούς που τα επέβαλαν, ούτε σε εμάς. Για εμάς ήταν μια περίοδος νηστείας όχι μόνο από τροφές, αλλά μια νηστεία με πολλαπλές διαστάσεις. Είναι αλήθεια ότι η εμπειρία της Μεγάλης Εβδομάδος και των κλειστών Ναών, πόνεσε τον λαό και εμάς πόνεσε και ακόμα αυτούς που δεν εκκλησιάζονται τακτικά γιατί όλοι είμαστε παιδιά της Εκκλησίας. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι που δηλώνουν άθεοι και δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία έδειξαν συμπάθεια μπροστά στην ταπεινωμένη Εκκλησία με κλειστά μεγάφωνα, νεκρές καμπάνες, κλειστές πόρτες. Περισσότερη πικρία δημιουργήθηκε  ίσως σε ανθρώπους, που είναι μακριά από την Εκκλησία παρά σε ανθρώπους πιστούς, γιατί οι πιστοί άνθρωποι αυτοί είναι μαθημένοι στην άσκηση, στην ταπείνωση. Πιστεύω ότι η Εκκλησία έχει εκ φύσεως διάθεση αυτοπεριορισμού. Οι πιο συνετοί στην τήρηση μέτρων υπήρξαν οι ιερείς, οι πιστοί.

          Ερώτηση: Πολλοί λένε ότι ίσως υπήρξε μια υπερβολή στα μέτρα. Έγιναν για το καλό μας, αλλά ήταν ίσως αχρείαστα.

     Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Σίγουρα υπήρξαν υπερβολές. Είμαστε λαός της υπερβολής, είτε προς τη μια κατεύθυνση είτε προς την άλλη. Και φυσικά εκφράζω τους προβληματισμούς μου για κάποιες επιλογές ή αποφάσεις που πάρθηκαν, αλλά αυτό είναι στη ζωή. Δεν είμαστε νεκρός οργανισμός, άβουλα όντα. Δεν σημαίνει ότι όταν εφαρμόζουμε κάτι, ότι συμφωνούμε και με αυτό.

          Ερώτηση: Τα δύσκολα δεν έχουν περάσει . Καλούμαστε να προσαρμοστούμε με ασφάλεια σε μια νέα πραγματικότητα που ανατρέπει πολλά πράγματα από τη ζωή μας. Θα ανοίξουν οι Εκκλησίες και προκύπτουν θέματα που πολλοί βλέπουν σύγκρουση επιστήμης και πίστης. Υπάρχει τρόπος να γίνει Θεία Μετάληψη και να προστατευθεί η υγεία των ανθρώπων;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Χαίρομαι για αυτήν την ερώτηση. Να κάνουμε μια διευκρίνιση. Όλες οι Ακολουθίες που τελούνται  στην Εκκλησία δεν έχουν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Υπάρχουν και άλλες Ακολουθίες που τελούνται στους Ναούς, όπως Εσπερινοί, Παρακλήσεις, Γάμοι, Βαπτίσεις κλπ . Δεύτερον και πιο σημαντικό. Μιλήσατε περί επιστήμης. Ο ασφαλής τρόπος μετάδοσης της Θείας Μεταλήψεως είναι αυτός που εδώ και χιλιάδες χρόνια σχεδόν αδιαλείπτως, με ένα επαναλαμβανόμενο πείραμα έχει αποδειχθεί ότι είναι ο πλέον ασφαλής. Η Εκκλησία τόσους αιώνες, αν είχε διαπιστώσει ότι εγκυμονούσε κινδύνους για την ζωή των πιστών, λέτε να μην έκανε κάποια αλλαγή; Δεν θα έβρισκε άλλον τρόπο; Μιλήσατε για επιστήμη. Πόσοι επιστήμονες ξεκάθαρα μπορούν να μας αποδείξουν αν κάποιος νόσησε από τη Θεία Μετάληψη;

          Ερώτηση: Λένε οι επιστήμονες, ότι αν εγώ και ο κ Παπαθανασίου χρησιμοποιήσουμε το ίδιο ποτήρι και ο ένας από τους δύο είναι άρρωστος,  θα μεταδοθεί στον άλλον.

        Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Μην μπερδεύετε το ποτήρι ή το ποτηράκι, με το οποίο μπορούμε να πιούμε στην υγεία μας και σας εύχομαι στην υγειά σας, μην το μπερδεύουμε με το Ποτήριο της Ζωής , με το Άγιο Ποτήριο και την Αγία Λαβίδα, που δεν είναι κουτάλι, ούτε κουταλάκι! Και θα ήθελα να παρακαλέσω με πολύ σεβασμό και με πολλή αγάπη, έχει δικαίωμα κάθε άνθρωπος να μην πιστεύει,  κάθε άνθρωπος μπορεί να τα θεωρεί όλα αυτά ότι είναι παραμύθια για τις γριές, ότι είναι το όπιο του λαού,  ό,τι θέλει μπορεί να πιστεύει, είναι ελεύθερος είναι σεβαστό. Κάνεις δεν υποχρεούται να προσέλθει στη Θεία Ευχαριστία και στη Θεία Μετάληψη, αλλά να μην προσβάλλει έναν λαό, μία παράδοση εκατομμύρια Ορθοδόξων σε όλη την οικουμένη, οι οποίοι μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού που είναι η ζωή μας που, δεν είναι κάτι το μαγικό. Δεν μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού για να μην αρρωστήσουμε, μεταλαμβάνουμε γιατί θέλουμε να ενωθούμε με τον Θεό, να γίνουμε ένα μαζί Του. Πόσοι  άνθρωποι ετοιμοθάνατοι στην κλίνη του θανάτου παρακαλούν με δάκρυα και ζητούν πριν πεθάνουν να κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Δεν πρέπει να τους σεβαστούμε λίγο;        

      Ας κοιτάξουμε να κάνουμε ο καθένας σωστά τη δουλειά του. Να κοιτάξουμε να βρούμε εμβόλια, να βρούμε φάρμακα, να έχουμε κλίνες στις εντατικές, να έχουμε φάρμακα για όλους και όχι μόνο για όσους έχουν χρήματα και οικονομική δυνατότητα,  πρόσβαση για όλους, τεστ για τον κορωνοϊό για όλους, τεστ για τους ιούς για όλους και ας αφήσουμε τη Θεία Μετάληψη και την πίστη αυτού του λαού,  που είναι πίστη όλων των ανθρώπων ανεξαιρέτως, χωρίς χρώμα, χωρίς ιδεολογία, χωρίς ιδεοληψία. Το παρακαλώ σαν σεβασμό στον πυρήνα της ελευθερίας και της εσωτερικής ζωής του κάθε ανθρώπου.

           Ερώτηση: Όλοι μπορούμε να πιστεύουμε, ο καθένας με τον τρόπο του. Θα ήθελα μία διευκρίνιση στο εξής: δεν διαχωρίζεται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού από το μέσο της μετάδοσης, δεν θα μπορούσε να βρεθεί ένας τέτοιος διαχωρισμός για να καθησυχαστούν και αυτές οι επιστημονικές επιφυλάξεις που εκφράζονται;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Καταρχάς από τη φύση της η επιστήμη έχει μέσα της διαφωνία.  Για όλα τα άλλα θέματα  δηλαδή συμφωνούν οι  επιστήμονες μεταξύ τους; Εδώ δεν συμφώνησαν αν πρέπει να κάνουμε εμβόλιο για τη γρίπη ή όχι, την κοινή γρίπη, ή μήπως έχουν συμφωνήσει και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Ας λύσουν πρώτα τα πιο βατά, αντικειμενικά πράγματα και μετά ας πιάσουν τα Μυστήρια των Μυστηρίων και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που και οι ίδιοι ομολογούν, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ότι δεν έχουν τεκμήρια επιστημονικά, ότι μεταδίδεται από τη Θεία Μετάληψη. Έχετε κάποιον που ρητά ονομαστικά, να μας το πει ξεκάθαρα ο άνθρωπος Ναι κύριοι τη Θεία Μετάληψη μεταδίδεται και έχω αυτές τις αποδείξεις. Μα είναι δυνατόν να μιλάμε με υποθέσεις;

          Ερώτηση: Σεβασμιώτατε, διευκρινίζοντας ότι ανήκω στους ανθρώπους που πιστεύουν και με πολύ σεβασμό λέω αυτό που λέω: Εσείς θα αναλαμβάνετε την ευθύνη προσωπικά, να κοινωνήσετε κάποιους ανθρώπους τρίτης ηλικίας, τον πατέρα μου παραδείγματος χάρη,  που θα ερχότανε στην Εκκλησία με απόλυτη πίστη και απόλυτο σεβασμό και απόλυτη εμπιστοσύνη και στη συνέχεια να μαθαίνατε ενδεχομένως ότι ασθένησε και απεβίωσε; Αυτό θα το σήκωνε η συνείδηση ενός Ιερέα; Και σας ρωτάω επαναλαμβάνομαι πάρα πολύ μεγάλο σεβασμό.

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Καταρχάς εγώ δεν είμαι άξιος και κανείς από μας να κρίνει την πίστη κανενός. Έτσι να μην αισθάνεστε την ανάγκη να μου το πείτε αυτό το πράγμα.  Κάθε ένας είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος και ο Θεός γνωρίζει την καρδιά του κάθε ανθρώπου. Ούτε εγώ έχω παραπάνω πίστη από σας,  ούτε  όποιος έχει το σχήμα του κληρικού ή του Αρχιερέα. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό και κάθε άνθρωπος είναι μέσα στην αγκαλιά του Θεού και αγαπά Ο Θεός τους πάντες, ο Θεός μας αγαπάει όλους. Όσον αφορά αυτό που είπατε θα σας φανεί παράδοξο, αλλά πρέπει λίγο να φιλοσοφήσετε την απάντηση που θα σας δώσω και να μην την κρίνετε  επιφανειακά. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δηλαδή να δώσω το Σώμα και το Αίμα του Χριστού σε έναν άνθρωπο που ήρθε με τη θέλησή του, με την πίστη του και με τις σωστές πνευματικές προϋποθέσεις, όχι γιατί του το είπε η κόρη του και τον πήρε από το χεράκι, ούτε γιατί τον φόβισε κάποιος και του είπε, ότι αν δεν κοινωνήσεις δεν θα πας π.χ στον παράδεισο.

          Ένας άνθρωπο, λοιπόν, ο  οποίος ήρθε μετά φόβου Θεού Πίστεως και Αγάπης προσήλθε να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού,  αν αυτός ο άνθρωπος έφευγε μετά από τη ζωή, εγώ θα το θεωρούσα σημάδι ευλογίας. Μακάρι να φύγω και εγώ κοινωνημένος. Να κοινωνήσω και να πεθάνω με αυτό τον τρόπο. Εγώ θα ανησυχήσω, αν ένας άνθρωπος πριν φύγει από αύτη τη ζωή φύγει ξεστομίζοντας παράπονα, γκρίνια, φύγει με θυμό, αγανάκτηση. Τι πιο ωραίο να φύγει κανείς ήρεμος και γαλήνιος;

          Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο Σεβασμιώτατος ετόνισε:

          «Ο λαός μας έχει δυσκολευτεί πάρα πολύ και ήρθε στα όρια της αγανάκτησης λόγω της δυσκολίας, γενικότερα, όχι μόνο για τα θρησκευτικά θέματα, αλλά και γι’ αυτά που έρχονται, για τις ανησυχίες που έχει, για τα οικονομικά, για την ανεργία, αν θα ξαναγυρίσει στην δουλειά του, αν θα ξαναβρεί την κανονικότητά του. Μην τον ερεθίζουμε και άλλο με θέματα που είναι η τελευταία του ελπίδα, η μόνη του ελπίδα και  η μόνη του παρηγοριά, που είναι η πίστη, που είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας».

ΣΟΦΕΣ ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

 Κανεὶς δὲν ἀρνεῖται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῆ τὶς ὑποδείξεις τῆς εἰλικρινοῦς ἰατρικῆς ἐπιστήμης γιὰ τὴν ὑγεία μας. Τακτικὰ τονίζουμε τὸ γραφικὸ: «Κύριος ἔδωκεν ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ» (Σοφ. Σειρὰχ 38, 6).

Ἄλλο ὅμως ἰατρικὲς ὁδηγίες καὶ ἄλλο πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τῶν Μυστηρίων.

Ἄλλο νὰ μιλᾶνε οἱ ἰατροὶ μὲ εὐθύνη καὶ διάκρισι καὶ ἄλλο ὁποιοσδήποτε καὶ οἱαδήποτε, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἰατρική ἐπιστήμη, νὰ παίρνουν ἕνα μικρόφωνο καὶ νὰ ἐξαπολύουν ὕβρεις, ἀμφισβητήσεις, συκοφαντίες κατὰ τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων τῆς μητέρας μας Ἐκκλησίας, τῶν ἱερῶν μυστηρίων, τῶν ἱερῶν ναῶν, τῶν ἱερῶν συμβόλων καὶ προσκυνημάτων τῆς ὀρθοδοξίας μας.

    Ὁ ὀρθόδοξος ἱερὸς ναὸς δὲν εἶναι οὔτε τζαμί, οὔτε συναγωγή, οὔτε εὐκτήριος οἶκος κάποιας παπικῆς, προτεσταντικῆς ἢ χιλιαστικῆς κακοδοξίας καὶ αἱρέσεως.

Ὁ μεγάλος μας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅπως καὶ πολλοὶ ἅγιοι Πατέρες μας, ὀνομάζουν τὸν ὀρθόδοξο ναὸ οὐρανὸ καὶ θρόνο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ χριστιανικός μας ναός, ὁ ἀνεγερθεὶς μὲ τὴν ἄψυχο ὕλη, ἀπὸ τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὁ Ἀρχιερεὺς θὰ τελέσει τὴν ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων του, καθαγιάζεται, χρίεται μὲ ἅγιο Μύρο, τοποθετοῦνται ἱερὰ Λείψανα ἁγίων Μαρτύρων στὸ κέντρο τῆς ἁγίας Τραπέζης καὶ ἀφιερώνεται στὴ λατρεία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Γι’ αὐτὸ καὶ παρατηροῦνται ἐμφανίσεις ἀγγέλων καὶ ἁγίων μέσα στοὺς ἱεροὺς ναοὺς καὶ θαύματα πολλὰ γίνονται καὶ δυνάμεις ἐνεργοῦνται καὶ τὰ ἅγια χαριτόβρυτα Μυστήρια τελοῦνται. Ἰδιαιτέρως δὲ τὸ Μυστήριο τῶν μυστηρίων, ἡ Θεία Εὐχαριστία.


Καὶ αὐτὰ τὰ ἄψυχα ἀντικείμενα, τὰ ἱερὰ σκεύη, εὑρισκόμενα μέσα στὸν ἱερὸ ναὸ, ἁγιάζονται καὶ μεταδίδουν σὲ ἐμᾶς ἁγιασμὸ ἀφοῦ καθαγιάζονται. Ἡ ἐνεργοῦσα θεία Χάρις καθαγιάζει αὐτά, (ὅπως π.χ. ἅγιο δισκάριο, ἁγία λαβίδα, ἁγία πρόθεσις, ἅγιο ἀρτοφόριο, ἅγιο ποτήριο, κ.λπ.).

Πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ ναοῦ μας τελεῖται τὸ μυστήριο τοῦ Γολγοθά, τὸ μυστήριο τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου.

Μᾶς λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Ὅταν θὰ δῇς νὰ σοῦ προσφέρει (τὸ ἅγιο Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου) μὴ νομίσεις ὅτι ὁ ἱερεὺς τὸ κάνει αὐτὸ, ἀλλὰ πίστευε ὅτι τὸ χέρι ποὺ ἁπλώνεται εἶναι τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἱερεὺς δανείζει τὴ γλῶσσα του στὸ Χριστὸ καὶ προσφέρει τὸ χέρι του» (ΕΠΕ 14, 176).

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, σημειώνει: «Ὁ ἱερεὺς ὅταν λειτουργεῖ στέκεται μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους, δοξολογεῖ τὸ Θεὸ μαζὶ μὲ τοὺς ἀρχαγγέλους, ἀναπέμπει θυσίες στὸ οὐράνιο θυσιαστήριο, ἱερουργεῖ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό».

Καὶ συνεχίζει: «Γνωρίζουμε καλὰ ποιανοῦ εἴμαστε ὑπηρέτες, ποὺ βρισκόμαστε καὶ ποὺ καλοῦμε νὰ ἔλθουν οἱ χριστιανοί μας» (ΕΠΕ 1, 166).

Αὐτὲς τὶς ἐμπειρίες τὶς ὁμολόγησαν προσωπικὰ τὰ στόματα τῶν ἁγίων Ἰακώβου τοῦ Τσαλίκη καὶ Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὅλοι αὐτοὶ, ποὺ χύνουν δηλητήριο ἀπιστίας, συκοφαντίας καὶ ἀγωνίζονται, τάχα, γιὰ τὴν ὑγεία μας, μποροῦν νὰ κατανοήσουν τί γίνεται μέσα στὸν ἅγιο ἱερὸ ναό, τὸν ὀρθόδοξο ναό, τί γίνεται στὴν Ἁγία Τράπεζα;

Κατανοοῦν ὅτι ἐκεῖ ἀναπαύεται ὁ Θεὸς σωματικῶς καὶ ὅτι ὁ Χριστὸς θυσιάζεται γιὰ τὴ ζωή μας, τὴν ὑγεία μας, τὴν σωτηρία μας;

Μποροῦν νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι παντοδύναμος Θεὸς καὶ ποτὲ μὰ ποτὲ δὲν θὰ βλάψη κανέναν μὲ τὴ Θεία Κοινωνία, ἀλλὰ μόνον θὰ δώση θεία Χάρι ζωῆς, ἁγιασμὸ καὶ ἀθανασία;

Ἐφόσον, τονίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν τελεῖται λατρευτικὴ σύναξι, ἔχουμε κέρδος μὲ τὴν παρουσία μας μέσα στὸν ἱερὸ ναό, ὅταν τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία καὶ ὁ Χριστὸς βρίσκεται μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριο τότε μεγάλη ὠφέλεια λαμβάνουμε».

Μέσα στὸν ἱερὸ ὀρθόδοξο ναό μας βρίσκονται καὶ τὰ ἱερὰ προσκυνήματα, τὰ ὁποῖα τιμητικὰ προσκυνοῦμε γιὰ νὰ λάβουμε βοήθεια καὶ θεία Χάρι, ὅπως π.χ. τὰ ἱερὰ Λείψανα, τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, οἱ ἱερὲς Εἰκόνες.

Χύθηκε πολὺ δηλητήριο, αὐτὸν τὸν καιρὸ, ὥστε νὰ φοβηθοῦν οἱ χριστιανοὶ γιὰ νὰ μὴν προσκυνοῦν καὶ νὰ μὴν ἀσπάζονται ὅλα αὐτὰ τὰ προσκυνήματα, γιατί (ὅπως εἶπαν) θὰ μολυνθοῦν.

Ἡ πίστι μας ὅτι τὰ ἱερὰ λείψανα, ὅπως καὶ οἱ ἅγιες εἰκόνες, δὲν μεταδίδουν ἀσθένειες δὲν εἶναι οὔτε αὐθαίρετη, οὔτε ἀντιευαγγελική.

Ἡ τιμὴ πρὸς τοὺς ἁγίους μας, οἱ ὁποῖοι μὲ τοὺς θεοφιλεῖς ἀγῶνες τους καὶ τὴν χάριν τοῦ ζῶντος Τριαδικοῦ Θεοῦ μας ἐπέτυχον νὰ γίνουν «θεοὶ κατὰ χάριν», δὲν ἀναφέρεται μόνον στὶς ὅσιες ψυχὲς τους, ἀλλὰ καὶ στὰ ἅγια σώματά τους. Καὶ τὰ σώματα τῶν ἁγίων μετέχουν «τῆς θεοποιητικῆς δυνάμεως καὶ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ».

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς, ἀναφέρει σχετικὰ ὅτι καὶ τὰ ἱερὰ λείψανα τῶν ἁγίων ἔχουν τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι οἱ ἅγιοι ὅταν ζοῦσαν ἦταν γεμάτοι ἀπὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ διετήρησαν Αὐτὸ καὶ μετὰ θάνατον, ὄχι κατ’ οὐσίαν, ἀλλὰ «χάριτι καὶ ἐνεργείᾳ».

Γνωρίζουμε ὡς συνειδητοὶ χριστιανοί, τὴν φροντίδα τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ τὰ ἱερὰ λείψανα τῶν ἁγίων μας. Γνωρίζουμε τὴν εὐωδία τους, τὰ ἄπειρα θαύματά τους, τὰ ὁποῖα κι ἐμεῖς ζοῦμε. Γνωρίζουμε πόσο προσφέρονται στὸ Ἅγιον Ὄρος τὰ ἱερὰ λείψανα πρὸς προσκύνησι.

Τώρα, μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ μὴν τὰ προσκυνοῦμε, νὰ μὴν τὰ ἀσπαζόμαστε γιὰ νὰ μὴν μολυνθοῦμε ἀπὸ αὐτὰ τὰ χαριτόβρυτα ἱερὰ λείψανα τῶν ἁγίων.

Τὰ ἴδια ἰσχύουν καὶ μὲ τὶς ἅγιες εἰκόνες. Νὰ μὴν προσκυνᾶτε τὸ Εὐαγγέλιο, τὸν Ἐπιτάφιο, τὸν Ἐσταυρωμένο, εἶπε κάποιος, γιατί ἀσπαζόμενοι στὸ ἴδιο σημεῖο θὰ χάσουμε ὅ,τι κερδίσαμε.

Θεέ μου, πῶς μᾶς ἀνέχεσαι!!! Δὲν εἶναι, εἴδωλα οἱ εἰκόνες.

Χιλιάδες προσκυνητῶν ἀσπάζονται τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας στὴν Τῆνο, στὴν Σουμελά, στὸν Προυσσὸ καὶ σὲ ἄλλα προσκυνήματα.

Χιλιάδες ἀσπάζονται τὴν εἰκόνα τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὸ Μανταμάδο τῆς Λέσβου καὶ μόνο εὐλογία, θεραπεία, θαύματα ἀπεκόμισαν. Ποτὲ δὲν ἀναφέρθηκε μολυσμός.

Ὁ μεγάλος ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, μᾶς γνωρίζει ὅτι οἱ ἅγιες εἰκόνες τῶν ἁγίων – ἕνεκα τῆς ἰδιαιτέρας καὶ μυστικῆς σχέσεως πρὸς τὰ πρωτότυπα ποὺ εἰκονίζουν – εἶναι γεμάτες ἀπὸ Χάρι Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζει καὶ ἡ ζωοποιὸς δύναμις τῶν ἱερῶν εἰκόνων τῶν ἁγίων ποὺ προσφέρεται στοὺς εἰλικρινῶς πιστεύοντες.

Σὲ ἄλλο σημεῖο, ὁ ἱερὸς Δαμασκηνὸς προσθέτει: «Οἱ δαίμονες φοβοῦνται τοὺς ἁγίους καὶ τρέπονται εἰς φυγὴν ἐμπρὸς εἰς τὴν σκιάν τους. Σκιὰ δὲ, εἶναι καὶ ἡ εἰκὼν τῶν ἁγίων καὶ αὐτὴν κατασκευάζω καὶ ζωγραφίζω ὡς φυγαδευτήριον τῶν δαιμόνων». (Ἰ. Δαμασκηνοῦ, Λόγος πρὸς τοὺς διαβάλλοντας τὰς εἰκόνας).

Καὶ συνεχίζει: «Κοιτᾶξτε πόση δύναμι καὶ ποιὰ θεία ἐνέργεια δίδεται εἰς αὐτοὺς ποὺ πλησιάζουν καὶ προσκυνοῦν τὶς ἅγιες εἰκόνες μὲ πίστι καὶ καθαρὰ συνείδησιν».

Ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἅγιες εἰκόνες, ἐμπρὸς στὶς ὁποῖες θερμὲς προσευχές, πόνος καὶ δάκρυα χύθηκαν, ἀπό αὐτὲς τὶς εἰκόνες ποὺ χαρίζουν δύναμι, θεραπεία καὶ Χάρι Θεοῦ, μᾶς καλοῦν νὰ ἀπομακρυνθοῦμε καὶ νὰ πάψουμε νὰ τὶς προσκυνοῦμε.

Καὶ κάτι ἀκόμα. Μὲ μεγάλη ὀλιγοπιστία καὶ περιφρόνησι, μὲ ἀπιστία στὴ χάρι τῆς Ἱερωσύνης, ἀπαιτοῦν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς νὰ μὴν ἀσπάζονται τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, νὰ μὴν παίρνουν ἀντίδωρο.

Ἀλήθεια, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι αὐτοὶ ποῦ θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν αὐτὲς τὶς γνῶμες τους, καταλαβαίνουν τί λένε;

Ὅταν ἀσπάζεται κανεὶς τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, δὲν ἀσπάζεται τὸ χέρι τοῦ ἀνθρώπου. Ἀσπάζεται τὸ χέρι τῆς Ἱερωσύνης.

Τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, ὅσο καὶ ἂν ὁ ἴδιος εἶναι ἀδύναμος, ἔχει Χάρι Θεοῦ, διότι τελεῖ τὴν ἀναίμακτο Θυσία, τὴ Θεία Εὐχαριστία.

Ἔχουν ἀκούσει ἄραγε, ὅσοι ἀποφεύγουν νὰ ἀσπαστοῦν τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, τί λένε οἱ δαιμονισμένοι σωματικῶς στὸν ἱερέα ποὺ διαβάζει τὶς εὐχές; «Φύγε, πάρε τὸ χέρι σου.. Στάζει τὸ αἷμα τοῦ Ναζωραίου».

Τὸ χέρι τῆς ἱερωσύνης προσφέρει τὸ ἀντίδωρο, χάριτι Θεοῦ, καὶ ὄχι τὸ ἁμαρτωλὸ χέρι, τὸ δικό μας χέρι. Τὸ χέρι τῆς ἱερωσύνης, προσφέρει εὐλογία καὶ ὄχι ἀσθένειες, ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ πολέμιοι.

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέραμε κάποιες περιπτώσεις, οἱ ὁποῖες μαρτυροῦν καὶ βεβαιώνουν τὴν προσπάθεια ὁρισμένων νὰ ἀλλοιώσουν τὸ ὀρθόδοξο φρόνημά μας, τὴν θερμὴ Πίστι μας, τὴν συνειδητὴ πνευματικὴ σχέσι μας μὲ τὴν κιβωτὸ τῆς σωτηρίας, τὴν Ἐκκλησία μας.

Μὲ ὅλη τὴν δύναμι τῆς καρδιᾶς μας πρέπει νὰ ποῦμε εἰς ἑαυτούς καὶ ἀλλήλους, σᾶς παρακαλῶ: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε» (Α’ Κορ. ιστ΄, 13).

Μὴν ἐπηρεαζόμασθε. Μὴν ὑποχωροῦμε. Μὴν χάσουμε τὴν ἁγνὴ πίστι μας γιὰ τὸν ὀρθόδοξο ναό μας, γιὰ τὰ ἱερὰ μυστήρια, γιὰ τὸ ἅγιο ποτήριο, τὰ ἱερὰ λείψανα, τὶς ἅγιες εἰκόνες, τὴν ἱερωσύνη.

Καὶ κάτι τελευταῖο. Νὰ ἐλέγξουμε ὅλοι τὸν ἑαυτό μας. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀνέχεται, ἀλλὰ ἕως πότε; Ἁμαρτήματα πολλὰ ἔγιναν στὴν πατρίδα μας. Ἔγιναν καὶ γίνονται κι ἐμεῖς μένουμε ἀμετανόητοι.

Νομιμοποιήσαμε τὴν διαστροφή.

Ἀποποινικοποιήσαμε τὴν κάθε βλασφημία τοῦ Κυρίου μας καὶ ποινικοποιήσαμε τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ἱερὰ Μυστήρια, τὴ θεία Χάρι. Νὰ μετανοήσουμε, γιατί αὐτὰ δὲν θὰ τὰ ἀνεχθεῖ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου μας.

Νὰ προσευχόμαστε νὰ μετανοήσουν καὶ ὅσοι μὲ οἱονδήποτε τρόπο δημιουργοῦν προβλήματα στὴν Ἐκκλησία μας καὶ στὴν Πίστι τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν. Νὰ μετανοήσουν, γιατί κάποτε θὰ εὑρεθοῦν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὁ Χριστός, Θεὸς ἀληθινὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα. «Ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήση» (Ἀποκ. στ’, 2)

ΚΙΝΑΕΙ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ

Δε μπορεί κανένας πραγματικά ορθόδοξος Χριστιανός να μένει αδιάφορος στην παραβίαση της χιλιόχρονης ιεράς παράδοσης και των κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μικρές και μεγάλες υποχωρήσεις τις τελευταίες δεκαετίες, μας οδήγησαν σε μεγάλο κατήφορο.Η διάκριση των θέσεων ανδρών και γυναικών μέσα στο Ναό σχεδόν έχει εγκαταλειφθεί.

Η σεμνή και ιεροπρεπής ενδυμασία παρά τις ανακοινώσεις και προειδοποιήσεις, δεν τηρείται.

Από το ντύσιμο αυτό αρκετοί ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί σκανδαλίζονται και κινδυνεύουν, αφού πλέον δεν επισημαίνεται το λάθος.

Γυναίκες και άνδρες συμψάλλουν, χωρίς να υπάρχει λόγος, ενίοτε και με την παρουσία μαέστρου.

Οι ιερές ακολουθίες συχνά μειώνονται σε διάρκεια για τη δήθεν εξυπηρέτηση των πιστών. Όποιος όμως δεν πάει με χαρά στην εκκλησία και δε διψά τον Χριστό, και μέσα στην εκκλησία που είναι, δεν ωφελείται.

Κάποιοι βάλθηκαν εδώ και λίγο καιρό να μας κάνουν να ξεχάσουμε και την Ελληνική γλώσσα. Ανάγνωση προφητικών αναγνωσμάτων στη δημοτική γλώσσα αυτοβούλως.

Το Πάσχα λίγοι κατάφεραν να το περάσουν με λειτουργική ζωή και Θεία Κοινωνία. Οι άλλοι εόρτασαν με την Τηλεόραση και με δήθεν κατάνυξη και προσευχή από απόσταση.

Ο ναός του Χριστού πια δεν θυμίζει εργοτάξιο χτισίματος ζωής αιωνίου. Κατήντησε εργοτάξιο, με άσπρες – κόκκινες κορδέλες, ζώνες απαγορευμένες, στιβαγμένα καθίσματα, αποθήκες, οσμή αντισηπτικού, πίνακες ανακοινώσεων κλπ.

Ο ψάλτης με το τάμπλετ ή το κινητό με γάντι, ιερείς με μάσκες, τζελ αντισηπτικά.

Να μη μπορούμε πια να  φιλήσουμε το χέρι του ιερέα , για να λάβουμε την ευλογία του.

Φτάσαμε στο σημείο ωμά πλέον να ακούει ο καθυστερημένος εκκλησιαζόμενος : “Δεν έχουμε θέση!”

Για σένα αδερφέ μου που θες ζωή και χαρά Χριστού δεν υπάρχει θέση! Φύγε από εδώ. Έλα μετά. Πήγαινε με το διαδίκτυο στο σπίτι, βρες ζεστασιά στо ποτό, στις εφήμερες σχέσεις, σε κάθε τι το άχρηστο.  Οι καημένοι λιγότερο πιστοί δύσκολα θα αντέξουν τη θλίψη μιας απόρριψης.

 Είναι χρέος μας να βοηθήσουμε τώρα περισσότερο από ποτέ όποιον λιγότερο πιστό αδελφό μας έχει καλή διάθεση, οι άνδρες τους άνδρες αδελφούς μας και οι γυναίκες τις γυναίκες αδελφές τους.

Είναι κρίμα να μη μπορούμε πια να κάνουμε γάμο, βάπτιση και κηδεία με πλήθος κόσμου, το οποίο πλήθος  ανοίγει προσευχόμενο τα εύσπλαχνα τρίσβαθα της θεϊκής καρδίας, για να δοθεί ευλογία από την Αγία Τριάδα σε κάθε περίσταση του βίου μας.

Είναι κρίμα να μη μπορούμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας ως ορθόδοξοι Χριστιανοί, διότι η πολιτειακή εξουσία θα μας κυνηγήσει και θα μας φυλακίσει.

Ας πάμε και φυλακή για το Χριστό, ας γίνουμε και σεσημασμένοι. Κάποιοι ήδη έγιναν. Τι υμάς χωρίσει από Χριστού;  Ας έχουμε αγιοπνευματική χαρά και πνεύμα θυσίας υπέρ Χριστού.

Δε μας πληγώνει η κοροϊδία του κράτους, δε μας πληγώνει η μείωση των εισοδημάτων μας. Μας πληγώνει ο εμπαιγμός μας από τους απίστους κατά την εκδήλωση της πίστης μας, μας πληγώνει η μάσκα που  αποτελεί ασέβεια στο ανθρώπινο πρόσωπο, ιδίως μέσα στο ναό.

Ας μη χάνουμε τουλάχιστον χρόνο και ενέργεια με την ανάγνωση αρνητικών ειδήσεων.  Ας μη χάνουμε χρόνο με πνευματικές αναζητήσεις κειμένων, σχολίων ή βίντεο στο διαδίκτυο, λιώνοντας τα μάτια μας σε μια οθόνη, που μόνο και ο φωτισμός της κουράζει τον ήδη κουρασμένο άνθρωπο.

Ας μην ποθούμε οι ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί την κοσμική χαρά. Διότι χαρά που δεν έχει Χριστό, είναι υποκατάστατο χαράς και σίγουρα θα φέρει λύπη.

 Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και η  εκκλησία επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο για να συμπεριλάβει στους κόλπους της όλους τους ανθρώπους της γης.

Σώζεται μόνο όποιος είναι βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος και αλλόθρησκοι κρίνονται εκ Θεού με τρόπο που δε γνωρίζουμε απόλυτα.

Εξομολόγηση-Μετάνοια-Θεία Κοινωνία, είναι τα μέτρα της σωτηρίας.

Η ορθόδοξη εκκλησία δε συμπεριλαμβάνει απλά ανθρώπους. Η ορθόδοξη εκκλησία σώζει, και εκεί έγκειται η διαφορά από τις αιρέσεις, του καθολικισμού, παπισμού, ουνιτισμού, προτεσταντισμού, λουθηρανισμού, καλβινισμού.

ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Μόνο η ορθόδοξη είναι εκκλησία. Ας μη ντρεπόμαστε να το λέμε!

Χριστός Ανέστη!!!!!

ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ…

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Ο Χριστός Αναστήθηκε! Αλλά οι εχθροί του δε διασκορπίσθηκαν τελείως! Για αυτό φταίμε εμείς. Διότι δε συμμετείχαμε όλοι ως ένα ενωμένο ορθόδοξο γένος και έθνος στα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού! Ντροπιαστήκαμε από μια εποχιακή νόσο. Αφήσαμε το Χριστό μόνο!

Φθάσαμε σε σημείο να παρατήσουμε και τους ηλικιωμένους γονείς μας άρρωστους, παράλυτους, ανήμπορους, εμπερίστατους, με το φόβο μην κολλήσουμε.

Αλλά ήδη κάποιοι μας μάθανε να τους παρατάμε στα γηροκομεία, γι αυτό δεν το έχουμε σε τίποτα να τους αφήνουμε μόνους μέσα στους 4 τοίχους.

Προσοχή να μη φθάσουμε σε σημείο να πεθαίνουν τα παιδιά αβάπτιστα, και οι νεκροί άταφοι και αδιάβαστοι, να μην τελούνται γάμοι με το φόβο γρίπης. 

Αλλά κάποιοι μας είπανε ότι, ξέρεις διευκολύνσου λίγο, μην κάνεις βάπτισμα, κάνε ονοματοδοσία στο ληξιαρχείο, πήγαινε να κάψεις το νεκρό σου, μην τον θάβεις, μην κάνεις γάμο ορθόδοξο, κάνε πολιτικό, να πάρεις και επίδομα. Διευκολύνσεις που μας οδηγούν σε αποστασία, σε υποβάθμιση του σεπτού ανθρώπινου προσώπου, σε πνευματικό και σωματικό θάνατο, σε απώλεια κάθε θεόσδοτης χαράς αυτού του βίου, σε υπακοή στο διάβολο.

Φθάσαμε σε σημείο να βλέπουμε τη Θεία Λειτουργία από την τηλεόραση ή το διαδίκτυο, χωρίς να είμαστε άρρωστοι.     

Αλλά κάποιοι επένδυσαν πολλά στην ‘ψηφιακή Ελλάδα’, μας μπόλιασαν με το διαδίκτυο, μας γέμισαν ενοχές μέσω αυτού, μας αρρώστησαν…….

Ξεχάσαμε τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό που έλεγε ότι θα έρθει καιρός που ο διάβολος θα μπει σε ένα κουτί και οι κεραίες του θα είναι επάνω στα σπίτια μας, και το κολοκύθι του διαβόλου, θα κόβει βόλτες πάνω από τα κεφάλια μας. Η τηλεόραση, το διαδίκτυο, οι κεραίες τους και οι δορυφόροι πάνω από τα κεφάλια μας. 

Τον Άγιο Κοσμά τον εμίσησαν οι εβραίοι και έβαλαν τους τούρκους να τον σκοτώσουν. Έτσι μισούν και εμάς, και όλο το ορθόδοξο γένος.

Να μη φθάσουμε σε σημείο να κλειστούμε στους 4 τοίχους του σπιτιού μας. 

Αλλά κάποιοι φρόντισαν να κάνουν πολύ άνετη τη φυλακή των 4 τοίχων: μπάνια πολυτελείας, τεράστιες τηλεοράσεις, παραγγελίες μέσω διαδικτύου, τι άλλο να ζητήσει κάποιος, κάποιος που ξέχασε τι θα πει ζωή.

Ο Άγιος Κοσμάς είχε πει ότι θα έρθει καιρός που θα κάνεις χιλιόμετρα να συναντήσεις άνθρωπο. Κάποιοι θέλουν να αλώσουν την κοινωνία μας με τον άνθρωπο και την κοινωνία μας με το Θεό.

Από τις αρχές του περασμένου αιώνα κάποιοι διαφημίσαν το φεμινισμό, το γυμνισμό, παρήγαγαν ότι πιο διεστραμμένο για να στοχεύσουν τη γυναίκα. Οι γυναίκες έφτασαν να χάσουν την ταυτότητά τους. Εργάστηκαν. Έκαναν καριέρα. Πλούτισαν. Φορολογήθηκαν. Ανεξαρτητοποιήθηκαν. Σκότωσαν εκατομμύρια βρέφη με τις εκτρώσεις. Γυμνώθηκαν. Εκτράπηκαν ηθικά. Ξέχασαν να μαγειρεύουν… και τώρα αντί να έχουν την ευαισθησία να σταθούν στο προσκέφαλο των ασθενών οικείων τους, να τους σκουπίσουν τον ιδρώτα τους, να τους μαγειρέψουν μια ζεστή σούπα, να τους πουν ένα λόγο καρδιάς,  τους παρατούν καθώς φοβούνται μην κολλήσουν γρίπη. Λες και θα πεθάνουν από μια γρίπη ή λες και θα ζήσουν αιώνια σε αυτή τη γη. Ξεχνώντας την αιώνια απώλεια λόγω της αμαρτίας. Χάνουν έτσι και τη χαρά της παρούσης ζωής και τη χαρά της αιώνιας ζωής. Διώξαμε το Χριστό από τη ζωή μας, και γίναμε άχρηστοι, “άναλον άλας”.

Ο Άγιος Γαβριήλ ο Γεωργιανός είπε ότι στα έσχατα χρόνια δε θα μπορούμε ούτε τον ουρανό να κοιτούμε από τα θαύματα που θα κάνει ο διάβολος, με την παραχώρηση του Θεού.

Όποιος εξουσιάζεται από την αμαρτία μανιωδώς, κάποια στιγμή παραδίδεται με το ίδιό του θέλημα στο διάβολο.

Χρειάζονται άμεσα μέτρα αντιμετώπισης των όσων μας έρχονται…

Αγοράζουμε ορθόδοξο σταυρό, αν δεν έχουμε, τον φοράμε και δεν τον βγάζουμε ποτέ από το λαιμό μας. Μόνο αν μας σκοτώσουν, μας τον βγάζουν, όταν πια δηλαδή η ψυχή δεν κινεί το σώμά μας.

Αγοράζουμε Καινή Διαθήκη και τη μελετάμε κάθε ημέρα. Μόνο και η ύπαρξη της Καινής Διαθήκης στο σπίτι απομακρύνει τα πονηρά πνεύματα.

Κάνουμε εικονοστάσι και βάζουμε στο σπίτι μας καντήλι να καίει μέρα-νύχτα.

Νηστεύουμε, εξομολογούμαστε, κοινωνάμε, πίνουμε Αγιασμό και τρώμε Αντίδωρο καθημερινά.

Χαρίζουμε την πρώτη και την τελευταία στιγμή της ημέρας μας στο Χριστό. Το πρωί και την εσπέρα με την πρωϊνή και τη βραδυνή προσευχή.

Αγοράζουμε το βιβλιαράκι ‘Οι καθ’ ημέραν προσευχές του ορθοδόξου Χριστιανού’. Αν δεν ξεκινήσουμε τη μέρά μας με προσευχή ο διάβολος θα βάλει στη διάνοιά μας μάταιες σκέψεις (πονηρές, γλυκές, ή μελαγχολικές) με το που ξυπνήσουμε.

Χειρωνακτική ενασχόληση για όλα τα μέλη της οικογένειας, για ταπείνωση του σώματος και εξύψωση της διάνοιας.

Άμεση μίμηση της Παναγίας από όλες της γυναίκες. Οι γυναίκες να είναι ενδεδυμένες σεμνά. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: μια άσεμνη γυναίκα προσφέρει δηλητήριο στους περαστικούς άνδρες, ακόμα και αν κανένας δεν πιεί, αυτή είναι υπεύθυνη για το ότι το πρόσφερε”.

Ανδρικό φρόνημα στους άνδρες για να μπορούν να υπερασπιστούν ως άνδρες, που τιμούν το Χριστό και υψώνουν μέτωπο καθαρό και ουράνιο. Ενάντια σε κάθε αντίχριστη απειλή.

Εξομολόγηση και μετάνοιες για όλη την οικογένεια.

“Ζει Κύριος ο Θεός υμών!”

Σθεναρή αντίσταση των ορθοδόξων Χριστιανών ενάντια σε κάθε εκβιασμό.

Τήρηση του τελευταίο άρθρου του Συντάγματος μας!

Κανένα μέτρο, δήθεν υποχρεωτικής υγειονομικής προστασίας,  ή εμβόλιο ή τσιπάρισμα για έλεγχο του πληθυσμού ως προς τη δήθεν ασθένεια δεν μας υποχρεώνει δυναστικά.

Ένας σύγχρονος τρόπος εξόντωσης και μαρτυρίου των Ορθοδόξων Χριστιανών είναι και η εξολόθρευσή τους με την τοποθέτησή τους σε κλινικές ως ασθενείς στο μυαλό (δηλαδή τρελούς), και με μια ένεση, με ανάλογη δόση ουσιών, τους κάνουν να δείχνουν και σαν τρελοί. (Υπάρχουν και πολλά ανάλογα στην ιστορία των νεομαρτύρων του κουμμουνισμού)

Αλλά για να πούμε τα μεγάλα ‘ΌΧΙ’, χρειάζεται πνεύμα Άγιο, το οποίο έρχεται μόνο με την εξομολόγηση και τη θεία κοινωνία. Ήρθε η ώρα να καταλάβουμε την απόλυτη ανάγκη της Θείας Κοινωνίας.

Ο βίος του Αγίου Μάρτυρος Γαβριήλ Ζαμπλουντόβσκι (1684-1690 μ.Χ.)

O Άγιος Γαβριήλ, ήταν υιός γεωργικής οικογένειας, με βαθιά θρησκευτική πίστη. Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1684, από τους Αναστασία και Πέτρο Γκοβντέλοβ, στο χωρίο Ζβιέρκι, κοντά στη μικρή πόλη Ζαμπ(λ)ούντοφ, στη σημερινή Πολωνία. Κατά το βάπτισμά του, στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του μοναστηριού της πόλης, στο Ζαμπ(λ)ούντοφ, έλαβε το όνομα Γαβριήλ, προς τιμήν του Αρχάγγελου Γαβριήλ. Το προαναφερθέν μοναστήρι, ήταν ένα από τα λίγα μοναστήρια σε ολόκληρη τη χώρα που δεν προσχώρησαν στην Ουνία (βδελυρό μίγμα παπισμού-ορθοδοξίας). Ολόκληρη η Ορθοδοξία σε αυτήν την περιοχή δεχόταν επιρροές από 3 άλλες θρησκείες, καθολικισμό, καλβινισμό και ιουδαϊσμό. Σε αυτό το μοναστήρι, μοναχοί από τη λάβρα του Σουπράσλ κατέφθασαν για να αιτηθούν άσυλο, καθώς εξαναγκάστηκαν με βίαια μέσα να γίνουν ουνίτες (οπότε προτίμησαν να φύγουν σε πιο ορθόδοξο μέρος). Η περιοχή Ζαμπλούντοφ ήταν υπό την κατοχή της οικογένειας Ρατζιβίλοφ. Η οικογένεια αυτή ήταν από τη Λιθουανία και ήταν καλβινιστές. Ως καλβινιστές δεν ήθελαν τους καθολικούς, και ήταν περισσότερο φίλα προσκείμενοι προς τους ορθοδόξους.

Υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την παιδική ηλικία του Αγίου. Ήταν περισσότερο σιωπηλός, ώριμος, ήρεμος και σοφός από τους νέους της ηλικίας του. Αγαπούσε περισσότερο την ιδιωτική προσευχή, παρά το παιχνίδι με άλλα παιδιά. Η μεγαλύτερη θετική επιρροή που είχε, ήταν από τους ευσεβείς γονείς του. Τον ανάθρεψαν για να είναι πιστός στην ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Θετική επίδραση στο μικρό Γαβριήλ είχε το μοναστήρι του Ζαμπ(λ)ούντοφ, όπου κατανόησε την πίστή του και διδάχθηκε την προσευχή και την πνευματική ωρίμανση.

Πλησίαζε η ημέρα του Πάσχα, την 11η Απριλίου του 1690 οπότε συνέβη η τραγωδία για την οικογένεια Γκοβντέλοφ. Ο Γαβριήλ ήταν μόλις έξι ετών. Είχε πέσει θύμα της ανθρώπινης κακίας και του φανατισμού. Δολοφονήθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Πριν συμβεί αυτό η μητέρά του δεν υποπτευόταν κάτι κακό και τον άφησε στο σπίτι μόνο και πήγε να μεταφέρει φαγητό στο σύζυγό της, ο οποίος εργαζόταν στον κάμπο. Εκείνη τη στιγμή, ο κοινοτάρχης του χωριού, ονόματι Σούτκο, εκμεταλλευόμενος την εύκολη περίσταση, απήγαγε το μικρό αγόρι και το μετέφερε στο Μπιάλυστοκ. Εκεί τον βασάνισαν σκληρά σε ένα υπόγειο. Με ένα μαχαίρι του λόγχισαν την πλευρά, για να ρεύσει άφθονο αίμα. Ύστερα τον σταύρωσαν και τον έβαλαν να σταθεί σε ένα υποπόδιο σε σχήμα λεκάνης. Και ύστερα με ένα δεύτερο μαχαίρι λόγχισαν και τη δεύτερη πλευρά του και πέθανε από αιμορραγία.

Ο Σούτκο για να καλύψει τα ίχνη του εγκλήματός του, πήρε το σώμα του νεκρού παιδιού, και το πέταξε στο δάσος που βρίσκεται στα όρια του χωριού Ζβιέρεκ, με την ελπίδα ότι άγρια ζώα θα κατασπαράξουν το νεκρό σώμα του παιδιού. Το σώμα του παιδιού βρέθηκε την 20η Απριλίου. Το σώμα ήταν περικυκλωμένο από σκύλους, οι οποίοι δεν το έτρωγαν. Όταν έφταναν αρκούδες για να κατασπαράξουν το σώμα τα σκυλιά δεν τις άφηναν να πλησιάσουν. Όταν οι άνθρωποι εντόπισαν το λείψανο του παιδιού, το έθαψαν και το κήδεψαν στην ορθόδοξη εκκλησία του χωριού.

Οι αρχές ξεκίνησαν έρευνες, διαπίστωσαν τι είχε συμβεί. Βρήκαν τον ένοχο, τον τιμώρησαν και κατέγραψαν το χρονικό του εγκλήματος στο βιβλίο της πόλης.

Αποκάλυψη και μεταφορά του Ιερού λειψάνου

Το έτος 1720 υπήρχε μια επιδημία στο χωριό. Δεν υπήρχε χώρος στο κοιμητήριο να θαφτούν οι νεκροί. Τα παιδιά τα έθαπταν γύρω από τον άγιο Γαβριήλ. Μια ημέρα βρέθηκε κατά λάθος το φέρετρο του Αγίου Γαβριήλ, και διαπιστώθηκε ότι το σώμα ήταν αδιάλυτο. Αυτή η είδηση κυκλοφόρησε πολύ γρήγορα σε όλη την πόλη. Υπήρξαν μερικές περιπτώσεις ίασης κοντά στον τάφου του Αγίου και οι κάτοικοι ανέφεραν ότι η επιδημία εξαλείφθηκε από αυτόν. Το σώμα του μεταφέρθηκε σε κρύπτη, στο κάτω μέρος της εκκλησίας.

Το 1746 η εκκλησία καταστράφηκε από πυρκαϊά, αλλά το λείψανο δεν επηρεάστηκε πολύ. Μόνο το ένα χέρι κάηκε ελαφρώς. Μετά από αυτό το σώμα μεταφέρθηκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας του Ζαμπλούντοφ. Εκεί το καμμένο χέρι θεραπεύτηκε και ενεδύθηκε νέου δέρματος θαυματουργικά.

Το 1752 ο αρχιμανδρίτης του μοναστηριού Αγίας Τριάδας του Σλούτσκου, Δοσίθεος (Γολαχόβσκι) συνέθεσε τροπάριο και κοντάκιο του μάρτυρος.

Τρία χρόνια αργότερα, στις 9 Μαΐου 1755, το μοναστήρι δυσκολευόταν με την μεταστροφή των κατοίκων της περιοχής σε αιρέσεις (όπως οι ουνίτες), και με τη σύμφωνη γνώμη του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κυρίλλου Ε΄ και την ευλογία του μητροπολίτη Κιέβου Τιμόθεου, ο αρχιμανδρίτης Μιχαήλ (Κοζατσίνσκι), μετέφερε τα λείψανα του Αγίου στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας στο Σλούτσκου.

Η μοναστική κοινότητα του Σλούτσκου, ήταν μια από τις πιο σημαντικές εστίες ορθοδοξίας σε όλη την επικράτεια, ανεπηρέαστη από επιθετικές θρησκευτικές εκστρατείες και βιαιοπραγίες καθολικών και ουνιτών.

300 χιλιόμετρα πορείας, με το φέρετρο στους ώμους των πιστών ορθοδόξων. Το κινούμενο φέρετρο ήταν ανοικτό ώστε ο καθένας να μπορεί δει το λείψανο και αποτελούσε η ισχυρότερη επίδειξη της ορθόδοξης πίστης στην Λευκορωσία και την Ποντλασία. Στα χέρια του Αγίου είχε τοποθετηθεί ένας μικρός μεταλλικός σταυρός. Στις δύο πλευρές του δρόμου συγκεντρωμένο πλήθος κόσμου, έκλαιγαν, έκαναν μετάνοιες και προσευχόνταν στον Άγιο να βοηθήσει στη διαφύλαξη της ορθόδοξης πίστης των πατέρων τους.

Στο μοναστήρι του Σλούτσκου, τα λείψανα τοποθετήθηκαν σε ειδική ανοικτή λειψανοθήκη. Κάθε χρόνο από την ημέρα του Πάσχα εώς την 22η Οκτωβρίου, το λείψανο ευρίσκεται στην κύρια εκκλησία του Μοναστηριού. Για την χειμερινή περίοδο το λείψανο μεταφέρεται στην μικρότερη εκκλησία του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Από την ώρα της μεταφοράς του λειψάνου στο μοναστήρι του Σλούτσκου, ο Άγιος Γαβριήλ, ονομάζεται Σλούτσκι. Ο Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ έγραψε ένα ποίημα για τον Άγιο Γαβριήλ, στο οποίο ο Άγιος φέρεται να εξιστορεί το μαρτύριό του στους ακροατές του.

Το λείψανο του Αγίου Γαβριήλ παραμένει σε άριστη κατάσταση, με εξαίρεση το καφέ χρώμα του δέρματος, ως συνέπεια της φωτιάς (όπως προαναφέρθηκε). Το σώμα είναι ενδεδυμένο με μεταξωτό ένδυμα. Μπροστά από τη λειψανοθήκη είναι τοποθετημένη ασημένια ακοίμητη κανδήλα, διακοσμημένη με πολύτιμες πέτρες, δωρεά του Αντωνίου (Χραποβιέτσκι), αρχιεπισκόπου Βόουιν.

Ο Άγιος κατατάχθηκε στο ορθόδοξο αγιολόγιο από τον πατριάρχη Κωσταντινουπόλεως Γρηγόριο Ε΄, το έτος 1820.

Σελίδες και βιβλία ολόκληρα δε μπορούν να διηγηθούν τα όσα μαρτύρια υπέστησαν οι ορθόδοξοι αδελφοί μας, στην Τσεχία, τη Σλοβακία, τη Λευκορωσία, την Πολωνία, τη Λιθουανία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, την Κροατία, τη Σλοβενία, προσφάτως την Ουκρανία, από τους ουνίτες παπικούς που με αιματοκυλήσεις και διωγμούς πήραν τις εκκλησίες μας. Ναι τις εκκλησίες μας, διότι όπου υπάρχει ορθόδοξη εκκλησία ανά τον κόσμο, εκεί είμαστε όλοι μας, ως ένα σώμα Χριστού! Η ορθοδοξία δε σβήνει ποτέ. Πάσχουμε, συμπάσχουμε και συσταυρωνόμαστε με τους Αγίους για να συναναστηθούμε με το Χριστό! Χριστός Ανέστη!

Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΓΙΑ ΤΗ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ

      Προσκεκλημένος των Δημοσιογράφων – Παρουσιαστών κ. Φάνη Παπαθανασίου και της κ. Νικόλ Λειβαδάρη, στο πλαίσιο της Τηλεοπτικής εκπομπής 10 στην ΕΡΤ1, ήταν το βράδυ της Τρίτης 5 Μαΐου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών.

          Το θέμα της εκπομπής ήταν: «Η ζωή μετά τον κορωνοϊό. Το κοινωνικό και ψυχικό αποτύπωμα της πανδημίας. Πως θα είναι η επόμενη μέρα; Οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ταξίδια, η κοινωνική απόσταση, οι προσωπικές ελευθερίες, οι φόβοι και οι ελπίδες».

          Προσκεκλημένοι της εκπομπής ήταν ακόμη: η Βρετανίδα Πρέσβης στην Αθήνα κ. Κέιτ Σμίθ, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Yale κ. Στάθης Καλύβας, ο Ηθοποιός κ. Ιεροκλής Μιχαηλίδης και η Σύμβουλός Ψυχικής Υγείας κ. Μίνα Μαρούγκα.

          Ο Σεβασμιώτατος ερωτηθείς από τους δημοσιογράφους και τους προσκεκλημένους συνομιλητές, έδωσε απαντήσεις σε διάφορα θέματα για την επόμενη μέρα της ζωής των ανθρώπων μετά τον κορωνοϊό. Μια περίοδο την οποία ο Σεβασμιώτατος ονόμασε: «νέα περίοδος με πολλές δυσκολίες».

     Αποσπάσματα από την εξαιρετική Συνέντευξη – παρέμβαση του Σεβασμιωτάτου μας κ. Συμεών στην εκπομπή 10 έχουν ως εξής:

          Ερώτηση: Πως βιώσατε όλο αυτό το διάστημα την καραντίνα, τους προβληματισμούς; Τι αποτύπωμα κοινωνικό και ψυχικό σας άφησε η πανδημία;

      Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Να ευχηθώ αυτή η δυσκολία να μας βγάλει πιο σοφούς. Οι δοκιμασίες έρχονται στη ζωή μας, για να τη δούμε με μια άλλη ματιά. Αυτή η περίοδος ήταν αλήθεια μια έκπληξη για όλους μας. Φανταστείτε μια κοινωνία, η οποία είχε μάθει να ζει γύρω από την διακαιωματοκεντρικότητα, γύρω από την απόλαυση των ελευθεριών,  όπου σχεδόν είχαν θεοποιηθεί οι ατομικές, οι προσωπικές, οι συνταγματικές ελευθερίες, για τις οποίες έχει χυθεί πολύ αίμα, αγώνα και πολύς κόπος από την ανθρωπότητα  και ξαφνικά φτάσαμε στο αντίθετο άκρο, στην αναστολή, στον περιορισμό, στην καταστολή, έως ένα σημείο και με τρόπο μάλιστα βίαιο, απρόσμενο. Εκεί που όποιος τολμούσε να εκφράσει κάποιον σκεπτικισμό για ατομικές ελευθερίες ήταν δακτυλοδεικτούμενος, τώρα όποιος τολμήσει ενδεχομένως, να ξαναθυμίσει την αναγκαιότητα της απόλαυσης στην πληρότητά τους των ατομικών ελευθερίων,  πάλι βρίσκεται ενδεχομένως, επαναλαμβάνω στο στόχαστρο. Πόσο έχει αλλάξει η ζωή; Τι ανατροπές έχουν γίνει στην ζωή μας; Πόσο άλλαξε η καθημερινότητά μας;  

          Ερώτηση: Σεβασμιώτατε, είναι ανατροπές που φέρνει ο φόβος αυτές τελικά;

        Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Είναι ο φόβος, είναι το άγνωστο, είναι το αβέβαιο. Αλλά και είναι και ένας καταιγισμός  πληροφοριών, ενημερώσεως. 

          Ερώτηση: Συνέπεσε η εορτή του Πάσχα με περιοριστικά μέτρα, όπου αντέδρασαν κληρικοί και λαϊκοί. Τι πιστεύετε; Έπραξε σωστά η Πολιτεία για τα μέτρα;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Τα μέτρα αν ήταν σωστά ή όχι θα αξιολογηθούν στον χρόνο. Δεν μπορούμε να κάνουμε κριτική τούτη την ώρα, γιατί είναι ώρα μάχης… Σε κανέναν δεν άρεσαν τα μέτρα ούτε σε αυτούς που τα επέβαλαν, ούτε σε εμάς. Για εμάς ήταν μια περίοδος νηστείας όχι μόνο από τροφές, αλλά μια νηστεία με πολλαπλές διαστάσεις. Είναι αλήθεια ότι η εμπειρία της Μεγάλης Εβδομάδος και των κλειστών Ναών, πόνεσε τον λαό και εμάς πόνεσε και ακόμα αυτούς που δεν εκκλησιάζονται τακτικά γιατί όλοι είμαστε παιδιά της Εκκλησίας. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι που δηλώνουν άθεοι και δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία έδειξαν συμπάθεια μπροστά στην ταπεινωμένη Εκκλησία με κλειστά μεγάφωνα, νεκρές καμπάνες, κλειστές πόρτες. Περισσότερη πικρία δημιουργήθηκε  ίσως σε ανθρώπους, που είναι μακριά από την Εκκλησία παρά σε ανθρώπους πιστούς, γιατί οι πιστοί άνθρωποι αυτοί είναι μαθημένοι στην άσκηση, στην ταπείνωση. Πιστεύω ότι η Εκκλησία έχει εκ φύσεως διάθεση αυτοπεριορισμού. Οι πιο συνετοί στην τήρηση μέτρων υπήρξαν οι ιερείς, οι πιστοί.

          Ερώτηση: Πολλοί λένε ότι ίσως υπήρξε μια υπερβολή στα μέτρα. Έγιναν για το καλό μας, αλλά ήταν ίσως αχρείαστα.

     Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Σίγουρα υπήρξαν υπερβολές. Είμαστε λαός της υπερβολής, είτε προς τη μια κατεύθυνση είτε προς την άλλη. Και φυσικά εκφράζω τους προβληματισμούς μου για κάποιες επιλογές ή αποφάσεις που πάρθηκαν, αλλά αυτό είναι στη ζωή. Δεν είμαστε νεκρός οργανισμός, άβουλα όντα. Δεν σημαίνει ότι όταν εφαρμόζουμε κάτι, ότι συμφωνούμε και με αυτό.

          Ερώτηση: Τα δύσκολα δεν έχουν περάσει . Καλούμαστε να προσαρμοστούμε με ασφάλεια σε μια νέα πραγματικότητα που ανατρέπει πολλά πράγματα από τη ζωή μας. Θα ανοίξουν οι Εκκλησίες και προκύπτουν θέματα που πολλοί βλέπουν σύγκρουση επιστήμης και πίστης. Υπάρχει τρόπος να γίνει Θεία Μετάληψη και να προστατευθεί η υγεία των ανθρώπων;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Χαίρομαι για αυτήν την ερώτηση. Να κάνουμε μια διευκρίνιση. Όλες οι Ακολουθίες που τελούνται  στην Εκκλησία δεν έχουν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Υπάρχουν και άλλες Ακολουθίες που τελούνται στους Ναούς, όπως Εσπερινοί, Παρακλήσεις, Γάμοι, Βαπτίσεις κλπ . Δεύτερον και πιο σημαντικό. Μιλήσατε περί επιστήμης. Ο ασφαλής τρόπος μετάδοσης της Θείας Μεταλήψεως είναι αυτός που εδώ και χιλιάδες χρόνια σχεδόν αδιαλείπτως, με ένα επαναλαμβανόμενο πείραμα έχει αποδειχθεί ότι είναι ο πλέον ασφαλής. Η Εκκλησία τόσους αιώνες, αν είχε διαπιστώσει ότι εγκυμονούσε κινδύνους για την ζωή των πιστών, λέτε να μην έκανε κάποια αλλαγή; Δεν θα έβρισκε άλλον τρόπο; Μιλήσατε για επιστήμη. Πόσοι επιστήμονες ξεκάθαρα μπορούν να μας αποδείξουν αν κάποιος νόσησε από τη Θεία Μετάληψη;

          Ερώτηση: Λένε οι επιστήμονες, ότι αν εγώ και ο κ Παπαθανασίου χρησιμοποιήσουμε το ίδιο ποτήρι και ο ένας από τους δύο είναι άρρωστος,  θα μεταδοθεί στον άλλον.

        Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Μην μπερδεύετε το ποτήρι ή το ποτηράκι, με το οποίο μπορούμε να πιούμε στην υγεία μας και σας εύχομαι στην υγειά σας, μην το μπερδεύουμε με το Ποτήριο της Ζωής , με το Άγιο Ποτήριο και την Αγία Λαβίδα, που δεν είναι κουτάλι, ούτε κουταλάκι! Και θα ήθελα να παρακαλέσω με πολύ σεβασμό και με πολλή αγάπη, έχει δικαίωμα κάθε άνθρωπος να μην πιστεύει,  κάθε άνθρωπος μπορεί να τα θεωρεί όλα αυτά ότι είναι παραμύθια για τις γριές, ότι είναι το όπιο του λαού,  ό,τι θέλει μπορεί να πιστεύει, είναι ελεύθερος είναι σεβαστό. Κάνεις δεν υποχρεούται να προσέλθει στη Θεία Ευχαριστία και στη Θεία Μετάληψη, αλλά να μην προσβάλλει έναν λαό, μία παράδοση εκατομμύρια Ορθοδόξων σε όλη την οικουμένη, οι οποίοι μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού που είναι η ζωή μας που, δεν είναι κάτι το μαγικό. Δεν μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού για να μην αρρωστήσουμε, μεταλαμβάνουμε γιατί θέλουμε να ενωθούμε με τον Θεό, να γίνουμε ένα μαζί Του. Πόσοι  άνθρωποι ετοιμοθάνατοι στην κλίνη του θανάτου παρακαλούν με δάκρυα και ζητούν πριν πεθάνουν να κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Δεν πρέπει να τους σεβαστούμε λίγο;        

      Ας κοιτάξουμε να κάνουμε ο καθένας σωστά τη δουλειά του. Να κοιτάξουμε να βρούμε εμβόλια, να βρούμε φάρμακα, να έχουμε κλίνες στις εντατικές, να έχουμε φάρμακα για όλους και όχι μόνο για όσους έχουν χρήματα και οικονομική δυνατότητα,  πρόσβαση για όλους, τεστ για τον κορωνοϊό για όλους, τεστ για τους ιούς για όλους και ας αφήσουμε τη Θεία Μετάληψη και την πίστη αυτού του λαού,  που είναι πίστη όλων των ανθρώπων ανεξαιρέτως, χωρίς χρώμα, χωρίς ιδεολογία, χωρίς ιδεοληψία. Το παρακαλώ σαν σεβασμό στον πυρήνα της ελευθερίας και της εσωτερικής ζωής του κάθε ανθρώπου.

           Ερώτηση: Όλοι μπορούμε να πιστεύουμε, ο καθένας με τον τρόπο του. Θα ήθελα μία διευκρίνιση στο εξής: δεν διαχωρίζεται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού από το μέσο της μετάδοσης, δεν θα μπορούσε να βρεθεί ένας τέτοιος διαχωρισμός για να καθησυχαστούν και αυτές οι επιστημονικές επιφυλάξεις που εκφράζονται;

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Καταρχάς από τη φύση της η επιστήμη έχει μέσα της διαφωνία.  Για όλα τα άλλα θέματα  δηλαδή συμφωνούν οι  επιστήμονες μεταξύ τους; Εδώ δεν συμφώνησαν αν πρέπει να κάνουμε εμβόλιο για τη γρίπη ή όχι, την κοινή γρίπη, ή μήπως έχουν συμφωνήσει και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Ας λύσουν πρώτα τα πιο βατά, αντικειμενικά πράγματα και μετά ας πιάσουν τα Μυστήρια των Μυστηρίων και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που και οι ίδιοι ομολογούν, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ότι δεν έχουν τεκμήρια επιστημονικά, ότι μεταδίδεται από τη Θεία Μετάληψη. Έχετε κάποιον που ρητά ονομαστικά, να μας το πει ξεκάθαρα ο άνθρωπος Ναι κύριοι τη Θεία Μετάληψη μεταδίδεται και έχω αυτές τις αποδείξεις. Μα είναι δυνατόν να μιλάμε με υποθέσεις;

          Ερώτηση: Σεβασμιώτατε, διευκρινίζοντας ότι ανήκω στους ανθρώπους που πιστεύουν και με πολύ σεβασμό λέω αυτό που λέω: Εσείς θα αναλαμβάνετε την ευθύνη προσωπικά, να κοινωνήσετε κάποιους ανθρώπους τρίτης ηλικίας, τον πατέρα μου παραδείγματος χάρη,  που θα ερχότανε στην Εκκλησία με απόλυτη πίστη και απόλυτο σεβασμό και απόλυτη εμπιστοσύνη και στη συνέχεια να μαθαίνατε ενδεχομένως ότι ασθένησε και απεβίωσε; Αυτό θα το σήκωνε η συνείδηση ενός Ιερέα; Και σας ρωτάω επαναλαμβάνομαι πάρα πολύ μεγάλο σεβασμό.

          Απάντηση Σεβασμιωτάτου: Καταρχάς εγώ δεν είμαι άξιος και κανείς από μας να κρίνει την πίστη κανενός. Έτσι να μην αισθάνεστε την ανάγκη να μου το πείτε αυτό το πράγμα.  Κάθε ένας είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος και ο Θεός γνωρίζει την καρδιά του κάθε ανθρώπου. Ούτε εγώ έχω παραπάνω πίστη από σας,  ούτε  όποιος έχει το σχήμα του κληρικού ή του Αρχιερέα. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό και κάθε άνθρωπος είναι μέσα στην αγκαλιά του Θεού και αγαπά Ο Θεός τους πάντες, ο Θεός μας αγαπάει όλους. Όσον αφορά αυτό που είπατε θα σας φανεί παράδοξο, αλλά πρέπει λίγο να φιλοσοφήσετε την απάντηση που θα σας δώσω και να μην την κρίνετε  επιφανειακά. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δηλαδή να δώσω το Σώμα και το Αίμα του Χριστού σε έναν άνθρωπο που ήρθε με τη θέλησή του, με την πίστη του και με τις σωστές πνευματικές προϋποθέσεις, όχι γιατί του το είπε η κόρη του και τον πήρε από το χεράκι, ούτε γιατί τον φόβισε κάποιος και του είπε, ότι αν δεν κοινωνήσεις δεν θα πας π.χ στον παράδεισο.

          Ένας άνθρωπο, λοιπόν, ο  οποίος ήρθε μετά φόβου Θεού Πίστεως και Αγάπης προσήλθε να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού,  αν αυτός ο άνθρωπος έφευγε μετά από τη ζωή, εγώ θα το θεωρούσα σημάδι ευλογίας. Μακάρι να φύγω και εγώ κοινωνημένος. Να κοινωνήσω και να πεθάνω με αυτό τον τρόπο. Εγώ θα ανησυχήσω, αν ένας άνθρωπος πριν φύγει από αύτη τη ζωή φύγει ξεστομίζοντας παράπονα, γκρίνια, φύγει με θυμό, αγανάκτηση. Τι πιο ωραίο να φύγει κανείς ήρεμος και γαλήνιος;

          Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο Σεβασμιώτατος ετόνισε:

          «Ο λαός μας έχει δυσκολευτεί πάρα πολύ και ήρθε στα όρια της αγανάκτησης λόγω της δυσκολίας, γενικότερα, όχι μόνο για τα θρησκευτικά θέματα, αλλά και γι’ αυτά που έρχονται, για τις ανησυχίες που έχει, για τα οικονομικά, για την ανεργία, αν θα ξαναγυρίσει στην δουλειά του, αν θα ξαναβρεί την κανονικότητά του. Μην τον ερεθίζουμε και άλλο με θέματα που είναι η τελευταία του ελπίδα, η μόνη του ελπίδα και  η μόνη του παρηγοριά, που είναι η πίστη, που είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας».

Ένοχη σιωπή

Έριξαν μια μέρα οι εχθροί
μια ασθένεια που φαινόταν φοβερή
ψέματα είπανε γι αυτή πολλά
ώστε η Ελλάδα μπροστά της να σιωπά

Σώπασαν γέλια και χαρές
πάγωσαν οι ανθρώπινες καρδιές
Καμπάνες έμειναν βουβές
κι οι γιορτές σαν τις μέρες τις κουφές

Κι αν κανείς σπάσει τη σιγή
να βγει έξω και να ‘κκλησιαστεί
τιμωρία επιβάλλεται αυστηρή
γιατί λένε ότι σ’ αυτούς δεν πειθαρχεί

Μέσα μας όμως ακούμε μια φωνή
να λέει ό,τι το στόμα δεν μπορεί:

«Γιατί τις Εκκλησιές μας τις σφραγίσατε;
ακολουθίες για μας δεν τις αφήσατε;
Τα ιδανικά μας πως λησμονήσατε με μιας
άραγε αυτά είναι επικίνδυνα για μας;

Για την Πίστη μας ας αγωνιστούμε
στους μαύρους καιρούς να αντισταθούμε
Ελπίδα έχουμε μόνο μιά
η ώρα του Θεού να ΄ρθει ταχιά.

Ε. Λ.
Μαθήτρια A’ Λυκείου
13 Απριλίου 2020

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ !!!

Νόμισαν οι κρατούντες ότι, αν κλείσουν τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού με τον Ογκόλιθο της μεθοδευμένης απιστίας τους και βάλουν απέξω την κουστωδία να φυλάει τον Νικητή του θανάτου, θα τα καταφέρουν. «Μάτην  όμως – φυλάττεις τον τάφον κουστωδία». Ανέστη Χριστός ! … και πεπτώκασι δαίμονες».

Ακόμη  και όταν κλήθηκαν οι φυλάσσοντες να πούνε ψέματα στο λαό περί κλοπής δήθεν του Αχράντου Σώματος του Χριστού, το παράνομο συνέδριο «πληρώσαν δώρων την δεξιάν αυτών», με 20 εκατομμύρια € για διαφημίσεις στα κανάλια, «κρύπτειν ενόμιζον την Ανάστασίν Του», και τότε πάλι έξω έπεσαν.

Έπεσαν παταγωδώς εκτός του προγραμματισμού τους.

Όχι μόνο διότι λειτούργησαν έστω με ελάχιστους πιστούς όλοι οι ιεροί Ναοί στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτό όντως ήταν οδυνηρό και αγανάκτησε ο λαός μας. Αλλά τελέστηκε τέλος πάντων το Μυστήριο έστω και υπό αυτές τις συνθήκες.

Αλλά όλοι σχεδόν, πάρα πολλοί, είδαν το κάλλος της Ορθοδόξου θείας Λειτουργίας, έστω μέσω Τηλεοράσεως, όπως ίσως μέχρι τώρα δεν το είχαν δεί ποτέ στα χωριά τους και στις ενορίες τους και τώρα όλοι διψούν πότε θ΄ ανοίξουν κανονικά οι Εκκλησίες και να πλημμυρίσουν τους ναούς.

 Αποθηκεύτηκε στο συλλογικό υποσυνείδητο η ωραιότητα της λατρείας μας και διαφημίστηκε όσο ποτέ άλλοτε η βυζαντινή μεγαλοπρέπεια στον ακατήχητο λαό μας.

Έβγαλε ο Θεός από το πικρό γλυκύ.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Σύμφωνα πάντα με “ανεπιβεβαίωτες” πληροφορίες λειτούργησαν απανταχού στην Ελλάδα ξανά οι Κατακόμβες. Σε χωριά και στην επαρχία, στα νησιά και σε κωμοπόλεις, σε μοναστήρια και ξεχασμένα ησυχαστήρια…

Όσοι θέλησαν βρήκαν τόπο, τρόπο και χρόνο, «περί λύχνων αφάς» ή «όταν υπέφωσκεν ήδη η ηώς», που λέγει και ο Σκιαθίτης συγγραφέας, και σχεδόν δεν έχασαν καμμιά Ακολουθία και κοινώνησαν όσοι ήθελαν.

Ιερείς πήγαν σε σπίτια, λειτούργησαν με το αντιμήνσιο, πήγαν κρυφά τη θεία Κοινωνία σε όσους την είχαν ανάγκη και επιτέλεσαν το ιερό τους καθήκον.

Εκατοντάδες και χιλιάδες εξομολογήθηκαν.

Ακόμη και στα Κοιμητήρια πήγαν τη Μ. Παρασκευή, μέσα στην ακίνδυνη ανοιξιάτικη φύση και άναψαν το καντήλι και το λιβάνι στους προσφιλείς κεκοιμημένους τους.

Επίσης χτύπησαν και οι καμπάνες μας και ήχησαν και τα μεγάφωνά μας. Πού; Αφού απαγορευόταν; Ασφαλώς, αλλά «μωραίνει Κύριος, όν βούλεται απολέσαι». Στα μέρη εκείνα της Ελλάδος όπου συνυπάρχουν μουσουλμάνοι και Ορθόδοξοι, επειδή η κεντρική εξουσία δεν είχε την κυβερνητική τόλμη να κλείσει τη φωνή και τα μεγάφωνα των μιναρέδων και των ιμάμηδων, άφησε ανοιχτά και τα μεγάφωνα και τις καμπάνες των Εκκλησιών! Κρίμα, αλλά αυτό είναι αλήθεια και έγινε. Κι όχι μόνο αυτό…

«…Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων ευχήθηκε στους μουσουλμάνους ο μήνας του Ραμαζανίου να είναι ένας μήνας αγάπης, ελεημοσύνης και καλών πράξεων και επιθυμεί να τους ευχαριστήσει για την τήρηση των μέτρων με στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας…»!

Δηλαδή, το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων θυμήθηκε να ευχηθεί στην μουσουλμανική ελληνική μειονότητα της Θράκης μας, άντε και σε όλους τους παράνομους μετανάστες που διαβιούν στην πατρίδα μας, για τη μεγάλη γιορτή της πίστεώς τους, ξέχασε όμως να βγάλει ευχητήρια ανακοίνωση για τα Άγια Πάθη του Χριστού μας, την Ανάστασή Του και το Ορθόδοξο Πάσχα! Γιατί άραγε; Υπάρχει εξήγηση;

Τώρα η καϋμένη η επιτροπή και η κυβέρνηση, έχασε κάθε κύρος και αξιοπιστία πλέον. Μια με την περιοδεύουσα τραγουδίστρια, μια με τα νταούλια και τα κανόνια των μουσουλμάνων τώρα που έχουν ραμαζάνι και κυρίως με τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Πλατεία Συντάγματος. Δεν ξέρουν τι να πουν και πού να πάνε να κρυφτούν….

Νόμισαν πως θα πείσουν το ΚΚΕ να μεταθέσει τη συγκέντρωση στις 9 Μαϊου που γίνεται και η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην κόκκινη πλατεία στη Μόσχα, αλλά έγινε κατακόκκινη η πλατεία Συντάγματος. Δεν έπεσαν στην παγίδα οι αριστεροί, όπως οι χριστιανοί με την απόδοση του Πάσχα.

Και να φανταστεί κάποιος ότι ακόμη δεν μίλησε ούτε ο Θεός ούτε  και ο Λαός του Θεού.

 Έχουν πέσει σε φαύλο κύκλο. «Έπεσαν στο  λάκκο που έσκαψαν για την Εκκλησία του Χριστού».

Ρωτάει σύγχρονος αναλυτής:

«…Ποια συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα άλλαξαν και επιτρέπουν την επιστροφή των μαθητών στα σχολεία εν συγκρίσει με αυτά που επέβαλαν την έως την 11η Μαΐου αναστολή λειτουργίας τους, δεδομένου ότι αφενός ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στο διάγγελμά του, σημείωσε ότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια πιθανή αναζωπύρωση της απειλής, αφετέρου δε, όπως επισημαίνεται σε πολλά δημοσιεύματα στον Τύπο, εκφράστηκε προβληματισμός από τους ειδικούς που συμμετέχουν στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας σχετικά με την επανέναρξη των σχολείων, επιστήμονες δε κάνουν λόγο για κίνηση υψηλού ρίσκου, καθώς τα παιδιά δεν αποτελούν μεν πληθυσμό υψηλού ρίσκου, αλλά μπορούν να μεταφέρουν τον κορωνοϊό στο σπίτι, δημιουργώντας εν τέλει μία αλυσίδα μετάδοσης του ιού…»!

Γράφει άλλος αναλυτής: Μία από τις δεκάδες αντιφάσεις που έχουν προκύψει στην κορωνοϊκή – παρανοϊκή εποχή κατά την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης είναι και η πρόσφατη ανακοίνωση ότι η χρήση μάσκας θα είναι υποχρεωτική στους κλειστούς χώρους.

Έτσι λοιπόν αυτή τη στιγμή παιδεύονται με τις μάσκες… Που και ποιοι και πώς να πρωτοφορέσουν μάσκες; Στα Δικαστήρια δικαστές, δικηγόροι, διάδικοι, αστυνομικοί, μάρτυρες, πως θα μιλάνε, θα βγάζουν και θα βάζουν; Άστα να πάνε. Στις φυλακές; Στα στρατόπεδα; Στα σχολεία; Στους μαθητές; Στις Πανελλήνιες εξετάσεις; Στα κρατητήρια; Στα Μέσα μαζικής μεταφοράς; Στα ΜΜΕ; Στα χωριά; Ούτε ξέρουν τι θα κάνουν; Ασχολούνται με κάποιες λεπτομερέστατες λεπτομέρειες που ούτε να τις θυμάται κάποιος μπορεί ούτε και να τις εφαρμόσει.

19 ημέρες πριν από την ανακοίνωση αυτή, δηλαδή στις 9 Απριλίου, ερωτηθείς ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας αν είναι απαραίτητο να φοράμε μάσκες είχε απαντήσει αρνητικά, λέγοντας τα ακόλουθα: «Με δεδομένη την πορεία της επιδημίας στη χώρα μας δεν συνιστάται αυτή τη στιγμή η χρήση μάσκας στο γενικό κοινό».

Ακόμη, όμως, κι αν η υποχρεωτική μασκοφορία δεν επιφέρει την κατάργηση του προσώπου, σίγουρα αμαυρώνει την καθαρότητά του, η οποία είναι στενά συνυφασμένη με την ταυτοποίησή του ως πολίτη.

Κάθε Έλληνας υπήκοος είναι πρωτίστως πρόσωπο και όχι αριθμός, όπως μπορεί εσφαλμένως να υποθέσουν όσοι παρασύρονται από την καθημερινή στερεότυπη μέτρηση των αριθμών που αφορούν κρούσματα και νεκρούς.

Στην αστυνομική ταυτότητα αναγράφεται μεν ένας αριθμός, πλην όμως η ιδιότητα του πολίτη προκύπτει κατ’ εξοχήν από την φωτογραφία του προσώπου του, στην οποία αποτυπώνονται τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Υπάρχει λοιπόν και θέμα ταυτοποίησης προσώπων. «Για βγάλε τη μάσκα σου να δώ, μοιάζεις με τη φωτογραφία της ταυτότητός σου;» «Μη την πιάνεις από μπροστά, μη την κατεβάζεις στο λαιμό σου, μη τη βάζεις στα μαλιά σου, πέτα τη, πάρε άλλη …»

«Ναι, αλλά θέλω 300 € για μάσκες για όλη την οικογένεια το μήνα… Που θα τα βρώ;…»

«Ράψε μόνος σου…»

«Δεν ξέρω να ράβω…»

Κι όλα αυτά για να αποδυναμώσουν ει δυνατόν τελείως την φοίτησή μας στην Εκκλησία και κυρίως να δυσκολέψουν την προσέγγισή μας στο Ποτήριο της Ζωής.

Ήδη δύο κυβερνητικά στελέχη επισήμως εκφράζουν αμφιβολίες για τη θεία Κοινωνία και για την αλλαγή του τρόπου μετάδοσής της.

Κατάλαβαν όμως επιτέλους οι κρατικοί  ότι δεν αντέχει άλλο ο λαός μας και έβγαλαν εξαντλητική και άκρως εκνευριστική ΚΥΑ για την Εκκλησία ειδικά.

Τόσα καθίσματα, βγάλτε στασίδια, κάντε αναρρωτήριο το πνευματικό σας κέντρο, θάρχεστε με σειρά και αρίθμηση, θα φοράτε μάσκες…

Και οι παπάδες και οι ψάλτες και ο Δεσπότης; Το αντίδωρο με γάντια θα το μοιράζει ο ιερέας; Παραμόρφωση, ομογενοποίηση και μασκοφορία στον οίκο του Θεού, όπου «ανακεκαλυμμένω προσώπω και πεφωτισμένη καρδία καλούμαστε εν ενί στόματι και μια καρδία» να λατρεύουμε το Θεό;

 Λένε βέβαια ότι αυτά ισχύουν για όλα τα δόγματα και τις θρησκείες, αλλά δεν είδαμε πουθενά ειδικότατες και εξειδικευμένες οδηγίες για τα τζαμιά. Π.χ. θάναι ο Χότζας, ο ιμάμης, ο δερβίσης, ο μουεζίνης … και ο Μεχμέτ αγάς μέσα. Κάθε φορά θα πλένουν τα χαλιά που γονατίζουν, θα απέχει ο ένας από τον άλλον δύο μέτρα Οι κασσέτες και τα μαγνητόφωνα, όπου δεν υπάρχει ζώσα φωνή και μικρόφωνα δεν πρέπει να απολυμαίνονται;. Οι μουσουλμάνοι βγάζουν και τα παπούτσια τους μπαίνοντας στα τζαμιά. Μήπως χρειάζεται αντισηπτικό και για τα πόδια;

Επίσης για τους καθολικούς. Εκεί έχουν συνήθως χορωδίες. Πως θα ψέλνουν αυτοί; Με μάσκες; Πόσα παπαδάκια θάχει κάθε καθολικός παπάς; Πόσοι θα λειτουργούν γύρω από τον καρδινάλιο; Το Εκκλησιαστικό όργανο έχει τόσες επιφάνειες… Δε θέλει σχολαστική απολύμανση;

Στις συναγωγές. Γιατί δεν ασχολούνται λεπτομερώς οι ΚΥΑ με τις συναγωγές; Πόσοι θάναι και που θα κάθονται; Θάναι ο αρχιραβίνος, ο ραβίνος, ο υποραβίνος; Η επτάφωτη λυχνία και το άστρο του Δαβίδ, δε θέλουν σχολαστικό καθάρισμα;

Ας πούμε κι ένα τελευταίο κι ας μη φανεί στεγνά οικονομικό το αναφερόμενο.

Όλοι θα πάρουν κάποιο επίδομα, άνεργοι και κλειστές επιχειρήσεις, επιστήμονες και καλλιτέχνες, λόγω της κλειστής ζωής που κάναμε δύο μήνες σχεδόν. Οι ιεροί ναοί δεν πρέπει; Από που θα βγάλουν τα έξοδά τους νερό, ρεύμα, μισθοί ιεροψαλτών και νεωκόρων, φόροι και τριμηνίες; Τέσσερις άνθρωποι ήταν κάθε φορά στο ναό, τι να αφήσουν αυτοί στα παγκάρια; Ή μήπως τώρα θα σπεύσουν όλοι οι χρεωκοπημένοι Έλληνες να δώσουν στο φιλόπτωχο τα καθυστερούμενα; Επίδομα για τους κλειστούς Ναούς τώρα. Έχουν κι αυτοί τα έξοδά τους.

Το κράτος, δυστυχώς, “λάκκον ὤρυξεν καὶ ἀνέσκαψεν αὐτὸν καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον, ὃν εἰργάσατο·  ἐπιστρέψει ὁ πόνος  αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ κορυφὴν αὐτοῦ ἡ ἀδικία αὐτοῦ καταβήσεται”  (Ψαλμ. 7, 16-17)

«ΕΛΑΤΕ» (= Ελεύθερη Λατρεία της Εκκλησίας) ή «ΠΑΜΕ»;

Έφτασαν μόλις 2 εβδομάδες για να πέσουν οι μάσκες των αυστηρών μέτρων της κεντρικής εξουσίας κατά των πιστών και μάλιστα κατά των ορθόδοξων χριστιανών.

Δεν ομιλούμε για τις σλάβικες ορθόδοξες Εκκλησίες και την ελευθερία της θείας λατρείας που εβίωσαν αυτές ούτε τις κατακόμβες εντός της Ελλάδος που κρυφά λειτούργησαν τη   Μ. Εβδομάδα. Ακόμη και αυτή η εμφανής αδικία μεταξύ των υπερκαταστημάτων και των ιερών ναών υπήρξε πολύ χαμηλότερη των όσων έλαβαν χώρα τις τελευταίες μέρες.

Το πρώτο ήταν η περιοδεία της αοιδού πάνω στο φορτηγό και η υποδοχή από το Μαξίμου με κόσμο και κοσμάκη.

Το ερώτημα λοιπόν που αναφύεται πρώτο είναι: τι θα πείραζε αν γινόταν το ίδιο    με τον Επιτάφιο και τι πείραξε η περιφορά της Αγίας Εικόνας της Παναγίας στο Αίγιο;

Το δεύτερο είναι τα μεγάφωνα των τζαμιών στη Θράκη, οι φωνές των ιμάμηδων και τα νταούλια των δερβίσηδων για το ραμαζάνι μέσα στους δρόμους τα άγρια μεσάνυχτα.

Το σχετικό εν προκειμένω ερώτημα είναι: γιατί να μη χτυπάνε οι καμπάνες των ορθοδόξων ναών, γιατί να μη ακούγονται τα μεγάφωνά τους και γιατί νάναι κλειστές οι θύρες των εκκλησιών;

Το τρίτο θέμα είναι η μεγαλειώδης και συντεταγμένη διαδήλωση των αριστερών στην πλατεία Συντάγματος. Πόσο χαριτωμένοι και ομοιόμορφοι ήταν! Πειθαρχημένοι και αδιάφοροι για το τι έλεγε η κεντρική εξουσία. Ούτε διατάξεις σεβάστηκαν ούτε ΚΥΑ και Αστυνομία. Αυτοί έκαναν το δικό τους. Κράτος εν κράτει. Ούτε που λογάριασαν τη μετάθεση για τις εκδηλώσεις στην 9η Μαϊου. Στο κέντρο των Αθηνών, στην κεντρικότερη πλατεία, μαζεύτηκαν εκατοντάδες και δεν κουνήθηκε φύλλο. Ψοφοδεείς ανακοινώσεις κάποιων κυβερνητικών στελεχών και τίποτε άλλο.

Πόσο τους ζηλέψαμε. Δεν μπορούσαμε κι εμείς στους ναούς μας να εφαρμόσουμε ένα ανάλογο σχήμα και σύστημα. Το έκαναν άριστα βέβαια οι Γεωργιανοί αδελφοί μας.

Αλήθεια πόσο υποδεέστεροι και φοβισμένοι φανήκαμε έναντι της εξουσίας σε σχέση με άλλους φορείς! Ακόμη βρεθήκαμε πιο κάτω και από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, τις συλλογικότητες, την εξωκοινοβουλευτική αριστερά και από τους ταχυμεταφορείς!

Αλήθεια που είναι το κράτος; Κρύφτηκε φοβισμένο και ανίκανο να αντιμετωπίσει τους αριστερούς και τους μουσουλμάνους. Έκανε μόνο στους χριστιανούς το νταή και τον κέρβερο. Κρίμα! Νομίζουν ότι δεν τα καταλαβαίνει αυτά ο ορθόδοξος λαός μας;

Αλήθεια που είναι ο ζήλος των αστυνομικών στη Θράκη, στην πλατεία Συντάγματος, στις δομές, στους καταυλισμούς και οπουδήποτε αλλού;

Θα πει κάποιος ότι λίγες μέρες έμειναν ακόμη. Δεν είναι ο χρόνος, αλλά ο τρόπος. Τώρα για να μη μας ενοχλούν οι αστυνομικοί, θα λέμε ότι στον τάδε ναό κάνει λειτουργία μέσα κι έξω το ΠΑΜΕ. Θα βάλουμε και κάνα δυό πανώ με μαυροκόκκινες σημαίες και δε θα πλησιάζει κανένας.

Εκεί δυστυχώς εκεί καταντήσαμε!!!

«Άρχοντες λαών συνήχθησαν, κατά του Κυρίου, και κατά του Χριστού αυτού…»

Με πόνο ψυχής, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ζούμε αυτές τις Άγιες Πασχαλινές ημέρες πρωτόγνωρες καταστάσεις, λόγω των μέτρων που επιβλήθηκαν, από Πολιτεία και Διοικούσα Εκκλησία, για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού.

Και είναι αυτές οι συνθήκες πρωτοφανείς, γιατί αλειτούργητοι και ακοινώνητοι είπαμε το «Χριστός Ανέστη», όχι γιατί έτσι το θέλαμε ή ελευθέρως το επιλέξαμε, αλλά γιατί μας επιβλήθηκε.

Και η μεν Πολιτεία και η Διοικούσα Εκκλησία μπορούν να λαμβάνουν τις αποφάσεις που κρίνουν, όμως το χριστεπώνυμο πλήρωμα έχει δικαίωμα και υποχρέωση να κρίνει τις αποφάσεις αυτές.

Άλλωστε οι ορθόδοξοι χριστιανοί, έχοντας το παράδειγμα των Αποστόλων μας απέναντι σε αποφάσεις της Πολιτείας, που αντιβαίνουν τα πιστεύω μας, διαχρονικά βροντοφωνάζουμε το: «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις».

Αλλά και οι αποφάσεις ακόμη και των ιερών συνόδων, για να έχουν ισχύ, θα πρέπει να γίνουν δεκτές από το λαό του Θεού, αφού σύμφωνα με την εγκύκλιο των Πατριαρχών του 1848 «Ὁ φύλαξ τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τοὐτέστιν ὁ λαός αὐτός ἐστι».

Aυτές τις ημέρες το χριστεπώνυμο πλήρωμα κατέστη μάρτυρας μιας πρωτοφανούς συμπεριφοράς εκ μέρους της Πολιτείας και των εκπροσώπων της.

Αυτή έχει δύο σκέλη:

ΠΡΩΤΟΝ: Απαγορεύθηκε εν μέσω του εορτασμού της μεγαλύτερης εορτής της Ορθοδοξίας («Εορτής των εορτών») η συμμετοχή των ορθοδόξων χριστιανών στις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα. Αιτιολογία, η αποφυγή εξαπλώσεως του κορονοϊού από την «στενή επαφή» των πιστών στους Ναούς.

Οι εκκλησίες έκλεισαν και δε δόθηκε ούτε η δυνατότητα μιας ώρας την Κυριακή το πρωί για την τέλεση της λατρείας, όπως ζήτησε η ΔΙΣ.

Ούτε καν η επίσκεψη στους ναούς για ατομική προσευχή επιτράπηκε, αφού δεν έγινε πρόβλεψη (σκοπίμως) για αντίστοιχη αναφορά στο «εξοδόχαρτο» της Πολιτικής Προστασίας.

Ούτε επίσης το άκουσμα των ιερών ακολουθιών από τα μεγάφωνα επιτράπηκε, ενώ για παράδειγμα στην Κομοτηνή οι μουσουλμάνοι ή οι συγκεντρωμένοι στα hot spots μετανάστες και πρόσφυγες ακούνε τις ηχογραφημένες προσευχές από το χότζα τους.

Δεν θα ασχοληθούμε με το επιστημονικό μέρος της απαγορεύσεως αυτής γιατί δεν είμαστε ειδικοί, όμως με βάση την λογική που διέπει την ζωή μας διερωτώμεθα: Σε έναν Ναό 100 τ.μ. η «επαφή» μεταξύ 10 ατόμων είναι «στενότερη» από την επαφή ισάριθμων ατόμων σε ένα σούπερ – μάρκετ;

Πολύ περισσότερο σε έναν Ναό 200 τ.μ. τουλάχιστον (όπως υπολογίζουμε ότι είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος) η παρουσία 20 ατόμων είναι επικινδυνότερη από την παρουσία σε κάποιο ίσης εκτάσεως σουπερ – μάρκετ;

Όσον αφορά δε την διαφύλαξη της τάξεως, αυτή θα γινόταν από τους ίδιους τους ιερείς, οι οποίοι ούτως ή άλλως κατέστησαν υπεύθυνοι από την Πολιτεία για την τήρηση του «κανένας άλλος εκτός από τον ψάλτη και τον νεωκόρο».

Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε τις καταγγελίες, από τις οποίες βρίθουν τα social media επώνυμες, τις περισσότερες φορές, ότι άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Ελλάδα (π.χ. μουσουλμάνοι στη Θράκη κι αλλού) τελούν ακώλυτα τις θρησκευτικές τους συνάξεις.

Αυτό θα αποτελούσε τον ορισμό του ρατσισμού σε βάρος των ορθοδόξων Ελλήνων.

Επίσης είναι γεγονός αναμφισβήτητο, πως άλλα ορθόδοξα κράτη π.χ. Ρουμανία, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία, Κύπρος κ.α. οι αρχές δεν στέρησαν τους πιστούς από τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και της Αναστάσεως κλείνοντας τις εκκλησίες τους.

Χαρακτηριστική είναι η απόφαση του Προέδρου της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ και τα λόγια που είπε σε συνέντευξη τύπου: «Είναι μια δύσκολη απόφαση αλλά είμαι έτοιμος να υποστώ τις επικρίσεις. Οι επίσκοποι μου είπαν ότι πολλοί άνθρωποι έχουν πεσμένο ηθικό, είναι απελπισμένοι. Για αυτό δεν μπορώ να δώσω μια τέτοια εντολή να κλείσουν οι εκκλησίες».

Ο Μπορίσοφ άκουσε τις εισηγήσεις των επισκόπων, όπως ο ίδιος λέει, και φαίνεται, πως πολιτεία και εκκλησία συνεργάστηκαν άψογα.

Εδώ στην πατρίδα μας τι συμβαίνει και σε όλα τα θέματα, που έχουν να κάνουν με τη σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας, η Εκκλησία σκύβει το κεφάλι και υποτάσσεται πάντοτε;

Και μάλιστα σε απαιτήσεις της πολιτείας, που κάποιες φορές κρίθηκαν από τα Δικαστήρια παράνομες;

Όπως για παράδειγμα με τα πρόσφατα γεγονότα στο χώρο της παιδείας, με τα παράνομα προγράμματα σπουδών και τα εγχειρίδια του μαθήματος των θρησκευτικών, που κρίθηκαν αντισυνταγματικά από το Σ.τ.Ε.

Στη χώρα μας ζούμε εποχές καισαροπαπισμού, όπου η Πολιτεία επιβάλει τα «θέλω» της στην Εκκλησία και η έννοια της συναλληλίας μεταξύ τους με γνώμονα το συμφέρον, πολιτικό και πνευματικό, του Λαού πολλές φορές καταπατείται.

Μήπως τελικά θα πρέπει να απαγκιστρωθεί η Διοικούσα Εκκλησία από αυτό τον σφιχτό εναγκαλισμό της με την Πολιτεία, οι Ιεράρχες μας να αφήσουν στην άκρη τα οφίκιά τους και τις δημόσιες σχέσεις, και μήπως ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας αποβεί τελικά σωτήριος για την ίδια την Εκκλησία;

Οι Ιεράρχες μας πρέπει να βροντοφωνάξουν επιτέλους, τώρα μάλιστα που η Εκκλησία σκοπίμως βάλλεται.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Δεν είναι τυχαίο πως το πρώτο πράγμα που στοχοποιήθηκε, περισσότερο και από αυτό του ανοίγματος των Ιερών Ναών, ήταν το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Το σημείο αναφοράς κάθε πραγματικού ορθόδοξου χριστιανού, το Μυστήριο της Ζωής. Ασχολήθηκε με το θέμα ο κάθε «πικραμένος».

Ακόμη κι αυτοί, που δεν πατούν ποτέ ούτε στην περίμετρο του ναού, φοβήθηκαν μήπως κολλήσουν τον ιό από τη Θεία Μετάληψη!

Μυστήριο μυστηρίων, το οποίο διαχειρίζεται μόνον η Εκκλησία και ο πιστός ορθόδοξος λαός και αποτελεί την καρδιά της λατρείας μας και κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε επ’ ουδενί η Ιερά Σύνοδος να αφήσει να το διαχειρίζονται άλλοι, οι οποίοι δεν έχουν καμία γνώση και σχέση με αυτό.

2020 χρόνια ήταν έγκυρο, τώρα έγινε μολυσματικό το Σώμα και το Αίμα του Χριστού;

Χαρακτηρίστηκαν οι ιεροί ναοί μας, ως κατεξοχήν μολυσματικοί χώροι και όλοι οι υποστηρικτές του ορθολογισμού επιδόθηκαν σε ένα κυνήγι μαγισσών, που θυμίζει άλλες εποχές, σκοτεινές.

Οι χριστιανοί χαρακτηρίστηκαν ως μιάσματα, ως ανεύθυνοι και οπισθοδρομικοί, ως ο κυριότερος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

Δεν τους πείραξε η κοσμική αταξία στα σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές αγορές, στις τράπεζες, στα πρακτορεία για τα πασχαλινά δέματα, τους ενόχλησε η τάξη και η σειρά της Εκκλησίας.

Ξεχάσανε όλοι αυτοί, οι υπέρμαχοι του ορθού λόγου, όλα όσα υποκριτικά διατυμπανίζουν περί αντιρατσισμού, κοινωνικών ευαισθησιών, σεβασμού στις θρησκευτικές πεποιθήσεις, προστασίας των προσωπικών δεδομένων κλπ. , τα οποία ισχύουν για οποιουσδήποτε άλλους εκτός από τους ορθόδοξους χριστιανούς.

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…».

Και ναι μεν μπορεί να θεωρείται λογικό για έναν ορθολογιστή, άθεο ή και «χριστιανό», το ότι μπορεί να μεταδοθεί ο ιός με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, όμως ούτε λογικό, ούτε δίκαιο, ούτε δημοκρατικό είναι να θέλει αυτός ο ορθολογιστής να ασπασθούμε οπωσδήποτε τη γνώμη του.

Ασφαλώς και όσον αφορά τους «χριστιανούς» θα πρέπει κάποτε η Εκκλησία να τους επανακατηχήσει και να τους διδάξει ότι η Θεία Κοινωνία δεν είναι ούτε για «χρυσό δοντάκι», ούτε «για το καλό».

Ο Έλληνας ορθόδοξος κλήθηκε, να υπακούσει στις διαταγές των υπευθύνων λοιμωξιολόγων και των ανθρώπων της πολιτικής προστασίας, που τον έστησαν στον τοίχο λέγοντάς του, πως οφείλει να αρνηθεί την πίστη του στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Του βάλανε το δίλλημα: «Δεν μπορεί να είσαι συνεπής πολίτης εν μέσω μιας πανδημίας και ταυτοχρόνως να υπερασπίζεσαι το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, ως Μυστήριο της Ζωής. Οφείλεις να το αρνηθείς, να συμμορφωθείς, να δεχθείς πως ναι, μεταφέρει ασθένεια».

Είναι γεγονός και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε, ότι το όλο «σκηνικό» στήθηκε αριστοτεχνικά. Άντε «και καλό τσιπάκι»…

Κανένα βεβαίως από τα ΜΜΕ του συστήματος δεν αναφέρει την κατάφορη αδικία απέναντι στην Ορθόδοξη εκκλησία και τους πιστούς της Ελλάδας.

Αντίθετα παίζουν πολύ καλά το ρόλο του τιμητή των πάντων και σπέρνουν τρομοκρατία και φόβο παρουσιάζοντας ιεράρχες, ιερείς και πιστούς, ως καταζητούμενους εγκληματίες, που το μόνο τους έγκλημα ήταν να μεταδώσουν ή να λάβουν τη Θεία Κοινωνία.
Ας έλθουμε τώρα και στα δικά μας τα κερκυραϊκά και ειδικότερα στην λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος.

Ας σημειωθεί καταρχήν ότι καθολική απαγόρευση της λιτανείας, από όσα γνωρίζουμε, δεν έγινε ποτέ και από κανέναν, ούτε και όταν η Κέρκυρα βρισκόταν κάτω από ξένους κατακτητές ή κυρίαρχους (Ενετοί, Γάλλοι, Άγγλοι, Ιταλοί, Γερμανοί).

Για τα όσα διαδραματίσθηκαν κατά την Κυριακή των Βαΐων αναφορικά με την λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος εντός του Ιερού Ναού μπορεί όποιος θέλει να ανατρέξει στην επιστολή που απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στην κα Υπουργό Παιδείας με ημερομηνία 22 Απριλίου 2020 (βλ. αντί πολλών: εδώ).

Ας μας επιτραπεί όμως να σημειώσουμε:

1. Η επιστολή αυτή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μνημείο ευγενούς μεν, αλλά σθεναρής ορθόδοξης χρυσοστομικής ομολογίας, τόσο για το θέμα του ανοίγματος των Ιερών Ναών, όσο για το θέμα της Θείας Κοινωνίας και της λιτανεύσεως του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος.

2. Το γεγονός ότι ένας Ιεράρχης οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, επειδή μέσα στον Ιερό Ναό κατά την ώρα της λιτανεύσεως υπήρχαν οι εκπρόσωποι του Δήμου της Κεντρικής Κέρκυρας, ο οποίος σημειωτέον από της Ενώσεως των Επτανήσων με την Ελλάδα οργανώνει τις λιτανείες του Αγίου Σπυρίδωνος, δηλαδή η Δήμαρχος και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου εκπροσωπούσαν το σύνολο των Δημοτών του οργανωτή Δήμου, το οποίο έγινε το θέμα της ημέρας, πέραν του ότι αποτελεί ένα λυπηρό δείγμα της γενικής καταστάσεως της κοινωνίας μας και αυτών που την ποδηγετούν, συνιστά και το αποτέλεσμα της ιδεοληπτικής (αντιθρησκευτικής) αντιμετωπίσεως του θέματος της λιτανεύσεως από τους εκπροσώπους της Πολιτείας.

3. Η ασκηθείσα κατά του Μητροπολίτη υπ’ αυτές τις συνθήκες ποινική δίωξη αποτελεί έναν «οιονεί στέφανο μαρτυρίου».

Μακάρι το λαμπρό παράδειγμά του να το μιμηθούν όλοι όσοι, για τον οποιοδήποτε λόγο, ξεχάστηκαν στον κήπο της Γεθσημανής, με βεβαρυμένους τους οφθαλμούς…

Πιστεύουμε δε ακράδαντα ότι ο κερκυραϊκός Λαός θα δώσει, όταν έλθει η ώρα, την δέουσα απάντηση σε όσους φέρθηκαν χωρίς σεβασμό απέναντι του.

Για το Μέγα Σάββατο όλοι οι τοπικοί Φορείς και δημόσια πρόσωπα (Μητροπολίτης, Βουλευτές, Δήμαρχοι, Πολιτιστικά Σωματεία κ.τ.λ.) ζήτησαν από την Κυβέρνηση να επιτρέψει την λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος μέσα στο Ναό και την τηλεοπτική αναμετάδοση της.

Η Κυβέρνηση όμως φερόμενη με «ποντίλιο», πείσμα (εδώ βρήκε να το παίξει «ποντιλιόζα»), λόγω του «τρομερού εγκλήματος» που διαπράχθηκε την Κυριακή των Βαΐων και μη σεβόμενη την θρησκευτική ευαισθησία του κερκυραϊκού Λαού και την ευγνωμοσύνη του και τον σεβασμό του προς τον θεράποντα και σιτοδότη Άγιο, δεν επέτρεψε την «κανονική» λιτάνευση του Επιταφίου και του Ιερού Σκηνώματος και την τηλεοπτική αναμετάδοσή της.

Πρωτοφανής ασέβεια, όχι προς τον Άγιο εκ μέρους των κυβερνώντων (ίσως μόνο ακουστά τον έχουν), αλλά προς τον θρησκευόμενο κερκυραϊκό Λαό.

Πιστεύουμε ότι ο κερκυραϊκός Λαός δεν θα πρέπει να ξεχάσει την συμπεριφορά αυτή και θα αποδώσει στους υπεύθυνους τα αναλογούντα.

Πίσω από τους αστυνομικούς που φύλασσαν τον Ιερό Ναό ως άλλη «κουστωδία» του Πιλάτου είναι η πολιτική ηγεσία του τόπου, η οποία θεώρησε ότι αποτελεί παράβαση του νόμου η τηλεοπτική αναμετάδοση της λιτανείας εντός του Ιερού Ναού (γιατί η λιτάνευση έγινε).

Αν οι ζηλωτές της «νομιμότητας» ανησυχούσαν για τον αριθμό των ατόμων που θα παρευρίσκοντο μέσα στο Ναό κατά τη λιτάνευση, ήταν πολύ εύκολο αυτό να ελεγχθεί από το πλήθος των αστυνομικών που «περιφρουρούσαν» το Ναό.

Άρα, και επειδή πιστεύουμε ότι αυτοί που μας κυβερνούν δεν στερούνται κοινού νοός, θα πρέπει αναγκαστικά να δεχθούμε ότι τα κίνητρα τους για την άρνηση τους αυτή ήταν άλλα, δυστυχώς μη έχοντα σχέση με την τήρηση της νομιμότητας.  Ο καθένας ας κρίνει την στάση αυτή της Πολιτείας όπως νομίζει.

Εξάλλου, και η τοπική Αστυνομία, αν έδειχνε λιγότερη από την μισή «κατανόηση», από αυτήν που ορθώς επέδειξε στο σπάσιμο των μπότηδων και στην αναμετάδοση της μουσικής από τις δύο φιλαρμονικές της πόλεως το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, όσον αφορά τον κόσμο που μαζεύτηκε στο κέντρο της πόλεως, για τα δύο αυτά «events», δεν θα είχε δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Μνημονεύουμε την αρίστη ανοχή και στάση της Αστυνομίας έναντι στο θρησκευτικό συναίσθημα του λαού σε άλλα μέρη της Ελλάδος.

Μήπως υπήρχε άλλη νομοθεσία εκεί; Εκ των προαναφερθέντων συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πολιτική απόφαση ήταν να τη «σπάσουμε» στους θρησκευόμενους ορθοδόξους χριστιανούς, απαγορεύοντας κάθε θρησκευτική εκδήλωση, απόφαση που με «θρησκευτική ευλάβεια» εφάρμοσε η τοπική Αστυνομία. Γνωστοί βέβαια οι λόγοι…

Όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, με τον επιεικέστερο τρόπο που θα μπορούσαν να διατυπωθούν, η ιστορία δεν θα τα ξεχάσει και θα πρέπει να προκαλέσουν την οργή του Λαού.

Πέρασε ο καιρός του «σιωπάν» και έφτασε ο καιρός του «λαλείν» και μάλιστα βροντοφώνως!

Πρέπει να ξυπνήσει ο Λαός και να μην επιτρέψει άλλο πια να ποδοπατείται η πίστη του στο Χριστό, η ελευθερία της θρησκευτικής του συνείδησης με νομιμοφανείς αιτιολογίες που δεν αντέχουν στην στοιχειώδη κριτική.

Φτάνει πια και ο λήθαργος της Εκκλησίας της Ελλάδος, που σίγησε κάτω από το φόβο (;) και τις πιέσεις. Όπως πολύ καλά γνωρίζουν, η αγιότητα κερδίζεται στους διωγμούς, στις κατακόμβες και στις φυλακίσεις και όχι στο βόλεμα και τη χλιδή.

Να είναι σίγουροι, πως όλες αυτές οι ενέργειες θα προκαλέσουν την παιδευτική οργή του Θεού, που θα πέσει στα κεφάλια όλων μας, με πρώτους τους οποιουσδήποτε «Ἄρχοντες συνήχθησαν, κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ…»

Ακόμη δεν έχει πάρει το χέρι Του από πάνω μας, από αυτόν τον ευλογημένο τόπο, που είναι σπαρμένος από τα κόκαλα των Μαρτύρων, των ηρώων και των Αγίων μας.
Αδελφοί μου αγαπημένοι, μην απελπίζεστε, μη φοβάστε, κλείστε τις τηλεοράσεις που φαρμακώνουν τη ζωή σας και ασχοληθείτε με την αγία γη μας.

Ο Χριστός είναι το Α και το Ω του κάθε αληθινού χριστιανού.
«Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος».

Χριστός Ανέστη…Ελλάς Ανάστηθι

Του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Αγίας Κυριακής Γέροντος Γαβριήλ στην Romfea.gr