Μαΐ 05

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΗΘΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ « Ο ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑΣ »
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ
Ὑψηλάντου 143 – ἔναντι Ἀκαδημίας – 351 00 ΛΑΜΙΑ
Τηλ 22310 – 22349, 22477 & Fax 22310 – 22782

Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος, μέσα στὴν Αναστάσιμη Χαρὰ, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ και την σεπτή ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Κ. κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ του Α΄, του Τηνίου , θὰ πανηγυρίσει τὸ Ἱερὸ Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ενδόξου Ευαγγελιστού Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὸ Ὀρφανοτροφεῖο Θηλέων Λαμίας, στὴ μνήμη τῆς Κοιμήσεως τοῦ Ἠγαπημένου Μαθητοῦ τοῦ Κυρίου μας !

Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν ἔχει ως ἑξῆς :

• Τὴν Κυριακὴ 7 Μαΐου 2017 καὶ ὥρα 7 τὸ ἀπόγευμα
θὰ τελεσθῆ

Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς
μὲ ἀρτοκλασία & θεῖον κήρυγμα

• Τὴν Δευτέρα 8 Μαΐου 2017
θὰ τελεσθῆ
Ὄρθρος & Θεία Λειτουργία μετὰ Θείου Κηρύγματος
Ὥρα ἐνάρξεως Ὄρθρου : 7.00 π.μ.
& Θείας Λειτουργίας : 8.30 π.μ.

** Παρακαλοῦνται ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς καὶ φιλέορτοι Χριστιανοί της πόλεως καὶ περιοχῆς Λαμίας νὰ λάβουν μέρος στὶς ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις πρὸς τιμήν τοῦ Ἀποστόλου & Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου , ἰδιαιτέρως προσευχόμενοι νὰ χαρίσει σὲ ὅλους μας , ὁ Ἅγιος Θεὸς τὴν πολλὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, τὴν ἱεραποστολικὴ δράση, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναστάσιμη μαρτυρία τοῦ Ἠγαπημένου Μαθητοῦ !

Εκ του Συλλόγου και του Ιδρύματος

Μαΐ 05

ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΙΡΗΝΗ

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο ταραχές και πολέμους έρχεται ενώπιόν μας η ιερά μνήμη της Αγίας Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης.
Γνωρίζουμε βέβαια από την Αγία Γραφή, ότι «ο Χριστός εστιν η ειρήνη ημών, ο Οποίος διέλυσε την έχθρα του ανθρώπου προς τον ουρανό και τον συμφιλίωσε με τον Θεό και μαζί με αυτό το γεγονός ένωσε τους ανθρώπους μεταξύ τους μέσα στην Εκκλησία διά της Πίστεως και του Βαπτίσματος».
Μαζί ασφαλώς με τον Μεγάλο Ειρηνοποιό που είναι ο Χριστός, έχουμε και τους αγίους μας, όπως την Αγία Ειρήνη, τον άγιο Μηνά, τον Άγ. Αρτέμιο, που μας συνδέουν με τον Χριστό και τους επικαλούμαστε εκ καρδίας ως Προστάτες και Φρουρούς προσώπων οικογενειών, επαγγελμάτων και συνδικάτων.
Τηρουμένων των αναλογιών τιμούμε στη ζωή και την κοινωνία μας και τους ανθρώπους εκείνους που γίνονται από τη φύση της εργασίας τους άγγελοι φύλακες και ειρηνοποιοί στις σχέσεις των ανθρώπων. Ο Χριστός στους Μακαρισμούς λέγει: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται».
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι άνδρες του Στρατεύματος, των Σωμάτων Ασφαλείας και Προστασίας του Πολίτη. Ο απόστολος Παύλος μας λέγει ότι ο ένστολος φορεί με ευθύνη το όπλο του για να επαινεί το αγαθό και να τιμωρεί το κακό ώστε οι πολίτες και μάλιστα οι χριστιανοί να ζούνε «εν ευσεβεία και σεμνότητι».
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε την ειρήνη. Ειρήνη εσωτερική, ενδοοικογενειακή, κοινωνική, πολιτική, διαπροσωπική, διακομματική και διακρατική, παγκόσμια. Αλλά για να επιτευχθεί και να έλθει αυτό το αγαθό της ειρήνης χρειαζόμαστε να είμαστε ο καθένας μας ειρηνικός άνθρωπος πρωτίστως μέσα του και να μη τρώγεται με τον εαυτό του. Μετά πρέπει να καλέσουμε ανάμεσά μας και τον Άρχοντα της Ειρήνης, τον Χριστό. Δεν είναι τυχαίο που μέσα στη θεία Λειτουργία αναφέρουμε 17 φορές τη λέξη ειρήνη. «Την ειρήνη ο Χριστός τη δίνει», με τη μετάνοια και τη θεία Κοινωνία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μεγάλος Άγιος της Ρωσίας Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ (1759 – 1833) έλεγε τον εξής καταπληκτικό και θεόπνευστο λόγο: “Απόκτησε μέσα σου την ειρήνη και χιλιάδες γύρω σου θα βρούν τη σωτηρία”!
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη λοιπόν άθλησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. Στο Χριστιανισμό ελκύσθηκε από κάποια κρυπτοχριστιανή νέα και ένας ιερεύς, ονόματι Τιμόθεος, βάπτισε κρυφά τη νεαρή κόρη και τη μετονόμασε Ειρήνη.
Η Αγία επήγε σε πολλές πόλεις δίνοντας τη μαρτυρία της για τον Χριστό, επιτελώντας πολλά θαύματα, αλλά και πάσχουσα υπέρ Χριστού πολλά μαρτύρια. Τέλος κατέφυγε μαζί με το δάσκαλό της Απελλιανό στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, όπου διέμεινε επιτελώντας «σημεία και τέρατα» και τιμώμενη ως αληθινή ισαπόστολος. Εκεί ανέπτυξε μεγάλη δράση μέχρι την ημέρα της κοιμήσεως αυτής, το 315 μ.Χ.
Μια νύχτα η Ειρήνη είδε το εξής όραμα: μπήκε στον πύργο ένα περιστέρι κρατώντας με το ράμφος του κλαδί ελιάς, το οποίο και άφησε επάνω στο τραπέζι. Επίσης, μπήκε και ένας αετός μεταφέροντας στεφάνι από άνθη, το οποίο τοποθέτησε και αυτός επάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε από άλλο παράθυρο ένας κόρακας, ο οποίος έβαλε επάνω στο τραπέζι ένα φίδι. Το πρωί που ξύπνησε απορούσε και σκεπτόταν τι άραγε να σημαίνουν αυτά που είδε. Τα διηγήθηκε λοιπόν σε έναν άγιο γέροντα και εκείνος τα ερμήνευσε ως προάγγελμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού τέλους αυτής μετά τη βάπτισή της.
Αυτή ακριβώς είναι εν συντομία και η ζωή των φρουρών της ειρήνης και ασφάλειας: ένα περιστέρι με ένα κλαδί ελιάς στο στόμα, σύμβολο της ειρήνης, ένας αετός με ένα στεφάνι δόξας από τις επιτυχίες στην εκστρατεία κατά του εγκλήματος, αλλά κι ένα κοράκι με ένα φίδι, σύμβολο του κινδύνου και των θανάσιμων συμπλοκών με τον υπόκοσμο και “τα βάρβαρα έθνη τα τους πολέμους θέλοντα”.
Ευχόμαστε, δια πρεσβειών της Αγ. Ειρήνης, κάθε επίγειο και επουράνιο καλό σε όλους μας και ειρήνη ψυχής μέχρι τερμάτων αιώνων. ΑΜΗΝ !!!

Απρ 27

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΜΑΡΤΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΟΗΣΙΑ

Α] Το ποιον και τι ψηφίζω, δείχνει ποιον και τι θεωρώ καλύτερο για την Πατρίδα μου και για μένα.
Εγώ είμαι Έλληνας Ορθόδοξος Χριστιανός.
Πιστεύω στο Θεό και την Ελληνορθόδοξη Παράδοση.
Είμαι βαπτισμένος Ορθόδοξος Χριστιανός και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μάνα μου.
Βρίσκω κοντά στο Θεό κάθε καλό και κάθε ευλογία.
Έχω πνευματικό πατέρα και κοινωνώ των Αχράντων Μυστηρίων και στηρίζω την παραδοσιακή Οικογένεια.
Πηγαίνω στους ιερούς Ναούς τις Κυριακές και στις μεγάλες Γιορτές. Έχω βαφτίσει τα παιδιά μου.
Αγαπώ την Πατρίδα μου, καυχιέμαι για την ιστορία μου και συμμετέχω με περηφάνια σε κάθε εθνική γιορτή.
Δεν έχω κανένα παράπονο από το Θεό και μάλιστα ομολογώ ότι σ΄ Αυτόν οφείλω την ευτυχία μου και από Αυτόν αντλώ δύναμη στις δυσκολίες της ζωής.
Αυτά δε τα αισθήματα ξέρω ότι αγγίζουν και άλλους, την πλειοψηφία δηλαδή του λαού μου, που εμφορείται από τα ίδια ιδανικά και έχει τις ίδιες αξίες.
Χαίρομαι που η πατρίδα μου εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια είναι Χριστιανική και Ορθόδοξη και ο πληθυσμός της είναι κατά 97% θρησκευτικά και εκκλησιαστικά ομοιογενής.
Σα λαός περάσαμε πολλές δυσκολίες, αλλά με την πίστη και τη βοήθεια του αληθινού Θεού βγήκαμε στο ξέφωτο.
Η Εκκλησία μας έσωσε και το έθνος μας.
Και ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός μας για 1000 χρόνια φώτισε τον κόσμο.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή – χιλιάδες φορές – μας έσωσε η πίστη στο Θεό.
Δοξάζω τον Θεό για την Αγία Γραφή που έχουμε στη γλώσσα μας, για το Άγιο Όρος που έχουμε στα σπλάγχνα μας και για την Ιεραποστολή που κάνουν ΄Ελληνες ορθόδοξοι ιερείς στα πέρατα του κόσμου και συνεχίζουν το έργο του Χριστού στη γη.
Ξέρω ότι αυτά είναι αληθινά και τα πιστεύω με επίγνωση και αλήθεια.
Επιπλέον πιστεύω απόλυτα ότι ο Χριστός, το Ευαγγέλιο και η Ορθόδοξη Εκκλησία σώζουν τον κάθε άνθρωπο.
Εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία.
Β] Τώρα, αν όλα αυτά που πιστεύω, τα στείλω πίσω, στην άκρη και στο περιθώριο της υπάρξεώς μου και της ζωής μου, και βάλω άλλα μπροστά, δεν θάμαι ανακόλουθος;
Αν αυτά που για μένα είναι διαμάντια, τα πετάξω, και αντ΄ αυτών αγοράσω σκουπίδια και χαλίκια, δεν θάχω κα΄νει τη χειρότερη ανταλλαγή;
Αν αυτά που θεωρώ μέχρι τώρα απαραίτητα δομικά στοιχεία της προσωπικής μου ευτυχίας, και το έχω αυτό βιώσει πάνω στα πράγματα, δεν τα εγκρίνω για τους άλλους, δεν θάμαι υποκριτής και προδότης;
Αν για την πατρίδα μου και το λαό μου ψηφίζω ανθρώπους και κόμματα που πρεσβεύουν τα αντίθετα από την πίστη και τα ιδανικά μου κι αυτό το λένε δημόσια, δεν θάμαι διχασμένη προσωπικότητα και σχιζοφρενής το λιγότερο;
Αν εγώ με επίγνωση επέλεξα τον τίμιο εκκλησιαστικό γάμο και την παραδοσιακή οικογένεια, δεν θάναι προδοσία να στείλω στην νομοθετική εξουσία ανθρώπους εκ πεποιθήσεως αστεφάνωτους και αβάπτιστους, άθεους και οπαδούς του συμφώνου συμβιώσεως, που θα νομοθετήσουν τα αντίθετα με το Ευαγγέλιο που πιστεύω και ακολουθώ;
Αν εγώ πασχίζω να στηρίξω τα παιδιά μου στον αναγεννητικό και καθαρτικό φόβο του Θεού, δεν θα κάνω έγκλημα να στείλω στο Υπουργείο Παιδείας ανθρώπους άγαμους, αστεφάνωτους και από άποψη αρνητές της Παράδοσης ενός έθνους;
Και με χρυσά κουτάλια να μου έταζαν ότι θα τρώω, ποτέ δε θάπρεπε να γίνω Ιούδας και να πουλήσω Χριστό και Ελλάδα για τριάκοντα ευρωαργύρια και να βάλω ανθρώπους στην Εξουσία που θα βλάψουν έναν ολόκληρο λαό.
Τον ευσεβή ορθόδοξο Ελληνικό λαό.
Ντροπή μου και κρίμα μου αν το κάνω!
Εγώ συμβάλλω οικονομικά να πάει ο Χριστός και το Ευαγγέλιο στα μαύρα βάθη της Αφρικής και θα συντελέψω με την ψήφο μου να φύγει ο Θεός από τον τόπο μου;
Σε κάθε γιορτή της Εκκλησίας τιμώ τους αγίους πατέρες και τους μάρτυρες. Σε κάθε Εθνική Επέτειο τιμώ τους ήρωες. Αυτοί πάλεψαν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»… Έχυσαν το αίμα τους…Πως μπορώ να τους αρνηθώ;
Την Πατρίδα μου την κληρονόμησα από τους προγόνους μου και τη δανείστηκα από τους απογόνους μου.
Πως μπορώ να ψηφίσω λοιπόν έναν άθεο μαρξισμό, έναν ανέστιο κοσμοπολιτισμό, έναν διεθνιστικό καπιταλισμό, έναν πανθρησκειακό συγκρητισμό, έναν παναιρετικό οικουμενισμό και να αρνηθώ την ιστορία μου γενόμενος επιλήσμων των πατρικών μου παραδόσεων;
Μπορώ να κάνω ίσως, αν θέλω, ένα μεγάλο κακό στον εαυτό μου και με την ψήφο μου να βάλω θηλειά στο λαιμό μου και στην συγγένειά μου…
Τι μου φταίνε όμως οι άλλοι συμπατριώτες μου;
Γ] Γιατί να είμαι διπολικός και διηρημένος σαν προσωπικότητα;
Τι φοβάμαι; Ποιους φοβάμαι; Ποιους θαυμάζω;
Δεν είναι μόνο τα οικονομικά μεγέθη στη ζωή μας.
Προβάδισμα έχουν τα πνευματικά.
Μπροστά πάει ο Χριστός και η Εκκλησία Του.
Πως θα επιτρέψω σε μερικούς άθεους να κάνουν άθεο το κράτος μου και να βγάλουν το Χριστό από την κοινωνία;
Γιατί θέλω νάμαι ανθρωπάρεσκος και όχι θεάρεστος;
Γιατί θέλω νάμαι ευχάριστος και όχι ωφέλιμος;
Γιατί τόση και τέτοια επιπολαιότητα;
Γιατί θέλω να με κυνηγάνε μετά οι ερινύες των επιλογών μου;
Γιατί μετά να χτυπώ το κεφάλι μου στον τοίχο;
Δε θέλω νάμαι ήσυχη τη συνείδησή μου;
Ευδοκεί ο Θεός σε μια τέτοια στάση ζωής;
Θέλει να πατάω σε δυο βάρκες;
Ή δεν πιστεύω λοιπόν ειλικρινά αυτό που είμαι ή «χάζεψα»!
Δεν είναι λοιπόν μόνο αμαρτία αυτή η διαφορά στην συμπεριφορά μου.
Είναι και βλακεία, διότι κόβω την ψυχή μου στα δύο και εξ αυτού του γεγονότος δεν νιώθω καμιά ευτυχία.
Κάνω πρωτίστως δυστυχή τον εαυτό μου.
Αυτό είναι ακραίος μαζοχισμός!!!

Απρ 25

ΤΑ 7 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΥΧΕΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ

1. Πρώτα πρέπει να θυμάται τις αμαρτίες του, πρωτίστως τις μεγάλες και φοβερές και ντροπιαστικές, με τις οποίες ήρθε σε αντίθεση με τον αιώνιο Νομοθέτη και Δημιουργό μας Θεό, ελύπησε το Πανάγιο Πνεύμα, ασέβησε στο Πάντιμο Αίμα του Κυρίου μας, που χύθηκε επί του Σταυρού στο Γολγοθά, πλήγωσε τη συνείδησή του, αμαύρωσε τον λευκό χιτώνα του βαπτίσματος, σκανδάλισε ψυχές, για τις οποίες «Χριστός απέθανεν» και έδωσε δικαιώματα και χαρά στο εχθρό διάβολο.
2. Δεύτερον πρέπει να θυμάται τον χαμένο χρόνο της ζωής του που εδούλευσε στη ματαιότητα και στην αμαρτία. Πόσες φορές κοινώνησε ανεξομολόγητος και απροετοίμαστος και ο Θεός δεν τον έκαψε. Πόσος χρόνος πέρασε στο σκοτάδι της παρανομίας χωρίς προσευχή, εκκλησιασμό και μελέτη του θείου λόγου. Πόσες Κυριακές και άγιες Ημέρες αυτός μόλυνε την ψυχή του. Αν ίσως και είχε χρόνο στη ζωή του, δεν θα του έφταναν χίλια χρόνια να σβήσει τα χρεωστούμενα και να θυμηθεί και να εξομολογηθεί όλες τις παραβάσεις του.
3. Τρίτον, πρέπει να θυμάται τον άδηλο και αφανέρωτο υπόλοιπο χρόνο της ζωής του και την άγνωστη ώρα του θανάτου, ο οποίος θα έλθει «ως κλέπτης εν νυκτί» και οι άγγελοι θα ζητούν την ψυχήν του χωρίς καλά καλά να το περιμένει. «Οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζομένη εκ του σώματος»! Μάλιστα να σκεφτεί πως σε λίγα χρόνια θα είναι «σκωλήκων βρώμα – κάτω από το χώμα – και δυσωδία», θα έχει γίνει και το μνημόσυνό του και θα βρίσκεται μόνος «ενώπιος ενωπίω» με τον αληθινό Θεό, αυτός και η ψυχή του.
4. Τέταρτον, πρέπει να θυμάται τα έσχατα και το φοβερό και οικτρό τέλος του κόσμου. Την ανακατάταξη των πάντων, την απώλεια των ορατών και ελκυστικών πραγμάτων του κόσμου τούτου, την θανάσιμη απειλή του Αντιχρίστου, τον φοβερό διωγμό, την πλάνη και τον θάνατο των ιδικών του προσφιλών προσώπων, την ανατροπή των φυσικών νόμων, τη διασάλευση του σύμπαντος και τη συνοχή των εθνών και την αγωνία των λαών, την ανάσταση των νεκρών και την αλλαγή των ζώντων.
5. Πέμπτο, πρέπει να θυμάται την φοβερά ημέρα της Κρίσεως. Την παράσταση πάντων των ανθρώπων ενώπιον του φοβερού βήματος του Δικαιοκρίτου Χριστού και την αναψηλάφηση δημόσια όλης της ζωής του, της εσωτερικής και εξωτερικής, πράξεων, λόγων, ενθυμήσεων, λογισμών και επιθυμιών, συνδυασμών και συγκαταθέσεων της ψυχής, των εν νυκτί και εν ημέρα, την καλή ή κακή απολογία και την φραγή του στόματος των ασεβών και βλασφήμων και από κεί και πέρα την ατελείωτη αιωνιότητα είτε στο φως είτε στο σκοτάδι, τη χαρά δηλαδή των δικαίων και τον θρήνο των αμετανοήτων.
6. Έκτο που πρέπει να σκέπτεται ο άνθρωπος που θέλει να σωθεί είναι τα αθάνατα λόγια του Κυρίου: «όστις θέλει μου οπίσω ελθείν…», ο «πιστεύων εις εμέ και πιστεύων εις τον λόγον μου εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν». Όπως επίσης να θυμάται τα φοβερά λόγια του Ευαγγελίου για τους αμετανοήτως τελευτήσαντας: «το πύρ το άσβεστον, ο σκώληξ ο ακοίμητος, το σκότος το εξώτερον, ο βρυγμός και ο τρυγμός των οδόντων, τα ατελείωτα δεινά των κολασμένων από την συνοδείαν και παρουσίων των σκοτεινών και πονηρών δαιμόνων εις αιώνας αιώνων.
7. Έβδομον, αν θέλει να σωθεί ο άνθρωπος καλόν είναι να θυμάται πάντοτε, πιο συχνά από όλα τα άλλα, την αγάπη του Θεού μας που δημιούργησε τον Κόσμο και έφερε τον ίδιον τον άνθρωπο από την ανυπαρξία στην ύπαρξη για να τον σώσει, τη Σταυρική Θυσία του Ασπίλου και Αμώμου Αμνού Ιησού Χριστού, «του αίροντος την αμαρτίαν του κόσμου», τις ευκαιρίες που έχει μπροστά του από τη δωρεά του Αγ. Πνεύματος για να μετανοήσει και να εξομολογηθεί. Επίσης να σηκώνει ψηλά τα μάτια της ψυχής του και να θωρεί τα άφθαρτα κάλλη του Παραδείσου «α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσι Αυτόν» και τίποτε άλλο στη μικρή ζωή του να μη προτιμήσει από την Αγάπη του Χριστού και τον Παράδεισο.
Σήμερα λοιπόν που βρισκόμαστε στη ζωή και στο φως το αισθητό και βαστά ακόμη η μέρα του παρόντος αιώνος του απατεώνος,
Σήμερα που ακούμε και διαβάζουμε το θείο λόγο, μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας όπως παλιά οι Εβραίοι στην έρημο και επίκραναν τον Κύριο,
Αλλά εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, να μη πετάξουμε στα σκουπίδια τη χάρη του Θεού, αλλά να βάλουμε με καλή διάθεση Αρχή Μετανοίας, για να σώσουμε την αθάνατη ψυχή μας.

Απρ 25

ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑ

                                          «ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ»
Συχνά διαπιστώνουμε και καταλαβαίνουμε πόσο άξιζαν και αξίζουν οι παραδοσιακές και ευσεβείς πολύτεκνες οικογένειες της Ελλάδος. Αυτές έσπερναν τον Χριστιανισμό και την πίστη στις αθώες ψυχές των παιδιών και από αυτά τα παιδιά έβγαιναν οι άγιοι της Εκκλησίας (όπως η Οικογένεια του Μ. Βασιλείου) και οι ήρωες της Πατρίδος (όπως η οικογένεια των Υψηλάντηδων). Είναι πάρα πολύ τιμητικό και ψυχωφέλιμο, να αναδείξει μια οικογένεια ένα άγιο ή έναν μάρτυρα, έναν ήρωα…
«Όποιος σπέρνει τον Χριστιανισμό στην ψυχή ενός παιδιού, φυτεύει ένα άνθος για τον Παράδεισο». «Τα νειάτα είναι πλασμένα για τον ηρωϊσμό και όχι για την αμαρτία». Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο εξαίρετο και απροσδόκητο για τα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά είναι το γεγονός της χριστιανικής αγωγής. Δεν σώζεται μόνο η Οικογένεια και η Κοινωνία, η Εκκλησία και η Πατρίδα, αλλά και το ίδιο το παιδί μπορεί να φτάσει στα κράσπεδα του ουρανό. Παραδείγματα όπως ο άγ. Παϊσιος, ο άγιος Πορφύριος, ο π. Ευσέβιος…που από μικροί ακολούθησαν την οδόν του Κυρίου, επιβεβαιώνουν το λόγο αυτό.
Ο μοναχισμός βεβαίως είναι η εξαίρεση στους δρόμους που ακολουθούν οι άνθρωποι μέσα στη ζωή. Συνήθως η πλειοψηφεία ακολουθεί τον Τίμιο Γάμο, πράγμα ευλογημένο από τον Χριστό, τον απόστολο Παύλο, την Εκκλησία, το Ευαγγέλιο. Όμως και ο Μοναχισμός δεν είναι μια αποτυχία ή ένα κατάντημα που νομίζουν πολλοί και αντιδρούν και άνευ λόγο κατηγορούν. Ο Χριστός, ο Πρόδρομος, οι μεγάλοι Προφήτες, οι περισσότεροι απόστολοι, οι μεγάλοι Πατέρες αυτό το δρόμο ακολούθησαν, τον μοναχικό. Χωρίς να απεχθάνονται τον γάμο, διάλεξαν μια υψηλότερη θέση να υπηρετήσουν τον Κύριο. Δικαίωμά τους. Ο γάμος δεν είναι υποχρεωτικός. «Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει».
Ασφαλώς και ο γάμος και ο μοναχισμός είναι δρόμοι σωτηρίας. Έχουν κοινό το Ευαγγέλιο, τον εσταυρωμένο βίο, την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, τον Παράδεισο. Πρότυπό μας δεν είναι ο επιτυχημένος οικογενειάρχης ή ο φτασμένος μοναχός. Δεν είμαστε ούτε προτεστάντες ούτε βουδιστές. Οι διαμαρτυρόμενοι μιλούν μόνο για γάμο και ο βουδισμός ιδανικό έχει τον μοναχό. Εμείς πρότυπο έχουμε τον Χριστό και οδό τον Σταυρό. Σε μας και ο έγγαμος και ο άγαμος πρέπει να είναι εν Χριστώ και να έχουν πνευματικό πατέρα. Ούτε στον μοναχισμό μπορεί κάποιος να ζεί ανεξέλεγκτα ούτε στο γάμο ασύδοτα.
Βλέπουμε μάλιστα και μερικά συγκυριακά γεγονότα στη ζωή των αγίων που τονίζουν την υποχρέωση του εσταυρωμένου βίου μέχρι το μαρτύριο. Ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος πέθανε ανήμερα του Σταυρού. Ο άγ. Εφραίμ γεννήθηκε ανήμερα του Σταυρού και συνελήφθη ανήμερα του Σταυρού. Αυτά και άλλα πολλά είναι ενδεικτικά και για μας τι να κάνουμε και πώς να σκεφτόμαστε στη ζωή μας, ζητούντες συγχρόνως και τις πρεσβείες των αγίων μας, των «καθ΄ εκάστην γενεάν». Μάλιστα δε οφείλουμε να ανιχνεύσουμε και να ακολουθήσουμε το μυστικό των αγίων μας που είναι η θεία χάρις και η αγιοπνευματική άσκησή τους.

Απρ 24

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ»

     ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ

Να σταλεί με αποδεικτικό επίδοσης

        ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
      ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
    ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ                                                        Λάρισα 6-4-2017
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ                        Αριθ. Πρωτ.: 464/33164
   ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ
               ΤΜΗΜΑ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ

Πληροφορίες Πέτρος Βουλΐσίδης
e-mail dek@apdthest.gov.gr
Τηλέφωνο 2413-503.560
Fax 2413-503.562
Ταχ. Δ/νση Σωκράτους 111
Ταχ. Κώδ. 413 36 Λάρισα
1. Υπουργό Οικονομικών – Νομικό Συμβούλιο                                             ΠΡΟΣ:

του Κράτους – Κεντρική Υπηρεσία

Σχηματισμός Β’- Γραφείο 1° – Ακαδημίας

68 – Τ.Κ. 106 78 – Αθήνα
2. Δικαστικό Γραφείο Λάρισας – Μανωλάκη

13-15-Τ.Κ. 412 22-Λάρισα

ΘΕΜΑ: Επιδοθέν δικόγραφο του νομικού προσώπου με την επωνυμία Ηθικοθρησκευτικός Σύλλογος «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» Λαμίας – Μη άσκηση παρέμβασης.
Σχετ.: Το με αριθ. πρωτ. 24716/397138/20-2-2017 έγγραφο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους – Κεντρικής Υπηρεσίας – Σχηματισμού Β’- Γραφείου 1ου.
Σε συνέχεια του ανωτέρω σχετικού και σε ότι αφορά στην από 7-2-2017 και με αριθμό κατάθεσης 65/2017 αίτηση του Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» που συζητείται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας στις 22-9-2017, ημέρα Παρασκευή (αριθ. πινακ. 43), κατά τη διαδικασία του άρθρου 10 του ν. 4182/2013 «Κώδικας κοινωφελών περιουσιών, σχολαζουσών κληρονομιών και λοιπές διατάξεις» (Α’ 185) και του άρθρου 825 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και η οποία επιδόθηκε στην υπηρεσία μας στις 14-2-2017, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 2 του ν. 4182/2013 (Α’ 185), σας γνωρίζουμε ότι δεν θεωρούμε απαραίτητη την άσκηση παρέμβασης από το Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας – Στερεός Ελλάδας, διότι δεν έχουμε αντίρρηση με το αίτημα του ανωτέρω συλλόγου περί επωφελέστερης αξιοποίησης των εποπτευομένων από την υπηρεσία μας περιουσιών των εξής κληροδοτημάτων (κεφαλαίων αυτοτελούς διαχείρισης) που έχουν καταληφθεί υπέρ του διαχειριζόμενου από τον εν λόγω σύλλογο Ορφανοτροφείου Θηλέων Λαμίας:
1) Κληροδότημα Αφροδίτης Γερογιώργη
2) Κληροδότημα Βασιλικής Τσιβόγλου ή Τζιβόγλου
3) Κληροδότημα Χασούρα Ηλία
4) Κληροδότημα Γεωργίου Λιάρου ή Λάρου
5) Κληροδότημα Αγγελικής χας Σταύρου Σουγιουτζόγλου ή Σουγιουλτζόγλου
6) Κληροδότημα Πιτσιώτη Ελένης και
7) Κληροδότημα Dean Tileson
Στην εν λόγω αίτηση περιλαμβάνεται και η επωφελέστερη αξιοποίηση της διατεθείσας περιουσίας δια δωρεάς εν ζωή των αδελφών Μαλαμάκη Κωνσταντίνου του Ιωάννη και Μαλαμάκη Βασιλείου του Ιωάννη » η οποία δεν εποπτεύεται από την υπηρεσία, μας.,
Τέλος, ενημερώνουμε τη διοίκηση του Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» προς την οποία κοινοποιείται το παρόν έγγραφο, ότι αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα καθώς, επίσης, τοιχοκολλήθηκε την 3-4-2017 στον πίνακα ανακοινώσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλία – Στερεός Ελλάδας αντίγραφο της ανωτέρω αιτήσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 4 του ν. 4182/2013 (Α 185). Στο Δ.Σ. του εν λόγω συλλόγου στέλνουμε αντίγραφο του σχετικού αποδεικτικού τοιχοκόλλησης και παρακαλούμε να προβεί σε ανάρτηση της αιτήσεως στον πίνακα ανακοινώσεων και τον διαδικτυακό τόπο του συλλόγου κατά την ανωτέρω διάταξη.

Με εντολή Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης
Θεσσαλίας – Στερεός Ελλάδας

                                                                                                                     Η Προϊστάμενη
της Διεύθυνσης Κοινωφελών Περιουσιών

                                                                                                                  Ρακατσάνη Σοφία

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
Ηθικοθρησκευτικό Σύλλογο «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς»
πλ. Διάκου 9 -Τ.Κ. 351 32 – Λαμία
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ:
• Χρονολογικό Αρχείο
• Τμήμα Εποπτείας

 

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΕΔΩ ΣΕ pdf

Απρ 23

Προσευχή ΓΟΝΕΩΝ για τα ΠΑΙΔΙΑ τους

Σ΄ ευχαριστούμε Κύριε των Δυνάμεων , διότι μας αξίωσες να γίνουμε Γονείς και να κρατάμε στα χέρια μας τα παιδιά Σου. Δώρο δικό Σου είναι τα παιδιά μέσα στο σπίτι μας.
Βοήθησέ μας, Σε παρακαλούμε, να ανταποκριθούμε στα μεγάλα και υπεύθυνα καθήκοντά μας. Μόνοι μας δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.
Αν ήμασταν άγιοι γονείς θα φέρναμε στη ζωή άγια παιδιά, όπως εκείνοι οι μεγάλοι άγιοι της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Εμείς όμως ήμασταν αμαρτωλοί, είμαστε και τώρα, και θα είμαστε, αν δεν μας σώσεις Συ με τη μετάνοια και τη θεία Κοινωνία.
Να γιατί τα παιδιά μας έχουν νεύρα, εκδηλώνουν πάθη, δεν ησυχάζουν, ακόμη και δεν αναπαύονται μέσα στο σπίτι, κινδυνεύουν, όχι σπάνια χτυπούν και τραυματίζονται, εμφανίζονται ως «τέκνα οργής» και δεν πειθαρχούν στις εντολές μας. Διότι δυστυχώς και μείς δεν πειθαρχούμε σε Σένα, στις δικές Σου εντολές.
Σε παρακαλούμε, Πανάγαθε Κύριε, φύλαξε τα παιδιά μας από παντός σωματικού και ψυχικού ατυχήματος, από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, από πάσης διαβολικής δυνάμεως και ενεργείας σατανικής και διαλογισμών ματαίων και επιδράσεων πονηρών των στυγερών δαιμόνων και των φθοροποιών ανθρώπων.
Φύλαξέ τα, Εσύ, Κύριε, με άγγελο φωτεινό, φύλακα της ψυχής και του σώματος, ειρήνευσέ τα, δός να αναπαύονται στην ατμόσφαιρα της οικογένειας και να ησυχάζουν, και οδήγησέ τα επί λιμένα θελήματός Σου. Προστάτευσέ τα από τις κακές παρέες και από κάθε εξάρτηση και κάθε εθισμό.
Χάρισε, τέλος, Κύριε, στις ψυχές όλων μας, με τις ακοίμητες πρεσβείες της Παναγίας μας και όλων των Αγίων, μετάνοια και εγρήγορση και στο σπίτι μας κάθε υλικό και πνευματικό αγαθό, να έχουμε υγεία και ηρεμία, διά να λατρεύουμε μέσα από την ψυχή μας Εσέ τον ζωντανό Θεό δοξάζοντας διαπαντός το άγιο Όνομά Σου.
ΑΜΗΝ ! ΓΕΝΟΙΤΟ !

Απρ 22

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»

Είναι ένας χαιρετισμός που λέμε καθημερινά για 40 μέρες πρωί και βράδυ μετά την Ανάσταση μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως, δηλαδή τότε που γιορτάζουμε την Απόδοση του Πάσχα. Ο χαιρετισμός αυτός αντικαθιστά κάθε άλλο χαιρετισμό (καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα…).
Είναι ένας διάλογος επικοινωνίας και αναγνωρίσεως μεταξύ χριστιανών. Ο ένας ομολογεί την Πίστη του στην Ανάσταση του Χριστού λέγοντας «Χριστός Ανέστη» και ο άλλος, ο αδελφός του εν Κυρίω ανταποκρίνεται και απαντά με την ίδια βεβαιότητα της Πίστεως λέγοντας «Αληθώς Ανέστη».
Είναι μια πίστη που αποτελεί «την καρδιά και την ψυχή, την αρχή και όλο το συγκλονιστικό απερινόητο περιεχόμενο της Χριστιανικής μας Πίστεως, της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Ευαγγελίου του Χριστού μας. Κάθε φορά που προφέρουμε το «Χριστός Ανέστη», καταθέτουμε την ύψιστη και ανυπέρβλητη παραδοχή, αυτή που περιλαμβάνει όλα τα σημαίνοντα και σημαινόμενα των ιερών κειμένων της Εκκλησίας μας» (Μερ. Σπυροπούλου).
Είναι μια ομολογία του χριστιανού που βγαίνει αβίαστα μέσα από την καρδιά του, από το βίωμά του και την βεβαιότητά του ότι αναστήθηκε ο Χριστός και αυτό το πιστεύει και το ομολογεί και το ανακοινώνει προς κάθε κατεύθυνση. Πιστεύει στην μαρτυρία των αποστόλων, στην εμπειρία της Εκκλησίας και στην ενέργεια του Μυστηρίου της Πίστεως στη ζωή του.
Είναι ένα μαρτύριο το «Χριστός Ανέστη», διότι «η πίστη του Χριστιανού δοκιμάζεται με την Ανάσταση του Χριστού σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι. Απ΄ όλο το Ευαγγέλιο η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο απίστευτο πράγμα, ολότελα απαράδεκτο για το λογικό μας και αληθινό μαρτύριο για δαύτο» (Φ. Κόντογλου). Συγχρόνως είναι κι ένα άλλο μαρτύριο μέσα στον κόσμο που δυστυχώς πολύ λίγο πιστεύει στην Ανάσταση και προσπαθεί να πνίξει κάθε φωνή που την ομολογεί.
Είναι μια προσευχή – στην πλήρη του μορφή το «Χριστός Ανέστη» – που για 40 μέρες αντικαθιστά την έναρξη και την απόλυση των ακολουθιών της Εκκλησίας, αλλά και των ατομικών μας προσευχών. Συνοδεύεται και από τις άλλες σχετικές προσευχές που εμπεριέχονται στην Εναρκτήρια Ακολουθία τις αναστάσιμες ημέρες του Πεντηκοσταρίου.
Είναι μια μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο, τον βαπτισμένο και τον αβάπτιστο. Στον πρώτο να αναζωπυρώσει μέσα του το χάρισμα του αγίου Πνεύματος και να ξαναζωντανέψει την αποσταμένη ελπίδα, να δώσει κουράγιο και δύναμη για μετάνοια και στον άλλο για να τον αναστήσει από τη φθορά του πνευματικού θανάτου και τον ψυχαναγκασμό της ημερομηνίας λήξεως και να τον προσανατολίσει στην όντως ζωή δια του βαπτίσματος.
Είναι μια νικητήρια κραυγή, μια διαπίστωση νίκης, ότι ο θάνατος δεν κράτησε στα σπλάγχνα του τον βασιλέα της δόξης «ουκ ήν δυνατόν κρατείσθαι υπό της φθοράς τον Αρχηγόν της Ζωής. «Χριστός αναστάς εκ νεκρών ουκέτι αποθνήσκει, θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει». Νίκησε ο Χριστός τον διάβολο, την αμαρτία, τον κόσμο, τον θάνατο και τον Άδη και ελευθέρωσε «τους απ΄ αιώνος δεσμίους».
Είναι μια πολεμική ιαχή, ένα σάλπισμα πνευματικής επίθεσης, για το στράτευμα της Εκκλησίας που δίνει μάχες θεολογικές και πνευματικές κατά της αθεϊας, της πλάνης, των σκοτεινών δυνάμεων, της αιρέσεως και του σχίσματος, της αμαρτίας και του υποκόσμου. Ο Χριστός νίκησε και η «Εκκλησία Του πολεμουμένη νικά». Ζεί ο Χριστός εις τους αιώνες και μεις θα ζήσουμε και θα νικήσουμε με Αυτόν και δι΄ Αυτού. Η νίκη του Πνεύματος είναι δεδομένη. «Εξήλθε νικών και ίνα νικήση».
Είναι η ήρεμη δύναμη των αγίων μαρτύρων και των οσίων της Εκκλησίας μας διά μέσου των αιώνων. Η έμπνευσή τους, το στήριγμά τους και το κήρυγμά τους μέσα στην κοιλάδα του κλαυθμώνος και στις συμπληγάδες των διωγμών. Οι δύο αυτές λέξεις με τις πέντε συλλαβές κράτησαν όρθια την ψυχή «των αγίων των καθ΄ εκάστην γενεάν ευαρεστησάντων τω Κυρίω» μέσα στις ανελέητες εποχές των κατακομβών, των καταναγκαστικών έργων και των στρατοπέδων της Σιβηρίας, «της πείνας, των στερήσεων, των κακουχιών και των πάσης φύσεως δοκιμασιών» (Ηλ. Κατσάνος).
Είναι η θεολογία μας όχι μόνο για τη θεότητα του Κυρίου και τη μοναδικότητα του θεανδρικού προσώπου Του, διότι μόνος αυτός από μόνος Του, αυτεξουσίως, ανέστησε το νεκρωθέν σώμα του, δηλαδή η θεία φύση Του ανέστησε την ανθρώπινη, αλλά για το μέλλον του ανθρωπίνου σώματος. «Τα σώματά μας προορίζονται για την κοινή Ανάσταση των νεκρών στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Μπορεί τώρα να φθείρονται και να θάπτονται, όχι να καίγονται, αλλά έχουν αιώνια προοπτική. Θα αναστηθούν…Επομένως ας τα σεβόμαστε, ας αποφεύγουμε την αμαρτία που τα φθείρει, ας τα τιμούμε και μετά θάνατον με την ευλογημένη ταφή και όχι με την πολυέξοδη και την ασεβή καύση» (Φιλ. Νικολάου)
Είναι ο Εθνικός μας Ύμνος μέσα στην Εκκλησία, ο οποίος λέγει σε θεολογική γλώσσα αυτό που ο ποιητής εννόησε ποιητική αδεία και είπε για την Ανάσταση της Ελευθερίας, που αναδύεται, όπως στο θαυμάσιο όραμα του Προφήτη Ιεζεκιήλ, «απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Πάντοτε οι Ορθόδοξοι Έλληνες στις εκατοντάδες των χρόνων της αισχρής δουλείας μαζί με το «Χριστός Ανέστη» συμπλήρωναν μυστικά ή φανερά και το «Η Ελλάς Ανέστη» και «Η Β. Ήπειρος Ανέστη» και «Η Κύπρος Ανέστη» και «Η Πόλις Ανέστη»…!!!
Έτσι εξηγείται – και λίγα είπαμε – γιατί ο θεοφόρος Πατήρ ημών άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ (1759-1833) χαιρετούσε εφόρου ζωής τον κάθε άνθρωπο με τον αιώνιο Χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη, χαρά μου»!
Τόσα πολλά είναι και σημαίνει το «Χριστός Ανέστη»!!!

Απρ 22

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Κύριε Ιησού Χριστέ, Πάνσοφε Δημιουργέ όλου του Κόσμου,
Εσύ που έδωσες τη σοφία στους αγράμματους αλιείς και τους ανέδειξες σοφούς Αποστόλους που κήρυξαν το Ευαγγέλιο σε όλη την οικουμένη,
Σε παρακαλούμε Κύριε, ρίξε το σπλαγχνικό Σου βλέμμα και σε μας τους μαθητές, που πρόκειται σε λίγο να εξετασθούμε στα Μαθήματά μας και ιδιαίτερα στους υποψηφίους για τις Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές.
Απομάκρυνε από μας κάθε δυσκολία, λησμοσύνη και άγνοια. Βοήθησέ μας να πολεμήσουμε τη ραθυμία και την κόπωση.
Μη επιτρέψεις, Κύριε, να μας καταβάλει το άγχος και η απόγνωση, αλλά καθάρισε το μυαλό μας και αύξησε την κρίση μας, ώστε να γνωρίζουμε την ορθότητα αυτών που σκεπτόμαστε και γράφουμε.
Βοήθησέ μας ακόμη, Κύριε, να αποδεχθούμε το αποτέλεσμα των εξετάσεων, με την πίστη ότι αυτό είναι ζυγισμένο από την πατρική Σου Αγάπη και αποβλέπει στο συμφέρον μας.
Δώσε, Κύριε, τη φώτιση και την επιτυχία σε όλους τους μαθητές, γιατί εσύ είσαι το αληθινό Φώς, ο πιστός Φίλος και Αδελφός, όσων ελπίζουν στο ΄Ελεός Σου.
Αμήν!
(Από το Ορθόδοξο Νεανικό Περιοδικό «Προς τη Νίκη»)

Απρ 22

Αλήθεια τι κάνουμε;

Είμαστε 97% Ορθόδοξοι Χριστιανοί στην Ελλάδα – περίπου 10 εκατομμύρια – και έχουμε 9.000 κληρικούς, 2.000 μοναχούς, 3.000 θεολόγους.
Έχουμε 80 Μητροπόλεις, Μοναστήρια κατά τόπους και Αδελφότητες, και πάνω από όλα, το βουνό της Αγιότητας στην Πατρίδα μας, το Άγιο Όρος. Κι όλα αυτά συνοδευόμενα με ένα φοβερό πνευματικό και ιεραποστολικό παρελθόν που επισύρει τον θαυμασμό όλου του κόσμου.
Πόσοι είναι λοιπόν σήμερα οι ιεραπόστολοι στην υφήλιο που ξεκίνησαν από την Ελλάδα για να ευαγγελισθούν τον Χριστό στα Έθνη; Δέκα με δεκαπέντε άνθρωποι! Φοβερό! Αλλά και μέσα στην ενδοχώρα, στο εσωτερικό, η ιεραποστολή και η διδασκαλία του θείου λόγου δεν είναι στο ύψος που επεβάλλετο να είναι.
Αλήθεια τι κάνουμε τόσοι άνθρωποι;
«Όνομα έχουμε ότι ζούμε και στην ουσία είμαστε πεθαμένοι». «Είμαστε χλιαροί και θα μας ξεράσει ο Θεός». Συχνά γινόμαστε «αφωνότεροι ιχθύος».
Αν μάλιστα σκεφθούμε λίγο τους Αποστόλους, αλλά και τόσους αγίους που άφησαν σπίτια, οικογένειες, γυναίκες, παιδιά, πλοία, περιουσίες, πατρίδα και γονείς, και πήγαν στα πέρατα του κόσμου για τη δόξα του Θεού και τη σωτηρία των αθανάτων ψυχών «υπέρ ών Χριστός απέθανε» πάνω στο Σταυρό, καταλαβαίνουμε πόσο υπολειπόμαστε!!
Σήμερα τίποτε από τα αποστολικά καθήκοντα και μαρτύρια δεν μας ζητείται. Όλα σχεδόν είναι ειρηνικά και ελεύθερα. Δεν μπορούμε να γίνουμε εργάτες του Ευαγγελίου, ας γίνουμε τουλάχιστον συνεργάτες. Δεν θέλουμε να είμαστε στην πρωτοπορία του κόσμου, ας μη κατηγορούμε όμως και όσους προσπαθούν να κάνουν κάτι καλό στην κοινωνία με βάση το Ευαγγέλιο.
Τα παραδείγματα βέβαια τα σχετικά με το θέμα μας που βρίσκονται στην Αγ. Γραφή και στην ιερή Παράδοση είναι καταλυτικά σε βάρος της δικής μας απραξίας.
Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα στις Πράξεις των Αποστόλων σκηνοποιοί ήταν κι όμως ανέδειξαν απόστολο τον Απολλώ και υπήρξαν από τους καλύτερους ιεραποστολικούς συνεργάτες του αποστόλου Παύλου.
Ο Μεθόδιος και ο Κύριλλος, οι δύο Θεσσαλονικείς αδελφοί, όχι μόνο έκαναν χριστιανούς του Σλάβους, αλλά με το θείο φωτισμό τους έφτιαξαν αλφάβητο και έβαλαν τις βάσεις για τον Σλαβικό Πολιτισμό.
Άνδρες και Γυναίκες σήμερα μέσα στο σύγχρονο κόσμο με οικογένεια και πολλά παιδιά, βρίσκουν πολύτιμο χρόνο και κάνουν ιεραποστολή και Κατήχηση σε μικρούς και μεγάλους, συχνά με δικά τους έξοδα και σε βάρος της υγείας τους, πολύωρα ταξίδια και κινδύνους πολλούς, για «να τρέχη ο λόγος του Θεού και να δοξάζεται».
Κι από την αντίπερα όχθη, αιρετικοί γυρίζουν στεριά και θάλασσα για «να ποιήσουν ένα προσήλυτον». Εργάζονται με καυτηριασμένη συνείδηση για το ψέμα και την αίρεση και μείς δυστυχώς δεν έχουμε τον ίδιο ζήλο υπέρ της αληθείας.
Γιατί άραγε; Γιατί αυτή η αδιαφορία;
Διότι ίσως να μη έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, μετά το σωματικό γήϊνο θάνατο που θα γευθούμε, αρχίζει μια νέα ζωή κοντά στο Θεό, Πλάστη και Δημιουργό μας, κατά τα έργα και τις δοκιμασίες που περάσαμε, δηλαδή τις εξετάσεις που δώσαμε σ΄ αυτή τη ζωή. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο να είναι καθαρά τα χέρια μας «εν ημέρα Κρίσεως», αλλά να είναι και γεμάτα.
Το δύσκολο βέβαια είναι όχι απλά να δώσουμε ένα πιάτο φαγητού, αλλά να οδηγήσουμε μια ψυχή στο Χριστό και την Εκκλησία.
Όποιος λοιπόν επιτελέσει ένα τέτοιο υψηλό και θεάρεστο έργο «σώσει ψυχήν εκ θανάτου και καλύψει πλήθος αμαρτιών».