Μαρ 05

ΜΝΗΣΘΗΤΙ ΚΥΡΙΕ τῶν δύο αἰχμαλώτων καί τοῦ φιλοχρίστου ἡμῶν Στρατοῦ !

Τή νύχτα τῆς 1ης Μαρτίου δύο στελέχη τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς συνελήφθησαν ἀπό τουρκικό στρατιωτικό ἀπόσπασμα, στό πλαίσιο μιᾶς συνηθισμένης περιπολίας στήν δασωμένη περιοχή τῶν Καστανιῶν Ἔβρου.

Οἱ Ἄγγελος Μητρετώδης καί Δημήτρης Κουκλατζῆς ὁδηγοῦνται στήν τουρκική «δικαιοσύνη» ἀντιμετωπίζοντας κατηγορίες, σύμφωνα μέ πληροφορίες, γιά «παραβίαση πρώτου βαθμοῦ ἀπαγορευμένης στρατιωτικῆς περιοχῆς». Τουρκικά μέσα ἀνέφεραν πώς ἡ ἀπόφαση γιά προφυλάκιση λήφθηκε ἐπίσης λόγω «ὑποψίας ὅτι θά ἀποδράσουν», «γιά ὑποψία παραποίησης στοιχείων», γιά «μή ἄδεια παραμονῆς τους στήν Τουρκία» καί γιά «πιθανότητα διαφυγῆς τους στό ἐξωτερικό» κλπ. Ἔντονοι εἶναι οἱ φόβοι πώς οἱ δυό Ἕλληνες στρατιωτικοί ἴσως χρησιμοποιηθοῦν ἀπό τήν τουρκική πλευρά, ὡς μέσο πίεσης γιά πολιτικά ἤ ἄλλα ἀθέμιτα ἀνταλλάγματα.

Από TIDEON.ORG

Μαρ 03

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΩΝ ΠΑΣΧΑΛΙΝΩΝ ΕΙΔΩΝ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

Πλατ. Διάκου 9 – 351 32 ΛΑΜΙΑ

Τηλ. 22310  22349

………………………………………

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΩΝ ΠΑΣΧΑΛΙΝΩΝ ΕΙΔΩΝ

Από 4 έως 31 Μαρτίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Από την Κυριακή 4/3/18 το μεσημέρι στις 12 μέχρι και το Σάββατο του Λαζάρου 31/3/2018 θα λειτουργήσει στον Γ΄ όροφο της Χριστ. Εστίας

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΩΝ ΠΑΣΧΑΛΙΝΩΝ ΕΙΔΩΝ

Όλων φτιαγμένων από τα χέρια των Μαθητριών και των Υπευθύνων τους που φοιτούν στις ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ της Χριστ. Εστίας.

    Παρακαλούνται οι συμπολίτες μας Γονείς & Κηδεμόνες των Μαθητών και Μαθητριών και οι ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι ακροατές του θείου λόγου να επισκεφθούν την ΕΚΘΕΣΗ, για την Ενίσχυση του μακροχρόνιου Ιεραποστολικού Έργου των δράσεων της Νεότητας & των Κατασκηνώσεων.

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ                       

 Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

Φεβ 26

Η ΑΝΑΜΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Κάθε τόσο, μέσα στήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, προβάλλονται παγκο­σμί­ως καινούργιες ταινίες πού ἀναφέρονται μέ ὑβριστικό τρόπο στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας. Ἐνδεικτικά ἀναφέρουμε τόν «Τελευταῖο πειρασμό», τόν «Κώδικα Da Vinci», τήν «Ὥ­ρα τοῦ διαβόλου», καί τόσα ἄλλα. Ἔργα πού βρίζουν μέ χυδαιότητα τόν Κύριό μας καί τόν παρουσιάζουν ὡς ἕνα κοινό ἁμαρτωλό ἄνθρωπο. Καί μάλιστα ἐπιλέγουν τόν κατάλ­ληλο χρόνο γιά νά προβάλλουν τά βλάσφημα καί διεστραμμένα ἔργα τους: λίγο πρίν τή Μεγάλη Ἑβδομάδα. Γιατί ἄραγε; Γιατί τούς ἐνοχλεῖ τόσο πολύ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ; Γιατί δέν πολεμοῦν τούς ἱδρυτές τῶν ἄλλων θρησκειῶν; Γιατί θέλουν μέ τόση μανία νά πο­λεμήσουν τόν Χριστό μας καί συγκεκριμμένα τήν ἀναμαρτησία του; Διότι ἡ ἀναμαρ­τησία τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ τέλεια καί ἅγια ζωή του, εἶναι ἕνα ἀτράνταχτο στοιχεῖο πού μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι ὁ Χριστός μας δέν εἶναι ἕνας ἁπλός ἄνθρωπος, ἀλλά ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Κι ἄν ὁ Χριστός εἶναι Θεός, τότε θά πρέπει νά ζοῦμε ὅπως Ἐκεῖνος θέλει. Αὐτό ὅμως δέν τό θέλουν. Γι’ αὐτό καί τόν πολεμοῦν.

Ὁ Κύριος δέν δίδαξε ἁπλῶς ἀλήθειες ὑψηλές καί ὑπερκόσμιες ἀλλά καί τίς ἔζησε. Ὑπῆρξε δηλαδή ὁ τελείως ἅγιος καί τελείως ἀναμάρτητος. Οἱ ἱδρυτές τῶν θρησκειῶν καί πολλοί φιλόσοφοι εἶπαν καί κάποιες ἀλήθειες σοφές, ἀλλά δέν τίς ἔζησαν. Ὁ Χριστός εἶ­πε ἀλήθειες τίς ὁποῖες καί ἔζησε ἐξ ὁλοκλήρου. Ναί, ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν ἦταν ἕνας κα­λός ἄνθρωπος, δέν ἦταν ὁ καλύτερος τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ἦταν μόνο ὁ καλύτερος καί ἁγι­ότερος ὅλων τῶν Ἁγίων καί τῶν δικαίων τῆς Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης. Ὁ Ἰη­σοῦς Χριστός ἦταν τό κάτι ἄλλο. Ἦταν ὁ μοναδικός Ἅγιος, ὁ Τέλειος. Οἱ ἄλλοι Ἅγιοι, δέν εἶναι τίποτε συγκρινόμενοι μέ τόν Χριστό μας. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ τελείως ἀναμάρ­τη­τος. Εἶναι ὁ μόνος γιά τόν ὁποῖο λέχθηκε ὅτι «ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Α´ Πέτρ. β´22).

Καί ἦταν ἀναμάρτητος, διότι ἦταν Θεός ἀληθινός. Διαβάζοντας τήν Καινή Διαθήκη μένουμε κατάπληκτοι μπροστά στό μεγαλεῖο τῆς τελειότητος τοῦ Κυρίου μας.

Ἀπό τίς πρῶτες σελίδες τῶν Εὐαγγελίων διαβάζουμε γιά τήν τέλεια ἁγιότητα τοῦ Χρι­στοῦ καί πρίν γεννηθεῖ. Θυμηθεῖτε τί εἶπε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ πρός τήν Παρθένο, ὅταν τῆς ἀνήγγειλε ὅτι θά γεννήσει υἱό· (Λουκ. α´ 35). Τό παιδίον πού θά γεννηθεῖ ἀπό σένα, Μαρία, θά εἶναι ἀπολύτως ἅγιο καί ἀναμάρτητο. Θά ἀναγνωρισθεῖ ὡς υἱός τοῦ Θεοῦ. Γιά κανένα δέν λέχθηκε κάτι παρόμοιο, παρά μόνο γιά τόν Χριστό μας, ὁ ὁποῖος ἦταν καί ἀπό τό προπατορικό ἀκόμη ἁμάρτημα τελείως ἀπαλλαγμένος.

Λέει ἐπίσης τό Εὐαγγέλιο: «Τό δέ παιδίον ηὔξανε καί ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σο­­φίας, καί χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό» (Λουκ. β´ 40).

Ὅταν ὁ Χριστός μας ἔφθασε σέ ἡλικία τριάντα ἐτῶν καί προκειμένου ν᾿ ἀρχίσει τό δη­μόσιο ἔργο του, πηγαίνει στόν Ἰορδάνη ποταμό γιά νά βαπτισθεῖ ἀπό τόν Ἰωάννη. Καί ὁ Τί­μιος Πρόδρομος τί αἰσθάνεται, ὅταν ἀντικρύζει τό Χριστό μας; Τόν θεωρεῖ τόν κατ᾿ ἐξο­χήν ἀναμάρτητο. Καί ὅταν ὁ Χριστός μας τοῦ ζητᾶ νά τόν βαπτίσει, ὁ Πρόδρομος ἀρνεῖ­ται. Τί βλέπουμε ἐδῶ; Ὅτι γιά τόν Ἰωάννη τόν Πρόδρομο ὁ Χριστός μας ἦταν ὁ τελείως ἀναμάρτητος. Κι ὅταν ὁ Κύριος βαπτίζεται στόν Ἰορδάνη, «ἀνέβη εὐθύς ἀπό τοῦ ὕδατος» διότι δέν εἶχε ἀπολύτως καμμία ἁμαρτία νά ἀναφέρει στόν Βαπτιστή του.

Οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ μας μένουν κοντά του τρία χρόνια, στίς χαρές καί τίς λύ­πες, μέρα νύχτα εἶναι κοντά του. Τόν εἶδαν, τόν πρόσεξαν, τόν παρακολούθησαν λεπτομε­ρῶς, κάθε λόγο Του, κάθε ἐνέργεια, κάθε πράξη, κάθε κίνηση. Δέν τούς ξέφυγε τίποτε. Καί τί γνώμη σχημάτισαν γιά τό Δάσκαλό τους οἱ μαθητές; «Ἁμαρτίαν», θά γράψουν ἀρ­γό­τερα, «οὐκ ἐποίησεν, οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Α´ Πέτρ. β´ 22). Δέν ἔκανε καμμιά ἁμαρτία, οὔτε μικρός δόλος στό στόμα του, λέξις ἀπρεπής δέ βρέθηκε. Χα­ρακτηρίζεται ὡς «μή γνούς ἁμαρτίαν» (Β´ Κορ. ε´ 21).

Τό θαυμαστό εἶναι ὅτι τήν ἁγιότητα τοῦ Χριστοῦ μας καί τήν ἀναμαρτησία του τήν ὁμολόγησαν κι αὐτοί πού ἦταν ἄσπονδοι ἐχθροί του.

Ἰούδας πρῶτος, ὁ προδότης, «μεταμεληθείς», ἀφοῦ δηλαδή συναισθάνθηκε τό ἁ­μάρ­τημά του, «ἀπέστρεψε τά τριάκοντα ἀργύρια» στούς Ἀρχιερεῖς λέγοντάς τους «ἥμαρ­τον παραδούς αἷμα ἀθῶον». Ἁμάρτησα, τούς λέει. Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ἀθῶος, ἅγιος.

  • Τό Συνέδριο ὅταν δίκαζε τόν Χριστό μας, ψάχνει καί δέν βρίσκει μιά κατηγορία ἐναντίον του. Ἀναζητᾶ ψευδομάρτυρες, καί τίποτε. Φαίνεται καθαρά ἡ ἀθωότητά του.

  • Πιλᾶτος. Ἀνακρίνει τόν Χριστό, ψάχνει ἀπό δῶ, ἐρευνᾶ ἀπό κεῖ, ἀλλά δέν βρί­σκει τίποτε ἐνοχοποιητικό γι’ Αὐτόν, καί στό τέλος ζητᾶ μιά λεκάνη νερό καί κεῖ πλέ­νοντας τά χέρια του λέει· «ἀθῶός εἰμι ἀπό τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου» (Ματθ. κζ´ 24).

  • ληστής. Σταυρώνονται μέ τόν Ἰησοῦ καί οἱ δυό κακοῦργοι λη­στές. Ὁ ἕνας ἀπό τούς δυό ληστές κατάπληκτος μπροστά στή γαλήνη καί τήν ἁγιότητα τοῦ Χριστοῦ μας, ἐπιπλήττει τόν ἄλλο ληστή. Καί τί τοῦ λέει; Δέν φοβᾶσαι τόν Θεό; Καί μεῖς δίκαια πάσχουμε· μά αὐτός ὁ Ἰησοῦς δέν ἔκανε κανένα κακό. Τί συγκινητικά πράγ­ματα! Ἕνας ληστής, ἕνας κακοῦργος καί φονιᾶς νά ἀναγνωρίζει τόν Χριστό μας ἅγιο, Κύριο καί Θεό τοῦ οὐρανοῦ.

  • λαός. Καί ὁ λαός ἀναγνώρισε τήν ἀνα­μαρ­τησία καί τέλεια ἁγιότητα τοῦ Ἰησοῦ, γιατί ὅταν σταύρωσαν τόν Χριστό μας ἦταν πλῆθος λαοῦ πού στέκονταν κάτω ἀπό τό Σταυρό. Τόν περιέπαιζαν. Ὅταν ὅμως ἄκουσαν τήν προσευχή τοῦ Χριστοῦ γιά τούς σταυρωτές, ὅταν εἶδαν τό σεισμό καί τό σκοτάδι μέ τό θάνατο τοῦ ἀναμαρτήτου Ἰησοῦ, τότε ὁ λαός ἐκεῖνος κατάλαβε τό ἔγκλημά του. Καί τί ἔκανε; «Τύπτοντες ἑαυτῶν τά στήθη ὑπέστρεφον» (Λουκ. κγ´ 48).

  • Ὁ Ρωμαῖος ἑκατόνταρχος, τό ἀποκορύφωμα ὅλων. Ὁ ἀξιωματικός, ὁ ἀρ­χη­γός τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος, εἶδε τήν ἁγία μορφή τοῦ Ἰησοῦ, τήν πραότητά του, τήν ἀνεξικακία του, εἶδε τόν σεισμό καί τό σκοτάδι. Εἶδε… καί τελικῶς δέν ἄντεξε ὁ σκλη­ρός Ρωμαῖος ἀξιωματικός. Συγκλονισμένος φώναξε· «Ὄντως ὁ ἄνθρωπος οὗτος δί­καιος ἦν» (Λουκ. κγ´ 47). Αὐτός πού σταυρώσαμε ἦταν ἅγιος καί υἱός τοῦ Θεοῦ.

Τό σπουδαιότερο ὅμως εἶναι ἡ αὐτοσυνειδησία τοῦ Ἰησοῦ. Κάθε ἄνθρωπος ὅσο προκόβει στήν ἀρετή καί προχωρεῖ στό καλό, τόσο καί περισ­σό­τερο βλέπει στόν ἑαυτό του ἐλλείψεις καί ἐλαττώματα καί ζητᾶ τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀπό­στολος Παῦλος, ὅταν ἔφθασε σέ τέτοια ἁγιότητα, πού «ἁρπάχθηκε» μάλιστα καί ζω­ντανός στόν Παράδεισο, τότε ἀκριβῶς εἶχε τήν πιό ταπεινή ἰδέα γιά τόν ἑαυτό του. Τί εἶ­πε; Ὁ Χριστός ἦλθε νά σώσει στόν κόσμο τούς ἁμαρτωλούς, καί πρῶτος ἀπό τούς ἁμαρ­τω­λούς εἶμαι ἐγώ. Ἀκοῦτε; Ὁ Παῦλος θεωρεῖ τόν ἑαυτό του ὄχι ἁπλῶς ἁμαρτωλό, ἀλλά πρῶτο ἀπό τούς ἁμαρτωλούς. Αὐτή εἶναι ἡ γνησία ἁγιότητα. Τό ἴδιο καί οἱ Ἅγιοι καί οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔκλαιγαν γιά τίς ἁμαρτίες τους.

Μόνο ὁ Χριστός εἶπε στούς ἐχθρούς του: Ποιός ἀπό σᾶς μπο­ρεῖ νά μέ ἐλέγξει γιά ἁμαρτία; (Ἰω. η´ 46). Κανένας, κανένας δέν βρῆκε ψεγάδι, κανένας! Ναί. Καί κανένας δέν βρέθηκε μέχρι σήμερα νά βρεῖ τό παραμικρό στόν Χριστό. «Οὐκ ἀφῆκέ με μόνον ὁ πατήρ, ὅτι ἐγώ τά ἀρεστά αὐτῷ ποιῶ πάντοτε» (Ἰω. η´ 29) εἶπε ὁ Χρι­στός μας. Ἤ καί τό ἄλλο· «ἔρχεται ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων», ὁ διάβολος δηλαδή, καί δέν βρίσκει σέ μένα τόπο καί θέση, δηλαδή τό παραμικρό δέν βρίσκει γιά νά μέ πειράξει, δέν μπορεῖ. Ποτέ ὁ Χριστός δέν ζητᾶ συγγνώμη ἀπό τόν οὐράνιο Πατέρα, διότι ποτέ δέν ἁμάρ­τησε. Ἀντίθετα θεωρεῖ τόν ἑαυτό του ἴσο μέ τόν Πατέρα του, ἴσο μέ τόν Θεό Πατέρα, Θεό ἀληθινό. Ναί, μόνο ὁ Θεός εἶναι ἀναμάρτητος.

Καί τό συμπέρασμα βγαίνει μόνο του. Ὁ Χριστός εἶναι Θεός καί ἑπομένως ἀναμάρτητος. Εἶναι φῶς ἐκ φωτός, Θεός ἀλη­θι­νός.

Φεβ 26

Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

 «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν,

Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διά τὸν κοινὸν Δεσπότην ὡς Αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμονες. Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν. Ἐπὶ τούτοις, τοὺς τῆς εὐσεβείας Κήρυκας, ἀδελφικῶς τε καὶ πατροποθήτως, εἰς δόξαν καὶ τιμὴν τῆς εὐσεβείας, ὑπὲρ ἧς ἀγωνίσαντο, ἀνευφημοῦμεν καὶ λέγομεν: Τῶν τῆς Ὀρθοδοξίας προμάχων εὐσεβῶν Βασιλέων, ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν, Αἰωνία ἡ μνήμη.

Τούτων τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας μέχρι θανάτου ἄθλοις τε καὶ ἀγωνίσμασι καί διδασκαλίαις παιδαγωγεῖσθαί τε καὶ κρατύνεσθαι Θεὸν ἐκλιπαροῦντες, καὶ μιμητάς τῆς ἐνθέου αὐτῶν πολιτείας, μέχρι τέλους ἀναδεικνύσθαι ἐκδυσωποῦντες, ἀξιωθείημεν τῶν ἐξαιτουμένων, οἰκτιρμοῖς καὶ χάριτι τοῦ Μεγάλου καὶ Πρώτου Ἀρχιερέως Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν, πρεσβείαις τῆς ὑπερενδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τῶν θεοειδῶν Ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων.»

 

Φεβ 25

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κυριακή της Ορθοδοξίας και γιορτάζουμε τα Μεγάλα Γεγονότα της Πίστεως:

  • Τη νίκη της Ορθοδοξίας επί όλων των αιρέσεων

  • Τη νίκη της Εκκλησίας επί όλων των διωκτών σε όλους τους διωγμούς

  • Τη νίκη της αληθείας επί όλων των πλανών και ψευδών

  • Τη νίκη της τιμής των Αγίων Εικόνων επί όλων των αντιθέων εικονοκλαστών

  • Τη νίκη του Ευαγγελίου επί όλων των θρησκειών και δεισιδαιμονιών στα πέρατα του κόσμου

Όμως για νάχουμε νίκες, πάει να πεί ότι είχαμε πολέμους και έγιναν μάχες. Δόθηκαν πνευματικές μάχες. Μάτωσαν τα άγια μέλη της Εκκλησίας μας. Ποιοι πολεμούσαν τους ανθρώπους του Θεού και γιατί; Τι κρυβόταν πίσω από όλα αυτά τα επεισόδια;

Όλοι οι διωγμοί, οι ιδεολογικοί πόλεμοι και οι μάχες που δόθηκαν, ήταν κατ΄ ουσίαν για το Πανυπερτέλειο πρόσωπο του Χριστού. Και τούτο διότι ο διάβολος δεν ήθελε και δε θέλει με τίποτε να δοξάζεται, να βασιλεύει, να προσκυνείται και να θριαμβεύει ο Χριστός.

 Όλες οι αιρέσεις λοιπόν από την αρχή μέχρι το τέλος χτυπούσαν και χτυπούνε ανελέητα τον Χριστό:

  • Οι αυτοκράτορες τη λατρεία Του

  • Οι αρειανοί τη Θεότητά Του

  • Οι μονοφυσίτες την ανθρωπίνη φύση Του

  • Οι εικονοκλάστες την άχραντη Εικόνα Του

  • Οι ειδωλολάτρες την ανωτερότητά Του

  • Οι υλιστές την ύπαρξή Του

  • Οι διαφωτιστές το λόγο Του

  • Οι μαρξιστές την Εκκλησία Του

  • Ο παπισμός την εξουσία Του

  • Ο προτεσταντισμός την ηθική Του

  • Οι μάγοι τη δύναμή Του

  • Οι κοινωνιστές την αποτελεσματικότητά Του

  • Οι πάνθρησκοι νεοεποχίτες τη μοναδικότητά του

  • Οι αρχαιολάτρες την καταγωγή Του

  • Οι μουσουλμάνοι τη θαυματουργία Του

  • Οι μαμμωνιστές την πτωχεία Του

  • Οι σιωνιστές την Ανάστασή Του

  • Οι χιλιαστές την επουράνιο βασιλεία Του

  • Οι κοσμικοί την επί του Όρους ομιλία Του

Όλοι τα έβαλαν και τα βάζουν με το πρόσωπο του Χριστού. Επειδή δε στέργουν αυτοί να Τον υπολογίζουν στη ζωή τους, επιτίθενται σε όσους είναι αφοσιωμένοι στο Όνομά Του, στο Λόγο Του και στην Εκκλησία Του.

Μας ρωτάνε λοιπόν:

  • Γιατί τον προσκυνάτε;

  • Γιατί τον λατρεύετε;

  • Γιατί τον ακούτε;

  • Γιατί τον εικονίζετε;

  • Γιατί τον ακολουθείτε;

Διότι είναι Θεός αληθινός, ζωντανός, αναστημένος νικητής του θανάτου, είναι ιστορικό πρόσωπο, Δημιουργός, Νομοθέτης και Κριτής του γένους των ανθρώπων, είναι τέλειος και αναμάρτητος, μοναδικός και ανεπανάληπτος, η οδός, η αλήθεια, η ζωή και η ανάστασις, δεν είχε που την κεφαλήν κλίνη», «διήλθε ευεργετών και ιώμενος πάντας».

  • Είναι «ο Κύριός μας και ο Θεός μας».

  • Είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας.

  • Είναι το Α και το Ω, η Αρχή και το Τέλος.

  • Είναι το παν για μας.

   Να γιατί ακόμη και σήμερα οι σύγχρονοι μηδενιστές και χριστομάχοι, σκοταδιστές και εκκλησιομάχοι, χτυπάνε την παραδοσιακή οικογένεια, το παραδοσιακό σχολείο, την παραδοσιακή κοινωνία… Διότι όλα αυτά θυμίζουν και μιλάνε για τον Χριστό. Διότι δεν θέλουν τα παιδιά να μάθουν για τον Χριστό μας στα σχολεία. Δεν θέλουν να βλέπουν την εικόνα Του και την πετάνε στα σκουπίδια. Θέλουν να κατεβάσουν το Σταυρό και να μη ακούγεται το Ευαγγέλιο, η δε Εκκλησία να βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής τελείως ανυπόληπτη και εξαθλιωμένη.

Δεν θέλουν τον Χριστό στη ζωή μας.

Ζούνε ακόμη προ Χριστού, στη φθορά του αρχαίου κόσμου. Ζούνε χωρίς Χριστό, στην περίοδο των καταναγκαστικών έργων και γι΄ αυτό είναι και εναντίον του Χριστού και των Χριστιανών.

Αλλά  ο Χριστός τελικά νικά παντού.

«Η Εκκλησία του Χριστού υπέρ τον ήλιον λάμπει».

«Οι πολεμήσαντες απώλοντο».

«Ο λόγος του Χριστού τρέχει και δοξάζεται».

11 εκατομμύρια μάρτυρες νίκησαν με το αίμα τους την αρχαία θρησκεία και τη θεοποίηση του αυτοκράτορα.

Χιλιάδες μάρτυρες και ιερομάρτυρες νίκησαν με το αίμα τους το θηρίο του ισλαμισμού.

Εκατομμύρια μάρτυρες γκρέμισαν μια για πάντα μέσα σε 70 χρόνια τα είδωλα του κομμουνισμού.

«Τα πρόβατα νίκησαν τους λύκους».

Ο Χριστός κερδίζει τις ηπείρους τη μια μετά την άλλη. Στο κάστρο της μαγείας στην Αφρική στήνει τη σημαία του Σταυρού.

  • «Ιησούς Χριστός χθές και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας»

  • «Εξήλθε νικών και ίνα νικήση».

Φεβ 24

ΤΟ ΔΙΑ ΚΟΛΛΥΒΩΝ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΤΗΡΩΝΟΣ

Λέγει ο άγιος απόστολος Παύλος, ότι «η πάλη ημών των χριστιανών δεν είναι προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τα αρχάς και τας εξουσίας του σκότους, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις, προς τον κοσμοκράτορα του σκότους του αιώνος τούτου». Δηλαδή δεν παλεύουμε με ένα άνθρωπο σαν κι εμάς σε ένα στάδιο. Εμείς πολεμάμε με έναν εχθρό αόρατο τις περισσότερες φορές, πολύ κακό και πονηρό, δυνατότερο και εμπειρότερο από μας. Διεξάγουμε λοιπόν ένα αόρατο πόλεμο.

Στον αόρατο αλλά υπαρκτό αυτόν πόλεμο ο εχθρός διάβολος μισεί με αβυσσαλέο μίσος τον Αρχηγό και Λυτρωτή μας Χριστό και την αθάνατη ψυχή μας. Μισεί τον Χριστό, αλλά δεν μπορεί να του κάνει κάτι. Τίποτε. Τον νίκησε κατά κράτος ο Χριστός στο Γολγοθά και έμπηξε το Ζωηφόρο Σταυρό Του στα σπλάγχνα του Άδη. «Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου, τον σταυρόν σου ημίν δέδωκας. Φρίττει γαρ και τρέμει μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν, ότι νεκρούς ανιστά και θάνατον κατήργησε…»

Μισεί όμως και τον θεόπλαστο άνθρωπο και σ΄ αυτόν στρέφει καταπάνω του όλα τα «πεπυρωμένα βέλη» των πειρασμών. Θέλει να τον αποκόψει από την πηγή της ζωής που είναι ο Χριστός και η Εκκλησία με το Ευαγγέλιο και τα άγια Μυστήρια. Ζηλεύει και φθονεί τη χάρη και τη θέση που έδωσε ο Χριστός στον άνθρωπο και προσπαθεί να ματαιώσει το έργο της σωτηρίας του. Βάζει εμπόδια. Λέει ψέματα, συκοφαντεί τον Άγιο Θεό, κηρύττει «έτερο ευαγγέλιο του όφεως», είναι πλάνος και πατέρας των αιρέσεων και των σχισμάτων, και τελικά είναι «ανθρωποκτόνος», διψά για αίμα. Κυρίως υπολογίζει τον χρόνο, τον τόπο, τον τρόπο της ζωής μας και ανάλογα με τα δικαιώματα που του δίνουμε μολύνει και αλλοιώνει την ύπαρξή μας και τη σχέση μας με το Θεό μας.

Πάντοτε έτσι εργάζεται ο παγκάκιστος, ιδιαίτερα όμως στο ξεκίνημα κάθε καλού έργου, όπως είναι ο γάμος, η βάπτιση, η χειροτονία, η μετάνοια, αλλά και η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και η Μεγάλη Εβδομάδα. Μεγάλες γιορτές και περίοδοι που οι άνθρωποι ή προγραμματίζουν την κάθαρσή τους ή χαίρονται τη σχέση τους με το Χριστό, τότε αυτός επεμβαίνει. Βάζει εμπόδια να μη ξεκινήσουμε κάτι καλό, να μη συνεχίσουμε το καλό που ξεκινήσαμε, να μη τελειώσουμε ό,τι θεάρεστο προγραμματίζουμε υπέρ της σωτηρίας της ψυχής μας. Δυστυχώς κάποιες φορές πετυχαίνει πολλά στον τομέα αυτό, αλλά στο τέλος ο «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά».

Αυτό έγινε και με το «διά κολλύβων θαύμα». Σκέφτηκε ο βαπτισμένος μέν, παραβάτης δε και ειδωλολάτρης μετά, αυτοκράτορας Ιουλιανός, να μολύνει διά ραντισμού με αίμα από θυσίες στα είδωλα τα τρόφιμα της λαϊκής αγοράς στην Κωνσταντινούπολη τις παραμονές της Καθαράς Εβδομάδας ώστε να δημιουργήσει πρόβλημα συνειδήσεως στις ψυχές των κατά Θεόν αγωνιζομένων χριστιανών.

«Ο Θεός όμως αγαπά τον κλέφτη, αγαπά και το νοικοκύρη». Έστειλε αφ΄ εσπέρας στον Πατριάρχη Ευδόξιο τον άγιο Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο τον Τήρωνα (= νεοσύλλεκτο) και προειδοποίησε δια το επικείμενο γεγονός τον Ποιμενάρχη. Αντί λοιπόν να αγοράσουν μολυσμένα τρόφιμα οι χριστιανοί, έβρασαν στάρι (= κόλλυβα) την άλλη μέρα και έφαγαν καθ΄ υπόδειξη του αγίου. Έτσι ο άγιος Θεόδωρος «λίαν εύφρανε τους ορθοδόξους και κατήσχυνε τους κακοδόξους», «μόνος δε έμεινε να στενάζει του σκότους ο προστάτης διάβολος και ο σκλάβος του παραβάτης βασιλιάς».

Το θαύμα της σωτηρίας επαναλαμβάνεται διαχρονικά μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας και μέχρι της συντελείας των αιώνων αυτό ακριβώς θα συμβαίνει: «εκεί που οργώνει ο διάβολος, σπέρνει ο Θεός» (άγ. Παϊσιος). Υπό δύο όρους όμως: Τους λέγει ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος: «αντίστητε τω διαβόλω – εγγίσατε τώ Θεώ». Να μη δίνουμε λοιπόν «τόπον τω διαβόλω», αιτίες και αφορμές και να ζητάμε πάντοτε την βοήθεια του Θεού. Να επαναλαμβάνουμε διαρκώς τις υποσχέσεις του βαπτίσματός μας: «Αποτάσσομαι τω σατανά και συντάσσομαι τω Χριστώ». Τότε ο Πανάγαθος Θεός θα στέλνει αγίους και αγγέλους, αυτή την Παναγία Μητέρα Του να μας σώζουν από τις παγίδες του πονηρού και των πονηρών που είναι απλωμένες στη γη. ΓΕΝΟΙΤΟ.

Φεβ 22

ΑΣΚΗΣΗ και ΘΩΡΑΚΙΣΗ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ 2018

ΑΣΚΗΣΗ και ΘΩΡΑΚΙΣΗ

Καλό Στάδιο!

Η Μ. Τεσσαρακοστή είναι η πλέον πνευματική περίοδος του Εκκλησιαστικού Έτους.

Δίνει μεγάλες ευκαιρίες στον αγωνιζόμενο και πιστό χριστιανό, αλλά έχει και φοβερούς πειρασμούς ιδίως στο ξεκίνημά της.

Ο διάβολος προσπαθεί να κάμψει το φρόνημα και την αποφασιστικότητα των μελών της Εκκλησίας και επιτίθεται με σφοδρότητα.

Φέρνει πειρασμούς συχνά ακραίους την Καθαρά Εβδομάδα, όπως επίσης και τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Στην πρώτη περίπτωση επιτίθεται, γιατί μισεί κάθε προσπάθεια για αγώνα, μετάνοια και κάθαρση.

Στη δεύτερη περίπτωση για να πλήξει κάθε συγκίνηση και μετοχή στο Πάθος του Χριστού που κατέστρεψε το έργο του.

Κυρίως κάνει τέτοιες πειρασμικές  μεθοδεύσεις γιατί μισεί το Χριστό και την Εκκλησία Του και για να δυσκολέψει ή να ματαιώσει τη μετάνοια του ανθρώπου.

Μισεί τον Σταυρό και την Ανάσταση του Κυρίου, με τα οποία σώθηκε το γένος των ανθρώπων από την τυραννία του διαβόλου.

Τι χρειάζεται λοιπόν;

Χρειάζεται Άσκηση και Θωράκιση.

  • Η άσκηση γίνεται με τη θερμότερη προσευχή και την εντατικότερη νηστεία. Πιο συχνά τώρα πηγαίνουμε στην Εκκλησία και συχνότερα κοινωνούμε ασφαλώς με την απαραίτητη προετοιμασία και Εξομολόγηση.

  • Η θωράκιση γίνεται με την προσοχή στον εαυτό μας. Να μη δίνουμε δικαιώματα στο διάβολο με την απροσεξία μας και τις υποχωρήσεις μας. Ιδιαιτέρως αυτό τον καιρό καιροφυλακτεί για να μας αποσπάσει από τη σχέση μας με τα μυστήρια της μετανοίας και εξομολογήσεως.

Μαζί με την προσοχή που είναι κυρίως ένα αμυντικό σύστημα πνευματικής πολεμικής χρειαζόμαστε και τον προσανατολισμό μας στο Πρόσωπο που οδηγεί τη ψυχή μας όλο το έτος και ιδιαίτερα τώρα, στο Πρόσωπο του Χριστού. Στον πάσχοντα Υιό και Λόγο του Θεού.

Και στα δύο αυτά έχουμε βοήθεια από το λόγο του Θεού. Κυκλοφορήθηκαν λοιπόν δύο θαυμάσια Βιβλία, αυτή ακριβώς τη Μεγ. Τεσσαρακοστή που διανύουμε, καταλληλότατα για τη συγκρότηση του αγώνα μας στο παρόν στάδιο των αρετών.

Το ένα είναι το «ΠΡΟΣΕΧΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ», μια θαυμάσια ανάλυση του αντιστοίχου λόγου του Μ. Βασιλείου, από τις Εκδόσεις «Έαρ» και το άλλο Βιβλίο είναι το «ΑΝΑΒΑΙΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ», μια πορεία προς το Πάθος του Κυρίου, μια βαθιά επεξεργασία όλων των βιωμάτων που προκύπτουν από τη σχέση μας με τον Εσταυρωμένο Κύριο, γραμμένο το βιβλίο αυτό από τον Προϊστάμενο της Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού, τον Αρχιμανδρίτη π. Αστέριο Χατζηνικολάου.

Διατίθενται και τα δύο επίκαιρα και χρήσιμα αυτά βιβλία στο Βιβλιοπωλείο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, Πλατ. Διάκου 9, τηλ. 2231022349.

Φεβ 21

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ

Φεβ 14

ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΝΑ

Το απόγευμα της Κυριακής 11/2/18 έγινε στη Μεγάλη Αίθουσα της Χριστιανικής Εστίας μια θαυμάσια γιορτή για τη μάνα με την ευκαιρία της προηγουμένης Εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου. Η γιορτή οργανώθηκε και παρουσιάσθηκε από το νεανικό τομέα των Χαρουμένων Αγωνιστριών και των παιδιών του Ορφανοτροφείου Θηλέων. Ήταν κάτι το ανεπανάληπτο!

Έλαβαν μέρος 60-80 παιδιά, ντυμένα ομοιόμορφα, από όλες τις ηλικίες του Δημοτικού – Γυμνασίου- Λυκείου. Τραγούδησαν και έπαιξαν θεατρικά δρώμενα υμνώντας τις αρετές της χριστιανής μάνας και κάθε μάνας. Προβλήθηκε η υπομονή και η αγάπη της μητρικής καρδιάς. Η καρδιά που σαν ηφαίστειο αγάπης τα αναχωνεύει όλα μέσα στη φωτιά της χριστιανικής πίστεως και αγαπητικής σχέσεως.

Ο κόσμος που παρακολούθησε τη γιορτή πολύς και εξαίσιος. Γονείς και παππούδες πλημμύρισαν την αίθουσα για να δούνε τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, μικρότερα και μεγαλύτερα παιδιά για να δούνε τα αδέλφια τους να παίζουν και να τραγουδάνε. Είδαμε γελαστά πρόσωπα και μάτια να δακρύζουν, χέρια να χειροκροτούν και μια ολόκληρη αίθουσα να δονείται από τη συγκίνηση και τα έντονα συναισθήματα που άφηνε ανεξίτηλα ίχνη στις ψυχές η γιορτή στο πέρασμά της.

Στο τέλος έγινε ολιγόλεπτο κλείσιμο με θέμα τι είναι η μάνα. Ο ομιλητής είπε ότι η μάνα είναι λαμπάδα που μεταδίδει το φως της ζωής, είναι βράχος πίστεως που πάνω του σπάνε όλοι οι πειρασμοί, είναι γέφυρα που ενώνει τις καρδιές των παιδιών της και συνδέει τα τραύματα των ψυχών και είναι σκάλα που με λόγο και βίο ανεβάζει με το παράδειγμά της στον ουρανό. Η όλη γιορτή τελείωσε εντυπωσιακά που όσοι την είδαν από κοντά δεν θα την ξεχάσουν ποτέ.

Προβλήθηκε επίσης και το περιοδικό «Προς τη Νίκη» του Φεβρουαρίου 2018 που είναι αφιερωμένο στην Μάνα και Κυρά των Αθηνών, την Αγία Φιλοθέη κι έγινε ανάρπαστο. Όλοι θυμηθήκαμε το φλογερό λόγο του μακαριστού Χριστοδούλου: «Δώστε μου καλύτερες μάνες, να σας δώσω ένα καλύτερο κόσμο».

Φεβ 14

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ από το ΔΣ του Συλλόγου “Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ” Λαμίας

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος και στο Ηλεκτρονικό Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων «Ρομφαία» στις 12/2/2018,  Δελτίο Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως που αφορά στον Τοπικό Ηθικοθρησκευτικό Σύλλογο «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» Λαμίας και στο Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας, με τίτλο: “Γιατί δεν εζητήθη η συνδρομή της Ιεράς Μητροπόλεως για το Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας;”. Στο Δελτίο αυτό έχουμε να απαντήσουμε τα εξής: 

  1. Πρωτίστως να ζητήσουμε ταπεινά συγγνώμη, που αναγκάσαμε την Ιερά Μητρόπολη να δημοσιεύσει απάντηση στον τύπο, για τα όσα δυσμενή σχόλια εκφράσθηκαν σε βάρος της, όλες αυτές τις μέρες, σχετικά με την οικονομική εξόρμηση του Συλλόγου μας υπέρ του Ορφανοτροφείου Θηλέων Λαμίας κατά το παρελθόν Άγιο Δωδεκαήμερο, και τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, που αναγκάσθηκε να καταθέσει τις απόψεις του και ζωντανά στην τηλεόραση.

  2. Ουδέποτε όμως κατηγορήσαμε την Ιερή Μητρόπολη και τον οικείο Μητροπολίτη, όταν μας ετέθη το ερώτημα: -Τι κάνει η Μητρόπολη και ο Επίσκοπος για την περίσταση αυτή; Η απάντηση ήταν από την αρχή της οικονομικής εκστρατείας μας, ότι έχει τόσα άλλα φιλανθρωπικά έργα να οικονομήσει. Ούτε πάλι απευθυνθήκαμε σε κάποιον άλλο Μητροπολίτη σε όλη την Ελλάδα.

  3. Δεν απευθυνθήκαμε στη Μητρόπολη, διότι είναι γνωστή από ετών η διάθεσή της να προσαρτήσει το Ορφανοτροφείο στα Ιδρύματα της κεντρικής Διοικήσεως της Μητροπόλεως, πράγμα για το οποίο και σε αυτή την ανακοίνωση διά του τύπου και στην τηλεόραση έγινε λόγος.

  4. Δηλώνουμε λοιπόν με σεβασμό ότι είμαστε αυτοτελής τοπικός Σύλλογος και δεν επιτρέπεται από το Καταστατικό μας, το οποίο είναι εγκεκριμένο από τις αρχές της πολιτείας, καμμία παραχώρηση όχι μόνο στην Ιερά Μητρόπολη, αλλά και πουθενά αλλού, πλήν της Πανελληνίου Ενώσεως Γονέων (ΓΕΧΑ- Τμήμα Λαμίας), με την οποία ο τοπικός Σύλλογός μας έχει κοινά και αδιαίρετα τα βασικά κτήριά του, κάθε περιουσιακό του στοιχείο και τις δομές και δράσεις του. Δεν έχουμε ως ΔΣ τέτοιο δικαίωμα, αρμοδιότητα και εξουσιοδότηση παραχώρησης του Ιδρύματος.

  5. Το Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας δεν είναι απλά ένα αυτόνομο φιλανθρωπικό ίδρυμα, αλλά ανήκει ουσιαστικά και είναι ενωμένο αχώριστα με τον Ηθικοθρησκευτικό Σύλλογο «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς», του οποίου  και τους ιεραποστολικούς σκοπούς υπηρετεί. Αποκλειστική αρμοδιότητα βάσει του νόμου  για τη διοίκηση και τη διαχείριση του Συλλόγου μας και του Ορφανοτροφείου Θηλέων έχει μόνο το ΔΣ και η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου.

  6. Η Διευθύντρια του Ορφανοτροφείου συμμετείχε στην πρόσφατη προσπάθεια εξοικονομήσεως χρημάτων και τίποτε δεν έγινε εν αγνοία της. Τα ίδια τα παιδιά του ιδρύματος έτρεχαν δεξιά κι αριστερά για τη διανομή των κουπονιών κατά την ευλογημένη προσπάθεια συλλογής πόρων για την αντιμετώπιση της δυσβάστακτης φορολογίας.

  7. Κρατήσαμε όμως μια διακριτική στάση στην παρούσα φάση από επίγνωση, από σεβασμό, αλλά και από κατανόηση, διότι η Ιερά Μητρόπολη, έχει τόσα ιδρύματα και ανοιχτές φιλανθρωπικές και εκκλησιαστικές δράσεις, μας επιτρέπει να λειτουργείται ο Ναός του Ιδρύματος τα Σάββατα και ευλογεί την όλη προσπάθειά μας. Προσπαθήσαμε λοιπόν μόνοι μας, να δράσουμε ώστε να μη τη φέρουμε σε δύσκολη θέση, ασφαλώς όχι αρνούμενοι την ευλογία του Σεβασμιωτάτου, την οποία πάντοτε έχουμε ανάγκη και πάντοτε ζητούμε και τον ευχαριστούμε γι΄ αυτό.

  8. Εμείς ποτέ δεν διακόψαμε καμμία πνευματική σχέση με τον επίσκοπό μας. Μάλιστα όταν πρόκειται για Θρησκευτικές Πανηγύρεις πάντοτε επισκεπτόμαστε τον Μητροπολίτη μας και τον καλούμε να προστεί και να παραστεί στη γιορτή μας, να ευλογήσει το όλο έργο μας και να παρακαθήσει στην τράπεζά μας. Και το έχει πράξει πολλές φορές. Τον ευγνωμονούμε γι αυτό.

  9. Ούτε όμως κι εμείς είμαστε απόντες από τα ιερά έργα της Μητροπόλεως. Μέλη του Συλλόγου μας συμμετέχουν εθελοντικά στις φιλανθρωπικές δράσεις της Μητροπόλεως και στα Εκκλησιαστικά Συμβούλια των Ενοριών. Το θέμα της πρόσφατης προσπάθειας είναι καθαρά οικονομικό και δεν άπτεται της Μητροπόλεως. Μάλιστα ουδέποτε κατατέθηκαν χρήματα στο Σύλλογό μας εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως ούτε διαβάσαμε κάτι τέτοιο στη “Φθιωτική Εκκλησιαστική Φωνή”.

  10. Όλες οι συνεντεύξεις μας γίνονται και έγιναν φανερά και δημόσια, όχι κρυφά. Δεν φοβηθήκαμε μήπως μάθει κάτι η Μητρόπολη. Όλος ο κόσμος αγκάλιασε την προσπάθεια του Συλλόγου μας. Κλήρος και λαός. Ασφαλώς και δεν ενεργήσαμε διχαστικά και διασπαστικά. Απόδειξη είναι ότι όχι μόνο στην Πλατ. Πάρκου της Λαμίας με το περίπτερο που είχαμε, αλλά και στην καθιερωμένη γιορτή της Πρωτοχρονιάς, φέτος, κατά την κοπή της Αγιοβασιλόπιτας στο Ορφανοτροφείο, ήταν παρόντες όλοι: οι ιερείς της Ενορίας, τρείς Ηγούμενοι Μοναστηριών της Μητροπόλεώς μας, με τη συνοδεία τους, οι βουλευτές της περιοχής μας, ο Δήμαρχος της πόλεως, ο Αντιπεριφερειάρχης, Αντιδήμαρχοι και Πρόεδροι Δημοτικών Συμβουλίων και πολύς κόσμος.

  11. Μπορεί να δεχτούμε ότι κάναμε ένα λάθος τακτικής και δεν μιλήσαμε εξαρχής γι αυτό το συγκεκριμένο θέμα της οικονομικής εξορμήσεως στην Ιερά Μητρόπολη, δεν ήταν όμως και τόσο δύσκολο να μας καλέσει η ίδια η Ιερά Μητρόπολη. Σαν στοργική μητέρα μπορούσε να μας αναζητήσει, έστω μέσω της όντως εξαίρετης διευθύντριας του Ιδρύματος, για να έχει μαζί μας μια οικοδομητική συνάντηση.

  12. Τέλος, στην ίδρυση του Συλλόγου – ο οποίος έστησε το 1944 το Ορφανοτροφείο Θηλέων – πρωτοστάτησε το 1941, μέσα στα μαύρα χρόνια της Κατοχής, ο αείμνηστος Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος Αρχιμανδρίτης π. Πάμφιλος Παπαγιάννης, προφανώς με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κυρού Αμβροσίου, μαζί με φιλάνθρωπους ορθόδοξους πολίτες της Φθιώτιδος. Ποτέ όμως μέχρι σήμερα δε ζητήθηκε η υπαγωγή του Ορφανοτροφείου στα ιδρύματα της Ιεράς Μητροπόλεως.

  13. Οι ανάγκες του ιδρύματος όμως δεν τελείωσαν. Ζητάμε λοιπόν έστω και τώρα τη βοήθεια της Ιεράς Μητροπόλεως. Γιατί αυτό που καταλάβαμε, έστω και αργά, είναι ότι η Ιερά Μητρόπολη ήθελε να βοηθήσει και την αγνοήσαμε. Ας το κάνει τώρα και θα την ευγνωμονούμε.

                                         Το  Διοικητικό Συμβούλιο

  του  Συλλόγου “ο Ευαγγελιστής Λουκάς” Λαμίας