ΤΙ ΘΑΛΕΓΕ Ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ…

Στη Σύναξη των Προεστών και Αρχιερέων στη Βοστίτσα ( = Αίγιο)

«Καπεταναίοι και Δεσποτάδες, τα σέβη μου…

Ήρθε επί τέλους η μεγάλη ώρα της λευτεριάς… κι είμαι χαρούμενος γι   αυτό.

Πρέπει το λοιπόν να ξεσηκωθούμε το συντομώτερο.

Τώρα είναι η ευκαιρία…

Σταλμένη από το Θεό…

Είμαστε έτοιμοι πλέον…

Τα Ορθόδοξα Βαλκάνια ξεσηκώθηκαν…

Ο Νεόφυτος στη Βουλγαρία…

Ο Σάββας στην Πολωνία…

Ο Ηλίας στη Γεωργία…

Στη Ρωσία επίσης…

Κι εδώ στην Ελλάδα, ολούθε άναψαν οι φωτιές της Επανάστασης…

Η Καστοριά επαναστάτησε…

Η Κέρκυρα σήκωσε μπαϊράκι…

Η μεγάλη θεσσαλική πρωτεύουσα της Λάρισας κινείται…

Στη Μεγαλόπολη ο Δεσπότης ξεσηκώνει τα πλήθη…

Στην Παλαιά Πάτρα οι χριστιανοί διαμαρτύρονται…

Στη Μόρφου, στην Κύπρο, στήθηκε από τώρα η σημαία της λευτεριάς…

Τα Μετέωρα κατέλαβαν τα οχυρά των εχθρών και είναι πλέον ελεύθερη Ελλάδα…

Εδώ στην πόλη μας, στη Βοστίτσα,  βγήκε ο Δεσπότης με την Εικόνα της Παναγίας στους δρόμους.

Από παντού ακούγονται εγερτήρια σαλπίσματα, από Χίο, από Άγιο Όρος, από μοναστήρια και ησυχαστήρια…

Κλέφτες και αρματολοί στην ελληνική ύπαιθρο, αλλά και μέσα στην Αθήνα, με μπροστάρηδες τους παπάδες και τους καλογέρους μας, έχουν μπεί στο χορό της λευτεριάς ήδη  από τη Μ. Βδομάδα.

Τώρα πρέπει να ξεσηκωθούμε…

Όλοι καταλαβαίνουν την αδυναμία και τη μπαμπεσιά των Τούρκων…

Άκουσα ότι και ο Μεγάλος Δεσπότης στην   Αθήνα έστειλε γραφή στο Διβάνι του Μαξίμου…ν΄ ανοίξουν οι Εκκλησιές.

Έχουμε μαζί μας τους γιατρούς της Κύπρου…

Φιλέλληνες από όλο τον κόσμο και δικοί μας γραμματιζούμενοι στη Βενετιά και στη Λόντρα ζητούν να ξεσηκωθούμε, για να μας βοηθήσουν…

Από κάτι μισόλογα που ξέφυγαν από όσους δουλεύουν στον πασά φαίνεται ότι το φίδι αργοπεθαίνει, δεν τούμεινε άλλη ζωή.

Τώρα πρέπει να το χτυπήσουμε στο κεφάλι. Το λέει κι ο Θοδωράκης Κολοκοτρώνης.

Να εδώ έχω στον κόρφο μου τη Sportime που γράφει για τη μεγάλη στιγμή ν΄ ανοίξουν οι Εκκλησιές, να μπούμε να κοινωνήσουμε.

Όλοι έχουν καταλάβει την αδικία που γίνεται στο λαό μας. Ο κόσμος βράζει Δεσποτάδες και Καπεταναίγοι μου…

Έχουν αφήσει λεύτερους κάποιους «χαμένους» και τραγουδάνε στο δρόμο και να τους χειροκροτάνε απ΄τα μπαλκόνια οι καλαμαράδες…

Βαράνε τα νταούλια τους οι μουσουλμάνοι μέσα στα άγρια μεσάνοιχτα στη Θράκη για το ραμαζάνι τους…

Κι εμείς οι Έλληνες δεν μπορέσαμε φέτος έναν Επιτάφιο και μια Ανάσταση να κάνουμε.

Τι περιμένουμε…

Αδέλφια, πρέπει να ξεσηκωθούμε…

Εμείς πρέπει να τραβήξουμε μπροστά, για ν΄ακολουθήσει κι ο κόσμος.

Ακόμα κι αυτοί που μας λένε τρελούς τώρα και σκέφτονται με κοντό μυαλό, δεν πειράζει, άμα δουν το γενικό ξεσηκωμό, θα ακολουθήσουν κι αυτοί…

Εμπρός, έφτασε η μεγάλη ώρα να βαρέσουμε τις καμπάνες της λευτεριάς.

Κι ακούστε καπεταναίοι…

Κι αν δεν έρθει κανένας σας, που δεν το πιστεύω, εγώ θα τραβήξω μόνος μου με τα παλικάρια μου…

Χριστός Ανέστη και η Ελλάδα Ανέστη!

«Λευτεριά ή θάνατος» !!

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΛΥΣΣΑΛΕΑ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένως, πως στο επίκεντρο της προκλητικής πολεμικής που έγινε και συνεχίζει να γίνεται κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, βρισκόταν από την αρχή, το ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι λοιπόν, για τους οποίους κυνηγήθηκε με τέτοια λύσσα, η Θεία Μετάληψη;

Ένα υποθετικό σενάριο…

Αν επιχειρήσουμε να αναπτύξουμε από πνευματική σκοπιά, το παρακάτω υποθετικό σενάριο, είναι βέβαιο πως θα μπορέσουμε να βγάλουμε κάποια πολύ σημαντικά και εντυπωσιακά συμπεράσματα.

Σε αυτό το φανταστικό σενάριο, ας υποθέσουμε πως, από τις αρχές των περιοριστικών μέτρων στη χώρα μας, η Θεία Κοινωνία, με κάποιον τρόπο, έμενε έξω από τις απαγορεύσεις. Και ότι οι χριστιανοί σε όλη τη χώρα, συνέχιζαν απρόσκοπτα να μεταλαμβάνουν Σώμα και Αίμα Χριστού, τηρώντας βέβαια ευλαβικώς, όλες τις προφυλάξεις περί αποστάσεων, μέτρων προστασίας κλπ.

Ας υποθέσουμε επίσης, πως το ίδιο ακριβώς θα ίσχυε και σε κάθε άλλη ορθόδοξη χώρα του κόσμου, αλλά και σε κάθε ορθόδοξη εκκλησία γενικώς. Αδιάκοπη μετάδοση Θείας Κοινωνίας, με τον ίδιο παραδοσιακό τρόπο που γίνεται εδώ και σχεδόν δύο χιλιετίες. Κοινή λαβίδα και Άγιο Ποτήριο. Χωρίς κουταλάκια μιας χρήσης, ψεκάσματα αντισηπτικού και άλλες οικουμενιστικού τύπου αθλιότητες.

Σταθερά. Συντεταγμένα. Εκατομμύρια ορθόδοξων χριστιανών, σε όλον τον κόσμο, να βρίσκονται σε ανεμπόδιστη επαφή και κοινωνία με το Ιερό Ποτήριο, εν μέσω μιας παγκόσμιας πανδημίας. Χωρίς διωγμούς, χωρίς πρόστιμα, χωρίς αποσιωπήσεις, χωρίς ψεύτικα και κατευθυνόμενα ρεπορτάζ.

Τι θα γινόταν τότε; Θα πάθαιναν κάτι όλοι αυτοί οι χριστιανοί, αν τηρούσαν αυστηρά τις αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ τους; Θα νοσούσαν από τον COVID – 19, λόγω της Θείας Κοινωνίας; Θα τους μετέδιδε τον ιό η ιερή λαβίδα; ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ. Είναι απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, πως το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου, δεν δύναται να γίνει φορέας κανενός είδους ιού ή ασθένειας.

Ας υποθέσουμε πως περνούσαν 2 εβδομάδες… 3 εβδομάδες και πράγματι η κοινή γνώμη διαπίστωνε έκπληκτη πως δεν υπήρχε κανένα κρούσμα σχετιζόμενο με την ιερή λαβίδα. Πως δεν θα υπήρχε καμία αξιόπιστη επιστημονική παρατήρηση που να μπορούσε να στοιχειοθετήσει επαρκώς τον συσχετισμό άμεσης μετάδοσης του κορονοϊού, μέσω Θείας Κοινωνίας (όπως και όντως δεν υπάρχει). Θα επικρατούσε πλήρης αμηχανία και εκκωφαντική σιωπή, από επιστημονική κοινότητα και ΜΜΕ.

Έχοντας αυτό το (υποθετικό, αλλά απολύτως ρεαλιστικό από έναν άνθρωπο που πιστεύει στην Ορθοδοξία) σενάριο στο μυαλό μας, ας ζυγίσουμε στον αντίποδα, τις εικόνες που είδαμε στις τηλεοράσεις, από ένα έρημο Βατικανό, αδειανές καθολικές εκκλησίες, και έναν Πάπα να προσεύχεται από ντουβάρι σε ντουβάρι και να ξεστομίζει off the record αλλά on camera ,πως ο αληθινός αγιασμός είναι το ουίσκι.

Πως θα άρχιζε άραγε να φαντάζει το χαπάκι του Πάπα, στους απλούς ανθρώπους που ασπάζονται τον Ρωμαιοκαθολικισμό;

Πως θα αντιδρούσαν σε ένα τέτοιο πνευματικό «crash test» παγκόσμιας εμβέλειας, που θα αποκάλυπτε μονομιάς τη συντριπτική αλήθεια της Ορθοδοξίας, έναντι του Παπικού ψεύδους;

Κατά πόσο θα ήταν επιθυμητό και ευχάριστο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο από Ουνίτες, «όρθοδοξους» μεταπατερικούς και οικουμενιστές Αρχιερείς, Ιερείς και Θεολόγους – «Θολολόγους»;

Ας αντιπαραβάλλουμε ακόμη, απέναντι σε αυτό το σενάριο της μη διωκόμενης Θείας Κοινωνίας και τα κλειστά τζαμιά, σε όλον τον κόσμο. Άλλα και τους έρημους τόπους λατρείας όλων των θρησκειών και δογμάτων και αιρέσεων.

Ας αντιπαραβάλλουμε αυτό το υποθετικό σενάριο, απέναντι στο αθεϊστικό και αντιχριστιανικό πνεύμα που μαστίζει τη συντριπτική πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας, παγκοσμίως. Ας το αντιπαραβάλλουμε ακόμα, απέναντι στα γιγάντια συμφέροντα ενός Μπιλ Γκέιτς, ενός Σόρος, ενός Κίσινγκερ, μίας λέσχης Μπίλντερμπεργκ, ενός Π.Ο.Υ, μιας δικτατορίας των Βρυξελλών.

Τέλος, ας το αντιπαραβάλλουμε απέναντι στις ίδιες τις κοινωνίες, του λαούς. Απέναντι σε όλα τα αντιχριστιανικά ή αντιορθόδοξα φιλοσοφικά ρεύματα, πολιτικές ιδεολογίες και κοσμοθεωρίες που ασπάζονται και ακολουθούν απλοί πολίτες.

Γιατί διώκεται λοιπόν, η Θεία Κοινωνία;

Αντιλαμβάνεστε, τι τεράστιος και ασύλληπτος αντίκτυπος θα υπήρχε παγκοσμίως, από ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μπορείτε να συλλάβετε με το νου σας, τι «βόμβα μεγατόνων» θα «ανατιναζόταν» στα θεμέλια του κατεστημένου, της Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων;

Αντιλαμβάνεστε τον τεράστιο αριθμό, ετερόκλητων σκοτεινών συμφερόντων, που έχουν κάθε λόγο και αιτία για να διώκουν λυσσαλέα το ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας;

Αντιλαμβάνεστε τι τεράστια ευκαιρία ήταν αυτή για να λάμψει παγκοσμίως το φως της Ορθοδοξίας και τι αδιανόητο έγκλημα έκαναν και κάνουν όλοι όσοι προσπάθησαν και προσπαθούν να υπονομεύσουν τη θαυματουργή φύση αυτού του Μυστηρίου;

Μέσα από αυτούς τους συλλογισμούς, μπορούμε να καταλήξουμε στο ότι δύο είναι οι κυρίαρχοι λόγοι για τους οποίους η Θεία Κοινωνία διώκεται και θα συνεχίσει να διώκεται ποικιλοτρόπως:

O πρώτος λόγος είναι η απιστία και η Αθεΐα. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που κινούν τα πολιτικά και τα επιστημονικά νήματα, σκέφτονται, λειτουργούν και αποφασίζουν, σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του Αθεϊσμού. Αφού έχουν ως θεό τους το χρήμα και αφού πιστεύουν πως η Θεία Κοινωνία δεν είναι τίποτα παραπάνω από κρασί και ψωμί, είναι φυσικό να τρέμει το φυλλοκάρδι τους όταν σκέφτονται τη λαβίδα του Ιερέα. Μέσα από αυτό το πρίσμα, είναι «φυσικό» να δίνουν προτεραιότητες λειτουργίας σε super markets, τράπεζες, κομμωτήρια και ντελιβεράδικα, αφού η βαθύτερη ιδεολογία τους, συγκεντρώνεται στο «φάγωμεν πίωμεν, αριον γρ ποθνήσκομεν».

Πάνω σε αυτό το στάτους, είναι πλέον χτισμένα ολόκληρα κράτη, κυβερνήσεις, πολυεθνικές εταιρείες. Ολόκληρες οικονομίες.

Ο δεύτερος λόγος που διώκεται η Θεία Κοινωνία, είναι ακόμα χειρότερος. Ακόμα πιο επικίνδυνος. Ακόμα πιο ύπουλος.

Είναι ο διωγμός που προέρχεται από ανθρώπους οι οποίοι πιστεύουν (κρυφά) στη δύναμη της Θείας Κοινωνίας, αλλά την πολεμούν και τη διαβάλουν με κάθε δυνατό μέσο που διαθέτουν. Αυτοί που φοβούνται, τρέμουν και φρίττουν, από ένα ενδεχόμενο που θα οδηγούσε σε έναν παγκόσμιο θρίαμβο της αλήθειας της Ορθοδοξίας, γιατί θα σήμαινε αυτόματα και την ολοκληρωτική καταστροφή των πλανεμένων δογμάτων, θρησκειών ή ιδεολογικών συστημάτων, που αυτοί υπηρετούν.

Η συγκλονιστική αλήθεια που βρίσκεται μέσα στο πιο θαυμαστό, θαυματουργό και ιερότερο Μυστήριο του κόσμου, μπορεί να κρύφτηκε από τα κατάμαυρα σύννεφα των σκοτεινών δυνάμεων, σε αυτό το στάδιο της ιστορίας. Όμως, θα διώκεται και θα λασπολογείται, «άχρι καιρού».

Ό,τι και να κάνουν, όσο και να προσπαθούν, όσο και να ασθμαίνουν οι μεν και οι δε, είναι σίγουρο πως κάποτε θα έρθει η ευλογημένη ώρα, που η ύψιστη Σωτηριολογική σημασία αυτού του Μυστηρίου, θα αναδυθεί στην παγκόσμια επιφάνεια και θα θριαμβεύσει.

Ελευθέριος Ανδρώνης,  25/04/2020

sportime.gr

ΕΓΩ Ο ΛΑΟΣ

– Καλά είμαστε, ωραία, εσείς;

– Ααα, μπράβο, πάντα να είστε καλά!

– Ναι ΄ναι πάνω από όλα η υγεία καί όλα τ’ άλλα έρχονται.

     Ευχές, ευχές, ευχές του λαού. Αυτές και άλλες τόσες πού λεγόντουσαν αυθόρμητα δίχως σκέψη. Ε, κάπου κάπου, ακουγόταν και ένα «δόξα τω Θεώ». Και έτσι κυλούσε η ζωή. Και έτσι ζούσε ο λαός.

     Τί ήταν όμως αυτό το φετινό;

     Κλείστε τίς εκκλησίες Τώρα, όχι την ερχόμενη εβδομάδα, Τώρα, όχι αύριο, Τώρα, όχι να κάνετε μια τελευταία Θεία  Λειτουργία, κλήρος και λαός, όχι, αλλά κλείσιμο Τώρα! Ξαφνικά, απότομα, ακαριαία!!!

     Και εγώ ο λαός τί έκανα; Έδειξα πίστη και υπακοή στις προσταγές του κράτους. Γιατί έπρεπε να κλείσουν οι Εκκλησίες, για να διασφαλιστεί η υγεία. Εξάλλου, αυτές τις ευχές έδινα εγώ ο λαός, πάνω απ’ όλα η υγεία!

     Όμως αυτή η απότομη και ξαφνική υποταγή δεν μου άρεσε, εμένα του λαού, όταν μάλιστα συνέκρινα άλλες δραστηριότητες είτε οικονομικές είτε επισιτιστικές πού παρέμειναν ανοιχτές… ναι δεν μου άρεσε. Αλλά έσκυψα το κεφάλι και υπάκουσα. Γιατί;

     Μιλούσα εγώ ο λαός στο τηλέφωνο, σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς.

– Όχιιι!  Δεν είναι σωστό να κλείσουν οι εκκλησίες, είναι απαράδεκτο, μας κοροϊδεύουν. Μεταβίβαζα και τις ευθύνες στους διοικούντες την εκκλησία (όχι αδίκως εν μέρει) και μιλούσα με κριτική και στόμφο, ακαδημαϊκά. Κλείνοντας όμως το τηλέφωνο, υπάκουα ξανά στις εντολές τους. Εεεε, εγώ είμαι ο λαός, εγώ υπακούω.

     Ναι, ο λαός είμαι, αλλά πώς κατάντησα έτσι; Ένας λαός νεκρός, με μια νεκρή πίστη που δεν έχει μέσα της Θεό. Μια πίστη δίχως έργα, και αν γινόντουσαν και κάποια, κάποτε, ίσως ήταν και αυτά νεκρά. Μια πίστη που έλειπε και κανείς δεν διέγνωσε την απουσία της από τούς πνευματικούς ιατρούς, για να με θεραπεύσουν. Και πίσω από αυτή την απουσία της ζωντανής πίστεως θεριεύει ο φόβος.

      Ο φόβος του διασυρμού, τής ταπείνωσης, της εκθέσεως του εαυτού μου ότι είμαι ανυπάκουος και επικίνδυνος ενάντια των εντολών αυτών, που μου τάϊζαν καθημερινά τον φόβο.

     Και τέλος ο φόβος για τον θάνατο. Φόβος μπροστά στην αρρώστια. Όταν μάλιστα η αρρώστια είναι βαριά, και έχει επικίνδυνες συνέπειες, αν είναι θανατηφόρα… Φόβος!

      Και καθημερινά εγώ ο λαός, καθόμουν ήσυχος και περίμενα να μου ταΐσουν τον φόβο τις ώρες που γνώριζα ότι ερχόταν η μερίδα της ενημέρωσης. Και εδώ εγώ πάλι υπάκουος έκανα το καθήκον μου.

    Ήρθε όμως μια ακτίνα φωτός ξαφνικά μέσα στο σκοτάδι του εγκλεισμού μου, που τύλιγε την καρδιά και τον νου. Να πιστέψω τέλος πάντων, εγώ ο λαός για μια φορά, απόλυτα, αληθινά, ζεστά, ότι υπάρχει Κάποιος που ποτέ δεν με εγκαταλείπει, που ακόμα και τώρα που εγώ τον άφησα, Εκείνος με καταδιώκει με το έλεος Του από την μεγάλη Του αγάπη.

    Αχχχ! Γιατί; Γιατί; Γιατί δεν είχα την δύναμη να πετάξω το πιάτο από μπροστά μου; Να μην ξαναταΐσω τον φόβο; Τί μου έλειπε; Ασφαλώς η πίστη. Αυτό που είπε ξεκάθαρα ο Χριστός: «Μη φοβού μόνον πίστευε».

    Και ναι, ο Χριστός μου έδειξε το φώς για να νικήσω τον θάνατο. Υπάρχει Αυτός που νικά τον θάνατο, που νικά την αμαρτία, την αιτία του θανάτου, πού συντρίβει τον διάβολο και όλες τις σκοτεινές δυνάμεις, που κυβερνούν τον κόσμο, που κρατά στα χέρια Του εμένα, το λαό, γιατί είναι ο άπειρος και παντοδύναμος Θεός, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Και ήρθε το Φώς, και ήρθε η Ανάσταση και γέμισα φώς και γέμισα ελπίδα!

    Ωραίες σκέψεις έκανα, εγώ ο λαός, άραγε θα τα καταφέρω στην επόμενη δοκιμασία;…

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

Στην παρούσα αναφορά μας θα διαπλεύσουμε ένα τρικυμιώδες πέλαγος πονηρών μεθοδεύσεων και οικτρών αντιφάσεων, που αποδεικνύουν, αν όχι μια εμπάθεια, πάντως μια οργανωμένη στόχευση και ένα αμείλικτο περιορισμό των χριστιανών ειδικά όσον αφορά στους ιερούς ναούς.

Στα στρατόπεδα μένουν και σιτίζονται, κοιμούνται και εκπαιδεύονται, ψυχαγωγούνται και γυμνάζονται οι άντρες όλοι μαζί. Στις παραγωγικές μάλιστα σχολές πιθανόν και να διδάσκονται από κοινού κάποια μαθήματα. Στον ναό όμως  του στρατοπέδου, όπου υπάρχει, και στα σπίτια τους, απαγορεύεται να πάνε. Εκεί κινδυνεύουν.

Στα μοναστήρια οι μοναχοί και οι μοναχές συμβιούν, συντρώγουν, συνεργάζονται, συμπορεύονται, συναθροίζονται στην Τράπεζα και στη διδαχή ακινδύνως. Οι πόρτες της Εκκλησίας όμως, τον πρώτο καιρό μάλλον; ήταν κι αυτές απροσπέλαστες, ως επικίνδυνες. Ασφαλώς οι προσκυνητές αποκλείονται ακόμη.

Απαγορεύονταν οι συναθροίσεις υπαίθρια των ανθρώπων, όχι όμως στα super markets, ή στις τράπεζες, ή στα φαρμακεία ή στα mini markets, ή στα καταστήματα τροφίμων και κρεάτων, αλλά μόνο γύρω από τις Εκκλησίες. Σε μια Εκκλησία έβγαλαν τα Βάγια την Κυριακή των Βαϊων έξω από την πόρτα και επενέβησαν οι δυνάμεις καταστολής, να τα ξαναβάλουν μέσα, μη τυχόν και μαζευτεί κόσμος.

Απαγορεύτηκε το ψήσιμο των αρνιών στις αυλές και στις γειτονιές από τον φόβο του συνωστισμού και συγχρωτισμού των συγγενών. Μέσα όμως στα λεωφορεία και τα τραίνα μαζεύονταν και πηγαινοερχόντουσαν οι άνθρωποι επί τρείς και περισσότερες ώρες μαζί συνταξιδεύοντες, χωρίς κανένα φόβο.

Οικοτροφεία, γηροκομεία, άσυλα ανιάτων, δομές μεταναστών, καταυλισμοί τσιγγάνων, αδελφότητες, κοινόβια, συνεργεία αυτοκινήτων και εξωτερικά συνεργεία του Δήμου ή τεχνικών Εταιρειών όλοι μαζί συζούν και δουλεύουν μέχρι αυτή την ώρα με ελάχιστες ως μηδενικές προφυλάξεις και μόνο στις Εκκλησίες επιτρέπονται αυστηρά μόνο 4 άτομα και αυτά σε διασπορά.

Οι Πυροσβεστικές υπηρεσίες και τα αστυνομικά τμήματα βρίθουν προσωπικού και ατόμων σε επιφυλακή και όταν επισυμβεί ένα γεγονός συντρέχουν ασχέτως αριθμού και προϋποθέσεων. Στην Εκκλησία μόνο χτυπούν κάπου κάπου το τζάμι οι πιστοί απέξω να πάρουν λίγο αντίδωρο από τον επίτροπο μάλιστα και όχι τον ιερέα.

Μέσα στους ναούς πρέπει νάναι 4 άτομα. Σχεδόν αυτό τηρήθηκε. Ποιοι ήταν; Σε πολλές περιπτώσεις ένας ιερέας με υποκείμενο νόσημα, δύο ηλικιωμένοι ψάλτες ή επίτροποι, μια νεωκόρα που ανήκε στις «ευπαχείς» ομάδες και ένα παπαδάκι του Γυμνασίου. Όλα καλά και βλογημένα… Κατά τα άλλα απαγορεύεται να ανοίξουν οι εκκλησίες για τον πολύ κόσμο.

Καμπάνες και μεγάφωνα απαγορεύονταν. Όλη την ώρα όμως σφύριζαν τα περιπολικά και τα μεγάφωνά τους συνιστούσαν να μείνει ο κόσμος μέσα στα σπίτια του. Χώρια που στα τζαμιά οι ιμάμηδες δεν σιώπησαν, λέγοντας ότι άλλο η κλήση σε προσευχή κι άλλο η καμπάνα να πάνε οι άνθρωποι στο ναό. Μα η καμπάνα έχει και τον σκοπό της προσευχής. Θυμόμαστε παλιά που οι γεωργοί μόλις άκουγαν την καμπάνα του χωριού, σταυροκοπιόντουσαν στο χωράφι τους και έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι.

Στα ταχυφαγεία και τα σουβλατζίδικα πόσοι συνεργάζονταν για να βγούνε οι μερίδες (να κόψουν, να ξεπαγώσουν, να λιανίσουν να ψήσουν, να ζυγίσουν, να τυλίξουν, να συσκευάσουν, να εκδώσουν απόδειξη…) και οι αποστολές, να τις παραλάβει μετά ο μεταφορέας για τα διαμερίσματα και τον όποιο προορισμό…Μόνο στις εκκλησίες έδιναν απέξω το πρόσφορο οι ευσεβείς κυρίες. Ούτε ένα κερί να ανάψουν ούτε μια εικόνα να ασπαστούν.

 Από τα περίπτερα πόσοι περνούσαν καθημερινά; Οι αναλήψεις από τα ΑΤΜ προφανώς δεν είχαν κανένα κίνδυνο, διότι όλα τα χρήματα έβγαιναν κολλαριστά και άθικτα από την ΕΚΤ κατευθείαν από το Τυπογραφείο τους !!!

Στα ΤΑΞΙ πόσοι μπαινόβγαιναν καθημερινά; Μήπως τα απολύμαιναν μετά από κάθε «κούρσα» οι συμπαθείς αυτοκινητιστές; Όχι βεβαίως. Απλά είχαν λίγο ανοιχτό το παράθυρο , για να ξορκίσουν  το κακό…

Πληροφορίες λένε – μη επιβεβαιωμένες ακόμη – ότι οι ενώσεις των μουσουλμάνων Ελλάδος ευχαρίστησαν την κεντρική εξουσία, που τους άφησε ανεμπόδιστα να ξεκινήσουν το ραμαζάνι τους στις 23 Απριλίου (κρατάει μέχρι 23 Μαϊου). Και μείς σε κεντρικό επίπεδο ευχαριστήσαμε πολλές φορές την πολιτεία μέχρι τώρα για τα σωστά μέτρα που πήρε για να προστατεύσει την υγεία του λαού από την πανδημία και μας έκλεισε τους ναούς!

Αλήθεια πόσο προκατειλημμένα και καχύποπτα αντιμετωπίσθηκαν αυτόν τον καιρό οι Ορθόδοξοι. Ως άνθρωποι ανάξιοι λόγου και ανεπιθύμητα πρόσωπα, ως λοβοτομημένοι και ανεγκέφαλοι, που δεν ξέρουν να προφυλάξουν τους εαυτούς τους και τους άλλους, ως δημόσιος κίνδυνος που πρέπει να φυλακισθούν στα σπίτια τους, όχι για καμιά άλλη έξοδο ή απασχόληση ή αθλητική άσκηση, αλλά μόνο να μη ζυγώσουν ούτε να ακούσουν από μακριά την Εκκλησία.

Δεν πειράζει, έχει ο καιρός γυρίσματα. Πριν από τις εκλογές οι κυβερνώντες δεν είχαν αφήσει εκκλησία και μοναστήρι, πανήγυρη και αρτοκλασία, περιφορά και λιτανεία, δεσπότη και ιερέα που να μη φωτογραφηθούν και του φιλήσουν το χέρι. Από κάθε προσκυνητάρι που πέρναγαν έκαναν το σταυρό τους και ζήταγαν να αφήσουμε πίσω τους άθεους και να προτιμήσουμε τους ευσεβείς. Κι όμως αυτοί οι κερδισμένοι από την ψήφο του ορθοδόξου λαού πολιτικοί αποδείχθηκαν μοιραίοι άνθρωποι. Ταπείνωσαν την Ιερά Σύνοδο και εξευτέλισαν έναν ολόκληρο λαό.

Αυτό που έγινε φέτος, πρώτη φορά στην ιστορία του Χριστιανισμού, νάναι σίγουροι ότι δεν θα ξεχασθεί από τον λαό και ούτε θα το επιτρέψουμε να ξεχασθεί. Η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη, όσα καλά κι αν κάνουν από δω και πέρα. Όπως έκλεισαν με τόση μεροληπτική αυστηρότητα τις εκκλησίες, έτσι και ο λαός θα τους κλείσει άπαξ διά παντός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, εάν βεβαίως εξακολουθήσουμε κι έχουμε δημοκρατία και όχι παγκόσμια κυβέρνηση και δικτατορία. Μαύρισαν την καρδιά των πιστών; Θα τους μαυρίσουν και οι πιστοί στις επόμενες εκλογές. Δούλεψαν με τον φόβο. Θα ζήσουν το φόβο όταν θα ανοίξουν οι Εκκλησίες κι ένας λαός από κάτω θα ζητεί δικαιοσύνη και δικαίωση.

«Έσσεται ήμαρ»!

ΟΣΟΙ ΠΟΝΕΣΑΝ… ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ…

Όσοι πέρασαν με πόνο αυτή τη φοβερή Μ. Τεσσαρακοστή.

Όσοι έκλαψαν ή απλά δάκρυσαν και λυπήθηκαν κατάβαθα για όλα αυτά τα μέτρα για την Εκκλησία και το λαό…

Όσοι μίλησαν ειλικρινά ο ένας στον άλλο και εξέφρασαν τη θλίψη τους για τις κλειστές εκκλησίες.

Όσοι προσευχήθηκαν και ζήτησαν δικαιοσύνη από τον Αληθινό και Ζωντανό Θεό…

Όσοι δεν κατάπιαν αμάσητα τα δελτία ειδήσεων των ακριβοπληρωμένων καναλιών…

Όσοι δεν σταμάτησαν τη νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής, αν και ήξεραν ότι δεν θα μεταλάβουν.

Όσοι μπήκαν στον κόπο να ψάξουν μέσα στο απέραντο διαδίκτυο, αλλά και μέσα στην ψυχή τους την αλήθεια για τη δοκιμασία.

Όσοι δεν φοβήθηκαν την εξουσία, αλλά και την επικινδυνότητα ενός ιού, και είπαν: «Δεν πειράζει, εγώ θα εκκλησιασθώ, θα μεταλάβω κι ας πεθάνω για τον Χριστό».

Όσοι κουράστηκαν και περπάτησαν και κινδύνεψαν για να βρούνε κατακόμβες, για να μη χάσουν τη Θ. Κοινωνία…

Όσοι δεν συμβιβάστηκαν με την τηλεόραση και τον εγκλεισμό και πήγαν να συμπαρασταθούν στους μοναχικούς ιερείς και σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.

Όσοι δεν λυπήθηκαν να ξυπνήσουν νωρίς τα παιδιά τους και να τα πάνε έστω έξω από το ναό να τα κοινωνήσουν.

Όσοι ιερείς τόλμησαν να πειθαρχήσουν στο Θεό και όχι στον Καίσαρα και λειτούργησαν μετά δακρύων το Σώμα και το Αίμα του Χριστού κάπου μέσα στα αχανή αστικά κέντρα, μέσα σε σπίτια, σε υπόγεια, σε δάση και ησυχαστήρια, «εν σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης» (Εβρ. ια΄ 38).

Όσοι αξιώθηκαν να κοινωνήσουν με ταπείνωση και με καρδιακό πόνο και για όλους εκείνους που δεν μπόρεσαν, αν και ήθελαν να μετάσχουν του Ποτηρίου της Ζωής.

Όσοι δεν λογάριασαν τα 150 ή τα 300 €, ακόμη και το πεντοχίλιαρο, υπέρ Χριστού και Εκκλησίας.

Όσοι δυσκολεύτηκαν επειδή ζούνε σε ακραία φτώχεια και έμειναν λόγω προστίμων κλεισμένοι στα σπίτια τους παρά τη θέλησή τους.

Όσοι επίσκοποι και ιερείς έσπασαν τον αποκλεισμό, ή έκλαψαν με το λαό, ή έστω φώναξαν και διαμαρτυρήθηκαν και «ορκίστηκαν» να μη ανεχθούν άλλη τέτοια ταπείνωση για την Νύμφη του Χριστού Εκκλησία.

Όσοι, έστω εκ των υστέρων, κατάλαβαν το λάθος και την αδικία που υπέστη η Εκκλησία και ενώ βιάστηκαν να τοποθετηθούν, τώρα ανακρούουν «εν μετανοία πρύμναν».

Όσοι άκουσαν τους Γεροντάδες του Αγίου Όρους και έβαλαν προτεραιότητες Θεού στην προκείμενη συγκυρία.

Όσοι αστυνομικοί δεν βιάστηκαν να αντιδράσουν στα τηλέφωνα και στα βιντεάκια των καταδοτών και προδοτών και σεβάστηκαν την εκκλησία και τη συνείδησή τους.

Όσοι ένιωσαν τον εμπαιγμό στο πετσί τους, αλλά δεν τόλμησαν να τον κοινοποιήσουν προς τα έξω από κάποιον υπολογισμό για τη δουλειά ή την οικογένειά τους.

Όσοι μέρα νύχτα έμειναν στο σπίτι τους και προσεύχονταν, επειδή τα παιδιά τους επηρεασμένα από τα φοβικά συνθήματα της τηλεενημέρωσης δεν τους άφησαν να ξεμυτήσουν από το σπίτι.

Όσες ζύμωναν πρόσφορα αυτές τις μέρες και τα πήγαιναν έξω από τους ναούς να διαβασθούν, χωρίς οί ίδιες να μπορούν να λειτουργηθούν.

Όσοι ξεροστάλιαζαν έξω από τις κλεισμένες εκκλησιές πότε θ΄ανοίξουν να ασπαστούν το Σταυρό και τον Επιτάφιο.

Όσοι περίμεναν με λαχτάρα το άγιο Φως που όμως δεν έφτασε ποτέ στην πόλη τους.

Όσοι κληρικοί δεν συμβιβάστηκαν ποτέ με τις άδειες εκκλησιές και τέλεσαν με συνοχή καρδίας καθ΄υπακοή τις μοναχικές ακολουθίες χωρίς να μπορέσουν να δώσουν ποτέ μια εξήγηση σε όλο αυτό που γινόταν.

Όσοι αρχιερείς ζήτησαν συγγνώμην από το Θεό και το λαό και δεσμεύτηκαν ότι θα μιλήσουν και θα ορθοτομήσουν στην κατάλληλη ώρα.

Όσοι έδωσαν υπόσχεση στον εαυτό τους και στο Θεό να αγωνιστούν για μια «Ζώσα και ελεύθερη Εκκλησία».

Όσοι δεν ξεγελάστηκαν και δεν είπαν στις όποιες δημοσκοπήσεις ότι « εκείνο που μας έλειψε ήταν το κομμωτήριο» και όχι η Εκκλησία.

Όσοι αναγκάστηκαν να μείνουν μόνοι στα χωριά τους χωρίς τα παιδιά και τα εγγόνια τους ή αποκλεισμένοι σε άλλα σπίτια και δωμάτια από τον φόβο δήθεν της μεταδοτικότητας της νόσου.

Όσοι έσπασαν το φράγμα του ήχου και άνοιξαν τέρμα μεγάφωνα, τηλεοράσεις, κόρνες ναών και κοινοτικών γραφείων, για να ακούσουν οι πολλοί το Μήνυμα της Αναστάσεως.

Όσοι ιερείς πήγαν τελικά και κοινώνησαν αρρώστους, ετοιμοθανάτους κλπ και έκαναν το αυτονόητο καθήκον τους.

Όσοι κράτησαν κλειστό το στόμα τους και δεν μαρτύρησαν σε επικίνδυνους την Εκκλησία της Ερήμου.

Όσοι δεν συμβιβάστηκαν με την αισχροκέρδεια και κράτησαν τις τιμές στα ράφια των καταστημάτων τους αμετακίνητες.

Όσοι δεν κολακεύτηκαν και δεν βολεύτηκαν με τα 400, 600, 800 € και ησύχασαν λέγοντας ότι καλά περάσαμε και φέτος το Πάσχα.

Όσοι σκέφτονται να αντισταθούν στον επερχόμενο υποχρεωτικο πονηρό (;) εμβολιασμό.

Όσοι τέλος παρά την οποιαδήποτε διαφορετική νοοτροπία και ιδεολογία υποστήριξαν το δίκιο της Εκκλησίας του Χριστού.

Όλοι αυτοί, και όσοι άλλοι, τους οποίους δεν κατανονομάσαμε «δι΄ άγνοιαν ή λήθην ή πλήθος ονομάτων», όλοι αυτοί που δεν συμβιβάστηκαν με τους «εχθρούς του Σταυρού του Χριστού» (Φιλιπ. γ΄18), όλοι αυτοί, δεν θα χάσουν τον ουράνιο μισθό τους, τη δικαίωση των πόθων τους, τη δόξα της Αναστάσεως, τη χαρά της Εκκλησίας, τα Τίμια Δώρα του Χριστού μας.

Καθόλου απίθανο, ότι όλοι αυτοί δε θα χάσουν και την επαλήθευση των προφητειών και την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία της Ορθοδοξίας μας στην Μεγάλη Εκκλησία στην Αγιά Σοφιά, στην πόλη των Ονείρων μας.

«Δίκαιος Κύριος και δικαιοσύνας ηγάπησεν, ευθύτητας είδε το πρόσωπον Αυτού» (Ψαλμ. ι΄7).

«Θεός εστι ο δικαιών» (Ρωμ. η΄33).

Ζητοῦμε Ἀνάσταση στούς Ναούς μας!

Ο Ιερός Ναός είναι το Σπίτι μας!

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία απευθύνονται προς τον ελληνικό λαό και τον καλούν να σκεφθεί με την απλή λογική: Γιατί έκλεισαν τα Σπίτια μας, οι Ιεροί Ναοί; Γιατί να μην εφαρμοστούν και στους Ιερούς Ναούς τα μέτρα που εφαρμόζονται στις Τράπεζες και στα καταστήματα τροφίμων; Πώς νοείται στην Ελλάδα να ισχύει κάτι τέτοιο, τη στιγμή που σε άλλες ομόδοξες χώρες επιτρέπεται η λειτουργία των Ναών με τη συμμετοχή των πιστών; Ζητούμε να κάνουμε Ανάσταση με όλα τα προβλεπόμενα υγειονομικά μέτρα στους Ιερούς Ναούς, τα Σπίτια μας!

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Υπογράψτε κάνοντας κλικ εδώ

ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ…

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Δεν αποκλείεται… Μπορεί να φταίμε και όλοι μας για ό,τι γίνεται στις μέρες μας. Από μια άποψη υπάρχει κάποιο δίκιο σε όσους λένε για δοκιμασία και οργή Θεού για τις αμαρτίες μας. Η όλη κατάσταση θυμίζει την ένταση ενός λαού λίγο πριν το μεγάλο κακό. Ένα δαιμονικό παροξυσμό ελαφράς μορφής που οδηγεί σε διχασμό το λαό μας, σε καταδότες και καταγγέλλοντες, σε φθονούντες και περιεργαζομένους τους διπλανούς τους. Ζούμε σε μια κατάσταση γενικευμένου πανικού και φόβου και καχυποψίας, που οδηγεί σε αλλοτριωμένες συμπεριφορές. Είχαμε μια τάση πάντοτε, αλλά στο εξής πλέον ακόμη περισσότερο από δω και πέρα, θα ζούμε διαρκώς, στο διηνεκές ίσως, εμφυλιοπολεμικά. Και αυτό όσο πάει και παγιώνεται.

Κάποιοι βέβαια αγανακτούν και διαμαρτύρονται για τις κρατικές αποφάσεις που κρατάνε μακριά τον λαό από τις εκκλησίες. Βλέπουν τις άλλες ορθόδοξες χώρες και την όλη διαχείριση της επιδημίας και αισθάνονται την αδικία που υφίσταται ο ορθόδοξος λαός μας. Έχουν προφανώς υψηλή αίσθηση του δικαίου. Όσοι ασχολούνται μάλιστα και με το διαδίκτυο, κυρίως οι νεώτεροι,  κι όχι μόνο με το ναρκωτικό της μπρίζας, την τηλεόραση, ενημερώνονται σφαιρικά, και απλοί άνθρωποι, νέοι, φοιτητές, αλλά και δημοσιογράφοι. Αυτοί βλέπουν στο παρασκήνιο και τους κρυμμένους σκοπούς της Διεθνούς των Ασεβών.

Κάποιοι όμως έχουν βολευτεί. Αρκούνται στο τηλεοπτικό πεδίο και  στον τηλεοπτικό χρόνο και βλέπουν χαλαρά τα πράγματα. Αυτοί μάλλον πήγαιναν από συνήθεια, για το καλό, στις μεγάλες εορτές και πανηγύρεις στην Εκκλησία. Υπάρχει βέβαια μέσα τους κάτι, η συνήθεια και το έθιμο, όχι όμως η μετοχή και το βίωμα. Δεν τους λείπει πολύ και δεν τους στοιχίζει τόσο η έλλειψη του εκκλησιασμού. Μεταθέτουν με ελαφρά την καρδία τα πάντα σε ευθετότερο χρόνο, όταν θα λήξουν τα δεσμά, και χαίρονται που θα δούνε από την τηλεόραση με την άνεσή τους τα πάντα, θα βάψουν τα αυγά τους και ίσως πάρουν από το Δήμαρχο και το Άγιο Φως.

Δεν καταλαβαίνουν οι δυστυχείς ότι όλο αυτό που νιώθουν και αισθάνονται ως ευκολία και ασφάλεια, δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα προκαταρτικά ενός σχεδίου, το οποίο εξυφαίνεται γι αυτούς χωρίς αυτούς, πίσω από την πλάτη τους, ένα σχέδιο παγκόσμιας διακυβέρνησης και ασφυκτικού ελέγχου των λαών, και το παρόν δεν είναι παρά ένας έλεγχος πειθαρχίας.

Υπάρχουν ασφαλώς και οι επιχαίροντες. Οι άνθρωποι που ήθελαν από καιρό να κλείσουν οι ναοί, να σιγήσουν οι καμπάνες, να μη ακούγονται πανηγυρικά τα μεγάφωνα, να μη γίνεται ο επιτάφιος και η Ανάσταση σε δημόσια θέα. Φανατικοί αρνητές, άνθρωποι της νύχτας, βαμμένοι υλιστές, αρχαιολάτρες και οπαδοί της εθνικής δήθεν θρησκείας, και εκκλησιομάχοι. Μαθητές και απόγονοι του Ιουλιανού του Παραβάτη. Που δεν θέλουν ούτε τους ιερούς ναούς ούτε τους ιερείς.

Αυτοί τώρα χαίρονται που βρέθηκε μια κυβέρνηση που έκανε το όνειρό τους πραγματικότητα. Τώρα κοιμούνται ήσυχα τα βράδια χωρίς να τους ενοχλεί η φωνή της συνειδήσεώς τους από την παρουσία του Θεού στη ζωή τους. «Ως άθεοι εν τω κόσμω, ελπίδα μη έχοντες» (Εφεσ. β΄12). Ξαναγύρισαν στην πλάνη του αρχαίου κόσμου.

Υπάρχουν βέβαια και οι κρατικοί. Οι εξαρτημένοι από τον κρατικό κορβανά. Οι Ηρωδιανοί, οι οπλοφόροι και δορυφόροι των αρχόντων, οι  λεγεωνάριοι, οι υπερθεματίζοντες, οι καλαμοϊππείς, οι οποίοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως.

Παιδιά του Ορθοδόξου Ελληνικού λαού βάζουν πιο πάνω από την πίστη και την ψυχή του λαού την εξουσία, το κράτος, τη δουλειά τους, το μισθό τους και δέχονται απόλυτα τις κρατικές οδηγίες  πιστεύοντας ότι αυτό είναι το σωστό και θεάρεστο κάθε φορά. «Έχουν ζήλον καθήκοντος ου κατ΄ επίγνωσιν» (Ρωμ. ι΄2)

Είχαμε παλιά και στρατιωτικούς αγίους, πιστούς και αφοσιωμένους στη δουλειά τους. Όταν όμως οι διαταγές των ανωτέρων τους έρχονταν σε αντίθεση με την πίστη και την Εκκλησία, προτιμούσαν να χάσουν τη δουλειά τους, ακόμη και τη ζωή τους, παρά να προδώσουν την ταυτότητα και ιδιότητα του Χριστιανού.

Έρχονται λοιπόν οι δοκιμασίες και οι διωγμοί κατά καιρούς, για να φανούν οι όντως πιστοί. Είναι όμως πολύ λυπηρό βαπτισμένοι χριστιανοί που πέρασαν μάλιστα από τα θρανία των κατηχητικών, παιδιά του ευσεβούς γένους μας, να έχουν τόσο αλωθεί και αλλοιωθεί από την πλύση εγκεφάλου και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, ώστε να υπηρετούν σκοπούς αλλοτρίων, να πέφτουν θύματα της παραπληροφόρησης, να μη υποψιάζονται καθόλου αυτούς που δεν σεβάστηκαν ποτέ το Ευαγγέλιο και την Παράδοση της Εκκλησίας και ψήφισαν στη Βουλή των Ελλήνων όλα τα κατά καιρούς αντίχριστα νομοσχέδια, και να νομίζουν ότι οι στοές και οι λέσχες και τα ξένα πανεπιστήμια έδωσαν το αλάθητο και το φωτοστέφανο στους κυβερνώντες συγκρίνοντας τους τωρινούς με τους προηγούμενους και όχι με το μήνυμα και το νόμο του Ευαγγελίου.

Τέλος υπάρχουν και οι ιερατικοί και θεολογικοί κάλαμοι και φωνασκούντες που κάνουν το ολέθριο λάθος να θεωρούν ως εντολή Θεού κάθε κυβερνητική οδηγία και κάθε εκκλησιαστική σιωπή και δειλία «ως εν ανθρώποις ευδοκία Θεού και επί γης ειρήνη» (Λουκ. β΄14).

Προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και προδίδουν δυστυχώς έναν ολόκληρο λαό, αλλά και την αφυπνιστική αποστολή τους, μη θέλοντας να συγκρουσθούν ποτέ με το κατεστημένο, μεταθέτοντες όρια συμπεριφοράς και αντιδράσεως που οι πατέρες μας εθέσπισαν. «Οι τοιούτοι μείζον κρίμα λήψονται» (Ιακ. γ΄1).

Γέροντας Ευθύμιος: «Κύριε, σώσον λαόν απεγνωσμένον»

Στίς κρίσιμες ἡμέρες πού διανύομε καί στήν ἱερότητα τῶν ἡμερῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἐπιβάλλεται μᾶλλον σιωπή καί προσευχή.

Ὅμως ἐπειδή προσφάτως στό Διαδίκτυο κυκλοφορήθηκαν κάποιες ἀπόψεις μέ τόν ὄνομά μου, πρός ἀποκατάσταση τῆς ἀληθείας, γιά νά μήν προκύψη ζημία, ἀναφέρω τά ἑξῆς: 

Οὐδέποτε εἶπα σέ ἀνθρώπους νά ἀποθηκεύουν τρόφιμα λόγω ἐπικείμενου πολέμου καί οὐδέποτε προφήτευσα τήν λήξη τῆς ἀπειλῆς τοῦ ἰοῦ, ὅπως κάποιοι ἀνεύθυνα καί ψευδῶς διέδωσαν.

Ἐπίσης χωρίς τήν ἀδειά μου ἀνήρτησαν συζητήσεις μου μέ ἀνακριβεῖς καί ἀντικρουόμενες ἀπόψεις μου γιά τόν κορονοϊό, οἱ ὁποῖες προκάλεσαν ἐρωτηματικά.

Ἡ ἄποψή μου φαίνεται ξεκάθαρα σέ ὅσα ἀκολουθοῦν, εἶναι ἐντελῶς προσωπική, χωρίς διάθεση νά τήν ἐπιβάλλω καί σέ ἄλλους.

Στά τόσα δυσβάσταχτα προβλήματα πού ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, τώρα προστέθηκε καί ἡ ἀπειλή τοῦ ἰοῦ, πού κατήντησε ἐφιάλτης.

Πιό πολύ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι ἀπό τόν φόβο, τόν πανικό καί τόν ἀκούσιο ἐγκλεισμό, παρά ἀπό τόν ἰό.

Ἡ πολιτεία πῆρε μέτρα προστασίας, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία ἔχει τά δικά της ἐφόδια γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, πού τώρα ταπεινωμένη ὅσο ποτέ ἄλλοτε, ἀποδυναμωμένη καί δεσμευμένη ἀπό τήν πολιτεία, ἀδυνατεῖ νά τά παράσχη στούς πιστούς της.

Παλαιώτερα σέ παρόμοιες περιπτώσεις θανατηφόρων ἐπιδημιῶν τελοῦσε ἁγιασμούς καί ἔκανε λιτανεῖες ἱερῶν εἰκόνων καί ἁγίων λειψάνων.

Γιατί καί σήμερα νά μήν γίνωνται αὐτά; «Μή οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ Κυρίου» νά μᾶς βοηθήση καί σήμερα;

Στό χωρίο μου τήν τρίτη δεκαετία τοῦ 20ου αἰῶνος ἔπεσε λοιμώδης νόσος ἀπό τήν ὁποῖα πέθαναν 50 μικρά παιδιά σέ λίγες ἡμέρες. Δέν προλάβαιναν νά ἀνοίγουν τάφους.

Ἔφεραν τότε τήν κάρα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους ἀπό τόν Ἅγιο Στέφανο Μετεώρων καί ἀμέσως κατέπαυσε τό θανατικό.

Ἀπό τότε πού ὁ Κύριος ἐτέλεσε τόν Μυστικό Δεῖπνο καί παρέδωσε τό ἁγιώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, δέν ἔπαυσε μέχρι σήμερα νά τελεῖται ἡ «σωσίκοσμη» θεία Λειτουργία.

Οὔτε ὁ Διοκλητιανός, οὔτε οἱ Τοῦρκοι, οὔτε οἱ κομμουνιστές στήν Ρωσσία, οὔτε οἱ Γερμανοί στά χρόνια τῆς κατοχῆς κατάφεραν νά παύσουν τήν θεία Λειτουργία καί τήν προσέλευση τῶν πιστῶν γιά τήν θεία Κοινωνία.

Καί τώρα μέ τόν φόβο τοῦ ἰοῦ ἔκλεισαν οἱ Ναοί καί στεροῦνται οἱ πιστοί τήν σωστική χάρη τῶν Μυστηρίων, πού τόση ἀνάγκη τήν ἔχουν.

Ἀντιθέτως, τήν ἴδια ὥρα πού ἐδῶ ὅλα σιωποῦν ἀπό φόβο, στίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς Σερβίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας γίνεται ἡ λατρεία ἀπρόσκοπτα, οἱ ναοί εἶναι ἀνοιχτοί, τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καί δέν φοβοῦνται οἱ πιστοί μήν προσβληθοῦν ἀπό τόν ἰό. 

Τά μέτρα προστασίας πού ἐπιβάλλει ἡ νῦν κυβέρνηση εἶναι ἀντισυνταγματικά, δυσβάσταχτα, ὑπερβολικά καί ἄνισα πρός τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους, ἐνῶ ἔχουν δημιουργήση ἕνα κλῖμα τρομοκρατίας, τό ὁποῖο ἐπιδεινώνουν τά ΜΜΕ.

Ναί, ὑπάρχει ὁ ἰός καί ἐπιβάλλεται νά προστατεύσωμε τήν ὑγεία μας καί τήν ὑγεία τῶν ἄλλων. Ὅμως ὁ φόβος πρέπει νά ἐκλείψη, διότι στήν κατάσταση τοῦ φόβου ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά σκεφθῆ καί νά ἐνεργήση λογικά καί διακριτικά.

Σέ παρόμοια περίπτωση, ὅταν ἔγινε ἡ ἔκρηξη στό Τσερνομπίλ, οἱ ἄνθρωποι τότε πανικοβλήθηκαν καί ἐξέταζαν τά λαχανικά καί τά φροῦτα γιά νά τρῶνε ἀπό αὐτά πού εἶχαν τήν λιγώτερη ἀκτινοβολία.

Ὁ ὅσιος Παΐσιος ἐρωτηθείς εἶπε νά κάνωμε τόν σταυρό μας καί νά τρῶμε ἄφοβα, δίνοντας ὁ ἴδιος πρῶτος τό παράδειγμα.

Ἄν ζοῦσε σήμερα εἶναι ἀδιανόητο νά τόν βλέπαμε μέ μάσκα καί γάντια, νά ἔχη στήν τσέπη του τό μπουκάλι μέ τό οἰνόπνευμα καί νά ἀποφεύγη τούς ἀνθρώπους ἤ νά τούς μιλᾶ ἀπό ἀπόσταση.

Εἶναι βέβαιο ὅτι θά εἰρήνευε τούς ἀνθρώπους καί θά βοηθοῦσε νά ἀποβάλλουν τόν φόβο καί πιό πολύ θά ἐλυπεῖτο γιά τό κλείσιμο τῶν Ἐκκλησιῶν.

Εἶναι ἀταίριαστος αὐτός ὁ φόβος γιά τούς χριστιανούς πού ἐμπνέονται ἀπό τό παράδειγμα τοῦ Θεανθρώπου καί ἀπό τούς Μάρτυρες τῆς πίστεώς μας.

Ἀπό πολλούς ἀναμένεται ἐναγωνίως ἡ νίκη τοῦ κορονοϊοῦ μέ τήν ἐφεύρεση τοῦ ἐμβολίου, τό ὁποῖο θά εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους. Ἐμεῖς ἀρνούμαστε νά κάνωμε τό ἐμβόλιο.

Ὅποιος φοβᾶται, ἄς κάνη ὅσα ἐμβόλια θέλει, ἀλλά νά γνωρίζη ὅτι μπορεῖ νά ἔχη ἀπρόβλεπτες βαρειές παρενέργειες, ὅπως εἶχαν τά ἐμβόλια πού ἔκαναν στά παιδιά πρίν λίγα χρόνια γιά τήν νόσο τῶν πτηνῶν καί πολλά παρέλυσαν.

Ὅπως ἐπίσης ἔπαθαν σκλήρυνση κατά πλάκας πολλοί πού ἔκαναν τό ἐμβόλιο τῆς ἡπατίτιδας Β’ καί τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ ἄλλα ἐμβόλια.

Ἄν δέν φυλάξη ὁ Θεός, τί μποροῦν νά κάνουν τά ἐμβόλια καί τά φάρμακα;

Ὁ ἄθεος Καζαντζάκης γιά νά προφυλαχθῆ ἀπό τήν χολέρα σέ ταξίδι του στό ἐξωτερικό, ἔκανε ἐμβόλιο καί πάλι νόσησε.

Ἐμεῖς ἔχομε ἀνώτερα ἐμβόλια καί «φάρμακα ἀθανασίας», τά ἅγια Μυστήρια. Γιατρούς δοκιμασμένους καί εἰδικούς γιά τόν ἰό, τόν ἅγιο Χαράλαμπο, τόν ἅγιο Βησσαρίωνα Δουσίκου, πού εἶναι γιά τήν πανώλη καί τόσους ἄλλους Ἁγίους.

Τώρα ὅμως μέ τίς αὐστηρές  ἀπαγορεύσεις ὁ λαός παραμένει ἀβοήθητος καί ἀπαρηγόρητος. 

Καί ἐνῶ ὅλοι ἀγωνίζονται γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, κάποιοι, ἄλλα ἔχουν κατά νοῦ καί κάπου ἀλλοῦ ἀποβλέπουν.

Κορυφαῖοι γιατροί καί ἐπιστήμονες ἐπισημαίνουν ὅτι αὐτά πού γίνονται εἶναι τέστ πειθαρχίας γιά νά χειραγωγοῦν τούς ἀνθρώπους ἐκεῖ πού θέλουν.

Αὐτό φαινόταν παράξενο καί ἀπίθανο μέχρι πρότινος ἀλλά δέν εἶναι φαντασία, διότι οἱ ἄνθρωποι πλέον τό λένε δημόσια: «Ἡ πανδημία τοῦ κορονοϊοῦ ἀνέδειξε τήν ἀνάγκη μιᾶς παγκόσμιας δημοκρατικῆς διακυβέρνησης» (Γιώργος Παπανδρέου) καί προτείνουν «νά ἔχη ὁ κάθε ἄνθρωπος ἕνα μικροτσίπ γιά νά ἔχη βιομετρικά δεδομένα σέ σχέση μέ τόν ἰό ἤ μέ ἄλλες ἐπιδημικές μετρήσεις» (Εὐάγγελος Βενιζέλος).

Αὐτοί μιλοῦν ἀνοιχτά γιά σφράγισμα καί παγκόσμια δικτατορία, ἀλλά ἐμεῖς καταλαβαίνομε; Καί τί κάνομε; Ἄν καί τόσα εἶχε γράψει καί πῆ ὁ ὄσιος Παΐσιος γιʼ αὐτό τό θέμα.

Αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού μᾶς ὑποδούλωσαν στούς ξένους δανειστές καί τώρα μᾶς ὁδηγοῦν στήν σκλαβιά τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι δυνατόν νά τούς ἐμπιστευθοῦμε;

Ὁ ὅσιος Παΐσιος προλέγοντας τίς μελλοντικές δυσκολίες τόνιζε:  «Μόνο μέ καλή πνευματική ζωή θά τά βγάλωμε πέρα».

Ἐπέτρεψε ὁ Θεός γιά τίς ἁμαρτίες μας αὐτήν τήν μεγάλη δοκιμασία.

Ἔχομε ἀνάγκη ἀπό εἰλικρινῆ μετάνοια, ὑπομονή ἀνεξάντλητη καί προσευχή ἀδιάλειπτη, ἡ ὁποία ἐνισχύει τήν Πίστη μας.

Εὐχώμαστε ἀδελφικά καλή Ἀνάσταση μέ τίς ὁποιεσδήποτε συνθῆκες.

Ὁ Ἀναστάς, ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί Νικητής τοῦ θανάτου νά παρηγορήση, νά φωτίση μέ τό φῶς τῆς Ἀναστάσεώς Του ὅλους μας καί νά δώση δύναμη καί ἀντοχή στόν λαό Του.

Μέ τήν χάρη Του νά φθάσωμε στήν ἡμέρα τῆς ἀπολυτρώσεώς μας ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀπό ὅλα τά δεινά. Ἀμήν.

Μέ πόνο ψυχῆς

καί εἰλικρινή φιλαδελφία.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος

Καλύβη Ἀναστάσεως – Καψάλα 

Ἅγιον Ὄρος

01-14 / 04 / 2020

«ΔΕΙΞΟΝ ΜΟΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΣΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΟΥ»

Ελέχθη πολύ πρόσφατα από κυβερνητικά χείλη, ότι «κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει περισσότερη πίστη». Σωστό. «Η ζωή μας κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ» (Κολ. γ΄3). Μάλιστα λέγει ο λαός μας : «άνθρωπο βλέπεις, καρδιά δε βλέπεις» και οπωσδήποτε κατά την Ημέρα της Κρίσεως θα έχουμε εκπλήξεις και ανατροπές. «Οι πρώτοι έσονται έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι» (Μάρκ. ι΄31). Συμπληρωματικά μπορούμε να αναφέρομε το λόγο του αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ, που αποδίδει το φρόνημα που πρέπει να έχουμε όλοι: «όλοι οι άλλοι σώζονται και εγώ χάνομαι».

Όμως δεν μπορούμε να παρακάμψουμε ποτέ το Άγιο Ευαγγέλιο και μάλιστα την Καθολική Επιστολή του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, επιστολή – διαμάντι, που βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Τι λέγει ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Μητέρας των Εκκλησιών, των Ιεροσολύμων; Λέγει: «Λές ότι έχεις πίστη. Πολύ καλά. Για να δώ λοιπόν την πίστη σου από τας έργα σου, διότι πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή» (Ιακ. β΄17-20). Ο καθένας μας θα κριθεί και από τα λόγια του, «εκ των λόγων σου δικαιωθήση και εκ των λόγων σου καταδικασθήση» (Ματθ. ιβ΄37), λέγει ο Κύριος, και από τα έργα του, «έκαστος θα κριθή κατά τα έργα αυτού» (Ρωμ. β΄6) και θα κριθεί μάλιστα και με βάση «των όσων δια του σώματος έπραξε» (Β΄Κορ. ε΄10).

Εφόσον λοιπόν έχεις πίστη, όπως λές, και δεν δέχεσαι καμμιά κριτική στα έργα σου, πές μας το Πιστεύω, το Σύμβολο της Πίστεως. Το πιο απλό.  Πές μας επίσης το άλλο που έλεγαν οι πρώτοι Χριστιανοί: «εκτός της Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία». «Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται» (Μάρκ. ιστ΄16). Ανακήρυξε δημόσια, διότι μας κάνεις και μαθήματα ατομικής ευσέβειας από το γυαλί, αυτό που είπε ο Χριστός, πές το και σύ: «ότι ο Χριστός είναι η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή και η Ανάστασις» (Ιωάν. ιδ΄6, ια΄25). Ομολόγησε ότι «δεν υπάρχει άλλο όνομα που μας δόθηκε από τον Ουρανό στη γη, με το οποίο σωζόμαστε και αυτό το όνομα είναι ένα και μοναδικό, το Όνομα του Χριστού» (Πράξ. δ΄12). Κάνε Ορθόδοξα τον Σταυρό σου, και πές μας αν πιστεύεις στην Αγία Τριάδα, στην αθανασία της ψυχής και στην ανάσταση των νεκρών. Υπάρχει αιώνια ζωή; Τι λές; Κι ο Χριστός, τι είναι για σένα, Καλός άνθρωπος, φιλόσοφος, επαναστάτης, κομμουνιστής ή το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγ. Τριάδος, Τέλειος Θεός και Τέλειος Άνθρωπος;

Φτάνουμε τώρα και στο τελευταίο: Πιστεύεις στο Ευαγγέλιο; Εκκλησιάζεσαι, κοινωνείς, έχεις πνευματικό; Όχι, δε σε κρίνω. Ποιος είμαι εγώ; Αλλά μού έδωκες την αφορμή. Μήπως έχεις κάνει πολιτικό γάμο, σύμφωνο συμβίωσης; Ξέρεις ασφαλώς ότι όλα αυτά δεν τα θέλει το Ευαγγέλιο.

Πές μου τώρα, αυτό που κοινωνάμε τι είναι; Ψωμάκι και κρασάκι; Μήπως μεταδίδει μικρόβια και ιούς; Αί; Αν πιστεύεις ότι είναι Σώμα και Αίμα Χριστού, δηλαδή ο Ίδιος ο Χριστός, η Ζωή και η Υγεία, γιατί φοβάσαι και κυνηγάς τους παπάδες και κλείνεις τις Εκκλησίες και μόνο τις Εκκλησίες;

Όλες αυτές τις μέρες από το στόμα των κρατούντων δεν ακούσαμε μια λεξούλα για το Θεό. Να πούνε: «Με τη βοήθεια του Θεού», «με τη χάρη της Παναγίας», «Να προσευχηθούμε όλοι», «Ο Θεός να ευλογεί… την Αμερική», που λένε και οι αμερικάνοι, δηλαδή «να ευλογεί την Ελλάδα», «Δόξα τω Θεώ». Μόνο απαγορεύσεις και συμβουλές για ατομική κατ΄ οίκον λατρεία. Αυτά τα ξέρουμε και τα κάνουμε ως ορθόδοξοι μια ζωή. Άλλο θέλουμε να μας πούνε τώρα: Τι πρόβλημα έχουν με την Εκκλησία;

Με βάζεις λοιπόν στον πειρασμό να συμπεράνω ότι πιστεύεις «κατά το δοκούν». «Θρησκεύεις με τον τρόπο σου». Ίσως πιστεύεις σε μια ανώτερη δύναμη… Τα γνωστά γλυκανάλατα των νεοεποχιτών. «Παντού είναι ο Θεός», «όλοι αγωνιζόμαστε για το καλό», «υγεία πάνω από όλα», «ειρήνη»… Δηλαδή πανθεϊσμός και πανθρησκεία.

Και κάτι άλλο: μέχρι τώρα ακούσαμε για το Κουκάκι, για την Κέρκυρα, για τα Κύθηρα, για τον Μόρφου… Για τους «φοβερούς» παραβάτες των εντολών σας. Δεν μας είπατε όμως τίποτε: τι γίνεται με τα τζαμιά; Εκεί όλα καλά; Στην Ξάνθη και την Κομοτηνή δεν βγαίνουν οι ιμάμηδες στα τζαμιά και τους μιναρέδες και δεν ακούγονται μεγάφωνα; Συμμορφώθηκαν οι Εβραίοι και δεν πάνε στις χάβρες τους «κατά πάν Σάββατον»; Στις δομές των μεταναστών δεν γίνεται καμμιά δημόσια προσευχή και καμμιά μουσουλμανική ιεροπραξία. Σύρο, Τήνο κλπ οι παπικοί συμμορφώθηκαν; Οι κατά τόπους σχισματικοί και οι ευκτήριοι οίκοι των ξένων πρεσβειών μήπως λειτουργούν και μαζεύονται πάνω από τέσσερις άνθρωποι; Γυρίσατε τα δάση και τα ξέφωτα, μήπως οι σατανιστές κάνουν τελετές το μεσονύκτιο; Αν κολλήσουν; Κρίμα δεν είναι; Κατεβήκατε κάτω στις μασονικές στοές, μήπως κι εκεί προσκυνάνε ομαδικά τον Μεγάλο Αρχιτέκτονα; Τα ψάξατε όλα αυτά ή απλώς γυρίζετε πενήντα αστυνομικοί γύρω από τους ναούς μας μη και πεί κανένα «Κύριε ελέησον» παραπάνω ο ιερέας της Ορθοδόξου Εκκλησίας;

Τα σχολεία είπαν ότι θάναι κλειστά μέχρι 10 Μαϊου και τα αυστηρά μέτρα περιορισμού μέχρι 20 Απριλίου. Δηλαδή μια μέρα μετά το Πάσχα, τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, χαλαρώνουν κάπως τα πράγματα. Περίεργο φαίνεται. Επίσης από 23 Απριλίου μέχρι 23 Μαϊου υπάρχει το Ραμαζάνι των μουσουλμάνων. Δεν ξέρω καλά, αλλά κάποιες παραφυάδες τους σ΄αυτή ή σε άλλη ευκαιρία, στην αρχή ή στο τέλος, τέλος πάντων, έχουν δημόσιες προσευχές, αυτομαστιγώματα, εκδοροσφαγές ζώων και δημόσια γεύματα. Τα έχουμε δεί. Δηλαδή θα έχουμε ξεπεράσει τον τόσο επικίνδυνο Απρίλιο τότε; Δεν θα υπάρχει πρόβλημα; Για να δούμε. Μακάρι.

Εδώ δεν προλάβατε να ελέγξετε τις δομές των μεταναστών και τους οικισμούς των Ρομά που κινδυνεύουν να γίνουν υγιειονομικές βόμβες, όπως λέτε, και θα ασχοληθείτε με όλα τα άλλα; Σας ρούφηξε όλο το αστυνομικό ενδιαφέρον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Κρίμα!

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΓΚΡΕΜΟ

Αν κινηθεί οποιαδήποτε διαδικασία ελέγχου και κυρώσεων εναντίον των Ιερέων που κοινώνησαν πιστούς, οποθενδήποτε προερχομένη, θα είναι το ισχυρότερο πλήγμα κατά της Πίστεως όσον αφορά στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Θα είναι πτώση και έκπτωση και άρνηση Χριστού. Θα είναι κατάρα και οργή στα κεφάλια των συγχρόνων κριτών του Χριστού και συμφορά για το Έθνος μας .

Μέχρι τώρα λέγαμε μόνο για τον κίνδυνο από το συνωστισμό και τη μαζική συνάθροιση.  Όλοι σχεδόν προασπίζονταν το Μυστήριο των Μυστηρίων, ότι δεν μεταδίδει μικρόβια. Αν με τη δικαιολογία της παραβάσεως δύο ιερέων σε κάποια διάταξη, κρατική ή εκκλησιαστική, υποστούν κυρώσεις οι γενναίοι αυτοί άνθρωποι του Θεού, που τήρησαν πρωτίστως την εντολή του Χριστού, θα κλονισθεί καίρια η πίστη στο Μυστήριο του Χριστού ενώπιον του χριστεπώνυμου πληρώματος και θα προκύψει σκάνδαλο και ταραχή, ίσως και σχίσμα,  στο λαό, «ο δε ταράσσων βαστάσει το κρίμα» (Γαλ. ε΄10).

Οι συγκεκριμένοι ιερείς μάλλον τήρησαν τα προβλεπόμενα από το νόμο μέτρα απόστασης και διαχωρισμού των πιστών και κοινώνησαν ξεχωριστά στο Νάρθηκα κάποιους, μικρούς ή μεγάλους. Εάν τιμωρηθούν γι αυτό, τίθεται σε αμφιβολία πλέον όχι η εκκλησιαστική συμμόρφωση και η ατομική ευθύνη, αλλά η Αγιότητα και η Ακεραιότητα του Θείου Μυστηρίου, πράγμα πρωτόγνωρο από της Ιδρύσεως του Χριστιανισμού και μάλιστα της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα.

Αλήθεια ποιος μπορεί να αποκλείσει κάποιον πιστό από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Με ποιο δικαίωμα ζητείται από το κράτος η παρέμβαση εισαγγελέα στα Μυστήρια της Εκκλησίας; Μπορεί να μου απαγορεύσει κάποιος να βαπτισθώ, να παντρευτώ, να χειροτονηθώ εν μέσω κορωνοϊού; Πως μπορεί να με αποκλείσει από τη θεία Κοινωνία; Και οι ιερείς που κοινωνούν εντός του Ιερού Βήματος, οι ιεροψάλτες, οι επίτροποι και η νεωκόρα, έστω αυτοί οι τέσσερις που προβλέπει η απόφαση, δεν κινδυνεύουν να κολλήσουν και να μεταδώσουν το νόσημα, εφόσον έχουν το προνόμιο να βρίσκονται εντός του Ναού; Ή μήπως πρέπει ένας μόνο να κοινωνεί;

Επίσης και οι Αρχιερείς συνοδεύονται από τους διακόνους τους ή έστω από κάποιο ιερέα και είτε μπροστά στην κάμερα είτε μέσα στο Ιερό Βήμα μετέχουν του κοινού Ποτηρίου. Μήπως πρέπει κι εδώ να μπεί περιορισμός; Και θα το επιτρέψουμε αυτό να γίνει, αρχίζοντας από την τιμωρία των παραπάνω ιερέων; Μα δεν βλέπουμε με πόση μαεστρία, με τη μέθοδο του σαλαμιού, οι απαγορεύσεις, ειδικά για την Εκκλησία, διαδέχονται η μία την άλλη; Γιατί τόση εμπάθεια ειδικά για τη θεία Κοινωνία; Πως είναι δυνατόν να το ανεχθεί αυτό μια Ορθόδοξη Σύνοδος και ένας Ορθόδοξος λαός και να αναιρέσουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας;

Αφήσαμε δυστυχώς το ένα μετά το άλλο τα παράνομα νομοθετήματα με υποτονική αντίδραση να ψηφισθούν και να περάσουν… Και όσο δεν αντιδρούμε, οι κρατικοί γίνονται όλο και χειρότεροι. Κάνουμε όμως ακόμη ένα κακό.

Οι κυβερνώντες είναι και αυτοί βαπτισμένα παιδιά της Εκκλησίας. Πρέπει κι αυτοί να παιδαγωγηθούν και να κατηχηθούν από τη Μάνα Εκκλησία και να μάθουν μέχρι που είναι τα όριά τους. Με την ανοχή μας γίνονται ασεβέστεροι. Τελικά φτάσαμε στο σημείο εμείς οι ορθόδοξοι να λέμε «ναι σε όλα». Οι άγιοί μας δεν έριχναν ούτε ένα σπυρί λιβάνι στα είδωλα και δεν ανέχονταν καμιά υποχώρηση «στα της πίστεως». Ασφαλώς πρώτοι οι επίσκοποι! Επίσκοπος σημαίνει βράχος της πίστεως που πάνω του σπάνε όλα τα κύματα του κακού, μικρά και μεγάλα.

Μερικοί κατακρίνουν τους θερμοτέρους χριστιανούς, ότι τώρα θυμήθηκαν την Εκκλησία και τη θεία Κοινωνία. Πράγματι έχουμε στην πατρίδα μας ένα 3% που εκκλησιάζεται. Αλλά ποιος φταίει γι αυτό; Ύστερα εμείς δεν ξέρουμε πότε θα δράσει η χάρη του Θεού σε μια ψυχή. Εμείς οφείλουμε να κρατάμε τους ναούς ανοικτούς και «τον ερχόμενον προς ημάς να μη εκβάλωμεν έξω» (Ιωάν. στ΄37).

Μια φορά συνομίλησε ο Κύριος με τη Σαμαρείτιδα και ανέδειξε ιεραπόστολο και σώθηκε όλη η οικογένειά της. Μια νύχτα μίλησε με τον Νικόδημο και τον έκανε σημαντικό παράγοντα  της Ταφής Του και μαθητή της Εκκλησίας. Μια Παρασκευή βρέθηκε σε υπηρεσία στο Γολγοθά ο άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος και ο ευγνώμων ληστής και πήγαν στον Παράδεισο. Κανέναν δεν πρέπει να κρίνουμε . Μπορεί σε κάποιον να είναι η τελευταία λειτουργία και θεία Κοινωνία της ζωής του… Το τελευταίο Πάσχα. Πως έρχονται και λένε οι κυβερνητικοί: δεν πειράζει, εδώ θάμαστε και του χρόνου, θα κάνουμε και θα φτιάξουμε, όπως και στην Απόδοση της Εορτής… κλπ.

Αλήθεια, ποιος έχει δικαίωμα να κλείσει τους Ναούς; Τίνος είναι οι Ναοί; Ποιος είναι ο κατεξοχήν Ένοικος και οι ένοικοι, τα μέλη της Οικογενείας Του; Ο Χριστός και οι χριστιανοί δεν είναι; Έδωσε ποτέ το κράτος μια πεντάρα για να κτισθούν οι ναοί μας; Ο λαός δεν χτίζει με το δίλεπτο της χήρας τους ναούς και τα μοναστήρια μας; Οι ναοί είναι τα σπίτια του λαού μας. Ρωτήθηκε ο λαός, δηλ. οι κτίτορες, δωρητές, ανακαινιστές, αν θέλει να είναι κλειστές οι Εκκλησίες του; Εγώ θέλω στο σπίτι μου να βάλω μέσα όλους τους άθλιους του Βίκτωρος Ουγκώ… Ποιος θα μου κλείσει τις πόρτες του σπιτιού μου;

Μερικοί λένε ότι αυτό που κάνουμε τώρα και δεν πάμε εκκλησία, το κάνουμε από αγάπη, για να μη γίνουμε άθελά μας φονικό όπλο για τον πλησίον μας. Αν είναι έτσι τα πράγματα, και μέσα στην Εκκλησία ο Θεός δεν έχει καμιά πρόνοια και προστασία για τους δικούς Του, τότε εδώ έχουμε πρόβλημα πίστεως. Αν και κανένας βέβαια δεν πάει στην εκκλησία με καμιά τέτοια φονική διάθεση, αυτοί που λένε αυτά, παρακαλούνται να μη πάνε στα υπερκαταστήματα, στα ΕΛΤΑ, στις Τράπεζες, στα Φαρμακεία και πουθενά αλλού, γιατί κι εκεί μπορεί να γίνουν άθελά τους φονικά όπλα για τους πλησίον τους.

 Αν μάλιστα είναι και κληρικοί αυτοί που τα λένε αυτά, να καθίσουν σπίτι τους, να μη πάνε να λειτουργήσουν, γιατί και στο ναό με την ίδια λογική μπορεί να γίνουν φονικά όπλα για το διάκο, τους ιεροψάλτες, τη νεωκόρα, τον καντηλανάφτη και τον επίτροπο. Κι αν τα πρώτα δεν μπορούν να τα αποφύγουν, για λόγους ζωτικής σημασίας, για μας τους χριστιανούς είναι πάνω από όλα θέμα ζωτικής σημασίας η θεία Λειτουργία και η Θεία Κοινωνία. Έχουμε κι εμείς δικαιώματα.

Η εποχή μας είναι σμικρογραφία της εποχής του Αντιχρίστου. «Και τώρα πολλοί αντίχριστοι εμφανίστηκαν» (Α΄Ιωάν. β΄18). Τότε στο μεγάλο διωγμό θα πλανηθούν και οι εκλεκτοί. Ήδη η πλάνη καλά κρατεί από τώρα. Τότε ο Αντίχριστος θα καθίσει στο θρόνο και θα προσκυνείται ως πολιτικός και θρησκευτικός άρχοντας δίνοντας το χάραγμα. Πως τον λέγει η Αγία Γραφή τον Αντίχριστο; «Βδέλυγμα της ερημώσεως» (Ματθ. κδ΄15). Θα ερημώσουν τα πάντα και θα κυριαρχεί φαινομενικά μόνο αυτός. Τηρουμένων των αναλογιών κάτι παρόμοιο γίνεται και τώρα. Ερήμωσαν τα πάντα.

Ποιος θα στείλει εκείνον τον μεγάλο πειρασμό τότε; Ο Θεός; Ασφαλώς όχι. Το κακό δεν προέρχεται από το Θεό και μάλιστα σε βάρος της Εκκλησίας Του. Το θηρίο, ο αντίχριστος, που θάχει μέσα του όλη την κακία του διαβόλου, θα προέλθει από την αποστασία μας (Β΄Θεσ. β΄3-4) Θα ανεχτεί ο Θεός τη δοκιμασία, θα κολοβώσει τις ημέρες διά τους εκλεκτούς και θα εξαφανίσει τον αντίχριστο με ένα φύσημα του στόματός Του (Β΄Θεσ. β΄ 8).

Θα κλείσουν οι Εκκλησίες τότε; Η Εκκλησία ποτέ δεν κλείνει από κανένα αντίχριστο. Απλούστατα θα μετατεθεί στην έρημο (Αποκ. ιβ΄14). Μάλιστα θα πλανηθούν και πολλοί εκ των χριστιανών και ίσως κάποιοι μεγαλόσχημοι μπορεί να ζητούν τότε υπακοή για το καλό μας δήθεν. Ασφαλώς δεν θα τους πεί «μπράβο» ο Θεός.

Η ευλογία Του θα ανήκει σ΄ αυτούς, τους 7000 που λέγει στην ιστορία του Προφήτη Ηλία, που δεν προσκύνησαν τον Βάαλ. «Ο αναγινώσκων νοείτω» (Ματθ. κδ΄15).