Απρ 22

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΓΙΟΓΚΑ

Την ανησυχία της για την διδασκαλία της γιόγκα, καθώς είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες και αλλοιώνει την χριστιανική συνείδηση, εκφράζει η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την ομιλία της Σουάμι Σιβαμούρτι Σαρασουάτι με θέμα «Γιόγκα: Η επιστήμη της ζωής», που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο Σάββατο.

«Η γιόγκα, αν και συνήθως παρουσιάζεται με την μορφή της καθαρά γυμναστικής άσκησης, όμως είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες, και μάλιστα αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουισμού (σύμφωνα με τα ιερά κείμενα των ίδιων των Ινδουιστών, όπως η Μπαγκαβίτ Γκιτά)» αναφέρει, μεταξύ άλλων, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την εκδήλωση, που θα γίνει στην αίθουσα Ανδρόγεω, στο Ηράκλειο.

Επίσης, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης αναφέρει ότι δεν θέλει να περιορίσει την ελευθερία, αλλά να εκφράσει την ανησυχία της και να ενημερώσει.

Προς τούτο επισημαίνει ότι «στο βιβλίο της η ίδια η κ. Σιβαμούρτι Σαρασουάτι, φθάνει στο, πέραν οπό κάθε λογική, σημείο να γράφει: “Οι πρακτικές της Γιόγκα σας φέρνουν πιο κοντά στην καρδιά της δικής σας θρησκείας…”[3], αλλοιώνοντας την χριστιανική συνείδηση όσων οπό τούς οπαδούς της οργάνωσης ενστερνίζονται τις θέσεις αυτές.

Τέλος, επισημαίνεται ότι η παραπάνω φιλοϊνδουϊστική οργάνωση συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών πού θεωρούνται ως ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη».

Καταλήγοντας η Αρχιεπισκοπή αναφέρει, ότι ως ελληνικός ορθόδοξος λαός, χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, τις ρίζες μας, να ανακαλύψουμε την ταυτότητα, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας, που δεν έχουν καμία σχέση με καμιά ανατολική θρησκεία.

Απρ 22

Η « ΧΙΛΙΕΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑ» ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΣΤΩΝ

Αγωνίζονται οι δυστυχείς οι Χιλιαστές ή Ιεχωβίτες, να πείσουν εαυτούς και τους άλλους, για την χιλιετή βασιλεία του Χριστού πάνω στη γη. Γράφουν γράμματα και μάλιστα χειρόγραφα και τα αποστέλλουν στα σπίτια, σε γνωστά τους και άγνωστα πρόσωπα, για την επικείμενη κάθοδο και παρουσία του Χριστού και την εγκαθίδρυση της βασιλείας Του πάνω στη γη.
Το όλο σκεπτικό τους βασίζεται στην πλανεμένη παραδοχή τους ότι ο Χριστός μετά την επέμβασή Του και την εξάλειψη του Αντιχρίστου θα δέσει τον Σατανά για χίλια και θα βασιλεύσει ο Ίδιος στη Γη.
Θεμέλιο της άποψης αυτής είναι ότι ο Χριστός θεωρείται μόνο άνθρωπος και θέλουν να συνδυάσουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις. Δεν τους βγαίνει λοιπόν Παράδεισος και Βασιλεία ουρανών, θριαμβεύουσα Εκκλησία και γη των πραέων και επιλέγουν τον αρχαίο λογισμό και την εισήγηση του όφεως για κυριαρχία επί της γης. Αναμασούν όλες τις εβραϊκές επιθυμίες και τους πόθους των μαθητών πρό της Πεντηκοστής για θρόνο του Δαβίδ και επίγεια εξουσία και να καθίσουν οι δικοί Του δεξιά κι αριστερά…
Η όλη τους προσπάθεια πρέπει να κατανοηθεί στα πλαίσια ότι διολισθαίνουν σε μια εβραϊκή θεώρηση του μέλλοντος υπό πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία των παιδιών του Θεού, η οποία προς το παρόν είναι μόνο οικονομική και τραπεζική.
«Η Χιλιετής Βασιλεία, λένε, είναι ο τίτλος που δόθηκε στα χίλια χρόνια της Βασιλείας του Ιησού Χριστού στη γη. Μερικοί προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα χίλια χρόνια με αλληγορικό τρόπο. Μερικοί αντιλαμβάνονται τα χίλια χρόνια απλώς σαν ένα μεταφορικό τρόπο για να πεις «μια μεγάλη χρονική περίοδος». Σ` αυτό καταλήγουν μερικοί που δεν περιμένουν μια κυριολεκτική φυσική βασιλεία του Ιησού Χριστού στη γη. Ωστόσο, στην Αποκάλυψη 20:2-7 έξι φορές αναφέρει συγκεκριμένα ότι η Χιλιετής Βασιλεία θα διαρκέσει 1000 χρόνια. Αν ο Θεός ήθελε να πει «μια μεγάλη χρονική περίοδος», μπορούσε να το είχε κάνει εύκολα χωρίς να αναφέρει σαφώς και κατ` επανάληψη ένα ακριβές χρονικό πλαίσιο.
Είναι αλήθεια ότι η ερμηνεία του Ευαγγελίου για όσους μάλιστα δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα είναι ένα μέγιστο πρόβλημα. Ο πρώτος ιδρυτής Κάρολος Ρώσσελ, αμερικανός εβραϊκής καταγωγής, που ερμήνευσε την Αγία Γραφή σε πέντε τόμους Γραφικών μελετών, ασφαλώς και δεν μπορούσε να αποδώσει το ίδιο, όπως οι άγιοι Πατέρες. Τι να κάνει ένας κατ΄ ουσίαν αβάπτιστος οπαδός μιας αμερικανικής αιρέσεως;
Ύστερα η ερμηνεία της Αγίας Γραφής γίνεται διά της Αγίας Γραφής. Το εργαλείο της Ερμηνείας όμως δεν είναι απλά και μόνο η ανθρώπινη διάνοια και λογική, αλλά το άγιο Πνεύμα που υπάρχει μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία και λειτουργεί με την συμπληρωματική μέθοδο… Όπως ακριβώς συνέβη και με τον ευνούχο της Βασιλίσσης των Αιθιόπων Κανδάκης, που διάβαζε τον Ησαϊα και δεν καταλάβαινε και έστειλε το Άγιο Πνεύμα τον άγιο απόστολο Φίλιππο για του ερμηνεύσει την περικοπή του Αμνού του Θεού.
Το κλειδί λοιπόν τής κατανόησης τού αριθμού 1000 βρίσκεται στην επιστολή Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 8. Εκεί λέει: «Εν δε τούτω μη λανθανέτω υμάς, αγαπητοί, ότι μία ημέρα παρά Κυρίω ως 1000 έτη και 1000 έτη ως ημέρα μία».
Στην Αγία Γραφή η λέξη «ημέρα», έχει για το Θεό πολλές έννοιες. Π.χ. στην Έξοδο 20/κ΄ 11, μας λέει πως ο Θεός διαμόρφωσε τη γη και τη θάλασσα σαν κατοικία τού ανθρώπου «σε 6 ημέρες». Όμως στη Γένεση 2/β΄ 4, λέει ότι ο Θεός τα έκανε αυτά σε μια ημέρα: «καθ’ ην ημέραν εποίησε ο Θεός γην και ουρανόν».
Η λέξη «ημέρα» λοιπόν, έχει για το Θεό μεταβλητή διάρκεια, και σημαίνει «περίοδο χρόνου». Οι 6 δημιουργικές ημέρες λοιπόν, σημαίνουν 6 δημιουργικές περιόδους, και όταν λέει: «την ημέρα που έκανε γη και ουρανό», εννοεί «την περίοδο που έκανε γη και ουρανό».
Κατά τον ίδιο τρόπο και ο απόστολος Πέτρος στη Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 8, εννοεί πως μία περίοδος τόσο μεγάλη για εμάς όσο τα 1000 έτη, για το Θεό είναι τόσο ασήμαντη, όσο για εμάς μια μικρή περίοδος μίας ανθρώπινης ημέρας. Ο Θεός δε μετράει το χρόνο σε ημέρες!
Kαι στο συμφραζόμενο όμως αυτού τού εδαφίου, ο απόστολος Πέτρος μας δείχνει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Από το χωρίο Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 3, μας λέει πως στις έσχατες ημέρες (που άρχισαν στον καιρό τού Χριστού), θα υπήρχαν άνθρωποι που θα κορόϊδευαν τη Χριστιανική ελπίδα τής 2ης Παρουσίας τού Χριστού, και θα έλεγαν: «Πού είναι η υπόσχεση τής Παρουσίας του τόσα χρόνια;» Και συνεχίζει στο εδάφιο 5: «Επειδή εκουσίως αγνοούσι τούτο…»
«Γι’ αυτό», (λέει ο απόστολος στα εδάφια 8 και 9), «επειδή για το Θεό ακόμα και μια περίοδος 1000 ετών είναι ασήμαντη σαν μια ημέρα, μη νομίζετε ότι ο Θεός αργεί να εκπληρώσει την υπόσχεση τής Παρουσίας Του».
Ο απόστολος Πέτρος λοιπόν, χρησιμοποιεί εδώ τα 1000 έτη ως σύμβολο μιας μακράς περιόδου από την εποχή του, ως την Παρουσία τού Χριστού, δηλαδή ενός χρονικού διαστήματος που στην πραγματικότητα είναι ως τώρα 2000 έτη και όχι 1000.
Το βασικό σφάλμα των υποστηρικτών των χιλιαστικών δοξασιών είναι η εφαρμογή της κυριολεκτικής ερμηνείας σε μια περικοπή που είναι εμφανές πως πρέπει να ερμηνευτεί αλληγορικά. Ο Άγιος Εφραίμ, επικρίνοντας την πείσμονα επιμονή τους στην κυριολεκτική ερμηνεία των χιλίων ετών αυτής της περικοπής, επισημαίνει με κάποια αγανάκτηση πως αν τα περισσότερα, απ’ όσα γράφει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη, τα είπε « ἐν παραβολῇ καὶ αἰνίγματι », τότε και τα χίλια έτη τα ανέφερε συμβολικά. Και, απευθυνόμενος προς τους οπαδούς του χιλιασμού, γράφει:
« Αλλά εσύ απαιτείς από μένα την αναφορά των χιλίων ετών; Και εγώ θα απαιτήσω από σένα τη λυχνία, τη λευκή ψήφο, τη χλιαρή πόση και τον εμετό που ανέφερε συμβολικά απευθυνόμενος στις επτά εκκλησίες. Αν μου ζητάς εξηγήσεις για την πρώτη ανάσταση των χιλίων ετών και εγώ θα σου ζητήσω εξηγήσεις για τον ωχριούντα ίππο… ». Και συνεχίζει: « Δὸς μοὶ τὰς ἑπτὰ φιάλας καὶ λάβε τὰ χίλια ἔτη. Ἀπόδειξον γυναίκα εἶναι πόλιν, καγὼ σοὶ περὶ τῶν χιλίων ἐτῶν παρέξομαι ἀπόδειξιν… Μὴ πόλις γεννᾶ; Μὴ γεννήσασα γίνεται Ἰερουσαλήμ; Μὴ θηρίον ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας; ».
Ένα άλλο πρόβλημα, που επισημαίνει ο Άγιος Εφραίμ, είναι πως, αν δεχθούμε αυτή τη θεωρία, δημιουργείται πρόβλημα και σε διάφορα άλλα θέματα από διδασκαλίες που σχετίζονται μ’ αυτήν. Σύμφωνα με τις χιλιαστικές αντιλήψεις, υπάρχουν δύο θάνατοι, δύο αναστάσεις και δύο ημέρες κρίσης. Άλλοι Χριστιανοί θα είναι στον ουρανό, άλλοι στον Παράδεισο και άλλοι στην Ιερουσαλήμ. Δημιουργείται ένα, πραγματικά, ευφάνταστο σενάριο.
Η σωστή ερμηνεία της περικοπής είναι η εξής: Το δέσιμο του Σατανά είναι η μείωση της δύναμης του Σατανά με την πρώτη Παρουσία του Κυρίου. Το λύσιμο είναι η έλευση του Αντιχρίστου. Ο Αρέθας Καισαρείας γράφει χαρακτηριστικά: « Ὅτι μὲν οὖν οὐδὲν τούτων ἡ Ἐκκλησία δέδεκται, περιττόν ἐστὶ καὶ λέγειν. Ἡμεῖς τοίνυν ἀκούοντες τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς Σαδδουκαίους λέγοντος, ὅτι ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ, οὕτως οἱ δίκαιοι ἔσονται, καὶ τοῦ Ἀποστόλου φήσαντος, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι βρῶσις καὶ πόσις, τὸν τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος χρόνον τὴν χιλιετίαν ἐξελάβομεν »

Απρ 22

ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας έκρινε σήμερα ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι «εξτρεμιστική οργάνωση», μετά την προσφυγή που είχε καταθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας, ζητώντας να κλείσουν τα κεντρικά γραφεία τους στην Αγία Πετρούπολη.

Πολλά από τα βιβλία και τα έντυπα που εκδίδονται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Ρωσία έχουν μπει στη λίστα των «απαγορευμένων εξτρεμιστικών εντύπων».

Οι ρωσικές εισαγγελικές αρχές υποστήριζαν ότι πρόκειται για μια οργάνωση που καταστρέφει οικογένειες, υποδαυλίζει το μίσος και απειλεί ζωές, μια περιγραφή που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ψευδή.

Το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε επίσης την κατάσχεση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι απάντησαν ότι θα ασκήσουν έφεση στην απόφαση.

Ο Γιάροσλαβ Σιβούλσκι, ένας εκπρόσωπος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ρωσία, δήλωσε «σοκαρισμένος» από την απόφαση του δικαστηρίου και επιβεβαίωσε ότι πρόκειται να ασκηθεί έφεση.

Απρ 21

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας. Είναι αρχαίος άγιος. Των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού. Το όνομά Του βρίσκεται στα στόματα όλων των χριστιανών. Πολλοί χριστιανοί ανά τον κόσμο φέρνουν το άγιο όνομά του και ως δικό τους όνομα. Συχνά και κάποιοι αλλόθρησκοι τον επικαλούνται, κυρίως μουσουλμάνοι, για να του ζητήσουν κάποιο θαύμα, κάποια επέμβαση. Είναι ακόμη και προστάτης του στρατού μας, διότι ήταν στρατιωτικός άγιος, κόμης και χιλίαρχος του ρωμαϊκού στρατού.
Εορτάζεται στις 23 του Απρίλη. Εάν όμως το Πάσχα πέφτει μετά τις 23 Απρίλη, τότε εορτάζεται την επόμενη μέρα του Πάσχα (Δευτέρα της Διακαινησίμου).
Ο λαοφιλής Άγιος Γεώργιος ο μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος γεννήθηκε περίπου το 275 μ.Χ. στην Καππαδοκία, από γονείς χριστιανούς.
Όταν ο Άγιος Γεώργιος έγινε 18 χρονών, στρατεύθηκε στο ρωμαϊκό στρατό και γρήγορα προήχθη σε ανώτερα αξιώματα και ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον εκτιμούσε πολύ.
Ο Διοκλητιανός δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου στράφηκε εναντίον της Χριστιανικής Θρησκείας για να ανορθώσει την ειδωλολατρία και το 303 μ.χ. άρχισε το διωγμό.
Ο γενναίος Γεώργιος τότε διεκήρυξε και είπε: «Γιατί, βασιλιά και άρχοντες, θέλετε να χυθεί αίμα δίκαιο και άγιο και να εξαναγκάσετε τους Χριστιανούς να προσκυνούν και να λατρεύουν τα είδωλα»; Από κείνη τη στιγμή άρχισαν τα μαρτύρια…
Οργισμένος ο Διοκλητιανός διέταξε αρχικά να τον κλείσουν στην φυλακή κα να του περισφίξουν τα πόδια στο ξύλο και αφού τον ξαπλώσουν ανάσκελα, να βάλουν πάνω στο στήθος του μεγάλη και βαριά πέτρα.
Στη συνέχεια διέταξε τους δήμιους να δέσουν τον Άγιο σε ένα μεγάλο τροχό για να κομματιαστεί το σώμα του.
Επί πλέον να γεμίσουν αμέσως ένα λάκκο με ασβέστη και νερό και αφού ρίξουν μέσα τον Γεώργιο, να τον αφήσουν μέσα τρεις μέρες και τρεις νύχτες έτσι που να διαλυθούν και τα κόκκαλά του.
Ακόμη να του φορέσουν πυρακτωμένα παπούτσια με σιδερένια καρφιά και τον εξαναγκάσουν να περπατά. Ο Άγιος προσευχόταν και περπατούσε χωρίς να πάθει τίποτα.
Πάλι διέταξε να τον φυλακίσουν και αφού τον δείρανε τόσο πολύ οι δήμιοι με μαστίγια και καταπλήγωσαν ολόκληρο το σώμα του Αγίου, τον παρουσίασαν στον Διοκλητιανό, που έμεινε έκπληκτος βλέποντας τον Γεώργιο να λάμπει σαν Άγγελος.
Ο βασιλιάς διέταξε τέλος να του δώσουν να πιει δηλητήριο. Ο Άγιος χωρίς δισταγμό ήπιε το δηλητήριο αφού προηγουμένως προσευχήθηκε και δεν έπαθε απολύτως τίποτα!
Με μεγάλη τους έκπληξη όμως οι εχθροί της πίστεως πάντοτε έβρισκαν τον Γεώργιο όρθιο, υγιή, λαμπρόν και προσευχόμενο.
Αυτό προκαλούσε θαυμασμό και ενθουσιασμό στο λαό, που φώναζε: «Ο Θεός του Γεωργίου είναι μεγάλος».
Πίστεψαν και μαρτύρησαν εξαιτίας των θαυμάτων του αγίου, οι αξιωματικοί Πρωτολέοντας και Ανατόλιος, η βασίλισσα Αλεξάνδρα και ο μάγος Αθανάσιος.
Ο Άγιος Γεώργιος κλείστηκε στην φυλακή και την νύκτα είδε στ’ όνειρο του τον Χριστό, που του ανάγγειλε ότι θα πάρει το στεφάνι του μαρτυρίου και θα αξιωθεί της αιωνίου ζωής.
Το πρωί ο Διοκλητιανός, του πρότεινε να πάνε στον ναό του Απόλλωνα για να θυσιάσει στο είδωλο του. Όταν μπήκε ο Άγιος στον ναό, σήκωσε το χέρι και αφού έκανε το σημείο του σταυρού διέταξε το είδωλο να πέσει. Αμέσως τούτο έπεσε και έγινε κομμάτια.
Ο ιερέας των ειδώλων και ο λαός τόσο πολύ θύμωσαν, που φώναζαν στον βασιλέα να θανατώσει τον Γεώργιο. Ο Διοκλητιανός τότε έβγαλε διαταγή και του έκοψε το κεφάλι.
Κατά την Εκκλησία μας, ο ένδοξος αυτός μεγαλομάρτυρας υπήρξε Ομολογητής, πολύαθλος, θαυματουργός. Σταθερός και αμετακίνητος στην πίστη. Είναι ο μαργαρίτης ο πολύτιμος, ο αριστεύς ο θείος, ο λέων ο ένδοξος, ο αστήρ ο πολύφωτος, του Χριστού οπλίτης, της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος.

Απρ 17

ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ !!!

Αλήθεια, τι λαός είμαστε;
Κάνει εντύπωση πως όλες τις μεγάλες γιορτές τις μετατρέπουμε σε διασκέδαση, σε μπαράκια και κλαμπάκια…
Όλη τη Μ. Εβδομάδα γεμάτες οι καφετέριες.
Ορθοστασία στα Ορθάδικα!!!
Ορθοστασία, μέχρι έξω το πεζοδρόμιο και το δρόμο…
Πιο πολλή κι από τους ιερούς Ναούς, μερικοί από τους οποίους, κυρίως στην περιφέρεια, «έχασκαν ως γεροντική οδοντοστοιχία».
Και η μουσική στη διαπασών!
Γιατί τόσος μαζοχισμός;
Μερικοί μάλιστα όντας όρθιοι γυρίζουν και κοιτάζουν έξω στο δρόμο αμήχανα τους διερχομένους!!!
Τι νιώθει όλος ο κόσμος αυτός;
Αλήθεια, γιατί μαζεύτηκαν όλοι στις πόλεις;
Φοβερό αυτό το πάθος της αστυφιλίας!
Πιο παλιά για άλλους λόγους… Σήμερα για άλλους…
Μπορεί οι συνεχείς επικαλύψεις και συγχωνεύσεις Δήμων και Κοινοτήτων να δικαιολογούν κάποια τέτοια φαινόμενα.
Ακόμη και στις κωμοπόλεις πλέον δεν βρίσκουν οι άνθρωποι αυτά που θέλουν για τους ίδιους ή τα παιδιά τους.
Ναι, αλλά αυτά δεν επιβάλλουν στον άλλο να αφήσει το σπίτι του και με το πρόσχημα μιας ψευτοδουλειάς να ρθεί να ζήσει μια υποβαθμισμένη ζωή στην πόλη ενώ τον χωρίζουν περίπου 30 χιλιόμετρα από υπηρεσίες και καταστήματα.
Λίγα χιλιόμετρα να μένει κάποιος μακριά από την πρωτεύουσα του Νομού, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να ζήσει στο κέντρο. Να έχει τα πάντα στα πόδια του.
Και στην πόλη να ζει, θέλει να νοικιάσει για να αυτονομηθεί.
Ας το κάνει. Δικαίωμά του.
Αλλά γιατί το κάνει;
Κυρίως για να κάνει τη ζωή του.
Ναι, αλλά να μη ζητάει…
Γιατί εξακολουθεί και ζητεί λεφτά από τους δόλιους τους γονείς…
Και λεφτά και φαγητά και πλυσίματα και σιδερώματα…
Κι αν δεν επιτύχει το πείραμα, ξαναγυρίζει στη φωλιά..
Τι είναι αυτό;
Ματαιότητα. Αποτέλεσμα της κρίσεως και της νοοτροπίας.
Περισσότερο της νοοτροπίας.
Θα μπορούσαμε να ήμασταν άρχοντες στην περιφέρεια.
Τώρα γινόμαστε δούλοι και μάζα στο κέντρο.
Τόση γλύκα και έλξη έχει το κέντρο.
Το κέντρο της κοσμικής ζωής κυρίως.
Περί αυτού πρόκειται.
Θέλουμε να κάνουμε «το κομμάτι μας».
Αλλά με «ξένα κόλλυβα».
Ναι, αλλά όλο αυτό έχει κόστος: παρατείνει την εκκρεμότητα της ζωής στο άπειρο και ναρκοθετεί την προοπτική για μια πετυχημένη αποκατάσταση με υποκατάστατα.
Το φοβερό είναι ότι εγκαταλείψαμε τη γη μας και ζητάμε όλοι καθαρές δουλειές. Αφήσαμε τη πρωτογενή οικονομία και βαλθήκαμε όλοι να ζήσουμε σε μορφές εξαρτημένης εργασίας ισχυριζόμενοι δήθεν ότι δουλεύουμε και πληρωνόμαστε.
Ενοίκιο, ΔΕΗ, Νερό, Τηλέφωνο, Κοινόχρηστα..
Από πού βγαίνουν αυτά;
Αν δεν υπήρχαν οι συντάξεις…
Αρα αυτοαπατόμαστε!
Κι από την άλλη δεν αρνούμαστε με τίποτε τα έξοδα για το κινητό, την έξοδο και τον καφέ, τα καύσιμα και τα άλλα του αυτοκινήτου.
Αυτό το φαινόμενο θυμίζει το μαρτύριο του Σισύφου και του Ταντάλου. Ποτέ δεν γυρίζουμε την πέτρα στην άλλη πλευρά του λόφου κι όλο μας παίρνει από κάτω και ποτέ δεν φτάνουμε στην πηγή να πιούμε νερό, απλά ως άλλοι Νάρκισσοι θαυμάζουμε την ομορφιά μας.
Είναι αλήθεια, ότι η συσσώρευση πλούτου και η συγχώνευση υπηρεσιών δρά δαιμονικά κατά του ανθρωπίνου προσώπου.
Επί πλέον η έλλειψη παιδείας και ρεαλισμού σκοτώνουν την αξιοπρέπεια.
Κάποιος πρέπει να κάνει πραγματική αποκέντρωση και αληθινή ενημέρωση των ανθρώπων, διότι η εξάρτηση από δήθεν απασχολήσεις δεν προάγει την ποιότητα ζωής και βλάπτει σοβαρά την πνευματική υγεία.

Απρ 16

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2017

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ και ΠΑΝΤΟΤΕ

Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει Ανάσταση του Χριστού;
Α] Σημαίνει ολική επαναφορά του σώματός μας.
Και μάλιστα σε βελτιωμένη έκδοση.
Σε κατάσταση αφθαρσίας.
Δόξης ή ατιμίας, ανάλογα με τις πράξεις μας, αλλά με την προοπτική της αιώνιας ζωής.
Επανέρχεται στη ζωή «υπό το πρίσμα της αιωνιότητος»!
Η Ανάσταση αφορά στο σώμα.
Η ψυχή ποτέ δεν πεθαίνει.
Με την Ανάσταση πέφτει και το τελευταίο οχυρό: ο θάνατος!
Δηλαδή, τώρα το σώμα μας κατεβαίνει στο χώμα του τάφου.
Αύριο, στη Β΄ Παρουσία του Κυρίου ανασταίνεται, ξυπνά, σηκώνεται, εγείρεται, ζωντανεύει, ενώνεται με την ψυχή του και υπό νέες συνθήκες ζεί και συναντά τον Δημιουργό του.
Ζεί «εις αιώνας αιώνων»!
Άρα, «προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών», σημαίνει «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών σωμάτων».

Β] Επίσης Ανάσταση σημαίνει ανατροπή όλου του βρώμικου σκηνικού και του καθεστώτος του θανάτου που έστησε ο διάβολος με την εισήγηση της αμαρτίας.
Ο «αντίδικος ημών διάβολος, ο πατήρ του ψεύδους, ο ψεύστης, ο πλάνος και ανθρωποκτόνος» πέτυχε προσωρινά να μας κλείσει στον Άδη.
Εφεύρε την αμαρτία, ως αποστασία και ανταρσία προς τον Θεό, έπεσε ο ίδιος «εκ της άνω φωτοφορίας», εισηγήθηκε την αμαρτία στον ευόλισθο άνθρωπο και έσπειρε τον θάνατο στο γένος των ανθρώπων.
Είναι όντως «ανθρωποκτόνος».
Ανέκαθεν, μετά την πτώση του.
Οδηγεί στην αμαρτία, στην απελπισία, στον φόνο, στην αυτοκτονία, στο θάνατο.
Η Ανάσταση του Χριστού λοιπόν νίκησε το ανίκητο.
Έκανε τα αδύνατα δυνατά.
Στον Αναμάρτητο Κύριο ο πονηρός δεν βρήκε κανένα πάτημα ώστε να αποκτήσει δικαίωμα πάνω του.
Ο Χριστός με «θεόσοφο δελέασμα» το ανθρώπινο σώμα Του, εκούσια δέχθηκε το θάνατο, κατέβηκε στον Άδη και διέλυσε τα πάντα στο βασίλειο του σκότους.
Νόμισε ο πονηρός ότι «έλαβε σώμα, αλλά Θεώ περιέτυχε».
«Έλαβε αυτό που έβλεπε, την ανθρώπινη φύση του Χριστού, και έπεσε από αυτό που δεν έβλεπε, τη θεία φύση του Χριστού».
Μάλιστα η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη ελευθέρωσε και τους «απ΄ αιώνος δεσμίους», αφού προηγουμένως κήρυξε στα «εν φυλακή πνεύματα».

Γ] Συνεπώς η Ανάσταση του Χριστού αποδεικνύει ότι μόνος Αληθινός Θεός είναι αυτός που νίκησε τον θάνατο.
Αυτός που νίκησε αυτεξούσια τον θάνατο είναι μόνο ο Χριστός.
Όλοι οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, ημίθεοι και ψευδοθεοί, προφήτες και αυτοκράτορες, δυνάστες των λαών, αλλά και ευεργέτες εθνών, είναι θαμένοι κάτω από τη γη.
Ένας μόνο νίκησε το κακό που λέγεται θάνατος.
Ένας μόνο βρίσκεται και με το Σώμα Του, το ένδοξο και άφθαρτο, στον ουρανό, στα δεξιά του θρόνου της μεγαλοσύνης, ο Ιησούς Χριστός.
Ο Εσταυρωμένος, γεμάτος από τα ονείδη και τα εμπτύσματα των παραπορευομένων, τα κολαφίσματα και τα ραπίσματα των στρατιωτών, ο γυμνός και ματωμένος Χριστός, λάμπει στον αιώνα τον άπαντα στη Βασιλεία Του.
Όλα τα άλλα ανθρώπινα παράσημα και διάσημα, στέματα και στολές βασιλικές, πανοπλίες και άρματα, σκουριάζουν στα αζήτητα και στις χωματερές της ιστορίας.
Ακόμη και ο μακροβιότερος ηγέτης λαού πάνω στη γη είναι ένα μικρό μυρμηγκάκι μπροστά στον Κύριο της Δόξης.
Ο Χριστός “βασιλεύει εις τους αιώνας και η Βασιλεία Του είναι βασιλεία πάντων των αιώνων και η δεσποτεία εκτείνεται εις πάσαν γενεάν και γενεάν”.

Δ] Εφόσον όμως ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη και κήρυξε στα φυλακισμένα πνεύματα, αυτό σημαίνει ότι και μείς μπορούμε να κηρύξουμε την Ανάσταση του Χριστού και το λόγο Του σε κάθε φυλακισμένο.
Το είπε ο Χριστός στους μαθητές Του:
“Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης… Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει…”
Μπορούμε τώρα να μιλήσουμε σε κάθε άνθρωπο.
Να διδάξουμε και να νουθετήσουμε πάντα άνθρωπο.
Κάθε άνθρωπος είναι υποψήφιος μαθητής του Χριστού, του Ευαγγελίου, της Εκκλησίας, της Ορθοδοξίας.
Αυτά έχει ανάγκη ο κάθε άνθρωπος.
Αυτά θεραπεύουν και ελευθερώνουν τον κάθε άνθρωπο.
Αυτά περιμένει και ο σοφός και ο ανόητος και ο πολιτισμένος και ο βάρβαρος και ο Έλληνας και ο Σκύθης και ο άνδρας και η γυναίκα, ο λευκός και ο μαύρος, ο τραπεζίτης και ο άστεγος…
Οι φυλακισμένοι όλης της γης περιμένουν.
Οι φυλακιμένοι στα μνήματα των παθών, της επιθυμίας, των αμαρτιών, της μαγείας, της πορνείας, της μαφίας, των ναρκωτικών, της ειδωλολατρείας…
Οι φυλακισμένοι στις φυλακές των ανθρώπων, αλλά και στις φυλακές των θρησκειών, των κομμάτων, των καθεστώτων…
Η καμπάνα της Ανάστασης είναι το Προσκλητήριο της Ελευθερίας και η Κλήση του Θεού για την ανάσταση κάθε κολασμένου.
Γι αυτό η καμπάνα των Χριστουγέννων και πιο πολύ της Αναστάσεως πρέπει να χτυπάνε παντού και πάντοτε.
Ε] Ανάσταση σημαίνει ότι: ακόμη και στον Άδη να βρίσκεσαι, ακόμη κι από κεί μπορείς να βγείς.
Τι είπε ο Ίδιος ο Χριστός στον άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη (ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ: +1938);
“Κράτα την ψυχή σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι”!
Ακόμη κι αν το βάρος της ζωής λυγίζει τους ώμους σου…
Και η κατακραυγή του κόσμου σε συντρίβει…
Και η ανίατη αρρώστεια σε διαλύει…
Και η δικαστική απόφαση σου στερεί κάθε δικαίωμα τιμής, ελευθερίας και αξιοπρεπείας…
Και η ανέχεια σε εξουθενώνει…
Και τα παιδιά σου σε ποτίζουν φαρμάκια…
Και τα οράματά σου έχουν χαθεί χωρίς επιστροφή…
Κι αν όλα αυτά και άλλα πολλά σου συμβαίνουν και μας συμβαίνουν και πάλι η απάντηση για όλα είναι “Χριστός Ανέστη αληθώς”!!!
Όλα αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό της θείας αγάπης και σπινθήρας στο πέλαγος της θείας Δυνάμεως και φτερό στον Άνεμο της Αναστάσεως που σαρώνει όλα τα εμπόδια της ζωής.
Γι αυτό και το βράδυ της Αναστάσεως λέμε 99 φορές το “Χριστός Ανέστη”!, για να πούμε το τελευταίο 100ό στη δική μας Νεκρανάσταση “εν τη ημέρα τη μεγάλη της Παρουσίας του Κυρίου”. ΑΜΗΝ και ΠΟΤΕ !!!

Απρ 16

Η Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ

Είναι δύσκολο για μια Ορθόδοξη ψυχή όσο άγια και αν είναι, να είναι χαρούμενη Μεγάλη Εβδομάδα.
Μεγάλη εβδομάδα γελάει ο πονηρός και χαίρεται με τον πόνο και την νίκη του φθόνου !
Τι φοβερός ο φθόνος- ένα γράμμα τον χωρίζει απο τον φόνο.. Ο Φθόνος η ζήλια , η διχόνοια η τρομερή.. Δέν είναι απλό πράγμα η ζήλεια…
Δέστε που μπορεί να οδηγήσει:
 Να σταυρώσεις τον αφέντη Σου!
 Να σταυρώσεις Τον Πατέρα Σου! Αυτόν που σε έφτιαξε!
 Να γίνεις ένας Φαρισαίος που αντί να ικετεύεις να γιατρέψει και το δικό σου παιδί ο Μέγας Θεάνθρωπος Χριστός , η να αναστήσει και τον δικό σου αδερφό , να σκοτώνεις Τον Γιατρό Των Γιατρών, επειδή δεν θέλεις να βλέπεις πόσο τιποτένιος είσαι!
Υπερηφάνεια η μάνα της ζήλειας !
 -Εγώ είμαι καλύτερος απο αυτόν …
Η Αρχή της πτώσης..
 -Θα βάλω τον θρόνο μου πάνω απο Του Πλάστη Μου είπε ο εωσφόρος..
 – Πολύς ο Λαός που Τον ακολουθεί σκεφτόντουσαν με φθόνο οι Γραμματείς..
 -Εμείς θέλουμε πόλεμο και όχι να σώσουμε Τις ψυχές μας σκεφτόντουσαν οι ζηλωτές..
 -Θα τον προδώσω και θα γίνω πλούσιος σκεφτόταν ο Ιούδας. Τόσο καιρό Τον κλέβω και χαμπάρι δεν πήρε – κάτσε να Του δώσω και ένα φιλί … πρίν Τον δώσω! «Μισῶν ἐφίλει, φιλῶν ἐπώλει»!
Άς δούμε λοιπόν πρίν είναι αργά ποιοί πούλησαν Τον Χριστό μας..
ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ!

– Εμείς που ψέλνουμε με καλή φωνή που Του ανήκει και νομίζουμε πως εμείς την κατέχουμε είναι δική μας!
– Εμείς που καπνίζουμε και δεν έχουμε πάθει ακόμα καρκίνο γιατί τάχα είμαστε γερά σκαριά και οργανισμοί αντί να κλαίμε γονατιστοί ζητώντας Το Μέγα Του Έλεος!
-Εμείς που καταπατούμε με θράσος ακόμα και τους αυταπόδεικτους φυσικούς νόμους και πουλάμε το Έθνος μας για μια τάχα άσπρη ημέρα σε άθεους ανύπαντρους, πόρνους και ψευτοπαντρεμένους με δαιμονικούς πολιτικούς γάμους.
– Για μια δαιμονική ημέρα που ξημερώνει αφήσαμε να ψηφιστούν νόμοι που ατιμάζουν την Σταύρωση του Χριστού θεοποιόντας τα καμένα Σόδομα και Γόμορα!
– ‘Ο,τι μας απαγόρεψε ο Χριστός για να μην χαθούμε , το ψηφίζουμε το πράττουμε και το ζούμε!
Η πόρνη μετανόησε , η πόρνη ταπεινώθηκε και δεν ξαναμάρτησε και ας είχε στιγματιστεί δημοσίως..
Εμείς είμαστε τάχα αξιοπρεπείς, μα στρώνουμε με την σαπίλα της υπερηφάνειας μας τον δρόμο προς την κόλαση ΜΑΣ.
Εμείς σαν τον κακό ληστή συνεχίζουμε – ενώ το βλέπουμε ότι χανόμαστε – να κοροϊδεύουμε ΠΟΙΟΝ? Τον μόνον που θέλει ακόμα και αν Τον φτύσαμε, Τον βρίσαμε , Τον Μαστιγώσαμε , Τον Σταυρώσαμε , .. Τον σκοτώσαμε .. ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!
ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ. ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΝΑ “ΗΜΑΡΤΟΝ, ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΜΑΡΤΗΣΑ, ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ”!
-Είμαι πεσμένος στον λάκο της υπερηφάνειας και δεν μπορώ να σηκωθώ!
-Σώσε με Θεέ Μου! Δεν ξαναθέλω Βαραβά μόνο Εσένα Χριστέ Μου Ζητώ!
-Δώσε μου Δύναμη να κλάψω που Σε βλέπω και καταλαβαίνω επιτέλους πόσο με αγαπάς !
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΣ, ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ!

Απρ 12

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

RUSSIA
Moscow 117152
Sevastopolsky pr
1-1o – 7
Greek School

Αγαπητά μας αδέλφια!
Με την ευκαιρία της Εθνικής Γιορτής της Ελλάδας της 25ης Μαρτίου σας ευχόμαστε ολόψυχα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας Αλεξάντρ Πούσκιν υμνούσε τον Αγώνα των Ελλήνων και σαν να απαντούσε στα λόγια του Σολωμού έγραψε το 1823
« Ελευθερία, σε σένα εμπρός
Σβήνει κάθε άλλη αξία!
Η μέρα της Λευτεριάς ήρθε! Θαυμάσια επιτέλεσαν οι Έλληνες την ιστορική τους Αποστολή! Πανυγηρίζουμε μαζί Σας σήμερα!
Σας ευχόμαστε καλλη υγεία, καλή δύναμη και όπως πάντα θάρος!
Με αγάπη –Κατερίνα και οι μαθητές του Σχολείου Ελληνικής Γλῶσσας Ελληνικῆς Κοινότητας Μόσχας.

Απρ 01

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΦΤΑΝΕΙ…

Λέγουν οι άγιοι Πατέρες ότι «και μόνο η θέα των αγίων βιβλίων και εικόνων κάνει ευλαβέστερη την ψυχή», πολύ δε περισσότερο όταν τιμητικά προσκυνάμε τις άγιες εικόνες και μελετάμε τα ιερά βιβλία της Πίστεώς μας.
Επίσης λέγουν οι άγιοι Πατέρες ότι «και μόνο η ύπαρξη του ιερού Ευαγγελίου σε ένα σπίτι που πιστεύει και φοβάται τον Θεό, διώχνει το πονηρό πνεύμα».
Μάλιστα κάνουν μια παρομοίωση με ένα κοσμικό παράδειγμα. Λέγουν: « Όπως όταν μπεί κάποιος σε ένα αρωματοπωλείο, έστω κι αν δεν αγοράσει αρώματα, φεύγοντας, τον συνοδεύει η ευωδία των αρωμάτων, έτσι ακριβώς συμβαίνει με την Εκκλησία και τους Αγ. Τόπους της παρουσίας του Θεού. Και τίποτε να μη πάρει κάποιος μαζί του φεύγοντας, τον συνοδεύουν όμως η αίσθηση του Θεού και η ευλογία της παρουσίας Του και των Αγίων Του στην καρδιά του».
Αξίζει λοιπόν έστω και μια επίσκεψη στο ναό του Θεού και στους χώρους του Θεού. Για παράδειγμα, σε ένα ορθόδοξο Χριστιανικό βιβλιοπωλείο. Τόσα ορθόδοξα Χριστιανικά Βιβλία υπάρχουν εκεί, τόσες άγιες Εικόνες και Σταυροί του Κυρίου, η Αγ. Γραφή, η Βίβλος για παιδιά, είδη ευλαβείας, καντήλια, λιβάνια, θυμιάματα, λαμπάδες, λατρευτικά και αγιολογικά εγκόλπια, προσευχητάρια και βιβλία για τη Μ. Εβδομάδα, βίοι Αγίων, Διηγήματα και Πατερικά Κείμενα, Ακολουθίες, Συναξάρια και Μηναία… Μουσικά Βιβλία, Εικονίτσες για τα παιδιά, Σημαίες Ελληνικές και Βυζαντινές… Παιδικά και Οικογενειακά Βιβλία.
Φτάνει μόνο και μια επίσκεψη στο Βιβλιοπωλείο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας στην Πλατ. Διάκου, για να χορτάσει το βλέμμα του και το όμμα της ψυχής του με Χριστό και Ελλάδα, Πίστη και Παράδοση, να νιώσει διαφορετικά…
Η Ψυχή μας συχνά «χάνει ύψος», πέφτει ψυχολογικά… Θέλει ένα σκούντημα, ένα ξυπνητήρι. Μια αφύπνιση. Ένα σπρώξιμο για να πάρει μπροστά. Να ξεκινήσει και πάλι τον αγώνα. Χρειάζεται να δει, να νιώσει, να μιλήσει, να διαβάσει, να επικοινωνήσει. Να ξεαγχωθεί και να ηρεμήσει. Να ξελαμπικάρει. Ένα πολυδιάστατο Ορθόδοξο Χριστιανικό Βιβλιοπωλείο είναι μια καλή περίπτωση, μια καλή αρχή. Ας το δοκιμάσουμε…
Και μια επίσκεψη μόνο φτάνει! Τα άλλα θα τα κάνει ο Θεός!!!

Απρ 01

ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΡΩΪΣΜΟ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα νιάτα είναι η άνοιξη της ζωής.
Είναι η ελπίδα του κόσμου.
Είναι η λεπτή αύρα της κοινωνίας.
Είναι το μέλλον της Εκκλησίας και της Πατρίδας.
Είναι το αύριο κάθε οικογένειας.
Είναι η προσδοκία μιας αλλαγής….
Τις επαναστάσεις τις κάνουν οι νέοι.
Είναι αλήθεια ότι όλοι προσπαθούν να κατακτήσουν τους νέους. Μαζί με τους νέους έρχονται από κοντά και οι άλλοι…Οι άλλες ηλικίες.
Με ψεύτικες υποσχέσεις, με σάπιες ιδεολογίες, με απατηλά ταξίματα και φοβερές απειλές, με δελεάσματα και φόβητρα, στόχος κομμάτων, αποκομμάτων, πολυεθνικών και ιδεολογιών, οργανώσεων, ποιητών και συγγραφέων, γίνεται η νεότητα…
Οι νέοι έχουν την τάση να αφοσιώνονται. Ηρωοποιούν τους ηγέτες τους, ταυτίζονται, ενθουσιάζονται και τελικά θυσιάζονται για ιδανικά και αξίες…, όταν βλέπουν ότι κάπου αυτά ενσαρκώνονται και υλοποιούνται.
Έτσι λοιπόν η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, η δικαιοσύνη, η αυθεντικότητα και η γνησιότητα, η ακρίβεια και η δίκαιη τιμωρία, η θρησκεία και η πατρίδα, πόσες φορές δεν ξεδίψασαν με τα νεανικά αίματα στο πεδίο της μάχης ή των κοινωνικών αγώνων, στα εκτελεστικά αποσπάσματα και τις υγρές φυλακές!
Ενίοτε μπαίνει το προσωπικό στοιχείο και πάντοτε σχεδόν το ομαδικό στις νεανικές πράξεις και ενέργειες, το οποίο συχνά δίνει τη θέση του στην νοοτροπία και ψυχολογία της μάζης. Και σ΄ αυτό το σημείο πλέον επέρχεται η ζόφωση και η πόλωση, ο φανατισμός και η χειραγώγηση, η τύφλωση και η ακρότητα, η βία και το έγκλημα,
Πολύ συχνά και η απογοήτευση!
Τα ανθρώπινα πρόσωπα και τα έργα των χειρών των ανθρώπων κάποια στιγμή μας απογοητεύουν. Γοητεύουν και απο-γοητεύουν…
Ο μόνος Ήλιος της Δικαιοσύνης που δεν σβήνει ποτέ και η λαμπρότητα Του παραμένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο είναι ο Αιώνιος Νέος, ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος συνεχίζει να ελκύει γύρω Του τις πιο απίθανες νεανικές καρδιές, αφοσιωμένες με όρκους αιώνιας αγάπης και θυσιαστικού φρονήματος σ΄ Αυτόν.
Ο Χριστός σώζει και ανασταίνει ψυχές εκ θανάτου πνευματικού και σωματικού. Οδηγεί σε απάτητες κορυφές προσφοράς και αγιότητας. Εμπνέει μέσα στην απόλυτη απόλαυση της ζωής την ισόβια θυσία και το μαρτύριο για τη σωτηρία της ψυχής. Ανεβάζει στον ουρανό τον άνθρωπο με την προσευχή και κάνει την καρδιά παράδεισο με την εξομολόγηση και τη συγχωρητικότητα.
Κοντά στο Χριστό οι ψαράδες γίνονται απόστολοι, ο διώκτης Παύλος γίνεται κήρυκας, ο νέος Αντώνιος καθίσταται Καθηγητής της Ερήμου, η Μαρία η Αιγυπτία από τη λάσπη φτάνει στο Έβερεστ της αρετής, ο άγιος Βασίλειος από δικηγόρος αποβαίνει Πατέρας της Εκκλησίας και ο άγιος Γρηγόριος από Καθηγητής στην Αθήνα αναδεικνύεται Αρχιεπίσκοπος Κων/εως και Πρόεδρος της Β΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου.
Όλοι οι νέοι βρίσκουν κοντά στο Χριστό την εκπλήρωση των πόθων τους. Οι νέοι όλων των βαθμίδων: παιδομάρτυρες, νεομάρτυρες, έφηβοι όπως ο Ταρσίζιος, οι 199 μαθητές του Αγ. Νίκωνος του Μετανοείτε, οι μαθητές του Αγ. Βαβύλα και η Πάνσοφος Αγία Αικατερίνη. Κυρίως βρίσκουν στο Χριστό ευτυχία, πληρότητα, ποιότητα ζωής, ανάπαυση ψυχής και σωτηρία.
Κι όταν λέμε Χριστός και Κύριος είναι μαζί Του η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία, με την πίστη της, την αλήθεια, και τη χάρη, τη δύναμη να νικήσουμε, και τη θεία λατρεία, την προσευχή της, που μας ενώνουν όλα αυτά με το Θεό και μας βοηθούν να ζούμε υπό το πρίσμα της αιωνιότητας αγαπημένοι με τους γύρω μας και ευεργετικοί, συνδεδεμένοι με τους κεκοιμημένους μας και ειρηνικοί.
Χίλιες δόξες νάχει ο Κύριος, ο Οποίος με τη ζωή, το λόγο Του και το Πάθος Του εγκαινίασε το θαύμα της χριστιανικής ζωής στη γη μας και διά του Αγ. Πνεύματος έκανε το αδύνατο της θεώσεως δυνατό σε κάθε έναν που πιστεύει.
Βέβαια τα αργοκίνητα όργανα του διαβόλου, τα ύπουλα μικρόβια του πονηρού, δεν θέλουν επ΄ ουδενί ο Χριστός και η Εκκλησία να έχουν παιδιά και νέους. Θέλουν να είναι η Μάνα Εκκλησία άτεκνη. Μια γερασμένη υπόθεση «εγγύς του αφανισμού». Προσπαθούν με χίλιες δύο συκοφαντίες και ποικίλες μεθοδεύσεις να εμποδίσουν το μεγάλο ποτάμι του λαού του Θεού να βρεί την κοίτη του και να χυθεί στη μεγάλη θάλασσα της θείας Αγάπης. Μάλιστα φαίνεται ότι πετυχαίνουν σ΄ αυτό το ανίερο έργο οι κακοί και η διεθνής των ασεβών και των αθέων. Αλλά, όπως κάποτε ομολόγησε δαίμονας πιεζόμενος από την πίστη ευσεβούς, «στο τέλος, τις ψυχές τις κερδίζει ο Άλλος», δηλαδή ο Χριστός.
Έτσι είναι. «Η ψυχή είναι ανήσυχη έως ότου αναπαυθεί κοντά στο Χριστό … Ό, τι και να ζητάει ο άνθρωπος, ψωμί, νερό, ύπνο, ήλιο, φως, αέρα… στην ουσία ζητάει μέσα του να βρεί τον Θεό» (J. Papini). Η καρδιά του ανθρώπου δεν αναπαύεται μόνο με μια ισότητα ή δικαιοσύνη ή δημοκρατία ή μια καλύτερη κοινωνία. Διψάει για ουρανό. Το λένε και τα τραγούδια μας: «Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα» και «Τι ζητάω, τι ζητάω, μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω».
Ας το καταλάβουμε όλοι: οι νέοι ανήκουν στο Χριστό. Οι καρδιές δεν γηράζουν ποτέ. Οι καρδιές πάντοτε θα βρίσκονται ακουμπισμένες δίπλα στον Αιώνιο Νέο, τον Αναστημένο Νικητή του θανάτου, τον Ιησού. Όλοι δε όσοι θέλουν να παραμείνουν νέοι, χωρίς την αμαρτία που παλιώνει και φθείρει, ας βρούν το φάρμακο της αιώνιας νιότης και το αντίδοτο του θανάτου στην Εκκλησία.
«Όποιος σπέρνει το λόγο του Θεού στην καρδιά ενός νέου, φυτεύει ένα άνθος για τον Παράδεισο».
Οι καρδιές και τα νιάτα στο Χριστό λοιπόν!!!
«Τα νιάτα είναι πλασμένα για τον ηρωϊσμό και όχι για την αμαρτία» (Paul Claudel)

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Παλαιότερα άρθρα «

» Νεότερα άρθρα