Μαΐ 13

ΑΝΟΙΞΗ – ΜΑΪΟΣ – ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΩΡΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 2017

Ένας από τους Εθνικούς μας ποιητές, ο Κωνσταντίνος Κρυστάλλης, από το Συρράκο της Ηπείρου, ο οποίος μάλιστα πέθανε και νέος, έλεγε χαρακτηριστικά: «Πάρε με αητέ μου στα βουνά, τι θα με φάει ο κάμπος…»
Και είχε απόλυτο δίκαιο, πράγμα το οποίο το διεπίστωσαν και όσοι νέοι σήμερα εξέδραμαν από τη Χριστιανική Εστία και πήγαν για μια Ημι-ημερήσια Εκδρομή στην Χριστιανική Ορθόδοξη Κατασκήνωση στο Ελευθεροχώρι σε υψόμετρο 1000 μέτρων περίπου, μέσα στα έλατα και στην ανθισμένη ανοιξιάτικη φύση.
Ενώ κάτω στη Λαμία «έβραζε ο τόπος» και η θερμοκρασία ξεπέρασε τους 30ο Κελσίου, τα παιδιά και οι συνοδοί Ομαδάρχες τους, αφού προσκύνησαν στον δισυπόστατο Κατασκηνωτικό Ναό των Αγίων: Αθανασίου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Παντελεήμονος του Ιαματικού, γεύτηκαν τα πλούσια εδέσματα που ετοίμασε η Οργανωτική Επιτροπή Νεότητος της Χριστιανικής Εστίας και απόλαυσαν ένα πλούσιο αθλητικό Πρόγραμμα στους καθαρισμένους και περιποιημένους αθλητικούς χώρους του Κατασκηνωτικού Συγκροτήματος.
Μαζί με την υλική τροφή και τη σωματική γυμνασία, προσφέρθηκε, όπως συνηθίζεται, και είναι αναγκαίο να γίνεται, και η πνευματική τροφή. Τα παιδιά άκουσαν μετά προσοχής και ενδιαφέροντος το πρόσφατο συγκλονιστικό θαύμα που έκανε η Παναγία μας στην αξιωματικό γυναίκα που σώθηκε από την πτώση του Στρατιωτικού Ελικοπτέρου στο Σαραντάπορο και πόση δύναμη έχει η Προσευχή της καρδιάς μας στο Χριστό και στην Παναγία που είναι η Μάνα μας.
Γεμάτοι όλοι από χαρά και ευλογημένα αισθήματα, από υλικά και πνευματικά αγαθά, πήραν το δρόμο της επιστροφής, για να συναντήσουν κάτω τη θολή και πνιγηρή ατμόσφαιρα της πόλης, δίνοντας όμως μέσα τους την υπόσχεση, ότι με την πρώτη ευκαιρία – και ειδικά το καλοκαίρι – δε θα λείψουν από την Ευλογημένη Κατασκήνωση στο Ελευθεροχώρι, στην οποία δεσπόζει από πέρυσι το Μεγάλο Σύνθημα – Απόφαση της χρονιάς και της Ζωής μας: «ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ και ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ για ΠΑΝΤΑ».
ΥΓ. Πληροφορίες για τις Φετινές Κατασκηνωτικές Περιόδους στο Ελευθεροχώρι (Ημέρες, Εφόδια, Προϋποθέσεις) καθημερινά στη Χριστ. Εστία 6-8.30 το απόγευμα.

Μαΐ 11

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Σήμερα βρέθηκα σέ μία παρέα καί ἕνα παλικάρι μας διηγήθηκε ἕνα θαῦμα πού θέλω νά τό μοιραστῶ μαζί σας. Εἶναι στρατιωτικός στά ἐλικόπτερα καί γνωστός της… κοπέλας πού σώθηκε ἀπό τή μοιραία πτήση τοῦ ἐλικοπτέρου στό Σαραντάπορο.
Μᾶς διηγήθηκε τά ἑξῆς: Ἡ κοπέλα πίστευε βαθιά καί εἶχε σχέση μέ τή Μονή τῆς Παναγίας τῆς Σερίφου, τήν ὁποία εὐλαβοῦνταν πολύ. Μάλιστα μετά τήν πτήση θά ἔπαιρνε ἄδεια καί θά ἐπισκέπτονταν τό μοναστήρι, ὅπου γνώριζε καλά καί κάποια μοναχή ἐκεῖ.
Ὅταν ἔχασαν τό σῆμα τοῦ ἐλικοπτέρου, κάποιες ὧρες μετά, κάποιος πού γνώριζε ὅτι ἡ κοπέλα εὐλαβοῦνταν τήν Παναγία τῆς Σερίφου καί πρίν τούς βροῦνε, τηλεφώνησε στή Μονή καί ζήτησε ἀπό τίς μοναχές νά προσευχηθοῦν, γιατί εἶχαν ἀνησυχήσει. Ἡ μοναχή τους εἶπε πώς θά σωθεῖ μόνο ἡ κοπέλα καί ὅλοι οἱ ἄλλοι θά σκοτωθοῦν.
Μέχρι ἐκείνη τή στιγμή κανείς δέν ἤξερε τίποτα, τό ἐλικόπτερο ἀγνοοῦνταν. Ἔγιναν ὅλα ὅπως τά εἶπε ἡ μοναχή. Ὅταν ἄρχισε νά πέφτει τό μοιραῖο ἐλικόπτερο ἐμφανίστηκε δίπλα στήν κοπέλα μία γυναίκα μέ κόκκινα ροῦχα. Ἦταν ἡ Παναγία. Τήν ἔπιασε ἀπό τήν καρέκλα ξηλώνοντας ὄχι μόνο τό κάθισμα, ἀλλά καί τό πάτωμα τοῦ ἐλικοπτέρου μέ χειρουργική ἀκρίβεια (1200 πριτσίνια τό συγκρατεῖ, γιά νά τό ξηλώσει ἀνθρωπινό χέρι θέλει μέρες ἐργασίας μέ ἐργαλεῖα, μᾶς εἶπε τό παλικάρι πού ἔχει αὐτήν τήν εἰδικότητα στό στρατό) τό πέρασε ἐκτός τοῦ ὑπόλοιπου ἐλικοπτέρου (πού ἔγινε θρύψαλα) χωρίς νά ἀκουμπήσει πουθενά καί τό κατέβασε 20 μέτρα μακριά πάνω σέ ἕνα πουρνάρι. Μάλιστα τῆς γύρισε πλάτη καί τήν προέτρεψε νά μήν κοιτάει πρός τά συντρίμμια γιά εὐνόητους λόγους, νά μή φοβᾶται, ὅτι ὅλα θά πᾶνε καλά καί ὅτι θά ἔρθουν νά τή βροῦνε. Αὐτός πού ἔρχεται, ἔρχεται γιά σένα, τῆς εἶπε καί ἔφυγε. Ἦταν ὁ ὑπάλληλος τῆς ΔΕΗ πού εἶχε πάει νά ἐλέγξει, γιατί εἶχε κοπεῖ τό ρεῦμα, ὁ ὁποῖος καί τή βρῆκε. Μάλιστα, ἡ κοπέλα ἀνέφερε ὅτι αἰσθανόταν ζεστασιά καί ἀσφάλεια μέ τήν παρουσία τῆς γυναίκας.
Στό νοσοκομεῖο οἱ γιατροί εἶπαν ὅτι θά χρειαστοῦν κάποιοι μῆνες γιά νά γίνει καλά. Ἡ γυναίκα μέ τά κόκκινα ροῦχα ξαναεμφανίστηκε καί τῆς εἶπε νά μήν ἀνησυχεῖ, γιατί θά γίνει γρήγορα καλά, ὅμως θά πρέπει ἡ κοπέλα νά διαδώσει ὅ,τι ἔγινε, γιά νά δυναμώσει ἡ πίστη τοῦ κόσμου. Γιατί ἡ Ἑλλάδα θά περάσει κάποια δυσκολία καί μόνο μέ τήν πίστη θά καταφέρουμε νά τήν ξεπεράσουμε.
Ἡ κοπέλα πῆρε ἐξιτήριο ἀπό τό νοσοκομεῖο καί δέν ἔχει περάσει κάν μήνας. Μάλιστα παρέλειψα νά ἀναφέρω ὅτι τῆς ἔκαναν καί ψυχολογικά τέστ καί εἶναι μία χαρά στό μυαλό της. Δέν ἦταν κάτι τῆς φαντασίας της. Δέν ἐξηγεῖται ἐπιστημονικά ἤ μέ τή λογική. Εἶναι ἁπλά ἕνα μεγάλο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ!!!

Ἡ Παναγιά μας νά μᾶς φυλάει ὅλους καί νά μᾶς χαρίζει δύναμη! Ἀμήν!

Υ.Γ. ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΟΥ ΤΑ ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΔΕΛΦΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ, ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΟΝΑΔΑ. ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΔΩΣΩ (ΒλΤ).
Για την Αντιγραφή
ΑΙΠΟΛΟΣ ΖΗΤΟΥΝΙΟΥ

Μαΐ 08

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ του ΘΕΟΛΟΓΟΥ στο ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ Λαμίας

Με την βοήθεια του Θεού και την Ευλογίαν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος Κ. κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ του Α΄, έλαβε χώραν και εφέτος στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της ιστορικής πόλεως της Λαμίας το Πανηγύρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Ηγαπημένου Μαθητού και Επιστηθίου Φίλου του Χριστού, ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού της Αγάπης, Προστάτου του Ιδρύματος.
Το Ορφανοτροφείο Θηλέων άρχισε να λειτουργεί το 1944 ως επιτακτική ανάγκη των συνθηκών του πολέμου και της Κατοχής και από τότε έχει επιτελέσει και επιτελεί αξιόλογο Φιλανθρωπικό και Κοινωνικό Έργο υπό την σεπτήν ευλογίαν του εκάστοτε Ποιμενάρχου της Τοπικής Εκκλησίας μας και με την καθοδήγηση της Σεβασμίας Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού και του τοπικού Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς», ο οποίος ανήκει στο ευρύτερο σύνολο των Συνεργαζομένων Ορθοδόξων Συλλόγων (Σ.Ο.Σ) της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας.
Μέχρι των ημερών μας έχουν αποφοιτήσει, όλα αυτά τα χρόνια της λειτουργίας του, από το μεγάλο αυτό σπίτι του Χριστού 500 νέες που άνοιξαν ευλογημένες χριστιανικές Οικογένειες.
Την παραμονή της Εορτής, Κυριακή 7/5/2017, στις 7 το απόγευμα, έγινε ο Πανηγυρικός Εσπερινός και ανήμερα της Εορτής Δευτέρα 8/5/2017 ο ΄Ορθρος και η Πανηγυρική θ. Λειτουργία, με τη συμμετοχή πρωί και απόγευμα, ευλαβών Ιερέων, εκλεκτών Ιεροψαλτών, πλήθους ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών, Νέων και Νεανίδων, Στελεχών και Συνεργατών της Χριστιανικής Εστίας, Φίλων και Συμπαραστατών του Ιδρύματος, Μαθητών και Μαθητριών των γειτονικών Σχολείων.
Στον Εσπερινό έγινε η Καθιερωμένη Αρτοκλασία και Θείον Κήρυγμα αναφερόμενο στην Ιερά Μνήμη και Τιμή των Αγίων υπό της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της Αληθούς Εκκλησίας του Χριστού επί της Γής, της Εκκλησίας των Αγίων, και την άλλη μέρα στην Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, παρόντων και συμπροσευχομένων του Πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου της Ι. Μ. Αγάθωνος π. Δαμασκηνού Ζαχαράκη και του Συμβούλου της ιδίας Ιεράς Μονής Ιερομονάχου π. Γερμανού Γιαντζίδη, ο θείος λόγος περιεστράφη στην Προσωπικότητα του Τιμωμένου Αγίου Αποστόλου.
Το εσπέρας δόθηκε μαζί με τον ευλογημένον άρτον της Αρτοκλασίας και ειδικό έντυπο αναφερόμενο στο μεγάλο και φλέγον ζήτημα του ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, το οποίο δυστυχώς δεν τίθεται σε πρώτη προτεραιότητα, ως όφειλε, λόγω της κρισιμότητας των καιρών αλλά και των υποσχέσεων των Αγωνιστών του 1821.
Κεράσματα και ευλογίες δόθηκαν σε όλους και τις δύο ημέρες και με την Ευλογία του «Θεατού των Αρρήτων» της Αποκαλύψεως της Νήσου Πάτμου, ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου ανανεώσαμε τις αποφάσεις μας να Μείνουμε Έλληνες και Ορθόδοξοι μέχρι τέλους. ΓΕΝΟΙΤΟ !

Μαΐ 05

ΛΑΜΠΡΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΩΡΙ

Όπως κάθε χρόνο, τα τελευταία χρόνια, του καιρού επιτρέποντος, τελείται στην Ορεινή Ορθόδοξη Κατασκήνωση του Ελευθεροχωρίου, η Εορτή επί τη ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων του Αγ. Αθανασίου του Μεγάλου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Υπερμάχου της Ορθοδοξίας.
Ο Ναϊσκος τιμάται επί τη ιερά Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού. Αρχικά όμως ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Αθανάσιο, όταν η ευλογημένη Κοινότητα της Κώμης του Ελευθεροχωρίου εδώρησε την παρακείμενη Δασική Έκταση στο Ορφανοτροφείο Θηλέων για τη θερινή διαβίωση των τροφίμων του Ιδρύματος.
Λόγω του υψομέτρου και του κοινοτικού Ελατοδάσους η Εορτή του Αγίου Πατρός κατά τον μήνα Ιανουάριο ήταν πάντοτε τελείως ανέφικτη ένεκα των καιρικών συνθηκών, γι αυτό έγινε και η αλλαγή του Πανηγυριού το Καλοκαίρι, στην ιερά μνήμη του Αγ. Παντελεήμονος, που λειτουργεί και η Κατασκήνωση και ο καιρός είναι καλός. Πλήν όμως ο Άγιος Αθανάσιος εμφανίστηκε πρίν από χρόνια σε ιεροκήρυκα της Περιοχής μας, ευρισκόμενο τώρα στην αγκαλιά του Θεού, και ζήτησε επιμόνως «πίσω το σπίτι του».
Το αποτέλεσμα αυτής της εμφανίσεως του Αγίου Αθανασίου ήταν να γίνει δισυπόστατο το Παρεκκλήσιο στην Κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας , τιμώμενο πλέον και στους δύο Αγίους.
Γιορτάζουμε λοιπόν τον Μάϊο στις 2 του μηνός τον Άγιο Αθανάσιο και στις 27 Ιουλίου τον Άγιο Παντελεήμονα. Μάλιστα κατά μία εκδοχή Συναξαριστών ο Άγιος Αθανάσιος εκοιμήθη όντως στις 2 Μαϊου, τιμάται όμως η μνήμη του στις 18 Ιανουαρίου μαζί με τον άγιο Κύριλλο ως αντανάκλαση και απομίμηση της εκκλησιαστικής από κοινού εορτής των Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου.
Έγινε λοιπόν και φέτος η Εορταστική Πανήγυρις του Αγίου Αθανασίου παρόντων των Διοικητικών Συμβουλίων της Χριστιανικής Εστίας και των δυναμένων Μελών των Συνεργαζομένων Ορθοδόξων Συλλόγων, μέσα στη χαρά και την Ανάσταση του Χριστού μας, την Θεανδρικότητα του Προσώπου του Οποίου σθεναρά υπεστήριξε ο τιμώμενος άγιος κατά του αιρεσιάρχου Αρείου.
Και του χρόνου λοιπόν !!!

Μαΐ 05

ΩΡΑΙΟΤΑΤΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΝΕΩΝ ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

Το Σάββατο 29 Απριλίου 2017, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη Πασχαλινή Εκδρομή του Νεανικού Τομέα Αρρένων της Χριστιανικής Εστίας.
Οι Μαθητές και οι Νέοι πήγαν και προσκύνησαν ευλαβικά στο Μεγάλο Μετέωρο, με την αιώνια Ιστορία του, θρησκευτική και εθνική, επισκέφθηκαν στα Τρίκαλα το εκπληκτικό Μουσείο Μανιταριών, το Ζωολογικό Κήπο και ένα Σύμπλεγμα Αθλητικών Χώρων, όπου απόλαυσαν στιγμές ξεγνοιασιάς και Παιγνιδιού.
Η ευλογία του Θεού, η συναναστροφή της αγνής αγάπης και φιλίας και η έκπληξη από τα αξιοθέατα, άφησαν στις ψυχές των Νέων άριστες Εντυπώσεις.
Οι ομολογίες των εκδρομέων (super, τέλεια, πολύ καλή, να ξαναπάμε…) δεν άφησαν κανένα περιθώριο ή ενδεχόμενο παρερμηνείας ή υπερβολής. Η φετινή Πασχαλινή Εκδρομή άφησε πράγματι στις ψυχές την ευλογία του Θεού, την ωραιότητα της Ελληνικής φύσης, την αναστάσιμη χαρά και την μοναστηριακή φιλοξενεία.
Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά από ώρα και στο εξής Καλή Πρόοδο, Επιτυχία στις Ενδοσχολικές και Πανελλήνιες Εξετάσεις και Καλή Κατασκήνωση.

Μαΐ 05

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΗΘΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ « Ο ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑΣ »
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ
Ὑψηλάντου 143 – ἔναντι Ἀκαδημίας – 351 00 ΛΑΜΙΑ
Τηλ 22310 – 22349, 22477 & Fax 22310 – 22782

Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος, μέσα στὴν Αναστάσιμη Χαρὰ, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ και την σεπτή ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Κ. κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ του Α΄, του Τηνίου , θὰ πανηγυρίσει τὸ Ἱερὸ Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ενδόξου Ευαγγελιστού Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὸ Ὀρφανοτροφεῖο Θηλέων Λαμίας, στὴ μνήμη τῆς Κοιμήσεως τοῦ Ἠγαπημένου Μαθητοῦ τοῦ Κυρίου μας !

Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν ἔχει ως ἑξῆς :

• Τὴν Κυριακὴ 7 Μαΐου 2017 καὶ ὥρα 7 τὸ ἀπόγευμα
θὰ τελεσθῆ

Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς
μὲ ἀρτοκλασία & θεῖον κήρυγμα

• Τὴν Δευτέρα 8 Μαΐου 2017
θὰ τελεσθῆ
Ὄρθρος & Θεία Λειτουργία μετὰ Θείου Κηρύγματος
Ὥρα ἐνάρξεως Ὄρθρου : 7.00 π.μ.
& Θείας Λειτουργίας : 8.30 π.μ.

** Παρακαλοῦνται ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς καὶ φιλέορτοι Χριστιανοί της πόλεως καὶ περιοχῆς Λαμίας νὰ λάβουν μέρος στὶς ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις πρὸς τιμήν τοῦ Ἀποστόλου & Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου , ἰδιαιτέρως προσευχόμενοι νὰ χαρίσει σὲ ὅλους μας , ὁ Ἅγιος Θεὸς τὴν πολλὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, τὴν ἱεραποστολικὴ δράση, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναστάσιμη μαρτυρία τοῦ Ἠγαπημένου Μαθητοῦ !

Εκ του Συλλόγου και του Ιδρύματος

Μαΐ 05

ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΙΡΗΝΗ

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο ταραχές και πολέμους έρχεται ενώπιόν μας η ιερά μνήμη της Αγίας Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης.
Γνωρίζουμε βέβαια από την Αγία Γραφή, ότι «ο Χριστός εστιν η ειρήνη ημών, ο Οποίος διέλυσε την έχθρα του ανθρώπου προς τον ουρανό και τον συμφιλίωσε με τον Θεό και μαζί με αυτό το γεγονός ένωσε τους ανθρώπους μεταξύ τους μέσα στην Εκκλησία διά της Πίστεως και του Βαπτίσματος».
Μαζί ασφαλώς με τον Μεγάλο Ειρηνοποιό που είναι ο Χριστός, έχουμε και τους αγίους μας, όπως την Αγία Ειρήνη, τον άγιο Μηνά, τον Άγ. Αρτέμιο, που μας συνδέουν με τον Χριστό και τους επικαλούμαστε εκ καρδίας ως Προστάτες και Φρουρούς προσώπων οικογενειών, επαγγελμάτων και συνδικάτων.
Τηρουμένων των αναλογιών τιμούμε στη ζωή και την κοινωνία μας και τους ανθρώπους εκείνους που γίνονται από τη φύση της εργασίας τους άγγελοι φύλακες και ειρηνοποιοί στις σχέσεις των ανθρώπων. Ο Χριστός στους Μακαρισμούς λέγει: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται».
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι άνδρες του Στρατεύματος, των Σωμάτων Ασφαλείας και Προστασίας του Πολίτη. Ο απόστολος Παύλος μας λέγει ότι ο ένστολος φορεί με ευθύνη το όπλο του για να επαινεί το αγαθό και να τιμωρεί το κακό ώστε οι πολίτες και μάλιστα οι χριστιανοί να ζούνε «εν ευσεβεία και σεμνότητι».
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε την ειρήνη. Ειρήνη εσωτερική, ενδοοικογενειακή, κοινωνική, πολιτική, διαπροσωπική, διακομματική και διακρατική, παγκόσμια. Αλλά για να επιτευχθεί και να έλθει αυτό το αγαθό της ειρήνης χρειαζόμαστε να είμαστε ο καθένας μας ειρηνικός άνθρωπος πρωτίστως μέσα του και να μη τρώγεται με τον εαυτό του. Μετά πρέπει να καλέσουμε ανάμεσά μας και τον Άρχοντα της Ειρήνης, τον Χριστό. Δεν είναι τυχαίο που μέσα στη θεία Λειτουργία αναφέρουμε 17 φορές τη λέξη ειρήνη. «Την ειρήνη ο Χριστός τη δίνει», με τη μετάνοια και τη θεία Κοινωνία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μεγάλος Άγιος της Ρωσίας Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ (1759 – 1833) έλεγε τον εξής καταπληκτικό και θεόπνευστο λόγο: “Απόκτησε μέσα σου την ειρήνη και χιλιάδες γύρω σου θα βρούν τη σωτηρία”!
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη λοιπόν άθλησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. Στο Χριστιανισμό ελκύσθηκε από κάποια κρυπτοχριστιανή νέα και ένας ιερεύς, ονόματι Τιμόθεος, βάπτισε κρυφά τη νεαρή κόρη και τη μετονόμασε Ειρήνη.
Η Αγία επήγε σε πολλές πόλεις δίνοντας τη μαρτυρία της για τον Χριστό, επιτελώντας πολλά θαύματα, αλλά και πάσχουσα υπέρ Χριστού πολλά μαρτύρια. Τέλος κατέφυγε μαζί με το δάσκαλό της Απελλιανό στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, όπου διέμεινε επιτελώντας «σημεία και τέρατα» και τιμώμενη ως αληθινή ισαπόστολος. Εκεί ανέπτυξε μεγάλη δράση μέχρι την ημέρα της κοιμήσεως αυτής, το 315 μ.Χ.
Μια νύχτα η Ειρήνη είδε το εξής όραμα: μπήκε στον πύργο ένα περιστέρι κρατώντας με το ράμφος του κλαδί ελιάς, το οποίο και άφησε επάνω στο τραπέζι. Επίσης, μπήκε και ένας αετός μεταφέροντας στεφάνι από άνθη, το οποίο τοποθέτησε και αυτός επάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε από άλλο παράθυρο ένας κόρακας, ο οποίος έβαλε επάνω στο τραπέζι ένα φίδι. Το πρωί που ξύπνησε απορούσε και σκεπτόταν τι άραγε να σημαίνουν αυτά που είδε. Τα διηγήθηκε λοιπόν σε έναν άγιο γέροντα και εκείνος τα ερμήνευσε ως προάγγελμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού τέλους αυτής μετά τη βάπτισή της.
Αυτή ακριβώς είναι εν συντομία και η ζωή των φρουρών της ειρήνης και ασφάλειας: ένα περιστέρι με ένα κλαδί ελιάς στο στόμα, σύμβολο της ειρήνης, ένας αετός με ένα στεφάνι δόξας από τις επιτυχίες στην εκστρατεία κατά του εγκλήματος, αλλά κι ένα κοράκι με ένα φίδι, σύμβολο του κινδύνου και των θανάσιμων συμπλοκών με τον υπόκοσμο και “τα βάρβαρα έθνη τα τους πολέμους θέλοντα”.
Ευχόμαστε, δια πρεσβειών της Αγ. Ειρήνης, κάθε επίγειο και επουράνιο καλό σε όλους μας και ειρήνη ψυχής μέχρι τερμάτων αιώνων. ΑΜΗΝ !!!

Απρ 27

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΜΑΡΤΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΟΗΣΙΑ

Α] Το ποιον και τι ψηφίζω, δείχνει ποιον και τι θεωρώ καλύτερο για την Πατρίδα μου και για μένα.
Εγώ είμαι Έλληνας Ορθόδοξος Χριστιανός.
Πιστεύω στο Θεό και την Ελληνορθόδοξη Παράδοση.
Είμαι βαπτισμένος Ορθόδοξος Χριστιανός και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μάνα μου.
Βρίσκω κοντά στο Θεό κάθε καλό και κάθε ευλογία.
Έχω πνευματικό πατέρα και κοινωνώ των Αχράντων Μυστηρίων και στηρίζω την παραδοσιακή Οικογένεια.
Πηγαίνω στους ιερούς Ναούς τις Κυριακές και στις μεγάλες Γιορτές. Έχω βαφτίσει τα παιδιά μου.
Αγαπώ την Πατρίδα μου, καυχιέμαι για την ιστορία μου και συμμετέχω με περηφάνια σε κάθε εθνική γιορτή.
Δεν έχω κανένα παράπονο από το Θεό και μάλιστα ομολογώ ότι σ΄ Αυτόν οφείλω την ευτυχία μου και από Αυτόν αντλώ δύναμη στις δυσκολίες της ζωής.
Αυτά δε τα αισθήματα ξέρω ότι αγγίζουν και άλλους, την πλειοψηφία δηλαδή του λαού μου, που εμφορείται από τα ίδια ιδανικά και έχει τις ίδιες αξίες.
Χαίρομαι που η πατρίδα μου εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια είναι Χριστιανική και Ορθόδοξη και ο πληθυσμός της είναι κατά 97% θρησκευτικά και εκκλησιαστικά ομοιογενής.
Σα λαός περάσαμε πολλές δυσκολίες, αλλά με την πίστη και τη βοήθεια του αληθινού Θεού βγήκαμε στο ξέφωτο.
Η Εκκλησία μας έσωσε και το έθνος μας.
Και ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός μας για 1000 χρόνια φώτισε τον κόσμο.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή – χιλιάδες φορές – μας έσωσε η πίστη στο Θεό.
Δοξάζω τον Θεό για την Αγία Γραφή που έχουμε στη γλώσσα μας, για το Άγιο Όρος που έχουμε στα σπλάγχνα μας και για την Ιεραποστολή που κάνουν ΄Ελληνες ορθόδοξοι ιερείς στα πέρατα του κόσμου και συνεχίζουν το έργο του Χριστού στη γη.
Ξέρω ότι αυτά είναι αληθινά και τα πιστεύω με επίγνωση και αλήθεια.
Επιπλέον πιστεύω απόλυτα ότι ο Χριστός, το Ευαγγέλιο και η Ορθόδοξη Εκκλησία σώζουν τον κάθε άνθρωπο.
Εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία.
Β] Τώρα, αν όλα αυτά που πιστεύω, τα στείλω πίσω, στην άκρη και στο περιθώριο της υπάρξεώς μου και της ζωής μου, και βάλω άλλα μπροστά, δεν θάμαι ανακόλουθος;
Αν αυτά που για μένα είναι διαμάντια, τα πετάξω, και αντ΄ αυτών αγοράσω σκουπίδια και χαλίκια, δεν θάχω κα΄νει τη χειρότερη ανταλλαγή;
Αν αυτά που θεωρώ μέχρι τώρα απαραίτητα δομικά στοιχεία της προσωπικής μου ευτυχίας, και το έχω αυτό βιώσει πάνω στα πράγματα, δεν τα εγκρίνω για τους άλλους, δεν θάμαι υποκριτής και προδότης;
Αν για την πατρίδα μου και το λαό μου ψηφίζω ανθρώπους και κόμματα που πρεσβεύουν τα αντίθετα από την πίστη και τα ιδανικά μου κι αυτό το λένε δημόσια, δεν θάμαι διχασμένη προσωπικότητα και σχιζοφρενής το λιγότερο;
Αν εγώ με επίγνωση επέλεξα τον τίμιο εκκλησιαστικό γάμο και την παραδοσιακή οικογένεια, δεν θάναι προδοσία να στείλω στην νομοθετική εξουσία ανθρώπους εκ πεποιθήσεως αστεφάνωτους και αβάπτιστους, άθεους και οπαδούς του συμφώνου συμβιώσεως, που θα νομοθετήσουν τα αντίθετα με το Ευαγγέλιο που πιστεύω και ακολουθώ;
Αν εγώ πασχίζω να στηρίξω τα παιδιά μου στον αναγεννητικό και καθαρτικό φόβο του Θεού, δεν θα κάνω έγκλημα να στείλω στο Υπουργείο Παιδείας ανθρώπους άγαμους, αστεφάνωτους και από άποψη αρνητές της Παράδοσης ενός έθνους;
Και με χρυσά κουτάλια να μου έταζαν ότι θα τρώω, ποτέ δε θάπρεπε να γίνω Ιούδας και να πουλήσω Χριστό και Ελλάδα για τριάκοντα ευρωαργύρια και να βάλω ανθρώπους στην Εξουσία που θα βλάψουν έναν ολόκληρο λαό.
Τον ευσεβή ορθόδοξο Ελληνικό λαό.
Ντροπή μου και κρίμα μου αν το κάνω!
Εγώ συμβάλλω οικονομικά να πάει ο Χριστός και το Ευαγγέλιο στα μαύρα βάθη της Αφρικής και θα συντελέψω με την ψήφο μου να φύγει ο Θεός από τον τόπο μου;
Σε κάθε γιορτή της Εκκλησίας τιμώ τους αγίους πατέρες και τους μάρτυρες. Σε κάθε Εθνική Επέτειο τιμώ τους ήρωες. Αυτοί πάλεψαν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»… Έχυσαν το αίμα τους…Πως μπορώ να τους αρνηθώ;
Την Πατρίδα μου την κληρονόμησα από τους προγόνους μου και τη δανείστηκα από τους απογόνους μου.
Πως μπορώ να ψηφίσω λοιπόν έναν άθεο μαρξισμό, έναν ανέστιο κοσμοπολιτισμό, έναν διεθνιστικό καπιταλισμό, έναν πανθρησκειακό συγκρητισμό, έναν παναιρετικό οικουμενισμό και να αρνηθώ την ιστορία μου γενόμενος επιλήσμων των πατρικών μου παραδόσεων;
Μπορώ να κάνω ίσως, αν θέλω, ένα μεγάλο κακό στον εαυτό μου και με την ψήφο μου να βάλω θηλειά στο λαιμό μου και στην συγγένειά μου…
Τι μου φταίνε όμως οι άλλοι συμπατριώτες μου;
Γ] Γιατί να είμαι διπολικός και διηρημένος σαν προσωπικότητα;
Τι φοβάμαι; Ποιους φοβάμαι; Ποιους θαυμάζω;
Δεν είναι μόνο τα οικονομικά μεγέθη στη ζωή μας.
Προβάδισμα έχουν τα πνευματικά.
Μπροστά πάει ο Χριστός και η Εκκλησία Του.
Πως θα επιτρέψω σε μερικούς άθεους να κάνουν άθεο το κράτος μου και να βγάλουν το Χριστό από την κοινωνία;
Γιατί θέλω νάμαι ανθρωπάρεσκος και όχι θεάρεστος;
Γιατί θέλω νάμαι ευχάριστος και όχι ωφέλιμος;
Γιατί τόση και τέτοια επιπολαιότητα;
Γιατί θέλω να με κυνηγάνε μετά οι ερινύες των επιλογών μου;
Γιατί μετά να χτυπώ το κεφάλι μου στον τοίχο;
Δε θέλω νάμαι ήσυχη τη συνείδησή μου;
Ευδοκεί ο Θεός σε μια τέτοια στάση ζωής;
Θέλει να πατάω σε δυο βάρκες;
Ή δεν πιστεύω λοιπόν ειλικρινά αυτό που είμαι ή «χάζεψα»!
Δεν είναι λοιπόν μόνο αμαρτία αυτή η διαφορά στην συμπεριφορά μου.
Είναι και βλακεία, διότι κόβω την ψυχή μου στα δύο και εξ αυτού του γεγονότος δεν νιώθω καμιά ευτυχία.
Κάνω πρωτίστως δυστυχή τον εαυτό μου.
Αυτό είναι ακραίος μαζοχισμός!!!

Απρ 25

ΤΑ 7 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΥΧΕΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ

1. Πρώτα πρέπει να θυμάται τις αμαρτίες του, πρωτίστως τις μεγάλες και φοβερές και ντροπιαστικές, με τις οποίες ήρθε σε αντίθεση με τον αιώνιο Νομοθέτη και Δημιουργό μας Θεό, ελύπησε το Πανάγιο Πνεύμα, ασέβησε στο Πάντιμο Αίμα του Κυρίου μας, που χύθηκε επί του Σταυρού στο Γολγοθά, πλήγωσε τη συνείδησή του, αμαύρωσε τον λευκό χιτώνα του βαπτίσματος, σκανδάλισε ψυχές, για τις οποίες «Χριστός απέθανεν» και έδωσε δικαιώματα και χαρά στο εχθρό διάβολο.
2. Δεύτερον πρέπει να θυμάται τον χαμένο χρόνο της ζωής του που εδούλευσε στη ματαιότητα και στην αμαρτία. Πόσες φορές κοινώνησε ανεξομολόγητος και απροετοίμαστος και ο Θεός δεν τον έκαψε. Πόσος χρόνος πέρασε στο σκοτάδι της παρανομίας χωρίς προσευχή, εκκλησιασμό και μελέτη του θείου λόγου. Πόσες Κυριακές και άγιες Ημέρες αυτός μόλυνε την ψυχή του. Αν ίσως και είχε χρόνο στη ζωή του, δεν θα του έφταναν χίλια χρόνια να σβήσει τα χρεωστούμενα και να θυμηθεί και να εξομολογηθεί όλες τις παραβάσεις του.
3. Τρίτον, πρέπει να θυμάται τον άδηλο και αφανέρωτο υπόλοιπο χρόνο της ζωής του και την άγνωστη ώρα του θανάτου, ο οποίος θα έλθει «ως κλέπτης εν νυκτί» και οι άγγελοι θα ζητούν την ψυχήν του χωρίς καλά καλά να το περιμένει. «Οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζομένη εκ του σώματος»! Μάλιστα να σκεφτεί πως σε λίγα χρόνια θα είναι «σκωλήκων βρώμα – κάτω από το χώμα – και δυσωδία», θα έχει γίνει και το μνημόσυνό του και θα βρίσκεται μόνος «ενώπιος ενωπίω» με τον αληθινό Θεό, αυτός και η ψυχή του.
4. Τέταρτον, πρέπει να θυμάται τα έσχατα και το φοβερό και οικτρό τέλος του κόσμου. Την ανακατάταξη των πάντων, την απώλεια των ορατών και ελκυστικών πραγμάτων του κόσμου τούτου, την θανάσιμη απειλή του Αντιχρίστου, τον φοβερό διωγμό, την πλάνη και τον θάνατο των ιδικών του προσφιλών προσώπων, την ανατροπή των φυσικών νόμων, τη διασάλευση του σύμπαντος και τη συνοχή των εθνών και την αγωνία των λαών, την ανάσταση των νεκρών και την αλλαγή των ζώντων.
5. Πέμπτο, πρέπει να θυμάται την φοβερά ημέρα της Κρίσεως. Την παράσταση πάντων των ανθρώπων ενώπιον του φοβερού βήματος του Δικαιοκρίτου Χριστού και την αναψηλάφηση δημόσια όλης της ζωής του, της εσωτερικής και εξωτερικής, πράξεων, λόγων, ενθυμήσεων, λογισμών και επιθυμιών, συνδυασμών και συγκαταθέσεων της ψυχής, των εν νυκτί και εν ημέρα, την καλή ή κακή απολογία και την φραγή του στόματος των ασεβών και βλασφήμων και από κεί και πέρα την ατελείωτη αιωνιότητα είτε στο φως είτε στο σκοτάδι, τη χαρά δηλαδή των δικαίων και τον θρήνο των αμετανοήτων.
6. Έκτο που πρέπει να σκέπτεται ο άνθρωπος που θέλει να σωθεί είναι τα αθάνατα λόγια του Κυρίου: «όστις θέλει μου οπίσω ελθείν…», ο «πιστεύων εις εμέ και πιστεύων εις τον λόγον μου εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν». Όπως επίσης να θυμάται τα φοβερά λόγια του Ευαγγελίου για τους αμετανοήτως τελευτήσαντας: «το πύρ το άσβεστον, ο σκώληξ ο ακοίμητος, το σκότος το εξώτερον, ο βρυγμός και ο τρυγμός των οδόντων, τα ατελείωτα δεινά των κολασμένων από την συνοδείαν και παρουσίων των σκοτεινών και πονηρών δαιμόνων εις αιώνας αιώνων.
7. Έβδομον, αν θέλει να σωθεί ο άνθρωπος καλόν είναι να θυμάται πάντοτε, πιο συχνά από όλα τα άλλα, την αγάπη του Θεού μας που δημιούργησε τον Κόσμο και έφερε τον ίδιον τον άνθρωπο από την ανυπαρξία στην ύπαρξη για να τον σώσει, τη Σταυρική Θυσία του Ασπίλου και Αμώμου Αμνού Ιησού Χριστού, «του αίροντος την αμαρτίαν του κόσμου», τις ευκαιρίες που έχει μπροστά του από τη δωρεά του Αγ. Πνεύματος για να μετανοήσει και να εξομολογηθεί. Επίσης να σηκώνει ψηλά τα μάτια της ψυχής του και να θωρεί τα άφθαρτα κάλλη του Παραδείσου «α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσι Αυτόν» και τίποτε άλλο στη μικρή ζωή του να μη προτιμήσει από την Αγάπη του Χριστού και τον Παράδεισο.
Σήμερα λοιπόν που βρισκόμαστε στη ζωή και στο φως το αισθητό και βαστά ακόμη η μέρα του παρόντος αιώνος του απατεώνος,
Σήμερα που ακούμε και διαβάζουμε το θείο λόγο, μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας όπως παλιά οι Εβραίοι στην έρημο και επίκραναν τον Κύριο,
Αλλά εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, να μη πετάξουμε στα σκουπίδια τη χάρη του Θεού, αλλά να βάλουμε με καλή διάθεση Αρχή Μετανοίας, για να σώσουμε την αθάνατη ψυχή μας.

Απρ 25

ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑ

                                          «ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ»
Συχνά διαπιστώνουμε και καταλαβαίνουμε πόσο άξιζαν και αξίζουν οι παραδοσιακές και ευσεβείς πολύτεκνες οικογένειες της Ελλάδος. Αυτές έσπερναν τον Χριστιανισμό και την πίστη στις αθώες ψυχές των παιδιών και από αυτά τα παιδιά έβγαιναν οι άγιοι της Εκκλησίας (όπως η Οικογένεια του Μ. Βασιλείου) και οι ήρωες της Πατρίδος (όπως η οικογένεια των Υψηλάντηδων). Είναι πάρα πολύ τιμητικό και ψυχωφέλιμο, να αναδείξει μια οικογένεια ένα άγιο ή έναν μάρτυρα, έναν ήρωα…
«Όποιος σπέρνει τον Χριστιανισμό στην ψυχή ενός παιδιού, φυτεύει ένα άνθος για τον Παράδεισο». «Τα νειάτα είναι πλασμένα για τον ηρωϊσμό και όχι για την αμαρτία». Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο εξαίρετο και απροσδόκητο για τα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά είναι το γεγονός της χριστιανικής αγωγής. Δεν σώζεται μόνο η Οικογένεια και η Κοινωνία, η Εκκλησία και η Πατρίδα, αλλά και το ίδιο το παιδί μπορεί να φτάσει στα κράσπεδα του ουρανό. Παραδείγματα όπως ο άγ. Παϊσιος, ο άγιος Πορφύριος, ο π. Ευσέβιος…που από μικροί ακολούθησαν την οδόν του Κυρίου, επιβεβαιώνουν το λόγο αυτό.
Ο μοναχισμός βεβαίως είναι η εξαίρεση στους δρόμους που ακολουθούν οι άνθρωποι μέσα στη ζωή. Συνήθως η πλειοψηφεία ακολουθεί τον Τίμιο Γάμο, πράγμα ευλογημένο από τον Χριστό, τον απόστολο Παύλο, την Εκκλησία, το Ευαγγέλιο. Όμως και ο Μοναχισμός δεν είναι μια αποτυχία ή ένα κατάντημα που νομίζουν πολλοί και αντιδρούν και άνευ λόγο κατηγορούν. Ο Χριστός, ο Πρόδρομος, οι μεγάλοι Προφήτες, οι περισσότεροι απόστολοι, οι μεγάλοι Πατέρες αυτό το δρόμο ακολούθησαν, τον μοναχικό. Χωρίς να απεχθάνονται τον γάμο, διάλεξαν μια υψηλότερη θέση να υπηρετήσουν τον Κύριο. Δικαίωμά τους. Ο γάμος δεν είναι υποχρεωτικός. «Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει».
Ασφαλώς και ο γάμος και ο μοναχισμός είναι δρόμοι σωτηρίας. Έχουν κοινό το Ευαγγέλιο, τον εσταυρωμένο βίο, την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, τον Παράδεισο. Πρότυπό μας δεν είναι ο επιτυχημένος οικογενειάρχης ή ο φτασμένος μοναχός. Δεν είμαστε ούτε προτεστάντες ούτε βουδιστές. Οι διαμαρτυρόμενοι μιλούν μόνο για γάμο και ο βουδισμός ιδανικό έχει τον μοναχό. Εμείς πρότυπο έχουμε τον Χριστό και οδό τον Σταυρό. Σε μας και ο έγγαμος και ο άγαμος πρέπει να είναι εν Χριστώ και να έχουν πνευματικό πατέρα. Ούτε στον μοναχισμό μπορεί κάποιος να ζεί ανεξέλεγκτα ούτε στο γάμο ασύδοτα.
Βλέπουμε μάλιστα και μερικά συγκυριακά γεγονότα στη ζωή των αγίων που τονίζουν την υποχρέωση του εσταυρωμένου βίου μέχρι το μαρτύριο. Ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος πέθανε ανήμερα του Σταυρού. Ο άγ. Εφραίμ γεννήθηκε ανήμερα του Σταυρού και συνελήφθη ανήμερα του Σταυρού. Αυτά και άλλα πολλά είναι ενδεικτικά και για μας τι να κάνουμε και πώς να σκεφτόμαστε στη ζωή μας, ζητούντες συγχρόνως και τις πρεσβείες των αγίων μας, των «καθ΄ εκάστην γενεάν». Μάλιστα δε οφείλουμε να ανιχνεύσουμε και να ακολουθήσουμε το μυστικό των αγίων μας που είναι η θεία χάρις και η αγιοπνευματική άσκησή τους.

Παλαιότερα άρθρα «

» Νεότερα άρθρα