«Άρχοντες λαών συνήχθησαν, κατά του Κυρίου, και κατά του Χριστού αυτού…»

Με πόνο ψυχής, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ζούμε αυτές τις Άγιες Πασχαλινές ημέρες πρωτόγνωρες καταστάσεις, λόγω των μέτρων που επιβλήθηκαν, από Πολιτεία και Διοικούσα Εκκλησία, για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού.

Και είναι αυτές οι συνθήκες πρωτοφανείς, γιατί αλειτούργητοι και ακοινώνητοι είπαμε το «Χριστός Ανέστη», όχι γιατί έτσι το θέλαμε ή ελευθέρως το επιλέξαμε, αλλά γιατί μας επιβλήθηκε.

Και η μεν Πολιτεία και η Διοικούσα Εκκλησία μπορούν να λαμβάνουν τις αποφάσεις που κρίνουν, όμως το χριστεπώνυμο πλήρωμα έχει δικαίωμα και υποχρέωση να κρίνει τις αποφάσεις αυτές.

Άλλωστε οι ορθόδοξοι χριστιανοί, έχοντας το παράδειγμα των Αποστόλων μας απέναντι σε αποφάσεις της Πολιτείας, που αντιβαίνουν τα πιστεύω μας, διαχρονικά βροντοφωνάζουμε το: «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις».

Αλλά και οι αποφάσεις ακόμη και των ιερών συνόδων, για να έχουν ισχύ, θα πρέπει να γίνουν δεκτές από το λαό του Θεού, αφού σύμφωνα με την εγκύκλιο των Πατριαρχών του 1848 «Ὁ φύλαξ τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τοὐτέστιν ὁ λαός αὐτός ἐστι».

Aυτές τις ημέρες το χριστεπώνυμο πλήρωμα κατέστη μάρτυρας μιας πρωτοφανούς συμπεριφοράς εκ μέρους της Πολιτείας και των εκπροσώπων της.

Αυτή έχει δύο σκέλη:

ΠΡΩΤΟΝ: Απαγορεύθηκε εν μέσω του εορτασμού της μεγαλύτερης εορτής της Ορθοδοξίας («Εορτής των εορτών») η συμμετοχή των ορθοδόξων χριστιανών στις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα. Αιτιολογία, η αποφυγή εξαπλώσεως του κορονοϊού από την «στενή επαφή» των πιστών στους Ναούς.

Οι εκκλησίες έκλεισαν και δε δόθηκε ούτε η δυνατότητα μιας ώρας την Κυριακή το πρωί για την τέλεση της λατρείας, όπως ζήτησε η ΔΙΣ.

Ούτε καν η επίσκεψη στους ναούς για ατομική προσευχή επιτράπηκε, αφού δεν έγινε πρόβλεψη (σκοπίμως) για αντίστοιχη αναφορά στο «εξοδόχαρτο» της Πολιτικής Προστασίας.

Ούτε επίσης το άκουσμα των ιερών ακολουθιών από τα μεγάφωνα επιτράπηκε, ενώ για παράδειγμα στην Κομοτηνή οι μουσουλμάνοι ή οι συγκεντρωμένοι στα hot spots μετανάστες και πρόσφυγες ακούνε τις ηχογραφημένες προσευχές από το χότζα τους.

Δεν θα ασχοληθούμε με το επιστημονικό μέρος της απαγορεύσεως αυτής γιατί δεν είμαστε ειδικοί, όμως με βάση την λογική που διέπει την ζωή μας διερωτώμεθα: Σε έναν Ναό 100 τ.μ. η «επαφή» μεταξύ 10 ατόμων είναι «στενότερη» από την επαφή ισάριθμων ατόμων σε ένα σούπερ – μάρκετ;

Πολύ περισσότερο σε έναν Ναό 200 τ.μ. τουλάχιστον (όπως υπολογίζουμε ότι είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος) η παρουσία 20 ατόμων είναι επικινδυνότερη από την παρουσία σε κάποιο ίσης εκτάσεως σουπερ – μάρκετ;

Όσον αφορά δε την διαφύλαξη της τάξεως, αυτή θα γινόταν από τους ίδιους τους ιερείς, οι οποίοι ούτως ή άλλως κατέστησαν υπεύθυνοι από την Πολιτεία για την τήρηση του «κανένας άλλος εκτός από τον ψάλτη και τον νεωκόρο».

Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε τις καταγγελίες, από τις οποίες βρίθουν τα social media επώνυμες, τις περισσότερες φορές, ότι άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Ελλάδα (π.χ. μουσουλμάνοι στη Θράκη κι αλλού) τελούν ακώλυτα τις θρησκευτικές τους συνάξεις.

Αυτό θα αποτελούσε τον ορισμό του ρατσισμού σε βάρος των ορθοδόξων Ελλήνων.

Επίσης είναι γεγονός αναμφισβήτητο, πως άλλα ορθόδοξα κράτη π.χ. Ρουμανία, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία, Κύπρος κ.α. οι αρχές δεν στέρησαν τους πιστούς από τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και της Αναστάσεως κλείνοντας τις εκκλησίες τους.

Χαρακτηριστική είναι η απόφαση του Προέδρου της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ και τα λόγια που είπε σε συνέντευξη τύπου: «Είναι μια δύσκολη απόφαση αλλά είμαι έτοιμος να υποστώ τις επικρίσεις. Οι επίσκοποι μου είπαν ότι πολλοί άνθρωποι έχουν πεσμένο ηθικό, είναι απελπισμένοι. Για αυτό δεν μπορώ να δώσω μια τέτοια εντολή να κλείσουν οι εκκλησίες».

Ο Μπορίσοφ άκουσε τις εισηγήσεις των επισκόπων, όπως ο ίδιος λέει, και φαίνεται, πως πολιτεία και εκκλησία συνεργάστηκαν άψογα.

Εδώ στην πατρίδα μας τι συμβαίνει και σε όλα τα θέματα, που έχουν να κάνουν με τη σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας, η Εκκλησία σκύβει το κεφάλι και υποτάσσεται πάντοτε;

Και μάλιστα σε απαιτήσεις της πολιτείας, που κάποιες φορές κρίθηκαν από τα Δικαστήρια παράνομες;

Όπως για παράδειγμα με τα πρόσφατα γεγονότα στο χώρο της παιδείας, με τα παράνομα προγράμματα σπουδών και τα εγχειρίδια του μαθήματος των θρησκευτικών, που κρίθηκαν αντισυνταγματικά από το Σ.τ.Ε.

Στη χώρα μας ζούμε εποχές καισαροπαπισμού, όπου η Πολιτεία επιβάλει τα «θέλω» της στην Εκκλησία και η έννοια της συναλληλίας μεταξύ τους με γνώμονα το συμφέρον, πολιτικό και πνευματικό, του Λαού πολλές φορές καταπατείται.

Μήπως τελικά θα πρέπει να απαγκιστρωθεί η Διοικούσα Εκκλησία από αυτό τον σφιχτό εναγκαλισμό της με την Πολιτεία, οι Ιεράρχες μας να αφήσουν στην άκρη τα οφίκιά τους και τις δημόσιες σχέσεις, και μήπως ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας αποβεί τελικά σωτήριος για την ίδια την Εκκλησία;

Οι Ιεράρχες μας πρέπει να βροντοφωνάξουν επιτέλους, τώρα μάλιστα που η Εκκλησία σκοπίμως βάλλεται.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Δεν είναι τυχαίο πως το πρώτο πράγμα που στοχοποιήθηκε, περισσότερο και από αυτό του ανοίγματος των Ιερών Ναών, ήταν το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Το σημείο αναφοράς κάθε πραγματικού ορθόδοξου χριστιανού, το Μυστήριο της Ζωής. Ασχολήθηκε με το θέμα ο κάθε «πικραμένος».

Ακόμη κι αυτοί, που δεν πατούν ποτέ ούτε στην περίμετρο του ναού, φοβήθηκαν μήπως κολλήσουν τον ιό από τη Θεία Μετάληψη!

Μυστήριο μυστηρίων, το οποίο διαχειρίζεται μόνον η Εκκλησία και ο πιστός ορθόδοξος λαός και αποτελεί την καρδιά της λατρείας μας και κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε επ’ ουδενί η Ιερά Σύνοδος να αφήσει να το διαχειρίζονται άλλοι, οι οποίοι δεν έχουν καμία γνώση και σχέση με αυτό.

2020 χρόνια ήταν έγκυρο, τώρα έγινε μολυσματικό το Σώμα και το Αίμα του Χριστού;

Χαρακτηρίστηκαν οι ιεροί ναοί μας, ως κατεξοχήν μολυσματικοί χώροι και όλοι οι υποστηρικτές του ορθολογισμού επιδόθηκαν σε ένα κυνήγι μαγισσών, που θυμίζει άλλες εποχές, σκοτεινές.

Οι χριστιανοί χαρακτηρίστηκαν ως μιάσματα, ως ανεύθυνοι και οπισθοδρομικοί, ως ο κυριότερος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

Δεν τους πείραξε η κοσμική αταξία στα σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές αγορές, στις τράπεζες, στα πρακτορεία για τα πασχαλινά δέματα, τους ενόχλησε η τάξη και η σειρά της Εκκλησίας.

Ξεχάσανε όλοι αυτοί, οι υπέρμαχοι του ορθού λόγου, όλα όσα υποκριτικά διατυμπανίζουν περί αντιρατσισμού, κοινωνικών ευαισθησιών, σεβασμού στις θρησκευτικές πεποιθήσεις, προστασίας των προσωπικών δεδομένων κλπ. , τα οποία ισχύουν για οποιουσδήποτε άλλους εκτός από τους ορθόδοξους χριστιανούς.

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…».

Και ναι μεν μπορεί να θεωρείται λογικό για έναν ορθολογιστή, άθεο ή και «χριστιανό», το ότι μπορεί να μεταδοθεί ο ιός με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, όμως ούτε λογικό, ούτε δίκαιο, ούτε δημοκρατικό είναι να θέλει αυτός ο ορθολογιστής να ασπασθούμε οπωσδήποτε τη γνώμη του.

Ασφαλώς και όσον αφορά τους «χριστιανούς» θα πρέπει κάποτε η Εκκλησία να τους επανακατηχήσει και να τους διδάξει ότι η Θεία Κοινωνία δεν είναι ούτε για «χρυσό δοντάκι», ούτε «για το καλό».

Ο Έλληνας ορθόδοξος κλήθηκε, να υπακούσει στις διαταγές των υπευθύνων λοιμωξιολόγων και των ανθρώπων της πολιτικής προστασίας, που τον έστησαν στον τοίχο λέγοντάς του, πως οφείλει να αρνηθεί την πίστη του στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Του βάλανε το δίλλημα: «Δεν μπορεί να είσαι συνεπής πολίτης εν μέσω μιας πανδημίας και ταυτοχρόνως να υπερασπίζεσαι το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, ως Μυστήριο της Ζωής. Οφείλεις να το αρνηθείς, να συμμορφωθείς, να δεχθείς πως ναι, μεταφέρει ασθένεια».

Είναι γεγονός και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε, ότι το όλο «σκηνικό» στήθηκε αριστοτεχνικά. Άντε «και καλό τσιπάκι»…

Κανένα βεβαίως από τα ΜΜΕ του συστήματος δεν αναφέρει την κατάφορη αδικία απέναντι στην Ορθόδοξη εκκλησία και τους πιστούς της Ελλάδας.

Αντίθετα παίζουν πολύ καλά το ρόλο του τιμητή των πάντων και σπέρνουν τρομοκρατία και φόβο παρουσιάζοντας ιεράρχες, ιερείς και πιστούς, ως καταζητούμενους εγκληματίες, που το μόνο τους έγκλημα ήταν να μεταδώσουν ή να λάβουν τη Θεία Κοινωνία.
Ας έλθουμε τώρα και στα δικά μας τα κερκυραϊκά και ειδικότερα στην λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος.

Ας σημειωθεί καταρχήν ότι καθολική απαγόρευση της λιτανείας, από όσα γνωρίζουμε, δεν έγινε ποτέ και από κανέναν, ούτε και όταν η Κέρκυρα βρισκόταν κάτω από ξένους κατακτητές ή κυρίαρχους (Ενετοί, Γάλλοι, Άγγλοι, Ιταλοί, Γερμανοί).

Για τα όσα διαδραματίσθηκαν κατά την Κυριακή των Βαΐων αναφορικά με την λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος εντός του Ιερού Ναού μπορεί όποιος θέλει να ανατρέξει στην επιστολή που απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στην κα Υπουργό Παιδείας με ημερομηνία 22 Απριλίου 2020 (βλ. αντί πολλών: εδώ).

Ας μας επιτραπεί όμως να σημειώσουμε:

1. Η επιστολή αυτή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μνημείο ευγενούς μεν, αλλά σθεναρής ορθόδοξης χρυσοστομικής ομολογίας, τόσο για το θέμα του ανοίγματος των Ιερών Ναών, όσο για το θέμα της Θείας Κοινωνίας και της λιτανεύσεως του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος.

2. Το γεγονός ότι ένας Ιεράρχης οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, επειδή μέσα στον Ιερό Ναό κατά την ώρα της λιτανεύσεως υπήρχαν οι εκπρόσωποι του Δήμου της Κεντρικής Κέρκυρας, ο οποίος σημειωτέον από της Ενώσεως των Επτανήσων με την Ελλάδα οργανώνει τις λιτανείες του Αγίου Σπυρίδωνος, δηλαδή η Δήμαρχος και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου εκπροσωπούσαν το σύνολο των Δημοτών του οργανωτή Δήμου, το οποίο έγινε το θέμα της ημέρας, πέραν του ότι αποτελεί ένα λυπηρό δείγμα της γενικής καταστάσεως της κοινωνίας μας και αυτών που την ποδηγετούν, συνιστά και το αποτέλεσμα της ιδεοληπτικής (αντιθρησκευτικής) αντιμετωπίσεως του θέματος της λιτανεύσεως από τους εκπροσώπους της Πολιτείας.

3. Η ασκηθείσα κατά του Μητροπολίτη υπ’ αυτές τις συνθήκες ποινική δίωξη αποτελεί έναν «οιονεί στέφανο μαρτυρίου».

Μακάρι το λαμπρό παράδειγμά του να το μιμηθούν όλοι όσοι, για τον οποιοδήποτε λόγο, ξεχάστηκαν στον κήπο της Γεθσημανής, με βεβαρυμένους τους οφθαλμούς…

Πιστεύουμε δε ακράδαντα ότι ο κερκυραϊκός Λαός θα δώσει, όταν έλθει η ώρα, την δέουσα απάντηση σε όσους φέρθηκαν χωρίς σεβασμό απέναντι του.

Για το Μέγα Σάββατο όλοι οι τοπικοί Φορείς και δημόσια πρόσωπα (Μητροπολίτης, Βουλευτές, Δήμαρχοι, Πολιτιστικά Σωματεία κ.τ.λ.) ζήτησαν από την Κυβέρνηση να επιτρέψει την λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος μέσα στο Ναό και την τηλεοπτική αναμετάδοση της.

Η Κυβέρνηση όμως φερόμενη με «ποντίλιο», πείσμα (εδώ βρήκε να το παίξει «ποντιλιόζα»), λόγω του «τρομερού εγκλήματος» που διαπράχθηκε την Κυριακή των Βαΐων και μη σεβόμενη την θρησκευτική ευαισθησία του κερκυραϊκού Λαού και την ευγνωμοσύνη του και τον σεβασμό του προς τον θεράποντα και σιτοδότη Άγιο, δεν επέτρεψε την «κανονική» λιτάνευση του Επιταφίου και του Ιερού Σκηνώματος και την τηλεοπτική αναμετάδοσή της.

Πρωτοφανής ασέβεια, όχι προς τον Άγιο εκ μέρους των κυβερνώντων (ίσως μόνο ακουστά τον έχουν), αλλά προς τον θρησκευόμενο κερκυραϊκό Λαό.

Πιστεύουμε ότι ο κερκυραϊκός Λαός δεν θα πρέπει να ξεχάσει την συμπεριφορά αυτή και θα αποδώσει στους υπεύθυνους τα αναλογούντα.

Πίσω από τους αστυνομικούς που φύλασσαν τον Ιερό Ναό ως άλλη «κουστωδία» του Πιλάτου είναι η πολιτική ηγεσία του τόπου, η οποία θεώρησε ότι αποτελεί παράβαση του νόμου η τηλεοπτική αναμετάδοση της λιτανείας εντός του Ιερού Ναού (γιατί η λιτάνευση έγινε).

Αν οι ζηλωτές της «νομιμότητας» ανησυχούσαν για τον αριθμό των ατόμων που θα παρευρίσκοντο μέσα στο Ναό κατά τη λιτάνευση, ήταν πολύ εύκολο αυτό να ελεγχθεί από το πλήθος των αστυνομικών που «περιφρουρούσαν» το Ναό.

Άρα, και επειδή πιστεύουμε ότι αυτοί που μας κυβερνούν δεν στερούνται κοινού νοός, θα πρέπει αναγκαστικά να δεχθούμε ότι τα κίνητρα τους για την άρνηση τους αυτή ήταν άλλα, δυστυχώς μη έχοντα σχέση με την τήρηση της νομιμότητας.  Ο καθένας ας κρίνει την στάση αυτή της Πολιτείας όπως νομίζει.

Εξάλλου, και η τοπική Αστυνομία, αν έδειχνε λιγότερη από την μισή «κατανόηση», από αυτήν που ορθώς επέδειξε στο σπάσιμο των μπότηδων και στην αναμετάδοση της μουσικής από τις δύο φιλαρμονικές της πόλεως το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, όσον αφορά τον κόσμο που μαζεύτηκε στο κέντρο της πόλεως, για τα δύο αυτά «events», δεν θα είχε δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Μνημονεύουμε την αρίστη ανοχή και στάση της Αστυνομίας έναντι στο θρησκευτικό συναίσθημα του λαού σε άλλα μέρη της Ελλάδος.

Μήπως υπήρχε άλλη νομοθεσία εκεί; Εκ των προαναφερθέντων συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πολιτική απόφαση ήταν να τη «σπάσουμε» στους θρησκευόμενους ορθοδόξους χριστιανούς, απαγορεύοντας κάθε θρησκευτική εκδήλωση, απόφαση που με «θρησκευτική ευλάβεια» εφάρμοσε η τοπική Αστυνομία. Γνωστοί βέβαια οι λόγοι…

Όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, με τον επιεικέστερο τρόπο που θα μπορούσαν να διατυπωθούν, η ιστορία δεν θα τα ξεχάσει και θα πρέπει να προκαλέσουν την οργή του Λαού.

Πέρασε ο καιρός του «σιωπάν» και έφτασε ο καιρός του «λαλείν» και μάλιστα βροντοφώνως!

Πρέπει να ξυπνήσει ο Λαός και να μην επιτρέψει άλλο πια να ποδοπατείται η πίστη του στο Χριστό, η ελευθερία της θρησκευτικής του συνείδησης με νομιμοφανείς αιτιολογίες που δεν αντέχουν στην στοιχειώδη κριτική.

Φτάνει πια και ο λήθαργος της Εκκλησίας της Ελλάδος, που σίγησε κάτω από το φόβο (;) και τις πιέσεις. Όπως πολύ καλά γνωρίζουν, η αγιότητα κερδίζεται στους διωγμούς, στις κατακόμβες και στις φυλακίσεις και όχι στο βόλεμα και τη χλιδή.

Να είναι σίγουροι, πως όλες αυτές οι ενέργειες θα προκαλέσουν την παιδευτική οργή του Θεού, που θα πέσει στα κεφάλια όλων μας, με πρώτους τους οποιουσδήποτε «Ἄρχοντες συνήχθησαν, κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ…»

Ακόμη δεν έχει πάρει το χέρι Του από πάνω μας, από αυτόν τον ευλογημένο τόπο, που είναι σπαρμένος από τα κόκαλα των Μαρτύρων, των ηρώων και των Αγίων μας.
Αδελφοί μου αγαπημένοι, μην απελπίζεστε, μη φοβάστε, κλείστε τις τηλεοράσεις που φαρμακώνουν τη ζωή σας και ασχοληθείτε με την αγία γη μας.

Ο Χριστός είναι το Α και το Ω του κάθε αληθινού χριστιανού.
«Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος».

Χριστός Ανέστη…Ελλάς Ανάστηθι

Του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Αγίας Κυριακής Γέροντος Γαβριήλ στην Romfea.gr

Θρηνῶ καί ὀδύρομαι: Διωγμός τῶν πιστῶν ἀπό τίς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες μας!

 Σεβασμιώτατε πάτερ καί Δέσποτα
Χριστός Ἀνέστη!

Μέ μεγάλη συνοχή καρδίας ἀπευθύνομαι σέ Σᾶς, τόν πνευματικό μου πατέρα καί Ἐπίσκοπο.  Καθημερινῶς πυροβολούμαστε ὑπό τῶν ἐνοριτῶν μας καί τῶν πνευματικῶν τέκνων οἱ ὁποῖοι ἐπιμόνως μᾶς ἐρωτοῦν πότε ἐπί τέλους θά τούς ἐπιτραπεῖ νά εἰσέλθουν στόν Ἱερό Ναό, νά μετάσχουν στή θεία Λειτουργία καί νά κοινωνήσουν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, δηλαδή ζητοῦν τά αὐτονόητα δικαιώματά τους, γιά νά καταφέρουν νά ζήσουν.

Ἐμεῖς ὑπακούσαμε στό ἐκ Θεοῦ «ἐπιτίμιο» ἐκ καρδίας, γιατί πιστέψαμε ὅτι θά ὠφεληθοῦμε ἅπαντες, ἀρχιεπίσκοπος, μητροπολῖτες, ἀρχιμανδρῖτες, πρεσβύτεροι, διάκονοι, μοναχοί, μοναχές, λαϊκοί ὑπάλληλοι τῆς Ἐκκλησίας καί ὅλο τό χριστεπώνυμο πλήρωμα.  Πράγματι ὠφεληθήκαμε ὅλοι, δημιουργήσαμε ἁλυσίδες προσευχῆς γιά ὅλο τό εἰκοσιτετράωρο.  Γλυκάθηκαν τόσο μέ τήν προσευχή οἱ ἀδελφοί  χριστιανοί, πού μᾶς ζητοῦν νά συνεχίσουμε καί μετά τήν ἄρση τῶν μέτρων.

Μετά ἀπό τήν πρώτη ἑβδομάδα παραμονῆς στό σπίτι (stay home), ἅπαντες διαπιστώσαμε τόν σκληρό διωγμό κατά τῆς Ἐκκλησίας.  Ὁ ἀρχέκακος ὄφις τῆς πονηρίας ξεσήκωσε τούς πληρωμένους (εἴκοσι ἑκατομμύρια εὐρώ ἀμοιβή ἀπό τήν Κυβέρνηση) δημοσιογράφους γιά νά χτυπήσουν στό ψαχνό, τή θεία Κοινωνία, τόν τρόπο μεταδόσεώς της καί μύρια ἄλλα κορωνοειδῆ ἐπιχειρήματα.

Τό θράσος τους δέν ἔχει ὅρια.  Πολιτικοί καί δημοσιογράφοι μοιάζουν μέ μωρά παιδάκια πού συναγωνίζονται ποιός θά κάνει τίς μεγαλύτερες σκανταλιές (π.χ. ἕνας δήμαρχος καταφέρεται κατά τοῦ Ἁγίου Φωτός καί ἄλλος, ὑφυπουργός ἐκδίδει γενική ἀπαγόρευση διανομῆς τοῦ ἁγίου Φωτός).  Τί νά λέμε!  Εἶναι ἄσκοπο νά ἀναφέρω περιστατικά σέ Σᾶς πού εἶσθε πολύ κοντά σέ ὅλα τά τεκταινόμενα καί ὑφίστασθε τήν ἐντονό­τερη, ὑποθέτω, πίεση ἀπό ὅλους μας.

Σεβασμιώτατε,

Ἐπιτρέψατέ μου νά τολμήσω νά Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά ἀφήσουμε το ποίμνιό μας ἄλλο φυλακισμένο, ἀπαρηγόρητο, ἀστήριχτο, ὑποκείμε­νο σέ ὅλους τούς κινδύνους ψυχολογικούς, πνευματικούς, οἰκονομικούς, κοινωνικούς, ἐπικοινωνιακούς, μαθησιακούς, μέ κλειστές ὅλες τίς βαθμῖδες ἐκπαίδευσης, μέ θέαμα μοναδικό τήν τηλεοπτική λατρευτική «συμμετοχή», τιμωρία γιά τή χριστιανική τους ἰδιότητα.

Ἄρχισε τό ραμαζάνι καί ἀφυπνίζεται ἀμυδρῶς καί ἐνεργοποι­εῖται στούς δικούς μας ἄρχοντες ἕνα θρησκευτικό ἐνδιαφέρον, ἀφοῦ δέν τό βρῆκαν στούς θησαυρούς τῆς ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας.  Εἶναι ἄκρως λυπηρό βέβαια νά ζοῦν σέ μιά Ἑλλάδα μέ ἔνδοξη ἱστορία 3000 ἐτῶν, μέ λεπτές συγχρόνως θρησκευτικές ἀναζητήσεις καί ἀνατάσεις καί πλούσια ἐθνική καί ἑλληνορθόδοξη παράδοση, καί ὅμως νά ἀπεχθάνονται τήν Ἐκκλησία! …  Καί τό χειρότερο εἶναι, ὅτι ἐπιδιώκουν νά μεταστρέψουν τούς πιστούς μας σέ ἄλλες θρησκεῖες.  Ποιός ἄλλος ἀρχηγός θρησκείας ἑκουσίως παρέδωκε ἑαυτόν στούς ἀχαρίστους καί πονηρούς, ποιός κατῆλθε ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς γιά νά καταργήσει τό θάνατο μέ τό θεϊκό θάνατό Του καί παγγενῆ τόν Ἀδάμ (καί τήν Εὔα, δηλαδή ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος) νά ἀναστήσει;

Οἱ ἄρχοντές μας ἀρχικά, φαίνεται, ξαφνιάστηκαν πού εἶδαν ἕναν Ἀρχιεπίσκοπο καί ὅλους τούς Ἐπισκόπους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἑνωμένους καί ἀτάραχους μπροστά στήν πανδημία καί σύμφωνους μέ τά κοσμικά ἐπιστημονικά μέτρα γιά τήν προστασία τῶν πολιτῶν.  Φαίνεται ὅμως ὅτι δέν ἐκτίμησαν αὐτή τήν ἀρχοντική συμπεριφορά καί τήν καλοπροαίρετη ἐμπιστοσύνη πού ἀρχοντικά ἐπιφυλάσσει ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στά «πνευματικά τέκνα» της.  Τήν ἐμπιστοσύνη τήν ἐξέλαβαν ὡς ἀδυναμία.  Ἔτσι ξεσηκώθηκε τό θηρίο πού λέγεται καισαροπαπισμός καί ζητάει δικτατορικά καί ἀντισυνταγματικά νά κανονίζει κάθε λεπτομέρεια τῆς Ἐκκλησίας, σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ζωῆς της καί δράσεώς της ἀκόμη, φεῦ, καί τά τῆς θεόπνευστης λατρείας της.

Κατά τό δημοκρατικότατο Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει τήν ἀποκλειστι­κότητα τῆς διοίκησης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μόνο ἡ Πολιτεία. Βάσει τοῦ ἄρθρου 3 οἱ ρόλοι ἀνάμεσα στήν Ἐκκλησία καί στήν Πολιτεία εἶναι διακριτοί καί ὑπάρχει συναλληλία μεταξύ τους.  Δηλαδή συνεννόηση.

Τώρα μόλις πληροφορήθηκα, ὅτι στίς 25 Ἀπριλίου ἡ πρώτη εἴδηση τοῦ ΣΚΑΪ εἶναι ὅτι καί τόν Μάϊο οἱ Ἐκκλησίες, οἱ ὀρθόδοξες ἐννοεῖται, θά εἶναι κλειστές!  Μέ ποιό δικαίωμα συνεχίζεται αὐτή ἡ ἀσέβεια;  Φαίνεται, ὅτι ὁ δικός μας σεβασμός πρός τήν Κυβέρνηση δέν ἐκτιμήθηκε καί ἐξελήφθη ὡς φόβος καί ἀδιαφορία καί πανικός γιά χειρότερα.

Σεβασμιώτατε,

Εἶναι πλέον ἀπαραίτητο νά συγκληθεῖ ἡ Σύνοδος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας καί νά δηλώσουν ἀκεραία τήν ἀλήθεια τῆς ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.  Δέν νοεῖται πλέον ὁ ἐκπρόσωπος τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά ἀφήνει ἀκάλυπτους τούς ἱερωμένους πού ἐπιτελοῦν ἐπιμελέστατα τά ἱερατικά τους καθήκοντα καί νά ὑποστηρίζει ἀπροκάλυπτα τήν ἀσέβεια στό κατ’ ἐξοχήν Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας (π.χ. π. Γεώριος Σχοινᾶς, π. Χριστόφορος Γιουσμᾶς στή Χίο …).  Εἶναι ἀδιανόητο νά μή δίδεται ἀπό τήν Κα Ὑπουργό Θρησκευμάτων ἡ ἄδεια λιτανείας πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, εἰς ἀνάμνηση τῆς σωτηρίας τῶν κατοίκων τῆς Κέρκυρας ἀπό λιμό, πρός ἁγιασμό τῶν πιστῶν καί νά παραπέμπεται ὁ κατά πάντα ἄξιος Σεβασμιώτατος ἅγιος Κερκύρας κ. Νεκτάριος στόν Εἰσαγγελέα.  «Αἶσχος» φώναζε ὁ πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης τή Μεγάλη Παρασκευή γιά τήν ὕψιστη ἀσέβεια πού ὡς ὀρθόδοξο κράτος ἐπιδείξαμε στόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.  Οὔτε λαός, οὔτε Ἐπιτάφιος, οὔτε λιτανεία, γιά τόν διά ἀτιμωτάτου Σταυροῦ μαρτυρήσαντα Κύριο Ἰησοῦ Χριστό μας.  Οὔτε πρώτη Ἀνάσταση, οὔτε Λαμπρή!  Χωρίς Ἀνάσταση ὁ ὀρθόδοξος λαός μας; Πῶς θά συνεχίσουμε τή διακονία μας οἱ ἱερωμένοι, ἄν ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων,  στήν Ἀπόδοση τοῦ Πάσχα δέν κρατήσει ἀναμμένες ὑψούμενες λαμπάδες;  Ἄν δέν ἀκούσει τό Χριστός Ἀνέστη ἀπό τό στόμα τοῦ Μακαριωτάτου καί ἀπό τά στόματα τῶν Σεβασμιωτάτων καί ἀπό τά στόματα ὅλων τῶν πανοσιολογιωτάτων καί τῶν αἰδεσιμωτάτων ἱερέων;

Εἶναι τεράστια ἡ εὐθύνη μας ὡς ἱερωμένων πού ἀνεχθήκαμε αὐτήν τήν νεοεποχίτικη ἀσέβεια νά κατακλύσει τό ἀγωνιζόμενο ὀρθόδοξο ἔθνος μας!  Πῶς κατάφεραν ὅλα τά ἄλλα ὀρθόδοξα κράτη καί νά τιμήσουν τόν Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα Κύριο στή μεγαλύτερη ἑορτή τῆς Χριστιανοσύνης καί παράλληλα νά μή περιφρονήσουν τίς ὁδηγίες τῶν «ὑπευθύνων» λοιμωξιολόγων καί ἰατρῶν;

Τραγικότερο ὑπῆρξε τό γεγονός τῆς περιφορᾶς τῆς Ἁγίας Εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Τρυπητῆς ἀπό τόν νεοεκλεγέντα Σεβασμιώτατο Καλαβρύτων κ. Ἱερώνυμο.  Τόν σταμάτησε περιπολικό.  Τά ἀστυνομικά ὄργανα τοῦ ἔβαλαν πρόστιμο καί ἀφήρεσαν πινακίδες ἀπό τό αὐτοκίνητο πού ἐπέβαινε ὁ Σεβασμιώτατος  μεταφέρων τήν Ἁγία Εἰκόνα.  Τί σχόλια μποροῦμε νά κάνουμε, θρῆνος καί κλαθμός καί ὀδυρμός γιά τήν ἀσέβεια πρός τήν Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν!

Καί ξαφνικά ὁ ἐξοχώτατος πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης μᾶς λύνει τά χέρια.  Μόλις στίς 25 τοῦ μηνός Ἀπριλίου, κάτω ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου περνάει πάνω σ’ ἕνα φορτηγό ἡ τραγουδίστρια κ. Ἄλκηστις Πρωτοψάλτη.  Πάνω σ’ ἕνα φορτηγό μαζί μέ μουσικούς, μεγάφωνα καί λαμπερό σόου προσελκύει τόν Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος κατεβαίνει μέ συνοδεία, πολλῶν ἀτόμων χωρίς μάσκες καί χωρίς προφυλάξεις γιά τή «φοβερή» πανδημία.  Ὅλοι οἱ πολῖτες ἔχουν πληροφορηθεῖ τό ἀναπάντεχο γεγονός καί ἅπαντες οἱ πιστοί καί μή ἑρμηνεύουν τήν εἴδηση αὐτή ὡς ἧττα τῆς Κυβέρνησης ἐκ τῶν ἔσω καί ἐκ τῶν πραγμάτων.  Πολύ περισότερο ἐμεῖς πού πιστεύουμε, θεωροῦμε ὅτι τελείωσε ὁ κανόνας μας καί μποροῦμε νά ἐπανέλθουμε μέ περισσότερη ἐμπιστοσύνη στόν Κύριο τῆς δόξης, τόν Βασιλέα τῶν Βασιλευόντων καί Κύριο τῶν Κυριευόντων στά λατρευτικά καί ποιμαντικά προγράμματά μας.

Ἤδη ὁ λαός μας εἶναι πεπεισμένος πιά, ὅτι στόχος τῶν κυβερνητῶν μας εἶναι ἡ περιθωριοποίηση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί ἡ καταστροφή της.  Κάποιοι εἶναι ἰδιαίτερα ἐκτεθειμένοι ὄχι ὥς ἄθεοι, ἀλλά ὡς μισόθεοι καί μισάνθρωποι.  Εἶναι ἀδύνατον νά κρυφθεῖ ἡ μισοθεΐα τους κατά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (τοῦ Σωματός Του καί τοῦ Αἵματός Του, τοῦ Σταυροῦ Του καί τῆς Ἀναστάσεώς Του) καί εἶναι ἀδύνατον νά μή φανερωθεῖ κάποτε ἡ μισανθρωπία τους, ἡ ἐκδίωξη τῶν πιστῶν Του ἀπό τούς ἁγίους ἱερούς Ναούς Του καί νά μή σημειωθεῖ ἰδιαίτερα ἀπό τήν ἀπέραντη Θεϊκή φιλανθρωπία, ἀλλά καί ἀπό τή θεία καί ἄφατη δικαιοσύνη Του.

Σεβασμιώτατε,

Θέλουμε ταπεινά καί υἱκά νά Σᾶς δηλώσουμε, ὅτι δέν μποροῦμε ἄλλο νά κρατήσουμε τούς πιστούς μας κλειδωμένους ἐκτός τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ.  Εἴμαστε βέβαιοι, ὅτι κανένα ἀπό τά ὄργανα τῆς τάξεως, τά παιδιά τῆς Ἑλλάδος δέν θά τολμήσει πιά νά βάλει τά χέρια του πάνω μας.  Ἐκτός καί ἄν φέρουν ἀλλόθρη­σκους καί ἀλλοεθνεῖς, βαμμένους δημίους ἐναντίον μας.  Ταπεινῶς φρονῶ ὅτι ὅλοι οἱ ἐφημέριοι τῆς πατρίδος μας μέ βαθιά χριστοσυνείδηση θά προτιμήσουν ἀκόμα καί τό ἱερό μαρτύριο, χάριν τοῦ πρωτομάρτυρος Κυρίου μας, ἀποβλέποντες ἅμα καί στήν ἐν οὐρανοῖς ἔνδοξο συνανάσταση μαζί Του.

Ὀφείλουμε πάντως εἰλικρινῶς νά ζητήσουμε συγγνώμη ἀπο τούς ἐνορῖτες μας, γιατί δέν τούς συμπαρασταθήκαμε πατρικότερα καί ἐν Χριστῷ ποιμαντικότερα.  Ἄς προσπαθήσουμε νά ἀναπληρώσουμε τίς ἐλλείψεις τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης, γιά νά συγκροτεῖται τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας σύν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις.

Μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ
Ἀσπάζομαι τήν δεξιάν Σας
ἐλάχιστος ἐν πρεσβετέροις
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Ζητούμε με ευπρέπεια να μας απαντήσετε δημοσίως:

1) αν θα ζητήσει ο κος Χαρδαλιάς την δίωξη των παρανομησάντων (βλ.:ΣΥΝΑΥΛΙΑ κας Πρωτοψάλτη στους δρόμους της Αθήνας και πάνω σε φορτηγό) ΜΕΣΩ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ -όπως έκανε με τον Μητροπολίτη Κερκύρας και τον π. Γεώργιο Σχοινά..

2) Για τη ΣΤΑΣΗ της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ & της ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ, πάλι ως προς τη  «ΣΥΝΑΥΛΊΑ» της κας ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ , διότι χθες, αφενός, επέβαλαν πρόστιμο στο όχημα που επέβαινε ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων για την περιφορά της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας της Τρυπητής στο Αίγιο, αφαιρώντας, ταυτόχρονα, τις πινακίδες του αυτοκινήτου, και, αφετέρου ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ στον Μητροπολίτη Δράμας τη ΛΙΤΑΝΕΙΑ της Ιεράς Εικόνας του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ.

2) Ζητάμε απαντήσεις από την  αστυνομία, τον κ. ΧΑΡΔΑΛΙΑ, τον ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ και τον κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ, διότι Ο ΝΟΜΟΣ ΛΕΕΙ ότι αν είναι πάνω από 10 άτομα συναγμένα το πρόστιμο ανέρχεται στα 1000 ευρώ. Έβαλαν πρόστιμα στους χωρίς μάσκα συνωστισμένους μπροστά στο Μέγαρο Μαξίμου;

ΤΙ ΘΑΛΕΓΕ Ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ…

Στη Σύναξη των Προεστών και Αρχιερέων στη Βοστίτσα ( = Αίγιο)

«Καπεταναίοι και Δεσποτάδες, τα σέβη μου…

Ήρθε επί τέλους η μεγάλη ώρα της λευτεριάς… κι είμαι χαρούμενος γι   αυτό.

Πρέπει το λοιπόν να ξεσηκωθούμε το συντομώτερο.

Τώρα είναι η ευκαιρία…

Σταλμένη από το Θεό…

Είμαστε έτοιμοι πλέον…

Τα Ορθόδοξα Βαλκάνια ξεσηκώθηκαν…

Ο Νεόφυτος στη Βουλγαρία…

Ο Σάββας στην Πολωνία…

Ο Ηλίας στη Γεωργία…

Στη Ρωσία επίσης…

Κι εδώ στην Ελλάδα, ολούθε άναψαν οι φωτιές της Επανάστασης…

Η Καστοριά επαναστάτησε…

Η Κέρκυρα σήκωσε μπαϊράκι…

Η μεγάλη θεσσαλική πρωτεύουσα της Λάρισας κινείται…

Στη Μεγαλόπολη ο Δεσπότης ξεσηκώνει τα πλήθη…

Στην Παλαιά Πάτρα οι χριστιανοί διαμαρτύρονται…

Στη Μόρφου, στην Κύπρο, στήθηκε από τώρα η σημαία της λευτεριάς…

Τα Μετέωρα κατέλαβαν τα οχυρά των εχθρών και είναι πλέον ελεύθερη Ελλάδα…

Εδώ στην πόλη μας, στη Βοστίτσα,  βγήκε ο Δεσπότης με την Εικόνα της Παναγίας στους δρόμους.

Από παντού ακούγονται εγερτήρια σαλπίσματα, από Χίο, από Άγιο Όρος, από μοναστήρια και ησυχαστήρια…

Κλέφτες και αρματολοί στην ελληνική ύπαιθρο, αλλά και μέσα στην Αθήνα, με μπροστάρηδες τους παπάδες και τους καλογέρους μας, έχουν μπεί στο χορό της λευτεριάς ήδη  από τη Μ. Βδομάδα.

Τώρα πρέπει να ξεσηκωθούμε…

Όλοι καταλαβαίνουν την αδυναμία και τη μπαμπεσιά των Τούρκων…

Άκουσα ότι και ο Μεγάλος Δεσπότης στην   Αθήνα έστειλε γραφή στο Διβάνι του Μαξίμου…ν΄ ανοίξουν οι Εκκλησιές.

Έχουμε μαζί μας τους γιατρούς της Κύπρου…

Φιλέλληνες από όλο τον κόσμο και δικοί μας γραμματιζούμενοι στη Βενετιά και στη Λόντρα ζητούν να ξεσηκωθούμε, για να μας βοηθήσουν…

Από κάτι μισόλογα που ξέφυγαν από όσους δουλεύουν στον πασά φαίνεται ότι το φίδι αργοπεθαίνει, δεν τούμεινε άλλη ζωή.

Τώρα πρέπει να το χτυπήσουμε στο κεφάλι. Το λέει κι ο Θοδωράκης Κολοκοτρώνης.

Να εδώ έχω στον κόρφο μου τη Sportime που γράφει για τη μεγάλη στιγμή ν΄ ανοίξουν οι Εκκλησιές, να μπούμε να κοινωνήσουμε.

Όλοι έχουν καταλάβει την αδικία που γίνεται στο λαό μας. Ο κόσμος βράζει Δεσποτάδες και Καπεταναίγοι μου…

Έχουν αφήσει λεύτερους κάποιους «χαμένους» και τραγουδάνε στο δρόμο και να τους χειροκροτάνε απ΄τα μπαλκόνια οι καλαμαράδες…

Βαράνε τα νταούλια τους οι μουσουλμάνοι μέσα στα άγρια μεσάνοιχτα στη Θράκη για το ραμαζάνι τους…

Κι εμείς οι Έλληνες δεν μπορέσαμε φέτος έναν Επιτάφιο και μια Ανάσταση να κάνουμε.

Τι περιμένουμε…

Αδέλφια, πρέπει να ξεσηκωθούμε…

Εμείς πρέπει να τραβήξουμε μπροστά, για ν΄ακολουθήσει κι ο κόσμος.

Ακόμα κι αυτοί που μας λένε τρελούς τώρα και σκέφτονται με κοντό μυαλό, δεν πειράζει, άμα δουν το γενικό ξεσηκωμό, θα ακολουθήσουν κι αυτοί…

Εμπρός, έφτασε η μεγάλη ώρα να βαρέσουμε τις καμπάνες της λευτεριάς.

Κι ακούστε καπεταναίοι…

Κι αν δεν έρθει κανένας σας, που δεν το πιστεύω, εγώ θα τραβήξω μόνος μου με τα παλικάρια μου…

Χριστός Ανέστη και η Ελλάδα Ανέστη!

«Λευτεριά ή θάνατος» !!

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΛΥΣΣΑΛΕΑ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένως, πως στο επίκεντρο της προκλητικής πολεμικής που έγινε και συνεχίζει να γίνεται κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, βρισκόταν από την αρχή, το ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι λοιπόν, για τους οποίους κυνηγήθηκε με τέτοια λύσσα, η Θεία Μετάληψη;

Ένα υποθετικό σενάριο…

Αν επιχειρήσουμε να αναπτύξουμε από πνευματική σκοπιά, το παρακάτω υποθετικό σενάριο, είναι βέβαιο πως θα μπορέσουμε να βγάλουμε κάποια πολύ σημαντικά και εντυπωσιακά συμπεράσματα.

Σε αυτό το φανταστικό σενάριο, ας υποθέσουμε πως, από τις αρχές των περιοριστικών μέτρων στη χώρα μας, η Θεία Κοινωνία, με κάποιον τρόπο, έμενε έξω από τις απαγορεύσεις. Και ότι οι χριστιανοί σε όλη τη χώρα, συνέχιζαν απρόσκοπτα να μεταλαμβάνουν Σώμα και Αίμα Χριστού, τηρώντας βέβαια ευλαβικώς, όλες τις προφυλάξεις περί αποστάσεων, μέτρων προστασίας κλπ.

Ας υποθέσουμε επίσης, πως το ίδιο ακριβώς θα ίσχυε και σε κάθε άλλη ορθόδοξη χώρα του κόσμου, αλλά και σε κάθε ορθόδοξη εκκλησία γενικώς. Αδιάκοπη μετάδοση Θείας Κοινωνίας, με τον ίδιο παραδοσιακό τρόπο που γίνεται εδώ και σχεδόν δύο χιλιετίες. Κοινή λαβίδα και Άγιο Ποτήριο. Χωρίς κουταλάκια μιας χρήσης, ψεκάσματα αντισηπτικού και άλλες οικουμενιστικού τύπου αθλιότητες.

Σταθερά. Συντεταγμένα. Εκατομμύρια ορθόδοξων χριστιανών, σε όλον τον κόσμο, να βρίσκονται σε ανεμπόδιστη επαφή και κοινωνία με το Ιερό Ποτήριο, εν μέσω μιας παγκόσμιας πανδημίας. Χωρίς διωγμούς, χωρίς πρόστιμα, χωρίς αποσιωπήσεις, χωρίς ψεύτικα και κατευθυνόμενα ρεπορτάζ.

Τι θα γινόταν τότε; Θα πάθαιναν κάτι όλοι αυτοί οι χριστιανοί, αν τηρούσαν αυστηρά τις αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ τους; Θα νοσούσαν από τον COVID – 19, λόγω της Θείας Κοινωνίας; Θα τους μετέδιδε τον ιό η ιερή λαβίδα; ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ. Είναι απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, πως το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου, δεν δύναται να γίνει φορέας κανενός είδους ιού ή ασθένειας.

Ας υποθέσουμε πως περνούσαν 2 εβδομάδες… 3 εβδομάδες και πράγματι η κοινή γνώμη διαπίστωνε έκπληκτη πως δεν υπήρχε κανένα κρούσμα σχετιζόμενο με την ιερή λαβίδα. Πως δεν θα υπήρχε καμία αξιόπιστη επιστημονική παρατήρηση που να μπορούσε να στοιχειοθετήσει επαρκώς τον συσχετισμό άμεσης μετάδοσης του κορονοϊού, μέσω Θείας Κοινωνίας (όπως και όντως δεν υπάρχει). Θα επικρατούσε πλήρης αμηχανία και εκκωφαντική σιωπή, από επιστημονική κοινότητα και ΜΜΕ.

Έχοντας αυτό το (υποθετικό, αλλά απολύτως ρεαλιστικό από έναν άνθρωπο που πιστεύει στην Ορθοδοξία) σενάριο στο μυαλό μας, ας ζυγίσουμε στον αντίποδα, τις εικόνες που είδαμε στις τηλεοράσεις, από ένα έρημο Βατικανό, αδειανές καθολικές εκκλησίες, και έναν Πάπα να προσεύχεται από ντουβάρι σε ντουβάρι και να ξεστομίζει off the record αλλά on camera ,πως ο αληθινός αγιασμός είναι το ουίσκι.

Πως θα άρχιζε άραγε να φαντάζει το χαπάκι του Πάπα, στους απλούς ανθρώπους που ασπάζονται τον Ρωμαιοκαθολικισμό;

Πως θα αντιδρούσαν σε ένα τέτοιο πνευματικό «crash test» παγκόσμιας εμβέλειας, που θα αποκάλυπτε μονομιάς τη συντριπτική αλήθεια της Ορθοδοξίας, έναντι του Παπικού ψεύδους;

Κατά πόσο θα ήταν επιθυμητό και ευχάριστο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο από Ουνίτες, «όρθοδοξους» μεταπατερικούς και οικουμενιστές Αρχιερείς, Ιερείς και Θεολόγους – «Θολολόγους»;

Ας αντιπαραβάλλουμε ακόμη, απέναντι σε αυτό το σενάριο της μη διωκόμενης Θείας Κοινωνίας και τα κλειστά τζαμιά, σε όλον τον κόσμο. Άλλα και τους έρημους τόπους λατρείας όλων των θρησκειών και δογμάτων και αιρέσεων.

Ας αντιπαραβάλλουμε αυτό το υποθετικό σενάριο, απέναντι στο αθεϊστικό και αντιχριστιανικό πνεύμα που μαστίζει τη συντριπτική πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας, παγκοσμίως. Ας το αντιπαραβάλλουμε ακόμα, απέναντι στα γιγάντια συμφέροντα ενός Μπιλ Γκέιτς, ενός Σόρος, ενός Κίσινγκερ, μίας λέσχης Μπίλντερμπεργκ, ενός Π.Ο.Υ, μιας δικτατορίας των Βρυξελλών.

Τέλος, ας το αντιπαραβάλλουμε απέναντι στις ίδιες τις κοινωνίες, του λαούς. Απέναντι σε όλα τα αντιχριστιανικά ή αντιορθόδοξα φιλοσοφικά ρεύματα, πολιτικές ιδεολογίες και κοσμοθεωρίες που ασπάζονται και ακολουθούν απλοί πολίτες.

Γιατί διώκεται λοιπόν, η Θεία Κοινωνία;

Αντιλαμβάνεστε, τι τεράστιος και ασύλληπτος αντίκτυπος θα υπήρχε παγκοσμίως, από ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μπορείτε να συλλάβετε με το νου σας, τι «βόμβα μεγατόνων» θα «ανατιναζόταν» στα θεμέλια του κατεστημένου, της Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων;

Αντιλαμβάνεστε τον τεράστιο αριθμό, ετερόκλητων σκοτεινών συμφερόντων, που έχουν κάθε λόγο και αιτία για να διώκουν λυσσαλέα το ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας;

Αντιλαμβάνεστε τι τεράστια ευκαιρία ήταν αυτή για να λάμψει παγκοσμίως το φως της Ορθοδοξίας και τι αδιανόητο έγκλημα έκαναν και κάνουν όλοι όσοι προσπάθησαν και προσπαθούν να υπονομεύσουν τη θαυματουργή φύση αυτού του Μυστηρίου;

Μέσα από αυτούς τους συλλογισμούς, μπορούμε να καταλήξουμε στο ότι δύο είναι οι κυρίαρχοι λόγοι για τους οποίους η Θεία Κοινωνία διώκεται και θα συνεχίσει να διώκεται ποικιλοτρόπως:

O πρώτος λόγος είναι η απιστία και η Αθεΐα. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που κινούν τα πολιτικά και τα επιστημονικά νήματα, σκέφτονται, λειτουργούν και αποφασίζουν, σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του Αθεϊσμού. Αφού έχουν ως θεό τους το χρήμα και αφού πιστεύουν πως η Θεία Κοινωνία δεν είναι τίποτα παραπάνω από κρασί και ψωμί, είναι φυσικό να τρέμει το φυλλοκάρδι τους όταν σκέφτονται τη λαβίδα του Ιερέα. Μέσα από αυτό το πρίσμα, είναι «φυσικό» να δίνουν προτεραιότητες λειτουργίας σε super markets, τράπεζες, κομμωτήρια και ντελιβεράδικα, αφού η βαθύτερη ιδεολογία τους, συγκεντρώνεται στο «φάγωμεν πίωμεν, αριον γρ ποθνήσκομεν».

Πάνω σε αυτό το στάτους, είναι πλέον χτισμένα ολόκληρα κράτη, κυβερνήσεις, πολυεθνικές εταιρείες. Ολόκληρες οικονομίες.

Ο δεύτερος λόγος που διώκεται η Θεία Κοινωνία, είναι ακόμα χειρότερος. Ακόμα πιο επικίνδυνος. Ακόμα πιο ύπουλος.

Είναι ο διωγμός που προέρχεται από ανθρώπους οι οποίοι πιστεύουν (κρυφά) στη δύναμη της Θείας Κοινωνίας, αλλά την πολεμούν και τη διαβάλουν με κάθε δυνατό μέσο που διαθέτουν. Αυτοί που φοβούνται, τρέμουν και φρίττουν, από ένα ενδεχόμενο που θα οδηγούσε σε έναν παγκόσμιο θρίαμβο της αλήθειας της Ορθοδοξίας, γιατί θα σήμαινε αυτόματα και την ολοκληρωτική καταστροφή των πλανεμένων δογμάτων, θρησκειών ή ιδεολογικών συστημάτων, που αυτοί υπηρετούν.

Η συγκλονιστική αλήθεια που βρίσκεται μέσα στο πιο θαυμαστό, θαυματουργό και ιερότερο Μυστήριο του κόσμου, μπορεί να κρύφτηκε από τα κατάμαυρα σύννεφα των σκοτεινών δυνάμεων, σε αυτό το στάδιο της ιστορίας. Όμως, θα διώκεται και θα λασπολογείται, «άχρι καιρού».

Ό,τι και να κάνουν, όσο και να προσπαθούν, όσο και να ασθμαίνουν οι μεν και οι δε, είναι σίγουρο πως κάποτε θα έρθει η ευλογημένη ώρα, που η ύψιστη Σωτηριολογική σημασία αυτού του Μυστηρίου, θα αναδυθεί στην παγκόσμια επιφάνεια και θα θριαμβεύσει.

Ελευθέριος Ανδρώνης,  25/04/2020

sportime.gr

ΕΓΩ Ο ΛΑΟΣ

– Καλά είμαστε, ωραία, εσείς;

– Ααα, μπράβο, πάντα να είστε καλά!

– Ναι ΄ναι πάνω από όλα η υγεία καί όλα τ’ άλλα έρχονται.

     Ευχές, ευχές, ευχές του λαού. Αυτές και άλλες τόσες πού λεγόντουσαν αυθόρμητα δίχως σκέψη. Ε, κάπου κάπου, ακουγόταν και ένα «δόξα τω Θεώ». Και έτσι κυλούσε η ζωή. Και έτσι ζούσε ο λαός.

     Τί ήταν όμως αυτό το φετινό;

     Κλείστε τίς εκκλησίες Τώρα, όχι την ερχόμενη εβδομάδα, Τώρα, όχι αύριο, Τώρα, όχι να κάνετε μια τελευταία Θεία  Λειτουργία, κλήρος και λαός, όχι, αλλά κλείσιμο Τώρα! Ξαφνικά, απότομα, ακαριαία!!!

     Και εγώ ο λαός τί έκανα; Έδειξα πίστη και υπακοή στις προσταγές του κράτους. Γιατί έπρεπε να κλείσουν οι Εκκλησίες, για να διασφαλιστεί η υγεία. Εξάλλου, αυτές τις ευχές έδινα εγώ ο λαός, πάνω απ’ όλα η υγεία!

     Όμως αυτή η απότομη και ξαφνική υποταγή δεν μου άρεσε, εμένα του λαού, όταν μάλιστα συνέκρινα άλλες δραστηριότητες είτε οικονομικές είτε επισιτιστικές πού παρέμειναν ανοιχτές… ναι δεν μου άρεσε. Αλλά έσκυψα το κεφάλι και υπάκουσα. Γιατί;

     Μιλούσα εγώ ο λαός στο τηλέφωνο, σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς.

– Όχιιι!  Δεν είναι σωστό να κλείσουν οι εκκλησίες, είναι απαράδεκτο, μας κοροϊδεύουν. Μεταβίβαζα και τις ευθύνες στους διοικούντες την εκκλησία (όχι αδίκως εν μέρει) και μιλούσα με κριτική και στόμφο, ακαδημαϊκά. Κλείνοντας όμως το τηλέφωνο, υπάκουα ξανά στις εντολές τους. Εεεε, εγώ είμαι ο λαός, εγώ υπακούω.

     Ναι, ο λαός είμαι, αλλά πώς κατάντησα έτσι; Ένας λαός νεκρός, με μια νεκρή πίστη που δεν έχει μέσα της Θεό. Μια πίστη δίχως έργα, και αν γινόντουσαν και κάποια, κάποτε, ίσως ήταν και αυτά νεκρά. Μια πίστη που έλειπε και κανείς δεν διέγνωσε την απουσία της από τούς πνευματικούς ιατρούς, για να με θεραπεύσουν. Και πίσω από αυτή την απουσία της ζωντανής πίστεως θεριεύει ο φόβος.

      Ο φόβος του διασυρμού, τής ταπείνωσης, της εκθέσεως του εαυτού μου ότι είμαι ανυπάκουος και επικίνδυνος ενάντια των εντολών αυτών, που μου τάϊζαν καθημερινά τον φόβο.

     Και τέλος ο φόβος για τον θάνατο. Φόβος μπροστά στην αρρώστια. Όταν μάλιστα η αρρώστια είναι βαριά, και έχει επικίνδυνες συνέπειες, αν είναι θανατηφόρα… Φόβος!

      Και καθημερινά εγώ ο λαός, καθόμουν ήσυχος και περίμενα να μου ταΐσουν τον φόβο τις ώρες που γνώριζα ότι ερχόταν η μερίδα της ενημέρωσης. Και εδώ εγώ πάλι υπάκουος έκανα το καθήκον μου.

    Ήρθε όμως μια ακτίνα φωτός ξαφνικά μέσα στο σκοτάδι του εγκλεισμού μου, που τύλιγε την καρδιά και τον νου. Να πιστέψω τέλος πάντων, εγώ ο λαός για μια φορά, απόλυτα, αληθινά, ζεστά, ότι υπάρχει Κάποιος που ποτέ δεν με εγκαταλείπει, που ακόμα και τώρα που εγώ τον άφησα, Εκείνος με καταδιώκει με το έλεος Του από την μεγάλη Του αγάπη.

    Αχχχ! Γιατί; Γιατί; Γιατί δεν είχα την δύναμη να πετάξω το πιάτο από μπροστά μου; Να μην ξαναταΐσω τον φόβο; Τί μου έλειπε; Ασφαλώς η πίστη. Αυτό που είπε ξεκάθαρα ο Χριστός: «Μη φοβού μόνον πίστευε».

    Και ναι, ο Χριστός μου έδειξε το φώς για να νικήσω τον θάνατο. Υπάρχει Αυτός που νικά τον θάνατο, που νικά την αμαρτία, την αιτία του θανάτου, πού συντρίβει τον διάβολο και όλες τις σκοτεινές δυνάμεις, που κυβερνούν τον κόσμο, που κρατά στα χέρια Του εμένα, το λαό, γιατί είναι ο άπειρος και παντοδύναμος Θεός, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Και ήρθε το Φώς, και ήρθε η Ανάσταση και γέμισα φώς και γέμισα ελπίδα!

    Ωραίες σκέψεις έκανα, εγώ ο λαός, άραγε θα τα καταφέρω στην επόμενη δοκιμασία;…

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

Στην παρούσα αναφορά μας θα διαπλεύσουμε ένα τρικυμιώδες πέλαγος πονηρών μεθοδεύσεων και οικτρών αντιφάσεων, που αποδεικνύουν, αν όχι μια εμπάθεια, πάντως μια οργανωμένη στόχευση και ένα αμείλικτο περιορισμό των χριστιανών ειδικά όσον αφορά στους ιερούς ναούς.

Στα στρατόπεδα μένουν και σιτίζονται, κοιμούνται και εκπαιδεύονται, ψυχαγωγούνται και γυμνάζονται οι άντρες όλοι μαζί. Στις παραγωγικές μάλιστα σχολές πιθανόν και να διδάσκονται από κοινού κάποια μαθήματα. Στον ναό όμως  του στρατοπέδου, όπου υπάρχει, και στα σπίτια τους, απαγορεύεται να πάνε. Εκεί κινδυνεύουν.

Στα μοναστήρια οι μοναχοί και οι μοναχές συμβιούν, συντρώγουν, συνεργάζονται, συμπορεύονται, συναθροίζονται στην Τράπεζα και στη διδαχή ακινδύνως. Οι πόρτες της Εκκλησίας όμως, τον πρώτο καιρό μάλλον; ήταν κι αυτές απροσπέλαστες, ως επικίνδυνες. Ασφαλώς οι προσκυνητές αποκλείονται ακόμη.

Απαγορεύονταν οι συναθροίσεις υπαίθρια των ανθρώπων, όχι όμως στα super markets, ή στις τράπεζες, ή στα φαρμακεία ή στα mini markets, ή στα καταστήματα τροφίμων και κρεάτων, αλλά μόνο γύρω από τις Εκκλησίες. Σε μια Εκκλησία έβγαλαν τα Βάγια την Κυριακή των Βαϊων έξω από την πόρτα και επενέβησαν οι δυνάμεις καταστολής, να τα ξαναβάλουν μέσα, μη τυχόν και μαζευτεί κόσμος.

Απαγορεύτηκε το ψήσιμο των αρνιών στις αυλές και στις γειτονιές από τον φόβο του συνωστισμού και συγχρωτισμού των συγγενών. Μέσα όμως στα λεωφορεία και τα τραίνα μαζεύονταν και πηγαινοερχόντουσαν οι άνθρωποι επί τρείς και περισσότερες ώρες μαζί συνταξιδεύοντες, χωρίς κανένα φόβο.

Οικοτροφεία, γηροκομεία, άσυλα ανιάτων, δομές μεταναστών, καταυλισμοί τσιγγάνων, αδελφότητες, κοινόβια, συνεργεία αυτοκινήτων και εξωτερικά συνεργεία του Δήμου ή τεχνικών Εταιρειών όλοι μαζί συζούν και δουλεύουν μέχρι αυτή την ώρα με ελάχιστες ως μηδενικές προφυλάξεις και μόνο στις Εκκλησίες επιτρέπονται αυστηρά μόνο 4 άτομα και αυτά σε διασπορά.

Οι Πυροσβεστικές υπηρεσίες και τα αστυνομικά τμήματα βρίθουν προσωπικού και ατόμων σε επιφυλακή και όταν επισυμβεί ένα γεγονός συντρέχουν ασχέτως αριθμού και προϋποθέσεων. Στην Εκκλησία μόνο χτυπούν κάπου κάπου το τζάμι οι πιστοί απέξω να πάρουν λίγο αντίδωρο από τον επίτροπο μάλιστα και όχι τον ιερέα.

Μέσα στους ναούς πρέπει νάναι 4 άτομα. Σχεδόν αυτό τηρήθηκε. Ποιοι ήταν; Σε πολλές περιπτώσεις ένας ιερέας με υποκείμενο νόσημα, δύο ηλικιωμένοι ψάλτες ή επίτροποι, μια νεωκόρα που ανήκε στις «ευπαχείς» ομάδες και ένα παπαδάκι του Γυμνασίου. Όλα καλά και βλογημένα… Κατά τα άλλα απαγορεύεται να ανοίξουν οι εκκλησίες για τον πολύ κόσμο.

Καμπάνες και μεγάφωνα απαγορεύονταν. Όλη την ώρα όμως σφύριζαν τα περιπολικά και τα μεγάφωνά τους συνιστούσαν να μείνει ο κόσμος μέσα στα σπίτια του. Χώρια που στα τζαμιά οι ιμάμηδες δεν σιώπησαν, λέγοντας ότι άλλο η κλήση σε προσευχή κι άλλο η καμπάνα να πάνε οι άνθρωποι στο ναό. Μα η καμπάνα έχει και τον σκοπό της προσευχής. Θυμόμαστε παλιά που οι γεωργοί μόλις άκουγαν την καμπάνα του χωριού, σταυροκοπιόντουσαν στο χωράφι τους και έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι.

Στα ταχυφαγεία και τα σουβλατζίδικα πόσοι συνεργάζονταν για να βγούνε οι μερίδες (να κόψουν, να ξεπαγώσουν, να λιανίσουν να ψήσουν, να ζυγίσουν, να τυλίξουν, να συσκευάσουν, να εκδώσουν απόδειξη…) και οι αποστολές, να τις παραλάβει μετά ο μεταφορέας για τα διαμερίσματα και τον όποιο προορισμό…Μόνο στις εκκλησίες έδιναν απέξω το πρόσφορο οι ευσεβείς κυρίες. Ούτε ένα κερί να ανάψουν ούτε μια εικόνα να ασπαστούν.

 Από τα περίπτερα πόσοι περνούσαν καθημερινά; Οι αναλήψεις από τα ΑΤΜ προφανώς δεν είχαν κανένα κίνδυνο, διότι όλα τα χρήματα έβγαιναν κολλαριστά και άθικτα από την ΕΚΤ κατευθείαν από το Τυπογραφείο τους !!!

Στα ΤΑΞΙ πόσοι μπαινόβγαιναν καθημερινά; Μήπως τα απολύμαιναν μετά από κάθε «κούρσα» οι συμπαθείς αυτοκινητιστές; Όχι βεβαίως. Απλά είχαν λίγο ανοιχτό το παράθυρο , για να ξορκίσουν  το κακό…

Πληροφορίες λένε – μη επιβεβαιωμένες ακόμη – ότι οι ενώσεις των μουσουλμάνων Ελλάδος ευχαρίστησαν την κεντρική εξουσία, που τους άφησε ανεμπόδιστα να ξεκινήσουν το ραμαζάνι τους στις 23 Απριλίου (κρατάει μέχρι 23 Μαϊου). Και μείς σε κεντρικό επίπεδο ευχαριστήσαμε πολλές φορές την πολιτεία μέχρι τώρα για τα σωστά μέτρα που πήρε για να προστατεύσει την υγεία του λαού από την πανδημία και μας έκλεισε τους ναούς!

Αλήθεια πόσο προκατειλημμένα και καχύποπτα αντιμετωπίσθηκαν αυτόν τον καιρό οι Ορθόδοξοι. Ως άνθρωποι ανάξιοι λόγου και ανεπιθύμητα πρόσωπα, ως λοβοτομημένοι και ανεγκέφαλοι, που δεν ξέρουν να προφυλάξουν τους εαυτούς τους και τους άλλους, ως δημόσιος κίνδυνος που πρέπει να φυλακισθούν στα σπίτια τους, όχι για καμιά άλλη έξοδο ή απασχόληση ή αθλητική άσκηση, αλλά μόνο να μη ζυγώσουν ούτε να ακούσουν από μακριά την Εκκλησία.

Δεν πειράζει, έχει ο καιρός γυρίσματα. Πριν από τις εκλογές οι κυβερνώντες δεν είχαν αφήσει εκκλησία και μοναστήρι, πανήγυρη και αρτοκλασία, περιφορά και λιτανεία, δεσπότη και ιερέα που να μη φωτογραφηθούν και του φιλήσουν το χέρι. Από κάθε προσκυνητάρι που πέρναγαν έκαναν το σταυρό τους και ζήταγαν να αφήσουμε πίσω τους άθεους και να προτιμήσουμε τους ευσεβείς. Κι όμως αυτοί οι κερδισμένοι από την ψήφο του ορθοδόξου λαού πολιτικοί αποδείχθηκαν μοιραίοι άνθρωποι. Ταπείνωσαν την Ιερά Σύνοδο και εξευτέλισαν έναν ολόκληρο λαό.

Αυτό που έγινε φέτος, πρώτη φορά στην ιστορία του Χριστιανισμού, νάναι σίγουροι ότι δεν θα ξεχασθεί από τον λαό και ούτε θα το επιτρέψουμε να ξεχασθεί. Η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη, όσα καλά κι αν κάνουν από δω και πέρα. Όπως έκλεισαν με τόση μεροληπτική αυστηρότητα τις εκκλησίες, έτσι και ο λαός θα τους κλείσει άπαξ διά παντός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, εάν βεβαίως εξακολουθήσουμε κι έχουμε δημοκρατία και όχι παγκόσμια κυβέρνηση και δικτατορία. Μαύρισαν την καρδιά των πιστών; Θα τους μαυρίσουν και οι πιστοί στις επόμενες εκλογές. Δούλεψαν με τον φόβο. Θα ζήσουν το φόβο όταν θα ανοίξουν οι Εκκλησίες κι ένας λαός από κάτω θα ζητεί δικαιοσύνη και δικαίωση.

«Έσσεται ήμαρ»!

ΟΣΟΙ ΠΟΝΕΣΑΝ… ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ…

Όσοι πέρασαν με πόνο αυτή τη φοβερή Μ. Τεσσαρακοστή.

Όσοι έκλαψαν ή απλά δάκρυσαν και λυπήθηκαν κατάβαθα για όλα αυτά τα μέτρα για την Εκκλησία και το λαό…

Όσοι μίλησαν ειλικρινά ο ένας στον άλλο και εξέφρασαν τη θλίψη τους για τις κλειστές εκκλησίες.

Όσοι προσευχήθηκαν και ζήτησαν δικαιοσύνη από τον Αληθινό και Ζωντανό Θεό…

Όσοι δεν κατάπιαν αμάσητα τα δελτία ειδήσεων των ακριβοπληρωμένων καναλιών…

Όσοι δεν σταμάτησαν τη νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής, αν και ήξεραν ότι δεν θα μεταλάβουν.

Όσοι μπήκαν στον κόπο να ψάξουν μέσα στο απέραντο διαδίκτυο, αλλά και μέσα στην ψυχή τους την αλήθεια για τη δοκιμασία.

Όσοι δεν φοβήθηκαν την εξουσία, αλλά και την επικινδυνότητα ενός ιού, και είπαν: «Δεν πειράζει, εγώ θα εκκλησιασθώ, θα μεταλάβω κι ας πεθάνω για τον Χριστό».

Όσοι κουράστηκαν και περπάτησαν και κινδύνεψαν για να βρούνε κατακόμβες, για να μη χάσουν τη Θ. Κοινωνία…

Όσοι δεν συμβιβάστηκαν με την τηλεόραση και τον εγκλεισμό και πήγαν να συμπαρασταθούν στους μοναχικούς ιερείς και σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.

Όσοι δεν λυπήθηκαν να ξυπνήσουν νωρίς τα παιδιά τους και να τα πάνε έστω έξω από το ναό να τα κοινωνήσουν.

Όσοι ιερείς τόλμησαν να πειθαρχήσουν στο Θεό και όχι στον Καίσαρα και λειτούργησαν μετά δακρύων το Σώμα και το Αίμα του Χριστού κάπου μέσα στα αχανή αστικά κέντρα, μέσα σε σπίτια, σε υπόγεια, σε δάση και ησυχαστήρια, «εν σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης» (Εβρ. ια΄ 38).

Όσοι αξιώθηκαν να κοινωνήσουν με ταπείνωση και με καρδιακό πόνο και για όλους εκείνους που δεν μπόρεσαν, αν και ήθελαν να μετάσχουν του Ποτηρίου της Ζωής.

Όσοι δεν λογάριασαν τα 150 ή τα 300 €, ακόμη και το πεντοχίλιαρο, υπέρ Χριστού και Εκκλησίας.

Όσοι δυσκολεύτηκαν επειδή ζούνε σε ακραία φτώχεια και έμειναν λόγω προστίμων κλεισμένοι στα σπίτια τους παρά τη θέλησή τους.

Όσοι επίσκοποι και ιερείς έσπασαν τον αποκλεισμό, ή έκλαψαν με το λαό, ή έστω φώναξαν και διαμαρτυρήθηκαν και «ορκίστηκαν» να μη ανεχθούν άλλη τέτοια ταπείνωση για την Νύμφη του Χριστού Εκκλησία.

Όσοι, έστω εκ των υστέρων, κατάλαβαν το λάθος και την αδικία που υπέστη η Εκκλησία και ενώ βιάστηκαν να τοποθετηθούν, τώρα ανακρούουν «εν μετανοία πρύμναν».

Όσοι άκουσαν τους Γεροντάδες του Αγίου Όρους και έβαλαν προτεραιότητες Θεού στην προκείμενη συγκυρία.

Όσοι αστυνομικοί δεν βιάστηκαν να αντιδράσουν στα τηλέφωνα και στα βιντεάκια των καταδοτών και προδοτών και σεβάστηκαν την εκκλησία και τη συνείδησή τους.

Όσοι ένιωσαν τον εμπαιγμό στο πετσί τους, αλλά δεν τόλμησαν να τον κοινοποιήσουν προς τα έξω από κάποιον υπολογισμό για τη δουλειά ή την οικογένειά τους.

Όσοι μέρα νύχτα έμειναν στο σπίτι τους και προσεύχονταν, επειδή τα παιδιά τους επηρεασμένα από τα φοβικά συνθήματα της τηλεενημέρωσης δεν τους άφησαν να ξεμυτήσουν από το σπίτι.

Όσες ζύμωναν πρόσφορα αυτές τις μέρες και τα πήγαιναν έξω από τους ναούς να διαβασθούν, χωρίς οί ίδιες να μπορούν να λειτουργηθούν.

Όσοι ξεροστάλιαζαν έξω από τις κλεισμένες εκκλησιές πότε θ΄ανοίξουν να ασπαστούν το Σταυρό και τον Επιτάφιο.

Όσοι περίμεναν με λαχτάρα το άγιο Φως που όμως δεν έφτασε ποτέ στην πόλη τους.

Όσοι κληρικοί δεν συμβιβάστηκαν ποτέ με τις άδειες εκκλησιές και τέλεσαν με συνοχή καρδίας καθ΄υπακοή τις μοναχικές ακολουθίες χωρίς να μπορέσουν να δώσουν ποτέ μια εξήγηση σε όλο αυτό που γινόταν.

Όσοι αρχιερείς ζήτησαν συγγνώμην από το Θεό και το λαό και δεσμεύτηκαν ότι θα μιλήσουν και θα ορθοτομήσουν στην κατάλληλη ώρα.

Όσοι έδωσαν υπόσχεση στον εαυτό τους και στο Θεό να αγωνιστούν για μια «Ζώσα και ελεύθερη Εκκλησία».

Όσοι δεν ξεγελάστηκαν και δεν είπαν στις όποιες δημοσκοπήσεις ότι « εκείνο που μας έλειψε ήταν το κομμωτήριο» και όχι η Εκκλησία.

Όσοι αναγκάστηκαν να μείνουν μόνοι στα χωριά τους χωρίς τα παιδιά και τα εγγόνια τους ή αποκλεισμένοι σε άλλα σπίτια και δωμάτια από τον φόβο δήθεν της μεταδοτικότητας της νόσου.

Όσοι έσπασαν το φράγμα του ήχου και άνοιξαν τέρμα μεγάφωνα, τηλεοράσεις, κόρνες ναών και κοινοτικών γραφείων, για να ακούσουν οι πολλοί το Μήνυμα της Αναστάσεως.

Όσοι ιερείς πήγαν τελικά και κοινώνησαν αρρώστους, ετοιμοθανάτους κλπ και έκαναν το αυτονόητο καθήκον τους.

Όσοι κράτησαν κλειστό το στόμα τους και δεν μαρτύρησαν σε επικίνδυνους την Εκκλησία της Ερήμου.

Όσοι δεν συμβιβάστηκαν με την αισχροκέρδεια και κράτησαν τις τιμές στα ράφια των καταστημάτων τους αμετακίνητες.

Όσοι δεν κολακεύτηκαν και δεν βολεύτηκαν με τα 400, 600, 800 € και ησύχασαν λέγοντας ότι καλά περάσαμε και φέτος το Πάσχα.

Όσοι σκέφτονται να αντισταθούν στον επερχόμενο υποχρεωτικο πονηρό (;) εμβολιασμό.

Όσοι τέλος παρά την οποιαδήποτε διαφορετική νοοτροπία και ιδεολογία υποστήριξαν το δίκιο της Εκκλησίας του Χριστού.

Όλοι αυτοί, και όσοι άλλοι, τους οποίους δεν κατανονομάσαμε «δι΄ άγνοιαν ή λήθην ή πλήθος ονομάτων», όλοι αυτοί που δεν συμβιβάστηκαν με τους «εχθρούς του Σταυρού του Χριστού» (Φιλιπ. γ΄18), όλοι αυτοί, δεν θα χάσουν τον ουράνιο μισθό τους, τη δικαίωση των πόθων τους, τη δόξα της Αναστάσεως, τη χαρά της Εκκλησίας, τα Τίμια Δώρα του Χριστού μας.

Καθόλου απίθανο, ότι όλοι αυτοί δε θα χάσουν και την επαλήθευση των προφητειών και την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία της Ορθοδοξίας μας στην Μεγάλη Εκκλησία στην Αγιά Σοφιά, στην πόλη των Ονείρων μας.

«Δίκαιος Κύριος και δικαιοσύνας ηγάπησεν, ευθύτητας είδε το πρόσωπον Αυτού» (Ψαλμ. ι΄7).

«Θεός εστι ο δικαιών» (Ρωμ. η΄33).

Ζητοῦμε Ἀνάσταση στούς Ναούς μας!

Ο Ιερός Ναός είναι το Σπίτι μας!

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία απευθύνονται προς τον ελληνικό λαό και τον καλούν να σκεφθεί με την απλή λογική: Γιατί έκλεισαν τα Σπίτια μας, οι Ιεροί Ναοί; Γιατί να μην εφαρμοστούν και στους Ιερούς Ναούς τα μέτρα που εφαρμόζονται στις Τράπεζες και στα καταστήματα τροφίμων; Πώς νοείται στην Ελλάδα να ισχύει κάτι τέτοιο, τη στιγμή που σε άλλες ομόδοξες χώρες επιτρέπεται η λειτουργία των Ναών με τη συμμετοχή των πιστών; Ζητούμε να κάνουμε Ανάσταση με όλα τα προβλεπόμενα υγειονομικά μέτρα στους Ιερούς Ναούς, τα Σπίτια μας!

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Υπογράψτε κάνοντας κλικ εδώ

ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ…

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Δεν αποκλείεται… Μπορεί να φταίμε και όλοι μας για ό,τι γίνεται στις μέρες μας. Από μια άποψη υπάρχει κάποιο δίκιο σε όσους λένε για δοκιμασία και οργή Θεού για τις αμαρτίες μας. Η όλη κατάσταση θυμίζει την ένταση ενός λαού λίγο πριν το μεγάλο κακό. Ένα δαιμονικό παροξυσμό ελαφράς μορφής που οδηγεί σε διχασμό το λαό μας, σε καταδότες και καταγγέλλοντες, σε φθονούντες και περιεργαζομένους τους διπλανούς τους. Ζούμε σε μια κατάσταση γενικευμένου πανικού και φόβου και καχυποψίας, που οδηγεί σε αλλοτριωμένες συμπεριφορές. Είχαμε μια τάση πάντοτε, αλλά στο εξής πλέον ακόμη περισσότερο από δω και πέρα, θα ζούμε διαρκώς, στο διηνεκές ίσως, εμφυλιοπολεμικά. Και αυτό όσο πάει και παγιώνεται.

Κάποιοι βέβαια αγανακτούν και διαμαρτύρονται για τις κρατικές αποφάσεις που κρατάνε μακριά τον λαό από τις εκκλησίες. Βλέπουν τις άλλες ορθόδοξες χώρες και την όλη διαχείριση της επιδημίας και αισθάνονται την αδικία που υφίσταται ο ορθόδοξος λαός μας. Έχουν προφανώς υψηλή αίσθηση του δικαίου. Όσοι ασχολούνται μάλιστα και με το διαδίκτυο, κυρίως οι νεώτεροι,  κι όχι μόνο με το ναρκωτικό της μπρίζας, την τηλεόραση, ενημερώνονται σφαιρικά, και απλοί άνθρωποι, νέοι, φοιτητές, αλλά και δημοσιογράφοι. Αυτοί βλέπουν στο παρασκήνιο και τους κρυμμένους σκοπούς της Διεθνούς των Ασεβών.

Κάποιοι όμως έχουν βολευτεί. Αρκούνται στο τηλεοπτικό πεδίο και  στον τηλεοπτικό χρόνο και βλέπουν χαλαρά τα πράγματα. Αυτοί μάλλον πήγαιναν από συνήθεια, για το καλό, στις μεγάλες εορτές και πανηγύρεις στην Εκκλησία. Υπάρχει βέβαια μέσα τους κάτι, η συνήθεια και το έθιμο, όχι όμως η μετοχή και το βίωμα. Δεν τους λείπει πολύ και δεν τους στοιχίζει τόσο η έλλειψη του εκκλησιασμού. Μεταθέτουν με ελαφρά την καρδία τα πάντα σε ευθετότερο χρόνο, όταν θα λήξουν τα δεσμά, και χαίρονται που θα δούνε από την τηλεόραση με την άνεσή τους τα πάντα, θα βάψουν τα αυγά τους και ίσως πάρουν από το Δήμαρχο και το Άγιο Φως.

Δεν καταλαβαίνουν οι δυστυχείς ότι όλο αυτό που νιώθουν και αισθάνονται ως ευκολία και ασφάλεια, δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα προκαταρτικά ενός σχεδίου, το οποίο εξυφαίνεται γι αυτούς χωρίς αυτούς, πίσω από την πλάτη τους, ένα σχέδιο παγκόσμιας διακυβέρνησης και ασφυκτικού ελέγχου των λαών, και το παρόν δεν είναι παρά ένας έλεγχος πειθαρχίας.

Υπάρχουν ασφαλώς και οι επιχαίροντες. Οι άνθρωποι που ήθελαν από καιρό να κλείσουν οι ναοί, να σιγήσουν οι καμπάνες, να μη ακούγονται πανηγυρικά τα μεγάφωνα, να μη γίνεται ο επιτάφιος και η Ανάσταση σε δημόσια θέα. Φανατικοί αρνητές, άνθρωποι της νύχτας, βαμμένοι υλιστές, αρχαιολάτρες και οπαδοί της εθνικής δήθεν θρησκείας, και εκκλησιομάχοι. Μαθητές και απόγονοι του Ιουλιανού του Παραβάτη. Που δεν θέλουν ούτε τους ιερούς ναούς ούτε τους ιερείς.

Αυτοί τώρα χαίρονται που βρέθηκε μια κυβέρνηση που έκανε το όνειρό τους πραγματικότητα. Τώρα κοιμούνται ήσυχα τα βράδια χωρίς να τους ενοχλεί η φωνή της συνειδήσεώς τους από την παρουσία του Θεού στη ζωή τους. «Ως άθεοι εν τω κόσμω, ελπίδα μη έχοντες» (Εφεσ. β΄12). Ξαναγύρισαν στην πλάνη του αρχαίου κόσμου.

Υπάρχουν βέβαια και οι κρατικοί. Οι εξαρτημένοι από τον κρατικό κορβανά. Οι Ηρωδιανοί, οι οπλοφόροι και δορυφόροι των αρχόντων, οι  λεγεωνάριοι, οι υπερθεματίζοντες, οι καλαμοϊππείς, οι οποίοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως.

Παιδιά του Ορθοδόξου Ελληνικού λαού βάζουν πιο πάνω από την πίστη και την ψυχή του λαού την εξουσία, το κράτος, τη δουλειά τους, το μισθό τους και δέχονται απόλυτα τις κρατικές οδηγίες  πιστεύοντας ότι αυτό είναι το σωστό και θεάρεστο κάθε φορά. «Έχουν ζήλον καθήκοντος ου κατ΄ επίγνωσιν» (Ρωμ. ι΄2)

Είχαμε παλιά και στρατιωτικούς αγίους, πιστούς και αφοσιωμένους στη δουλειά τους. Όταν όμως οι διαταγές των ανωτέρων τους έρχονταν σε αντίθεση με την πίστη και την Εκκλησία, προτιμούσαν να χάσουν τη δουλειά τους, ακόμη και τη ζωή τους, παρά να προδώσουν την ταυτότητα και ιδιότητα του Χριστιανού.

Έρχονται λοιπόν οι δοκιμασίες και οι διωγμοί κατά καιρούς, για να φανούν οι όντως πιστοί. Είναι όμως πολύ λυπηρό βαπτισμένοι χριστιανοί που πέρασαν μάλιστα από τα θρανία των κατηχητικών, παιδιά του ευσεβούς γένους μας, να έχουν τόσο αλωθεί και αλλοιωθεί από την πλύση εγκεφάλου και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, ώστε να υπηρετούν σκοπούς αλλοτρίων, να πέφτουν θύματα της παραπληροφόρησης, να μη υποψιάζονται καθόλου αυτούς που δεν σεβάστηκαν ποτέ το Ευαγγέλιο και την Παράδοση της Εκκλησίας και ψήφισαν στη Βουλή των Ελλήνων όλα τα κατά καιρούς αντίχριστα νομοσχέδια, και να νομίζουν ότι οι στοές και οι λέσχες και τα ξένα πανεπιστήμια έδωσαν το αλάθητο και το φωτοστέφανο στους κυβερνώντες συγκρίνοντας τους τωρινούς με τους προηγούμενους και όχι με το μήνυμα και το νόμο του Ευαγγελίου.

Τέλος υπάρχουν και οι ιερατικοί και θεολογικοί κάλαμοι και φωνασκούντες που κάνουν το ολέθριο λάθος να θεωρούν ως εντολή Θεού κάθε κυβερνητική οδηγία και κάθε εκκλησιαστική σιωπή και δειλία «ως εν ανθρώποις ευδοκία Θεού και επί γης ειρήνη» (Λουκ. β΄14).

Προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και προδίδουν δυστυχώς έναν ολόκληρο λαό, αλλά και την αφυπνιστική αποστολή τους, μη θέλοντας να συγκρουσθούν ποτέ με το κατεστημένο, μεταθέτοντες όρια συμπεριφοράς και αντιδράσεως που οι πατέρες μας εθέσπισαν. «Οι τοιούτοι μείζον κρίμα λήψονται» (Ιακ. γ΄1).