ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Στα 400 χρόνια της σκλαβιάς στην κυρίως Ελλάδα – και στη Μακεδονία 500 – και παραπάνω σε άλλα μέρη της αιχμάλωτης Πατρίδας, με τις Ενετοκρατίες και Αγγλοκρατίες, εμείς οι Έλληνες κάναμε 145 Επαναστατικά κινήματα, για να αποτινάξουμε από πάνω μας τον οθωμανικό ζυγό. Ξεσηκωθήκαμε. Επαναστατήσαμε. Αναλάβαμε δράση. «Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία». Με σύνθημα «Ελευθερία ή θάνατος». Κάθε τρία χρόνια σχεδόν κάναμε κι από ένα τοπικό ή γενικότερο επαναστατικό κίνημα.

Αυτό το πνεύμα της Επαναστάσεως ήταν μαζικό και γενικό, άσχετα από ηλικίες ή κοινωνικές τάξεις. «Η δική μας Επανάσταση δεν ήταν σαν τις άλλες της Ευρώπης», έλεγαν οι Καπεταναίοι μας, αυτοί που ήταν μέσα στα πράγματα και έδιναν το πνεύμα του αγώνα. Διότι η Επανάσταση του Γένους μας, η Εθνεγερσία και η Παλιγγενεσία μας, με αποκορύφωση την Ιερή και Μεγαλειώδη Πράξη της 25ης Μαρτίου του 1821, ήταν πεντακάθαρα Εθνική.

Η Επανάσταση του ΄21 ήταν ένα πνεύμα, μια ιδέα, ένα όραμα πανεθνικό και πανορθόδοξο, ελληνορθόδοξο, που διέτρεχε κάθε γενιά και ποτιζόταν από τα κρυφομιλήματα των κληρικών στο κρυφό σχολειό, τους λόγους και τα δημοτικά τραγούδια μας στις εκκλησιαστικές πανηγύρεις, τον όρκο των Φιλικών, το Θούριο του Ρήγα, τις Διδαχές του Πατροκοσμά, τα παραμύθια γύρω από το τζάκι στις μεγάλες νύχτες του χειμώνα, τους αναστεναγμούς στα εξωκκλήσια και τους ναούς στις κατανυκτικές λειτουργίες και τα μοιρολόγια και τους θρήνους στο χαμό των παλικαριών στις δράσεις της Κλεφτουριάς.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ή μάλλον τι δείχνει όλο αυτό το γεγονός; Το γεγονός αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι μέσα σε τόσους αιώνες δεν είχε σβήσει η φλόγα της ψυχής μας που μας άναψε ο Δημιουργός Θεός μας, όταν μας χάρισε το λογικό και το αυτεξούσιο, την ελευθερία μας δηλαδή και την ανθρωπιά μας. Δεν είχε χαλάσει η ψυχή μας. Ζούσε η ελληνική ψυχή. Είχε ελευθερία μέσα της και γι αυτό έφερε και ελευθερία στην υπόδουλη Ελλάδα. Ζούσε σα σπίθα κάτω από τη στάχτη και όταν ήρθε το θέλημα του Θεού, όταν χτύπησαν οι καμπάνες του Ουρανού, η σπίθα έγινε φλόγα, φωτιά και πυρκαγιά, έγινε θεόρατο κύμα και σάρωσε τη σκλαβιά. Αυτή τη σπίθα τη φύσηξε τότε η πνοή του Θεού. «΄Ηταν θέλημα Θεού, λέγει ο Κολοκοτρώνης…. Έπεσε σα θεϊκή βροχή η επιθυμία να ελευθερωθούμε».

Εδώ βρίσκεται το μυστικό της Μεγάλης μας Επαναστάσεως. Τότε ο λαός μας δεν άφησε το καντήλι της ψυχής του σβηστό. Οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας, οι γονείς μας και οι μεγαλύτεροι, οι δάσκαλοί μας και οι παππάδες μας, οι καλόγεροι και οι διδάχοι του Γένους μας, όλοι, μα όλοι, εκτός ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων, έριχναν καθημερινά σ΄ αυτό το Άγιο Κανδήλι της Φυλής μας το λάδι της Πίστης, της ιστορίας, της προσευχής, της ελπίδας, με λόγο, με ενθάρρυνση, με ετοιμασία πνεύματος. Κι έστειλε ο Θεός μας, όταν ήρθε το πλήρωμα των καιρών, ανθρώπους γενναίους και αρχηγούς ικανούς στο λαό μας κατά το θέλημά μας και το θέλημά Του και μπήκαν μπροστάρηδες στον αγώνα μας. Και έγινε το Θαύμα. Και θαύμασε ο ουρανός και η γη, «λαοί, φυλαί και γλώσσαι» τα μεγαλεία του Θεού και τα κατορθώματα των Ελλήνων.

«ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΗΓΑΠΗΣΑΝ…»

Τον τελευταίο καιρό βιώνουμε μια γενικευμένη  κατάθλιψη. Εισπράττουμε μια ολική απογοήτευση. Εισπνέουμε μια διάχυτη απελπισία. Αυτό το ζούμε βεβαίως όσοι έχουμε ακόμη τις αισθήσεις μας. Όσοι δεν έχουμε πέσει σε μια κωματώδη  ή σε μια φυτική κατάσταση ή δεν έχουμε εγκλωβιστεί σε κάποιο… κόμμα ώστε να μη  επικοινωνούμε με το περιβάλλον μας.

Αντίθετα, όσοι έχουν υποστεί την παραπάνω «εγκεφαλική» βλάβη, δεν καταλαβαίνουν ή δεν θέλουν να καταλάβουν, τι ακριβώς συμβαίνει. Οι άλλοι όμως, οι προηγούμενοι δηλαδή, οι οποίοι είμαστε μάλλον και οι περισσότεροι, εισπράττουμε καθημερινά πόνο από τα τεκταινόμενα στη δύσμοιρη Πατρίδα μας. Και κυρίως για τις προδοσίες. Προδοσίες Πίστεως και θέσεως. Εγκατάλειψη θέσεως, άρνηση καθήκοντος, βαρύτατη αμέλεια, λήθη και …ηλιθιότητα ασυγχώρητη. Κατέβηκαν Εφιάλτες και άνοιξαν τις Κερκόπορτες.

Πάντα έτσι γίνεται…

Κάποιος φθόνος εισχωρεί, κάποια ανυπακοή υπεισέρχεται, μια διχογνωμία έρπει ανάμεσά μας, μια δειλία και ένα συμφέρον κυριαρχούν και αποθεώνονται, όλα όμως ξεκινάνε από τα μέσα και βγαίνουν προς τα έξω. Το παιγνίδι χάνεται στην καρδιά και στη διάνοια. «Εν τω νοϊ ημών αχρειούμεθα και βελτιούμεθα…»

Η πρώτη προδοσία έγινε στον ουρανό…

Ο μέγας Αρχάγγελος του Φωτός, ο Εωσφόρος, πρόδωσε τη θέση του και ζήλεψε τη δόξα του Θεού. Θέλησε να διεκδικήσει και σφετεριστεί τα δικαιώματα που ανήκουν μόνο στο Θεό. Και έπεσε! Χάθηκε αμετανόητος στην κακία του στα τάρταρα της κολάσεως και περιμένει να βληθεί στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας αμετακίνητα στη λίμνη του πυρός την καιομένη…

Η δεύτερη στον Παράδεισο…

Πρόδωσε το Πρωτόπλαστο ζεύγος την αγάπη και την ευλογία του Δημιουργού. Σεβάστηκε τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» του αρχεκάκου όφεως και εγκατέλειψε την αρχέγονη δικαιοσύνη, «ημαύρωσε της ψυχής το ωραίον». Έχασε τον Παράδεισο. Η πιο δυστυχής ημέρα της ανθρώπινης ιστορίας. Πάει ο πρώτος παράδεισος! Ο «ανατολικά της Εδέμ δια τον Αδάμ πεφυτευμένος και δια την Εύαν κεκλεισμένος» είναι πλέον παρελθόν. Παρόν είναι τα αγκάθια και οι τσουκνίδες, τα θηρία και οι φονιάδες, οι τύψεις και οι ενοχές, οι πόνοι και οι ιδρώτες, οι αρρώστιες και ο θάνατος…

Η Τρίτη στην Αγία Γη…

Πρόδωσαν τον Χριστό. Τον Άγιο των Αγίων. Ένας άνθρωπος κι ένας λαός. Ζήτησαν αντί του αναμαρτήτου και Ευεργέτη τους Χριστού, βασιλιά και φίλο να κάνουν τον Καίσαρα και άφησαν ελεύθερο τον φονιά Βαραββά. Έκαναν μια δίκη παρωδία με ψευδομάρτυρες και αναθεμάτισαν τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους σε βάθος αιώνων προκειμένου να δούνε καρφωμένο στο Σταυρό τον Χριστό.. Μετά, όπως ήταν φυσικό ήρθε η αυτοκτονία του Ιούδα και η αυτοκτονία ενός λαού τελικά. Ίσχυσαν οι πνευματικοί Νόμοι. Η Χριστοκτονία έφερε τη Γενοκτονία του περιούσιου λαού.

Η Τέταρτη στην Πόλη των Πόλεων…

Είχε γίνει το Μεγάλο Σχίσμα το 1054 μΧ. Ο πάπας μπήκε στη θέση του Χριστού ως η μόνη ορατή κεφαλή της Εκκλησίας,  και παρέσυρε τον δυτικό κόσμο μακριά από την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία των Ορθοδόξων. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς έλεγε χαρακτηριστικά ότι «τρείς είναι οι μεγάλες πτώσεις στην ιστορία του κόσμου: του Αδάμ, του Ιούδα και του Πάπα». Κι ενώ έτσι είχαν τα πράγματα και οι Λατίνοι έγιναν και σχισματικοί και αιρετικοί, εμείς στις 12 Δεκεμβρίου του 1452 τους αφήσαμε να λειτουργήσουν πάνω στην Αγία Τράπεζα, στα Άγια των Αγίων της Αγίας Σοφίας, γεμάτοι αυταπάτες και ψευδαισθήσεις – μια ζωή – χάριν μιάς ελλιποβαρούς παπικής υποσχέσεως περί βοήθειας για να αντιμετωπίσουμε τους Σελτζούκους Τούρκους. Η Προδοσία αυτή της Πίστεως έφερε την Κερκόπορτα και την Άλωση. Ήταν θέμα χρόνου.

Η Πέμπτη στο «κλεινόν άστυ».

Στα τελευταία 10 Μνημονιακά χρόνια έγινε τόσο κακό, όσο δεν έγινε όλα τα 200 χρόνια που πέρασαν από την Επανάσταση του 1821. Αυτό είναι φοβερό. Μέσα σε 10 χρόνια (2010 -2020) προδώσαμε τη θρησκεία μας, το Σύνταγμά μας, την περιουσία μας, την ελευθερία μας, την κοινωνική συνοχή μας, την οικογένειά μας, την ιστορία μας, την Παιδεία μας. Χάσαμε την αξιοπρέπεια, την κυριαρχία μας, την ανεξαρτησία μας και την ελευθερία μας. Κάτω από τη «δαμόκλεια σπάθη» και τη διαρκή απειλή της οικονομικής καταστροφής θολώσαμε και δώσαμε οικειοθελώς τα πάντα. Παραδοθήκαμε μέσα σε 17 ώρες πιεστικών διαπραγματεύσεων, ενώ οι πρόγονοί μας άντεξαν 400 και 500 χρόνια διώξεων και πιέσεων και κεφαλικών φόρων. Στο Μεσολόγγι, έτρωγαν σκυλιά, γάτες, δέρματα και τουκνίδες… αλλά δεν παραδόθηκαν, δεν πρόδωσαν, δεν προσκύνησαν. Έκαναν ηρωϊκή έξοδο. Εμείς κάναμε άθεο το Κράτος μας, προδώσαμε την Ορθοδοξία μας και αρνηθήκαμε τον Πνευματικό μας Πατέρα απόστολο Παύλο μετακινώντας τα όρια «α έθεντο οι Πατέρες ημών»…

Η έκτη τελείται για 200 χρόνια στην Ελλάδα όλη…

Είναι ακριβώς αυτό που έχει χιλιοειπωθεί τα τελευταία χρόνια, μήπως και προλαβαίναμε να το φτιάχναμε, για το Τάμα του Έθνους, όπως πρόλαβαν και το έκαναν σε χρόνο μηδέν όλοι οι άλλοι τουρκοκρατούμενοι παλαιά ορθόδοξοι λαοί, το οποίο Τάμα υποσχέθηκαν οι προπάτορές μας, εδώ και διακόσια χρόνια, αλλά δυστυχώς δεν αξιωθήκαμε να το επιτελέσουμε. Αντ΄ αυτού φτειάχνουμε τζαμί. Αν αντί για το τέμενος φτιάχναμε έστω και μικρό το Τάμα του Έθνους, θα το δεχόταν ο Καλός Χριστός μας… Αλλά, βλέπετε έχουμε άλλες προτεραιότητες… Γνωστό δε είναι σε όλους ότι η αθέτηση του τάματος σε ξαναγυρίζει πίσω στη χρονική στιγμή που εκφωνήθηκε και ξαναζείς τα ίδια, όσα με το τάμα πέταξες από πάνω σου. Και «ο νοών νοείτω». Όλα λοιπόν αυτά τα χρόνια του ελευθέρου βίου μας χτίσαμε ένα σωρό τσιμεντουπόλεις και ακαλαίσθητα κλουβιά, για να κατοικούμε και πανεπιστημιακές σχολές που μπάζουν από παντού και βίλες, μικροί και μεγάλοι, και την υπόσχεση των πατέρων μας την προδώσαμε ηθελημένα. Τώρα εισπράττουμε τα επίχειρα της αχαριστίας μας και ασυνέπειάς μας.

Και η έβδομη μέσα στην ψυχή μας…

Προδίδουμε κάθε μέρα την ψυχή μας. Την παίρνουμε από τον Χριστό και την πάμε όπου θέλουμε. Χάνουμε το όραμα της Βασιλείας του Θεού. Δεν θέλουμε να σωθούμε. Προδίδουμε την Εκκλησία μας, την Ορθοδοξία μας, το Ευαγγέλιο, το Βάπτισμά μας τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, το άγιο Γρηγόριο τον Ε΄, την Αγία Φιλοθέη, τον Π. Μελά και  προσχωρούμε στα πάθη μας και τα λάθη μας. Προδώσαμε την αγάπη μας προς τον Χριστό και από κεί ξεκινάνε όλα τα κακά. Προδώσαμε την ορθόδοξη και ελληνική ψυχή μας. Έτσι στρώνεται το κράτος του Αντιχρίστου. Πρώτα θρονιάζεις το αντίχριστο πνεύμα στην καρδιά σου, μετά βάζεις το βέβηλο χάραγμα στο σώμα σου και τέλος το «βδέλυγμα της ερημώσεως ενθρονίζεται εν τόπω αγίω».

Η ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Μια από τις καλύτερες γιορτές του Νεανικού Τομέα Θηλέων του Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» της Πόλεως Λαμίας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Θηλέων έλαβε χώρα στη Χριστιανική Εστία την Κυριακή 3 Μαρτίου 2019 στις 6 η ώρα το απόγευμα.

Η μεγάλη αυτή Εορταστική διοργάνωση με πλήθος παιδιών, κοριτσιών, μικρών και μεγάλων, αφορούσε στη Χριστιανική Εορτή για το Ιερό Πρόσωπο της Μάνας. Λόγω όμως των δυσμενών καιρικών συνθηκών που είχαν ενσκήψει σε όλη τη χώρα μας, έφθασε τελικά από το Φεβρουάριο που είναι αρχικά η θέση της να πραγματοποιηθεί την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου.

Στη Μεγάλη Αίθουσα της Χριστιανικής Εστίας στην Πλατ. Διάκου συγκεντρώθηκε μέγα πλήθος ανθρώπων, γονέων, κηδεμόνων και συγγενών, με τα μικρότερα και μεγαλύτερα παιδιά τους, μέσα σε μια ατμόσφαιρα χαράς και επικοινωνίας με ενθουσιασμό και αγάπη.

Το τιμώμενο πρόσωπο ασφαλώς ήταν η Μάνα, η Μητέρα του καθενός,  ιδιαίτερα όμως τιμήθηκαν οι άγιες Μητέρες των Τριών Ιεραρχών, δηλαδή η αγία Εμμέλεια, η μητέρα του Μ. Βασιλείου, η αγία Νόνα, η μητέρα του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου και η αγία Ανθούσα, η μητέρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Οι ηρωϊδες Μητέρες των Τριών Μεγάλων Πατέρων.

Μέγιστη προτεραιότητα βεβαίως δόθηκε και στη Μοναδική Μητέρα του Κόσμου, στο πρότυπο για κάθε μητέρα, στην Παναγία μας, τη Μητέρα του Λυτρωτή μας και Μητέρα όλων των Χριστιανών.

Με ποιήματα, με θεατρικά και ωραιότατα τραγούδια και σκηνικά, με λόγια καταπληκτικά και πλοκή θαυμαστή ξετυλίχτηκε ενώπιον ενός κατασυγκινημένου κοινού μια ανεπανάληπτη Γιορτή, που άφησε τα ίχνη της βαθιά χαραγμένα στις ψυχές όλων.

Το πλήθος, με δάκρυα στα μάτια, συνεχώς χειροκροτούσε μετά από κάθε μέρος και φάση του Εορταστικού Προγράμματος.

Ωραιότατη παιδαγωγική Ομιλία απηύθυνε στο ευσεβές ακροατήριο η Εκπαιδευτικός κα Καλλιντέρη, η οποία ειδικά ήλθε από την Αθήνα και η οποία συγκλόνισε κυριολεκτικά τους παρευρισκομένους γονείς και τους εκπαιδευτικούς με τις λεπτότατες παρατηρήσεις της για την αγωγή των παιδιών, που ήταν βασισμένες στα λόγια των Αγίων Παϊσίου και Πορφυρίου και κάλεσε τους μεγαλυτέρους να οδηγήσουν το σπίτι τους, τα παιδιά τους και τους μαθητές τους στην αγιότητα και να τα παιδαγωγήσουν με την αγιότητα της ζωής τους.

Στο τέλος έγινε ειδική αναφορά από τον Ιερέα όχι μόνο στις βιολογικές μητέρες, αλλά και στις πνευματικές Μητέρες μας, όπως είναι η Ανάδοχος (νονά), η Δασκάλα, η Πρεσβυτέρα μιας ενορίας, η Κυκλάρχισσα, η Κατηχήτρια, η Ηγουμένη ενός Μοναστηριού και η ευσεβής, εθελόντρια και φιλάνθρωπη Κυρία του Φιλοπτώχου, η θετή μητέρα. Ο σεβασμός μας είναι αυτονόητος και σε όλες αυτές.

Με πλούσια δώρα και γλυκίσματα στα παιδιά και πλουσιότερα συναισθήματα στις καρδιές όλων έλαβε τέλος η άξια πολλών συγχαρητηρίων αυτή Γιορτή της Μάνας, της Χριστιανής και Ελληνίδας Μάνας.

Ἡ ἐπαναστατική προκήρυξις τῆς 7ης Μαρτίου 1878 εἰς τόν Παλαμᾶ Δομοκοῦ

Ὁ Παλαμᾶς Δομοκοῦ εἶναι ἕνα χωριό στό μέσον τῆς διαδρομῆς Λαμίας – Δομοκοῦ, στό 16ο χιλιόμετρο. Ποιός ξέρει ὅμως τί ἔγινε στόν Παλαμᾶ; Κι ὅμως ἡ Ἐπανάσταση αυτοῦ τοῦ χωριοῦ καθιερώθηκε δημόσια μέ Π.Δ. 271/1998 (ΦΕΚ Α΄199) ὡς τοπική Ἐορτή στήν Ἐπαρχία Δομοκοῦ Ν. Φθιώτιδος, γιορτάζεται πανηγυρικά κάθε χρόνο στίς 7 Μαρτίου καί ἀπηχεῖ τό ἑλληνορθόδοξο ἡρωϊκό φρόνημα ὅλης τῆς Ἐπαναστατημένης Ἑλλάδας.

Ἡ ἐπαναστατική προκήρυξιςτῆς 7ης Μαρτίου 1878 εἰς τόν Παλαμᾶ Δομοκοῦ

Πρός τάς Εὐρωπαϊκάς Κυβερνήσεις

 «Αἱ πολυειδεῖς κακώσεις καί αἱ ἀνυπόφοροι βιοπραγίαι τοῦ Γκέκα καί τοῦ Ζεμπέϊκου, ἐπέφεραν εἰς τήν Θεσσαλίαν Ἐπανάστασιν, ἐνῶ δέ ἡ Τουρκική ἐξουσία ὠφείλει νά σιγήση, ζητεῖ παρ’ ἡμῶν ἀναφοράς εὐχαριστήριους, ὅπως ἀπατήση τήν κοινήν γνώμην τῆς Εὐρώπης, περί τῆς καλῆς διοικήσεως τῆς Θεσσαλίας. Εἰς ἀπάντησιν τῆς αἰτήσεως ταύτης οἱ πρόκριτοι τῶν περιχώρων Δομοκοῦ ποθοῦντες τήν τακτοποίησιν καί ἐξακολούθησιν τῆς ἐπαναστάσεως, συνῆλθαν ἐν τῷ χωρίῳ Παλαμᾶ καί ἐξέλεξαν τούς ὑποφαινομένους ὡς προσωρινήν Διοίκησιν τοῦ τόπου. Ἐν μέσῳ κατανυκτικῆς τελετῆς, ὑψώσαντες ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ τήν Ἱερά Σημαίαν, ὡρκίσθημεν ὁμοθύμως, ὅπως ἀγωνιζόμενοι μέχρις ἐσχάτων, ἀποκτήσωμεν τήν Ἐλευθερίαν καί θυσιασθῶμεν ἅπαντες ὑπέρ αὐτῆς. Ἀφοῦ οὐδέν ἄλλο ὑπολείπεται ἡμῖν ἤ ἡ τελεία ἐξόντωσις ὑπό τόν ἀβάστακτον ζυγόν τοῦ τυράννου, θά προτιμήσωμεν τόν ἐν ὅπλοις ἔντιμον θάνατον, προμαχοῦντες ὑπέρ τῆς Ἑνώσεως τῆς Θεσσαλίας μετά τῆς γλυκυτάτης μητρός Ἑλλάδος. Τήν περιουσίαν τῶν Ὀθωμανῶν κατοίκων καί περιχώρων Δομοκοῦ, θέλομεν σεβασθῆ καί διατηρήσει ἀπρόσβλητον. Ἐλπίζοντες ὅτι τό δίκαιον θέλει θριαμβεύσει καί ἡ Εὐρώπη θέλει ὑποστηρίξει ἡμᾶς θαρροῦντες ἀναλαμβάνομεν τόν ὑπέρ Πατρίδος Ἱερόν ἀγῶνα».

Ἐν Παλαμᾷ 7 Μαρτίου 1878

Ἡ προσωρινή Διοίκησις τῆς Ἐπαρχίας Δομοκοῦ

Δημήτριος Κόκκινος, Α. Καραμπότσης, Χρῆστος Κυρίτσης, Φύλος Χριστοδούλου, Δ. Ζαχάρης, Ἀνδρέας Νικολάου καί Ἐλευθέριος Ἀθανασίου

Προσευχή για τη Μακεδονία

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐλευθερώσας διὰ τοῦ πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεώς σου τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ, ὁ δι᾿ ὁράματος ἐν Τρωάδι (Πρ. 16, 9) εἰπὼν τῷ Παύλῳ, «διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν», ὁ τὸν παλαιὸν Ἰσραὴλ πολλάκις βοηθήσας, ὁ σώσας τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκ τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς καὶ εἰπών, «Ἐπιστρέψω ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ ἐν οἰκτιρμῷ καὶ ὁ οἶκός μου ἀνοικοδομηθήσεται ἐν αὐτῇ (Ζαχ. 1, 16), ὁ ἐμπνεύσας τῷ Ἰούδᾳ τῷ Μακκαβαίῳ λαλῆσαι, «κρεῖσσον ἡμᾶς ἀποθανεῖν ἐν τῷ πολέμῳ ἢ ἐπιδεῖν ἐπὶ τὰ κακὰ τοῦ ἔθνους ἡμῶν καὶ τῶν ἁγίων» (Α΄ Μακκ. 3, 59), ὁ κλαύσας ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον πατρίδα σου (Λκ. 19, 41-44), ὁ προστατεύσας τὴν Ἑλλάδα, τὴν πατρίδα ἡμῶν, «ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς» (πρβλ. Λκ. 1, 71), ὁ ποιήσας τὸ ἔθνος ἡμῶν «ἔθνος ἅγιον καὶ λαὸν εἰς περιποίησιν» (πρβλ. Α΄ Πέτρ. 2, 9), ἐπάκουσον ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τῆς δεήσεως ἡμῶν.

Διασκέδασον πάντα ἐχθρὸν καὶ πολέμιον ὡς καὶ πᾶσαν πονηρὰν βουλὴν καὶ μηχανὴν τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς διὰ τὴν Ἑλληνικωτάτην Μακεδονίαν ἡμῶν. Φώτισον τὸν νοῦν καὶ τὴν διάνοιαν τῶν ἀρχόντων ἡμῶν εἰς τὸ εἰδέναι τί τὸ συμφέρον διὰ τὴν Μακεδονίαν. Κραταίωσον αὐτοὺς πράττειν τὰ κράτιστα καὶ ἁρμόδια αὐτῇ. Ἐνδυνάμωσον τοὺς κατοίκους τῆς Μακεδονίας ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις τῆς θλίψεως αὐτῶν καὶ δὸς αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως καὶ ἰσχύος εἰς τὸ ὑπερασπίζεσθαι τὸ ὄνομα τῆς πατρίδος ἡμῶν.

Ἐπάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ σου τοῦ ἀγωνιζομένου διὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς φιλτάτης ἡμῶν πατρίδος καὶ τὴν περιφρούρησιν τῆς Μακεδονίας. Ἀπόστησον ἀφ᾿ ἡμῶν πᾶσαν κακόνοιαν, δαιμονικὴν ἐνέργειαν, πρᾶξιν ἐπιζήμιον καὶ ἔργα ἐρεβώδη καὶ ἀνθελληνικά, ἐπιβουλεύοντα τῇ ὑποστάσει καὶ ἀξιοπρεπείᾳ τῆς Μακεδονίας ἡμῶν. Φυγάδευσον πάντα διχασμὸν καὶ ἐμφύλιον διαμάχην ἐκ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀγωνιζομένου διὰ τὴν διάσωσιν τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς ὑποστάσεως τῆς Μακεδονίας.

Ὅτι Σὺ εἶ ὁ συστήσας τὰ ἔθνη καὶ τὰς ὁροθεσίας αὐτῶν καὶ Σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν σὺν τῷ ἀνάρχῳ Σου Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Σου Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

(Ποίημα τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας κ. ΙΩΗΛ)

ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ;

ΜΑΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ !

Όλοι οι Έλληνες στο Σύνταγμα για τη Μακεδονία!

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 2 το μεσημέρι.

Δίνουμε την μεγαλύτερη μάχη.

  1. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία δίνει τη μακεδονική ιθαγένεια στα Σκόπια;

  2. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία δίνει τη μακεδονική γλώσσα στα Σκόπια;

  3. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία δίνει πρόσβαση στην ελληνική ΑΟΖ στα Σκόπια;

  4. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία θα ξαναγράψει τα βιβλία της Ιστορίας;

  5. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία θα απαγορεύσει τα Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία;

  6. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία θα μας υποχρεώσει να αλλάξουμε όνομα στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας, στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», στο «Πανεπιστήμιο Μακεδονίας» και στα άλλα τοπωνύμια που εμπεριέχουν τον όρο Μακεδονία;

  7. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία θα μας αναγκάσει να αποδεχτούμε τις περιοχές, τις πόλεις, τα χωριά στα Σκόπια με τα ονόματα που θέλουν οι Σκοπιανοί;

  8. Γνωρίζεις ότι η Συμφωνία αναγκάζει την Ελλάδα να βοηθήσει τα Σκόπια να μπουν σε όλους τους Οργανισμούς στους οποίους ανήκουμε και όχι μόνο στο NATO και την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν ότι αυτή η συμφωνία δεν είναι το τέλος ενός προβλήματος αλλά η αρχή μεγαλύτερων, ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου για την πατρίδα μας!

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου, στις 2 το μεσημέρι,

στην Πλατεία Συντάγματος

Ο Ελληνικός λαός λέει ΟΧΙ στη Συμφωνία των Πρεσπών.

Την Κυριακή η Πατρίδα μάς καλεί!

Δεν έχουμε δικαίωμα να λείπουμε!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Ἐπειδή διαπιστώσαμε, ὅτι μέσα στό κλῖμα τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας τῶν τελευταίων ἡμερῶν παραβιάζεται τό πνεῦμα τῆς Δημοκρατίας μέ τήν ἀγνόηση τῆς γνώμης τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά τό θέμα τῆς Μακεδονίας, ἀποφασίσαμε νά καλέσουμε τόν πιστό Ὀρθόδοξο Ἑλληνικό λαό νά ἀγωνισθεῖ γιά τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους καί νά ἀντιτάξει στήν παραποίηση τῆς Ἐθνικῆς Ἱστορίας τήν ἀλήθεια γιά τήν ἔνδοξη Μακεδονία.

Ἡ Ἐκκλησία μας καί αὐτή τήν φορά ταυτίζεται και συμπορεύεται μέ τόν λαό, ὁ ὁποῖος διατρανώνει τήν φωνή του, ὅτι ἡ Μακεδονία ἦταν, εἶναι καί θά παραμείνει Ἑλληνική.

Συντασσόμενος μέ τούς Μακεδόνες Ἱεράρχες καλῶ τόν ἱερό Κλῆρο καί τόν πιστό λαό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος νά συμμετάσχει στό συλλαλητήριο γιά τήν Μακεδονία, πού διοργανώνεται τήν Κυριακή 20 Ἰανουαρίου στήν πλατεία Συντάγματος τῶν Ἀθηνῶν.

Ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νά διαφυλάξει καί πάλι   τήν Ἐθνική μας ὑπερηφάνεια.Λαμία,

17 Ἰανουαρίου 2019                   +Ὁ Φθιώτιδος  Νικόλαος

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ελληνίδες μαθήτριες, Έλληνες μαθητές,

Εσείς που με τις κινητοποιήσεις σας πριν δυο μήνες διατρανώσατε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης την αγνή σας αγάπη για την Ελλάδα,

Εσείς που αποδείξατε ότι είστε ικανοί να πιάσετε στα χέρια σας τις τύχες αυτού του τόπου και να αναδείξετε όπως της πρέπει αυτή την «όμορφη και παράξενη πατρίδα»,

Εσείς που μας κάνατε τους Πανέλληνες να συγκινηθούμε και να νιώσουμε περήφανοι για το ότι η φύτρα αυτού του έθνους δεν μπορεί ποτέ να εκλείψει, αλλά περνάει από γενιά σε γενιά και μεγαλουργεί,

Προς εσάς, αγαπητά μας παιδιά, απευθυνόμαστε, την άνοιξη της ζωής και του τόπου μας, και υποκλινόμενοι μπροστά στην αγνότητα των αισθημάτων και του δυναμισμού σας,

Σας καλούμε:

Δώστε μας την πνοή σας, την αύρα σας, τον παλμό σας,

Πιάστε τον ρυθμό για την πατρίδα μας, τη Μακεδονία μας, και δώστε τον σε όλους τους Έλληνες,

την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019 και ώρα 2 μ.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Πιάστε το τραγούδι, τον χορό για τη λεβεντιά και τη χάρη της φυλής μας, και όλοι μαζί ας το φωνάξουμε:

  • Αυτός ο τόπος είναι «καταδικασμένος» από την ιστορία να μεγαλουργεί πάντοτε και παντού

  • Το Φως που μια φορά για πάντα έλαμψε σ’ αυτήν εδώ τη γη δεν πρόκειται ποτέ να σβήσει

  • Η ιστορία που γράφτηκε από τις θυσίες και τα αίματα των ηρώων δεν ξεγράφεται.

Δώστε μας το σύνθημα, δώστε σε όλη τη γη το σύνθημα:

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

Θα είμαστε όλοι εκεί, πιασμένοι χέρι-χέρι, με μπροστάρηδες ΕΣΑΣ!

Επιτροπή αγώνα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας Παμμακεδονική ΗΠΑ

Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλογών Μακεδόνων Παμμακεδονικες Ενώσεις Υφηλίου

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ (Σ.Ο.Σ)

Πλατ. Αθ. Διάκου 9 – Τηλ. 22310 22349 – Φαξ 2231022782

 351 32  ΛΑΜΙΑ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΣΥΝΤΑΓΜΑ 20/1/2019, 2:00 Μ.Μ.

Οι Συνεργαζόμενοι Ορθόδοξοι Σύλλογοι (ΣΟΣ) της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας ΣΥΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ και ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ το ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, το οποίο θα λάβει χώρα την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019 και ΩΡΑ 14:00 (2 το μεσημέρι) στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών για την αποτροπή της προδοσίας της Μακεδονίας μας!

Απευθύνουμε δυναμικό κάλεσμα σε όλους τους Λαμιώτες και Φθιώτες να ΚΑΤΑΚΛΥΣΟΥΝ ΜΑΖΙΚΑ την πρωτεύουσα με την ελληνική σημαία στα χέρια και να διατρανώσουν προς κάθε κατεύθυνση την σφοδρή αντίθεσή τους στην εντελώς απαράδεκτη «Συμφωνία των Πρεσπών», η οποία τις επόμενες ημέρες θα κατατεθεί προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων.

Από αυτό το ΓΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ δεν πρέπει να απουσιάσει κανείς! Η Ιστορία θα κρίνει με τον σκληρότερο τρόπο τόσο τον πολιτικό κόσμο αν επικυρώσει το ξεπούλημα των εθνικών μας δικαίων, όσο και τον ελληνικό λαό αν ολιγωρήσει και ανεχθεί πρωτοφανή εθνική προδοσία!

Ας επαναλάβουμε με εθνική ομοψυχία και ενότητα τις μεγαλειώδεις στιγμές των συλλαλητηρίων του παρελθόντος έτους στέλνοντας μήνυμα ΑΔΟΥΛΩΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ και σεβασμού στον απανταχού Ελληνισμό!

Εμείς, σύσσωμος ο ελληνικός λαός, οφείλουμε με την παρουσία μας στο συλλαλητήριο να ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ την μειοδοτική «Συνθήκη των Πρεσπών» και να διαμηνύουμε προς τους Έλληνες Βουλευτές να αποφασίσουν με σεβασμό στην ΙΣΤΟΡΙΑ και με  γνώμονα το αληθινό συμφέρον της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ Λαμίας

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!

  1. Κλείστε θέση έγκαιρα για τα Λεωφορεία στο τηλέφωνο της Χριστιανικής Εστίας 22310 22349.

2.Την Κυριακή 20/1/19, το απόγευμα στις 6, ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ η καθιερωμένη Ομιλία στη Χριστ. Εστία. Θα γίνει ξανά στις 27/1/19.

Μία Ἅγια Ψυχή πέταξε στά Οὐράνια!

ΜΑΡΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ (+13.1.2019)

Μέ βαθιά συγκίνηση, ἔμπονη συμμετοχή καί μυστική προσευχή ὁ λαός τῆς Λαμίας καί ὅλης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος προέπεμψε στόν Οὐρανό, στή χώρα τῶν ζώντων «ἐν χειρί Θεοῦ», τήν πολυσέβαστη μητέρα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος Κ. κ. Νικολάου, ἀείμνηστη + Μαρία Πρωτοπαπά, τήν ὁποία ἐπί 22 σχεδόν χρόνια ὅλοι, μικροί καί μεγάλοι, εὐσεβέστεροι καί λίγο ἀπόμακροι, κληρικοί καί λαϊκοί, μοναχοί καί μοναχές, ὅλος δηλαδή ὁ ἀγαπημένος λαός τοῦ Θεοῦ, τήν γνώρισε, τήν ἀγάπησε, τήν τίμησε, τή σεβάστηκε, καί ὡς Μητέρα τοῦ Ἐπισκόπου μας, ἀλλά καί ὡς χριστιανή γυναίκα καί ὁλοκληρωμένη προσωπικότητα.

Ἡ ἀείμνηστη + Μαρία Πρωτοπαπά διῆλθε τόν χρόνο τῆς ζωῆς της ὡς ἄνθρωπος ἁπλός καί ταπεινός, εὐπρόσιτος καί κοινωνικός, εὐχάριστος ἀλλά καί ὠφέλιμος. Πάντα μέ τό καλό λόγο στό στόμα, χωρίς ἴχνος κατακρίσεως ἤ περιαυτολογίας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιδείξεως καί φιλοπρωτίας, πάντα μέ τήν καλοσύνη τῆς καρδιᾶς, τήν ἁπλότητα τῆς συμπεριφορᾶς καί τήν μακαρία πλουτοταπείνωση, ὑπῆρξε ὅλα αὐτά τά χρόνια μαζί μέ τόν υἱόν της, Ἐπίσκοπο Νικόλαο, χωρίς ἀμφιβολία, τό πλέον ἀγαπητό καί σεβαστό πρόσωπο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.

Μάλιστα ὅσο περνοῦσαν τά χρόνια καί ἡ ἡλικία βάραινε στούς ὤμους της καί οἱ θλίψεις αὐλάκωναν τήν ψυχή της, τόσο περισσότερο διέλαμπε ἡ ἀρετή της καί ἡ μορφή της ἐπιβαλλόταν μέσα ἀπό τήν διαρκῆ προσευχή, τήν ἀκατάλυτη νηστεία, τήν ἀνδρεία ὑπομονή καί κυρίως τή μυστηριακή ζωή καί τή θεία λατρεία, ἡ ὁποία εἶχε γίνει ἕνα μέ τήν ὕπαρξη καί τήν προσωπικότητά της.

Ἡ ὅλη της παρουσία καί στάση ζωῆς θύμιζε τούς κρυμμένους θησαυρούς τῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως πού φώλιαζαν στά στήθη τῶν ἁγιασμένων μητέρων τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους μας, στά ἀστικά κέντρα, ἀλλά πολύ περισσότερο στίς ξεχασμένες ἀπό τό πνεῦμα τῆς ἐκκοσμικεύσεως ἐπαρχίες τῆς φιλακόλουθης ἑλληνικῆς, νησιώτικης καί ἠπειρωτικῆς,  ὑπαίθρου.

Ἡ «μακαρία τῆ λήξει γενομένη» ὑπεραιωνόβια +Μαρία Πρωτοπαπά ἦταν μία αὐθεντική καί γνήσια μαθήτρια τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῆς ὁποίας τό ἅγιον Ὄνομα ἔφερε καί ἀπό τό ἱερό Νησί τῆς Ὁποίας – τήν Τῆνο  – καταγόταν. Τό ἀνεπιτήδευτο τῆς παρουσίας της καί ἡ ἁπλότητα τῆς ἐπικοινωνίας της φανέρωναν σέ ὅλους καί ἰδιαίτερα σέ ὅσους «ἔπασχαν τά θεῖα» καί ἔνοιωθαν πιό βαθιά μέσα τους τά μυστήρια τῆς πίστεως, τήν ἀφελότητα τῆς καρδίας τῶν πρώτων χριστιανῶν καί τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τῶν ἁγίων Μητέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Σέ ψυχές ἁπλές καί εὐθεῖες ἐπαναπαύεται τό Πανάγιον Πνεῦμα καί μέσα στήν καρδιά τους «καρποφορεῖ ἐν ὑπομονῇ καρπόν ἁγιασμοῦ τριάκοντα καί ἑξήκοντα καί ἑκατόν».

Ἡ ἀείμνηστη ἰδιαίτερα ἀγαποῦσε τά παιδιά τοῦ Ἱδρύματος Θηλέων τοῦ Ἠθικοθρησκευτικοῦ Ὀρθοδόξου Τοπικοῦ Συλλόγου «Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς» Λαμίας καί ὅσες φορές ἐρχόταν μέ τόν Σεβασμιώτατο στό Ὀρφανοτροφεῖο, στίς Ἱερές Πανηγύρεις τοῦ Παρεκκλησίου τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τοῦ Ἱδρύματος, γινόταν πανηγύρι ὄχι μόνο στίς ἀθῶες ψυχές τῶν παιδιῶν, ἀλλά καί στή δική της ἄκακη παιδική ψυχή πού ἐκοσμεῖτο μέ τή ἀγέραστη νεότητα τῆς ἐν Χριστῷ ἀνακαινίσεως τοῦ βαπτισμένου μέλους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

Ἀναμφίβολα τό πέρασμά της ἀπό αὐτή τή ζωή, στο ξεκίνημά της, μέσα στή συγκεκριμένη οἰκογενειακή της δομή ἐν αἵματι,  ἀλλά καί στό μακάριο ἐπίλογό  της, μέσα στήν εὐρύτερη ἐν πνεύματι οἰκογένεια τῆς Μητροπολιτικῆς μας ἐπαρχίας, ἀπό τή Φθιωτική γῆ, στήν ὁποία καί ἀναπαύεται πλέον τό ἅγιο σκήνωμά της, στήν Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας Δαμάστας, ἄφησε ἀνεξίτηλα ἴχνη εὐσεβείας στό μυστικό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί στίς ψυχές τῶν χριστιανῶν. Θά μείνει ἀλησμόνητη ἡ μορφή της, ἡ παρουσία της, ἡ ἀναστροφή της, ἡ ἀγάπη της, ἡ χαρά της, ἡ  ζωή της.

Τώρα, ἀπαλλαγμένη ἀπό τούς κόπους καί τίς δεσμεύσεις τῆς πολυμόχθου σαρκός, χαίρεται τό φῶς τῆς αἰωνίου ζωῆς  στήν ἀγήρω μακαριότητα, στή γῆ τῶν πραέων, καί ἀπό κεῖ ψηλά βλέπει, ἀκούει καί συνεχίζει νά προσεύχεται, γιά ὅλους μας, γιά ὅσους γνώρισε σέ ὅλες δεκαετίες τῆς μακρόβιας ζωῆς της – καί μάλιστα στίς τελευταῖες – στίς ὁποῖες συντόνισε τά γεροντικά βήματά της μέ τήν ποιμαντική πορεία τοῦ Ἐπισκόπου μας.

Προσεύχεται δηλαδή τώρα καί γιά τά νέα παιδιά της, τά λογικά πρόβατα τῆς Μάνδρας τοῦ Χριστοῦ στή Φθιώτιδα καί ἀσφαλέστατα γιά τόν πολυφίλητον Υἱόν της Νικόλαο, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἔνδακρυς ἐδήλωσε στήν ἐξόδιο ἀκολουθία της, βιώνει τήν χαρμολύπη τοῦ γεγονότος στήν καρδιά του. Λύπη γιά τόν πρόσκαιρο ἀποχωρισμό, αλλά καί χαρά γιά τή βεβαία ἐλπίδα τῆς σωτηρίας τῆς Χριστιανῆς Μητέρας του.

Εὐχόμαστε ταπεινά νά τόν στηρίζουν οἱ προσευχές της!!!

Νάχουμε κι ἐμεῖς τήν εὐχή της καί τήν εὐχή τοῦ Ἐπισκόπου μας!!!

Αἰωνία της ἡ Μνήμη!!!