ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ…

Όχι μόνο οι παλαιότεροι άγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας μας, αλλά και σύγχρονοι άγιοι και μεγάλοι Γεροντάδες της Εκκλησίας μας στις μέρες μας επισημαίνουν τον κίνδυνο της εκκοσμίκευσης και υπογραμμίζουν την ασέβεια που εκδηλώνεται ενίοτε μέσα στους ναούς μας. Λένε λοιπόν: « Όταν κάνετε τη θεία Λειτουργία, θέατρο παίζετε; Δεν πιστεύετε σ΄ αυτά που λέτε;» (Γέροντας Γαβριήλ από το άγιο Όρος).
Είναι δυνατόν να κάνουμε μέσα στους ιερούς ναούς μας χορωδίες και συναυλίες κλασσικής Μουσικής ή λαϊκών τραγουδιών, παρόντων υψηλόβαθμων κληρικών και ανθρώπων της κοσμικής ζωής και του πενταγράμμου εν ώρα θείας λατρείας ή και κατόπιν αυτής; Τι είναι ο ναός οίκος μόδας και θέατρο μουσικής; Ή μήπως είναι στούντιο φωτογραφίσεως; Τι κατάντια είναι αυτή; Χιλιάδες φωτογραφίες γύρω από τα Μυστήρια και τα άγια της θείας Λατρείας!!! Μπαινοβγαίνουν οι φωτογράφοι εξοργιστικά και ασεβώς προς τα Άγια των Αγίων, ανακατεύονται με αγγέλους και ιερείς, αποσπούν την προσοχή των πιστών και επισύρουν την οργή του Θεού.
Αλλά δεν φταίνε τόσο αυτοί όσο οι υπεύθυνοι των ιερών ναών που τους το επιτρέπουν. Για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά; Για να διαφημίσουμε τι; Το υπέρχρονο και υπερφυές μυστήριο, για να προβάλουμε τα άμφια και τα στολίδια μας ή το ποιμαντικό μας έργο; Απαράδεκτα όλα αυτά! Ή μήπως διαδίδουμε τον Χριστό και κάνουμε ιεραποστολή με την ασέβεια αυτή;
Στη θεία Λειτουργία, η οποία καρδιά έχει τη θεία Ευχαριστία, κατεβαίνει το άγιο Πνεύμα, γίνεται η μετουσίωση των θείων δώρων, οι πιστοί εικονίζουν τους αγγέλους και οι ιερείς «αγγέλους έχουν συλλειτουργούντας». Τι χρειάζονται οι φωτογραφίες, οι συναυλίες; Δε φτάνει το άγιον Πνεύμα να δράσει στις καλοπροαίρετες ψυχές, χρειάζεται και η κάμερα; Μάλιστα μερικοί παρακολουθούν και σταυροπόδι τα τελούμενα και συντελούμενα!
Θα ήταν αταίριαστο να πούμε ότι ερχόμενος πάλι ο Χριστός στο ιερό θα ποιήσει φραγγέλιον και και θα εκβάλει έξω τους πωλούντας και αγοράζοντας, τους αοιδούς και φωτογράφους, και θα απευθύνει τα φοβερά ουαί σε όσους κάνουν τον οίκο του Πατρός Του Μέγαρο Μουσικής και Εκκλησιαστικής Επιδείξεως.

ΠΑΛΑΙΟΙ και ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΣΕΡΒΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

Από το βιβλίο Νεομάρτυρες Σέρβοι στον 20ο αιώνα, δύο γενοκτονίες μέσα σε 50 χρόνια, του ιστορικού Στεφάνου Σωτηρίου των εκδόσεων Αρμός, Αθήναι 1995, δημοσιεύουμε λίγα αποσπάσματα, μέσα από τα οποία διαπιστώνεται το σατανικό μίσος των λεγομένων χριστιανικών κρατών της Ευρώπης εναντίον ορθοδόξων λαών, δυστυχώς και με τις ευλογίες του παπισμού. Τότε μάλιστα στην περίπτωση των Σέρβων (λίγο μετά το ίδιο έγινε και στο Κοσσυφοπέδιο) ο σχεδιασμός ήταν το 1/3 των Σέρβων να εκτοπισθεί, το 1/3 να θανατωθεί και το 1/3 να αλλαξοπιστήσει, δηλαδή να γίνουν καθολικοί. Ο δε μακαρίτης Πάπας Βοϊτύλας είχε πεί στο ΝΑΤΟ στον τελευταίο πόλεμο της Σερβίας: “ αφοπλείστε του Σέρβους ή εξοπλείστε τους μουσουλμάνους”. Αξίζει όλα αυτά να τα προσέξουμε, γιατί και σήμερα οι άσπονδοι εχθροί της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού εργάζονται ύπουλα για την καταστροφή μας.
Η κατάθεση του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα Μίροσλαβ Φιλίποβιτς-Μαστόροβιτς, διοικητή στο Γιασένοβατς επί 4 μήνες.

Ο Μίροσλαβ Φιλίποβιτς-Μαστόροβιτς ήταν Κροάτης Ρωμαιοκαθολικός ιερέας. Η αφοσίωση των Ρωμαιοκαθολικών ιερέων στην ιδεολογία των Ούστασι, δεν εκδηλωνόταν μόνο με τη μορφή παράφορων κηρυγμάτων, αλλά ακόμη πολλοί απ’ αυτούς ανήκαν σε ομάδες των Ούστασι.
Μεταξύ άλλων ήταν και ο ιερέας Μίροσλαβ Φιλίποβιτς, γνωστός με το όνομα «Αββάς Σατανάς». Ήταν μέλος του Ρωμαιοκαθολικού τάγματος των Φραγκισκανών και εφημέριος στο χωριό Πετρίτσεβατς κοντά στην Μπάνια Λούκα, στη Βοσνία. Ορκισμένος Ούστασι πριν από τον πόλεμο του 1941-45 και στενός συνεργάτης του γνωστού κακοποιού Βίκτωρα Γκούτιτς, αξιωματούχου των Ούστασι. Ο Φιλίποβιτς ήταν ο οργανωτής των σφαγών στα χωριά Ντράκουλιτς, Σάργκοβατς και Μότκε, κοντά στην Μπάνια Λούκα, στα οποία μέσα σε δύο ώρες σφαγιάστηκαν 2.300 άντρες, γυναίκες και παιδιά. Ο ίδιος συμμετείχε ενεργά στη σφαγή. Με αίτηση των Γερμανών φυλακίστηκε, για λίγο μετά απ’ αυτές τις σφαγές, αλλά με τη βοήθεια του Κροάτη Μαξ Λούμπουριτς, γενικού διοικητή των Ούστασι, κατάφερε να πάει στο στρατόπεδο Γιασένοβατς, με το όνομα Μίροσλαβ Μαϊστόροβιτς, όπου έγινε διοικητής για κάποιο διάστημα. Στη δίκη του, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέφερε και τα εξής:
«Έμεινα στο Γιασένοβατς ως αξιωματικός των Ούστασι και διοικητής του στρατοπέδου, από τα τέλη Ιουνίου 1942 μέχρι το τέλος Οκτωβρίου 1942. Ομολογώ ότι εγώ προσωπικά σκότωσα 100 περίπου αιχμαλώτους των στρατοπέδων Γιασένοβατς και Στάρα Γκράντισκα, στις ομαδικές εκτελέσεις, διότι αυτό με διέταξαν οι προϊστάμενοι του Ανεξάρτητου Κροατικού Κράτους. Ομολογώ επίσης ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο Γιασένοβατς, έγιναν μαζικές σφαγές στη γειτονική Γκράντινα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, 20.000-30.000 Σέρβοι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν, όσο ήμουν διοικητής στο στρατόπεδο….» (Μέσα σε 4 μήνες δηλαδή)
* *
….Ο Ρωμαιοκαθολικός κλήρος στην αθεϊστική κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, δρούσε και λειτουργούσε με κάθε ελευθερία.

Ενώ ο Τίτο, είχε επιτρέψει τη λειτουργία 2-3 Ορθοδόξων εκκλησιαστικών Σχολών, για να εξυπηρετηθεί τότε (μετά το 1945), το 41% του Ορθοδόξου Γιουγκοσλαβικού πληθυσμού, την ίδια εποχή, για το 31% των Ρωμαιοκαθολικών λειτουργούσαν 33 Ρωμαιοκαθολικές Σχολές, με 2.155 μαθητές (στοιχεία του 1961).
Ο Σέρβος δε βάφτιζε τα παιδιά του στην εκκλησία γιατί αυτό το σημείωναν στο φάκελλό του και κινδύνευε να χάσει τη δουλειά του ή μέχρι και να πάει και φυλακή, για «μεγαλοσερβική-σωβινιστική πράξη, κατά της ενότητας και της αδελφοσύνης των λαών της Γιουγκοσλαβίας».
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναβαθμίστηκε στην Κροατία με την εκλογή του Cheper ως Καρδινάλιου του Ζάγκρεμπ και διαδόχου του «ευλογήσαντος τις σφαγές» Stepinac, τον οποίον παραδόξως και σε αντίθεση με κάθε λογική, ήθελε να ανακηρύξει άγιο το Βατ¬κανό το 1992!
Ο νέος αρχηγός των Ούστασι, ένας Φραγκισκανός μοναχός, ο πάτερ Rudi Jetak, στρατολογούσε νέους Ούστασι, μέσα στο κέντρο του Ζάγκρεμπ, εντελώς ανενόχλητος. Τελικά, τον συνέλαβαν μαζί με άλλους 14 Κροάτες το 1960, κατηγορούμενο για τρομοκρατικές ενέργειες, χωρίς αποτέλεσμα.

Επομένως το έγκλημα της γενοκτονίας των αθώων Σέρβων (του 1941-45), έμεινε ατιμώρητο και συνεχίζει να μένει για 50 χρόνια, τώρα. Η κάθαρση (denazification) της φονικής τραγωδίας του «Γιασένοβατς», δε συντελέστηκε ποτέ.
Αντιθέτως, βρεθήκαμε ξαφνικά, ύστερα από 50 χρόνια, (1941/45 -1991/95) όλοι μας – ένα παγκόσμιο κοινό, εμπρός στην ίδια Τραγωδία. Και μάλιστα, στο ίδιο σκηνικό -της Βοσνίας, Ερζεγοβίνης- με τους ίδιους πρωταγωνιστές, τους ίδιους χορηγούς και σκηνοθέτες, τα ίδια θύματα.
Αλλά γιατί όλα αυτά; Διότι η κάθαρση, που δεν έγινε πριν από 50 χρόνια, μας έφερε σε μια νέα Τραγωδία φονικότερη και με απρόβλεπτες διαστάσεις. Αυτό ακριβώς είναι το 1ο αίτιο της νέας γενοκτονίας στη σημερινή Βοσνία – Ερζεγοβίνη και στη Σερβική Κράινα.
Το 2ο αίτιο, που έχει αιωνόβιες ρίζες, είναι η Παπική βουλιμία για κατάκτηση κοσμική. Αυτό μας θυμίζει την Pax Romana, που οι Πάπες δεν την ξέχασαν ποτέ. Το Βατικανό και σήμερα προσπαθεί να αναπληρώσει το ευαγγελικό κενό του Ρωμαιοκαθολικισμού, με την εδαφική εξάπλωσή του. Και αυτό, επειδή μειονεκτεί εμπρός στην πρωτοχριστιανικά παραδοσιακή Ορθοδοξία.
Η Αιώνια Δικαιοσύνη, όμως, θα αντιμάχεται διαχρονικά τη συνεχιζόμενη αδικία κατά των Σέρβων. Αυτό οι αρχαίοι Έλληνες το πίστευαν και το χαρακτήριζαν ως «Θεοδικία». Δηλαδή, αυτός που αδικεί θα πρέπει να περιμένει και τη θεία τιμωρία.

Αυτός κρυβόταν πίσω από το κόψιμο των τριών δακτύλων καθώς και το βγάλσιμο των ματιών 800.000 Σέρβων τον οποίον ο Πάπας ήθελε να ανακηρύξει «άγιο»

Οι λύκοι μεταμφιέστηκαν σε κοκκινοσκουφίτσες για παραπλάνηση

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΓΙΟΓΚΑ

Την ανησυχία της για την διδασκαλία της γιόγκα, καθώς είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες και αλλοιώνει την χριστιανική συνείδηση, εκφράζει η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την ομιλία της Σουάμι Σιβαμούρτι Σαρασουάτι με θέμα «Γιόγκα: Η επιστήμη της ζωής», που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο Σάββατο.

«Η γιόγκα, αν και συνήθως παρουσιάζεται με την μορφή της καθαρά γυμναστικής άσκησης, όμως είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες, και μάλιστα αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουισμού (σύμφωνα με τα ιερά κείμενα των ίδιων των Ινδουιστών, όπως η Μπαγκαβίτ Γκιτά)» αναφέρει, μεταξύ άλλων, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την εκδήλωση, που θα γίνει στην αίθουσα Ανδρόγεω, στο Ηράκλειο.

Επίσης, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης αναφέρει ότι δεν θέλει να περιορίσει την ελευθερία, αλλά να εκφράσει την ανησυχία της και να ενημερώσει.

Προς τούτο επισημαίνει ότι «στο βιβλίο της η ίδια η κ. Σιβαμούρτι Σαρασουάτι, φθάνει στο, πέραν οπό κάθε λογική, σημείο να γράφει: “Οι πρακτικές της Γιόγκα σας φέρνουν πιο κοντά στην καρδιά της δικής σας θρησκείας…”[3], αλλοιώνοντας την χριστιανική συνείδηση όσων οπό τούς οπαδούς της οργάνωσης ενστερνίζονται τις θέσεις αυτές.

Τέλος, επισημαίνεται ότι η παραπάνω φιλοϊνδουϊστική οργάνωση συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών πού θεωρούνται ως ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη».

Καταλήγοντας η Αρχιεπισκοπή αναφέρει, ότι ως ελληνικός ορθόδοξος λαός, χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, τις ρίζες μας, να ανακαλύψουμε την ταυτότητα, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας, που δεν έχουν καμία σχέση με καμιά ανατολική θρησκεία.

Η « ΧΙΛΙΕΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑ» ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΣΤΩΝ

Αγωνίζονται οι δυστυχείς οι Χιλιαστές ή Ιεχωβίτες, να πείσουν εαυτούς και τους άλλους, για την χιλιετή βασιλεία του Χριστού πάνω στη γη. Γράφουν γράμματα και μάλιστα χειρόγραφα και τα αποστέλλουν στα σπίτια, σε γνωστά τους και άγνωστα πρόσωπα, για την επικείμενη κάθοδο και παρουσία του Χριστού και την εγκαθίδρυση της βασιλείας Του πάνω στη γη.
Το όλο σκεπτικό τους βασίζεται στην πλανεμένη παραδοχή τους ότι ο Χριστός μετά την επέμβασή Του και την εξάλειψη του Αντιχρίστου θα δέσει τον Σατανά για χίλια και θα βασιλεύσει ο Ίδιος στη Γη.
Θεμέλιο της άποψης αυτής είναι ότι ο Χριστός θεωρείται μόνο άνθρωπος και θέλουν να συνδυάσουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις. Δεν τους βγαίνει λοιπόν Παράδεισος και Βασιλεία ουρανών, θριαμβεύουσα Εκκλησία και γη των πραέων και επιλέγουν τον αρχαίο λογισμό και την εισήγηση του όφεως για κυριαρχία επί της γης. Αναμασούν όλες τις εβραϊκές επιθυμίες και τους πόθους των μαθητών πρό της Πεντηκοστής για θρόνο του Δαβίδ και επίγεια εξουσία και να καθίσουν οι δικοί Του δεξιά κι αριστερά…
Η όλη τους προσπάθεια πρέπει να κατανοηθεί στα πλαίσια ότι διολισθαίνουν σε μια εβραϊκή θεώρηση του μέλλοντος υπό πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία των παιδιών του Θεού, η οποία προς το παρόν είναι μόνο οικονομική και τραπεζική.
«Η Χιλιετής Βασιλεία, λένε, είναι ο τίτλος που δόθηκε στα χίλια χρόνια της Βασιλείας του Ιησού Χριστού στη γη. Μερικοί προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα χίλια χρόνια με αλληγορικό τρόπο. Μερικοί αντιλαμβάνονται τα χίλια χρόνια απλώς σαν ένα μεταφορικό τρόπο για να πεις «μια μεγάλη χρονική περίοδος». Σ` αυτό καταλήγουν μερικοί που δεν περιμένουν μια κυριολεκτική φυσική βασιλεία του Ιησού Χριστού στη γη. Ωστόσο, στην Αποκάλυψη 20:2-7 έξι φορές αναφέρει συγκεκριμένα ότι η Χιλιετής Βασιλεία θα διαρκέσει 1000 χρόνια. Αν ο Θεός ήθελε να πει «μια μεγάλη χρονική περίοδος», μπορούσε να το είχε κάνει εύκολα χωρίς να αναφέρει σαφώς και κατ` επανάληψη ένα ακριβές χρονικό πλαίσιο.
Είναι αλήθεια ότι η ερμηνεία του Ευαγγελίου για όσους μάλιστα δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα είναι ένα μέγιστο πρόβλημα. Ο πρώτος ιδρυτής Κάρολος Ρώσσελ, αμερικανός εβραϊκής καταγωγής, που ερμήνευσε την Αγία Γραφή σε πέντε τόμους Γραφικών μελετών, ασφαλώς και δεν μπορούσε να αποδώσει το ίδιο, όπως οι άγιοι Πατέρες. Τι να κάνει ένας κατ΄ ουσίαν αβάπτιστος οπαδός μιας αμερικανικής αιρέσεως;
Ύστερα η ερμηνεία της Αγίας Γραφής γίνεται διά της Αγίας Γραφής. Το εργαλείο της Ερμηνείας όμως δεν είναι απλά και μόνο η ανθρώπινη διάνοια και λογική, αλλά το άγιο Πνεύμα που υπάρχει μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία και λειτουργεί με την συμπληρωματική μέθοδο… Όπως ακριβώς συνέβη και με τον ευνούχο της Βασιλίσσης των Αιθιόπων Κανδάκης, που διάβαζε τον Ησαϊα και δεν καταλάβαινε και έστειλε το Άγιο Πνεύμα τον άγιο απόστολο Φίλιππο για του ερμηνεύσει την περικοπή του Αμνού του Θεού.
Το κλειδί λοιπόν τής κατανόησης τού αριθμού 1000 βρίσκεται στην επιστολή Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 8. Εκεί λέει: «Εν δε τούτω μη λανθανέτω υμάς, αγαπητοί, ότι μία ημέρα παρά Κυρίω ως 1000 έτη και 1000 έτη ως ημέρα μία».
Στην Αγία Γραφή η λέξη «ημέρα», έχει για το Θεό πολλές έννοιες. Π.χ. στην Έξοδο 20/κ΄ 11, μας λέει πως ο Θεός διαμόρφωσε τη γη και τη θάλασσα σαν κατοικία τού ανθρώπου «σε 6 ημέρες». Όμως στη Γένεση 2/β΄ 4, λέει ότι ο Θεός τα έκανε αυτά σε μια ημέρα: «καθ’ ην ημέραν εποίησε ο Θεός γην και ουρανόν».
Η λέξη «ημέρα» λοιπόν, έχει για το Θεό μεταβλητή διάρκεια, και σημαίνει «περίοδο χρόνου». Οι 6 δημιουργικές ημέρες λοιπόν, σημαίνουν 6 δημιουργικές περιόδους, και όταν λέει: «την ημέρα που έκανε γη και ουρανό», εννοεί «την περίοδο που έκανε γη και ουρανό».
Κατά τον ίδιο τρόπο και ο απόστολος Πέτρος στη Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 8, εννοεί πως μία περίοδος τόσο μεγάλη για εμάς όσο τα 1000 έτη, για το Θεό είναι τόσο ασήμαντη, όσο για εμάς μια μικρή περίοδος μίας ανθρώπινης ημέρας. Ο Θεός δε μετράει το χρόνο σε ημέρες!
Kαι στο συμφραζόμενο όμως αυτού τού εδαφίου, ο απόστολος Πέτρος μας δείχνει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Από το χωρίο Β΄ Πέτρου 3/γ΄ 3, μας λέει πως στις έσχατες ημέρες (που άρχισαν στον καιρό τού Χριστού), θα υπήρχαν άνθρωποι που θα κορόϊδευαν τη Χριστιανική ελπίδα τής 2ης Παρουσίας τού Χριστού, και θα έλεγαν: «Πού είναι η υπόσχεση τής Παρουσίας του τόσα χρόνια;» Και συνεχίζει στο εδάφιο 5: «Επειδή εκουσίως αγνοούσι τούτο…»
«Γι’ αυτό», (λέει ο απόστολος στα εδάφια 8 και 9), «επειδή για το Θεό ακόμα και μια περίοδος 1000 ετών είναι ασήμαντη σαν μια ημέρα, μη νομίζετε ότι ο Θεός αργεί να εκπληρώσει την υπόσχεση τής Παρουσίας Του».
Ο απόστολος Πέτρος λοιπόν, χρησιμοποιεί εδώ τα 1000 έτη ως σύμβολο μιας μακράς περιόδου από την εποχή του, ως την Παρουσία τού Χριστού, δηλαδή ενός χρονικού διαστήματος που στην πραγματικότητα είναι ως τώρα 2000 έτη και όχι 1000.
Το βασικό σφάλμα των υποστηρικτών των χιλιαστικών δοξασιών είναι η εφαρμογή της κυριολεκτικής ερμηνείας σε μια περικοπή που είναι εμφανές πως πρέπει να ερμηνευτεί αλληγορικά. Ο Άγιος Εφραίμ, επικρίνοντας την πείσμονα επιμονή τους στην κυριολεκτική ερμηνεία των χιλίων ετών αυτής της περικοπής, επισημαίνει με κάποια αγανάκτηση πως αν τα περισσότερα, απ’ όσα γράφει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη, τα είπε « ἐν παραβολῇ καὶ αἰνίγματι », τότε και τα χίλια έτη τα ανέφερε συμβολικά. Και, απευθυνόμενος προς τους οπαδούς του χιλιασμού, γράφει:
« Αλλά εσύ απαιτείς από μένα την αναφορά των χιλίων ετών; Και εγώ θα απαιτήσω από σένα τη λυχνία, τη λευκή ψήφο, τη χλιαρή πόση και τον εμετό που ανέφερε συμβολικά απευθυνόμενος στις επτά εκκλησίες. Αν μου ζητάς εξηγήσεις για την πρώτη ανάσταση των χιλίων ετών και εγώ θα σου ζητήσω εξηγήσεις για τον ωχριούντα ίππο… ». Και συνεχίζει: « Δὸς μοὶ τὰς ἑπτὰ φιάλας καὶ λάβε τὰ χίλια ἔτη. Ἀπόδειξον γυναίκα εἶναι πόλιν, καγὼ σοὶ περὶ τῶν χιλίων ἐτῶν παρέξομαι ἀπόδειξιν… Μὴ πόλις γεννᾶ; Μὴ γεννήσασα γίνεται Ἰερουσαλήμ; Μὴ θηρίον ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας; ».
Ένα άλλο πρόβλημα, που επισημαίνει ο Άγιος Εφραίμ, είναι πως, αν δεχθούμε αυτή τη θεωρία, δημιουργείται πρόβλημα και σε διάφορα άλλα θέματα από διδασκαλίες που σχετίζονται μ’ αυτήν. Σύμφωνα με τις χιλιαστικές αντιλήψεις, υπάρχουν δύο θάνατοι, δύο αναστάσεις και δύο ημέρες κρίσης. Άλλοι Χριστιανοί θα είναι στον ουρανό, άλλοι στον Παράδεισο και άλλοι στην Ιερουσαλήμ. Δημιουργείται ένα, πραγματικά, ευφάνταστο σενάριο.
Η σωστή ερμηνεία της περικοπής είναι η εξής: Το δέσιμο του Σατανά είναι η μείωση της δύναμης του Σατανά με την πρώτη Παρουσία του Κυρίου. Το λύσιμο είναι η έλευση του Αντιχρίστου. Ο Αρέθας Καισαρείας γράφει χαρακτηριστικά: « Ὅτι μὲν οὖν οὐδὲν τούτων ἡ Ἐκκλησία δέδεκται, περιττόν ἐστὶ καὶ λέγειν. Ἡμεῖς τοίνυν ἀκούοντες τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς Σαδδουκαίους λέγοντος, ὅτι ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ, οὕτως οἱ δίκαιοι ἔσονται, καὶ τοῦ Ἀποστόλου φήσαντος, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι βρῶσις καὶ πόσις, τὸν τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος χρόνον τὴν χιλιετίαν ἐξελάβομεν »

ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας έκρινε σήμερα ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι «εξτρεμιστική οργάνωση», μετά την προσφυγή που είχε καταθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας, ζητώντας να κλείσουν τα κεντρικά γραφεία τους στην Αγία Πετρούπολη.

Πολλά από τα βιβλία και τα έντυπα που εκδίδονται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Ρωσία έχουν μπει στη λίστα των «απαγορευμένων εξτρεμιστικών εντύπων».

Οι ρωσικές εισαγγελικές αρχές υποστήριζαν ότι πρόκειται για μια οργάνωση που καταστρέφει οικογένειες, υποδαυλίζει το μίσος και απειλεί ζωές, μια περιγραφή που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ψευδή.

Το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε επίσης την κατάσχεση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι απάντησαν ότι θα ασκήσουν έφεση στην απόφαση.

Ο Γιάροσλαβ Σιβούλσκι, ένας εκπρόσωπος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ρωσία, δήλωσε «σοκαρισμένος» από την απόφαση του δικαστηρίου και επιβεβαίωσε ότι πρόκειται να ασκηθεί έφεση.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας. Είναι αρχαίος άγιος. Των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού. Το όνομά Του βρίσκεται στα στόματα όλων των χριστιανών. Πολλοί χριστιανοί ανά τον κόσμο φέρνουν το άγιο όνομά του και ως δικό τους όνομα. Συχνά και κάποιοι αλλόθρησκοι τον επικαλούνται, κυρίως μουσουλμάνοι, για να του ζητήσουν κάποιο θαύμα, κάποια επέμβαση. Είναι ακόμη και προστάτης του στρατού μας, διότι ήταν στρατιωτικός άγιος, κόμης και χιλίαρχος του ρωμαϊκού στρατού.
Εορτάζεται στις 23 του Απρίλη. Εάν όμως το Πάσχα πέφτει μετά τις 23 Απρίλη, τότε εορτάζεται την επόμενη μέρα του Πάσχα (Δευτέρα της Διακαινησίμου).
Ο λαοφιλής Άγιος Γεώργιος ο μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος γεννήθηκε περίπου το 275 μ.Χ. στην Καππαδοκία, από γονείς χριστιανούς.
Όταν ο Άγιος Γεώργιος έγινε 18 χρονών, στρατεύθηκε στο ρωμαϊκό στρατό και γρήγορα προήχθη σε ανώτερα αξιώματα και ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον εκτιμούσε πολύ.
Ο Διοκλητιανός δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου στράφηκε εναντίον της Χριστιανικής Θρησκείας για να ανορθώσει την ειδωλολατρία και το 303 μ.χ. άρχισε το διωγμό.
Ο γενναίος Γεώργιος τότε διεκήρυξε και είπε: «Γιατί, βασιλιά και άρχοντες, θέλετε να χυθεί αίμα δίκαιο και άγιο και να εξαναγκάσετε τους Χριστιανούς να προσκυνούν και να λατρεύουν τα είδωλα»; Από κείνη τη στιγμή άρχισαν τα μαρτύρια…
Οργισμένος ο Διοκλητιανός διέταξε αρχικά να τον κλείσουν στην φυλακή κα να του περισφίξουν τα πόδια στο ξύλο και αφού τον ξαπλώσουν ανάσκελα, να βάλουν πάνω στο στήθος του μεγάλη και βαριά πέτρα.
Στη συνέχεια διέταξε τους δήμιους να δέσουν τον Άγιο σε ένα μεγάλο τροχό για να κομματιαστεί το σώμα του.
Επί πλέον να γεμίσουν αμέσως ένα λάκκο με ασβέστη και νερό και αφού ρίξουν μέσα τον Γεώργιο, να τον αφήσουν μέσα τρεις μέρες και τρεις νύχτες έτσι που να διαλυθούν και τα κόκκαλά του.
Ακόμη να του φορέσουν πυρακτωμένα παπούτσια με σιδερένια καρφιά και τον εξαναγκάσουν να περπατά. Ο Άγιος προσευχόταν και περπατούσε χωρίς να πάθει τίποτα.
Πάλι διέταξε να τον φυλακίσουν και αφού τον δείρανε τόσο πολύ οι δήμιοι με μαστίγια και καταπλήγωσαν ολόκληρο το σώμα του Αγίου, τον παρουσίασαν στον Διοκλητιανό, που έμεινε έκπληκτος βλέποντας τον Γεώργιο να λάμπει σαν Άγγελος.
Ο βασιλιάς διέταξε τέλος να του δώσουν να πιει δηλητήριο. Ο Άγιος χωρίς δισταγμό ήπιε το δηλητήριο αφού προηγουμένως προσευχήθηκε και δεν έπαθε απολύτως τίποτα!
Με μεγάλη τους έκπληξη όμως οι εχθροί της πίστεως πάντοτε έβρισκαν τον Γεώργιο όρθιο, υγιή, λαμπρόν και προσευχόμενο.
Αυτό προκαλούσε θαυμασμό και ενθουσιασμό στο λαό, που φώναζε: «Ο Θεός του Γεωργίου είναι μεγάλος».
Πίστεψαν και μαρτύρησαν εξαιτίας των θαυμάτων του αγίου, οι αξιωματικοί Πρωτολέοντας και Ανατόλιος, η βασίλισσα Αλεξάνδρα και ο μάγος Αθανάσιος.
Ο Άγιος Γεώργιος κλείστηκε στην φυλακή και την νύκτα είδε στ’ όνειρο του τον Χριστό, που του ανάγγειλε ότι θα πάρει το στεφάνι του μαρτυρίου και θα αξιωθεί της αιωνίου ζωής.
Το πρωί ο Διοκλητιανός, του πρότεινε να πάνε στον ναό του Απόλλωνα για να θυσιάσει στο είδωλο του. Όταν μπήκε ο Άγιος στον ναό, σήκωσε το χέρι και αφού έκανε το σημείο του σταυρού διέταξε το είδωλο να πέσει. Αμέσως τούτο έπεσε και έγινε κομμάτια.
Ο ιερέας των ειδώλων και ο λαός τόσο πολύ θύμωσαν, που φώναζαν στον βασιλέα να θανατώσει τον Γεώργιο. Ο Διοκλητιανός τότε έβγαλε διαταγή και του έκοψε το κεφάλι.
Κατά την Εκκλησία μας, ο ένδοξος αυτός μεγαλομάρτυρας υπήρξε Ομολογητής, πολύαθλος, θαυματουργός. Σταθερός και αμετακίνητος στην πίστη. Είναι ο μαργαρίτης ο πολύτιμος, ο αριστεύς ο θείος, ο λέων ο ένδοξος, ο αστήρ ο πολύφωτος, του Χριστού οπλίτης, της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος.

ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ !!!

Αλήθεια, τι λαός είμαστε;
Κάνει εντύπωση πως όλες τις μεγάλες γιορτές τις μετατρέπουμε σε διασκέδαση, σε μπαράκια και κλαμπάκια…
Όλη τη Μ. Εβδομάδα γεμάτες οι καφετέριες.
Ορθοστασία στα Ορθάδικα!!!
Ορθοστασία, μέχρι έξω το πεζοδρόμιο και το δρόμο…
Πιο πολλή κι από τους ιερούς Ναούς, μερικοί από τους οποίους, κυρίως στην περιφέρεια, «έχασκαν ως γεροντική οδοντοστοιχία».
Και η μουσική στη διαπασών!
Γιατί τόσος μαζοχισμός;
Μερικοί μάλιστα όντας όρθιοι γυρίζουν και κοιτάζουν έξω στο δρόμο αμήχανα τους διερχομένους!!!
Τι νιώθει όλος ο κόσμος αυτός;
Αλήθεια, γιατί μαζεύτηκαν όλοι στις πόλεις;
Φοβερό αυτό το πάθος της αστυφιλίας!
Πιο παλιά για άλλους λόγους… Σήμερα για άλλους…
Μπορεί οι συνεχείς επικαλύψεις και συγχωνεύσεις Δήμων και Κοινοτήτων να δικαιολογούν κάποια τέτοια φαινόμενα.
Ακόμη και στις κωμοπόλεις πλέον δεν βρίσκουν οι άνθρωποι αυτά που θέλουν για τους ίδιους ή τα παιδιά τους.
Ναι, αλλά αυτά δεν επιβάλλουν στον άλλο να αφήσει το σπίτι του και με το πρόσχημα μιας ψευτοδουλειάς να ρθεί να ζήσει μια υποβαθμισμένη ζωή στην πόλη ενώ τον χωρίζουν περίπου 30 χιλιόμετρα από υπηρεσίες και καταστήματα.
Λίγα χιλιόμετρα να μένει κάποιος μακριά από την πρωτεύουσα του Νομού, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να ζήσει στο κέντρο. Να έχει τα πάντα στα πόδια του.
Και στην πόλη να ζει, θέλει να νοικιάσει για να αυτονομηθεί.
Ας το κάνει. Δικαίωμά του.
Αλλά γιατί το κάνει;
Κυρίως για να κάνει τη ζωή του.
Ναι, αλλά να μη ζητάει…
Γιατί εξακολουθεί και ζητεί λεφτά από τους δόλιους τους γονείς…
Και λεφτά και φαγητά και πλυσίματα και σιδερώματα…
Κι αν δεν επιτύχει το πείραμα, ξαναγυρίζει στη φωλιά..
Τι είναι αυτό;
Ματαιότητα. Αποτέλεσμα της κρίσεως και της νοοτροπίας.
Περισσότερο της νοοτροπίας.
Θα μπορούσαμε να ήμασταν άρχοντες στην περιφέρεια.
Τώρα γινόμαστε δούλοι και μάζα στο κέντρο.
Τόση γλύκα και έλξη έχει το κέντρο.
Το κέντρο της κοσμικής ζωής κυρίως.
Περί αυτού πρόκειται.
Θέλουμε να κάνουμε «το κομμάτι μας».
Αλλά με «ξένα κόλλυβα».
Ναι, αλλά όλο αυτό έχει κόστος: παρατείνει την εκκρεμότητα της ζωής στο άπειρο και ναρκοθετεί την προοπτική για μια πετυχημένη αποκατάσταση με υποκατάστατα.
Το φοβερό είναι ότι εγκαταλείψαμε τη γη μας και ζητάμε όλοι καθαρές δουλειές. Αφήσαμε τη πρωτογενή οικονομία και βαλθήκαμε όλοι να ζήσουμε σε μορφές εξαρτημένης εργασίας ισχυριζόμενοι δήθεν ότι δουλεύουμε και πληρωνόμαστε.
Ενοίκιο, ΔΕΗ, Νερό, Τηλέφωνο, Κοινόχρηστα..
Από πού βγαίνουν αυτά;
Αν δεν υπήρχαν οι συντάξεις…
Αρα αυτοαπατόμαστε!
Κι από την άλλη δεν αρνούμαστε με τίποτε τα έξοδα για το κινητό, την έξοδο και τον καφέ, τα καύσιμα και τα άλλα του αυτοκινήτου.
Αυτό το φαινόμενο θυμίζει το μαρτύριο του Σισύφου και του Ταντάλου. Ποτέ δεν γυρίζουμε την πέτρα στην άλλη πλευρά του λόφου κι όλο μας παίρνει από κάτω και ποτέ δεν φτάνουμε στην πηγή να πιούμε νερό, απλά ως άλλοι Νάρκισσοι θαυμάζουμε την ομορφιά μας.
Είναι αλήθεια, ότι η συσσώρευση πλούτου και η συγχώνευση υπηρεσιών δρά δαιμονικά κατά του ανθρωπίνου προσώπου.
Επί πλέον η έλλειψη παιδείας και ρεαλισμού σκοτώνουν την αξιοπρέπεια.
Κάποιος πρέπει να κάνει πραγματική αποκέντρωση και αληθινή ενημέρωση των ανθρώπων, διότι η εξάρτηση από δήθεν απασχολήσεις δεν προάγει την ποιότητα ζωής και βλάπτει σοβαρά την πνευματική υγεία.

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2017

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ και ΠΑΝΤΟΤΕ

Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει Ανάσταση του Χριστού;
Α] Σημαίνει ολική επαναφορά του σώματός μας.
Και μάλιστα σε βελτιωμένη έκδοση.
Σε κατάσταση αφθαρσίας.
Δόξης ή ατιμίας, ανάλογα με τις πράξεις μας, αλλά με την προοπτική της αιώνιας ζωής.
Επανέρχεται στη ζωή «υπό το πρίσμα της αιωνιότητος»!
Η Ανάσταση αφορά στο σώμα.
Η ψυχή ποτέ δεν πεθαίνει.
Με την Ανάσταση πέφτει και το τελευταίο οχυρό: ο θάνατος!
Δηλαδή, τώρα το σώμα μας κατεβαίνει στο χώμα του τάφου.
Αύριο, στη Β΄ Παρουσία του Κυρίου ανασταίνεται, ξυπνά, σηκώνεται, εγείρεται, ζωντανεύει, ενώνεται με την ψυχή του και υπό νέες συνθήκες ζεί και συναντά τον Δημιουργό του.
Ζεί «εις αιώνας αιώνων»!
Άρα, «προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών», σημαίνει «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών σωμάτων».

Β] Επίσης Ανάσταση σημαίνει ανατροπή όλου του βρώμικου σκηνικού και του καθεστώτος του θανάτου που έστησε ο διάβολος με την εισήγηση της αμαρτίας.
Ο «αντίδικος ημών διάβολος, ο πατήρ του ψεύδους, ο ψεύστης, ο πλάνος και ανθρωποκτόνος» πέτυχε προσωρινά να μας κλείσει στον Άδη.
Εφεύρε την αμαρτία, ως αποστασία και ανταρσία προς τον Θεό, έπεσε ο ίδιος «εκ της άνω φωτοφορίας», εισηγήθηκε την αμαρτία στον ευόλισθο άνθρωπο και έσπειρε τον θάνατο στο γένος των ανθρώπων.
Είναι όντως «ανθρωποκτόνος».
Ανέκαθεν, μετά την πτώση του.
Οδηγεί στην αμαρτία, στην απελπισία, στον φόνο, στην αυτοκτονία, στο θάνατο.
Η Ανάσταση του Χριστού λοιπόν νίκησε το ανίκητο.
Έκανε τα αδύνατα δυνατά.
Στον Αναμάρτητο Κύριο ο πονηρός δεν βρήκε κανένα πάτημα ώστε να αποκτήσει δικαίωμα πάνω του.
Ο Χριστός με «θεόσοφο δελέασμα» το ανθρώπινο σώμα Του, εκούσια δέχθηκε το θάνατο, κατέβηκε στον Άδη και διέλυσε τα πάντα στο βασίλειο του σκότους.
Νόμισε ο πονηρός ότι «έλαβε σώμα, αλλά Θεώ περιέτυχε».
«Έλαβε αυτό που έβλεπε, την ανθρώπινη φύση του Χριστού, και έπεσε από αυτό που δεν έβλεπε, τη θεία φύση του Χριστού».
Μάλιστα η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη ελευθέρωσε και τους «απ΄ αιώνος δεσμίους», αφού προηγουμένως κήρυξε στα «εν φυλακή πνεύματα».

Γ] Συνεπώς η Ανάσταση του Χριστού αποδεικνύει ότι μόνος Αληθινός Θεός είναι αυτός που νίκησε τον θάνατο.
Αυτός που νίκησε αυτεξούσια τον θάνατο είναι μόνο ο Χριστός.
Όλοι οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, ημίθεοι και ψευδοθεοί, προφήτες και αυτοκράτορες, δυνάστες των λαών, αλλά και ευεργέτες εθνών, είναι θαμένοι κάτω από τη γη.
Ένας μόνο νίκησε το κακό που λέγεται θάνατος.
Ένας μόνο βρίσκεται και με το Σώμα Του, το ένδοξο και άφθαρτο, στον ουρανό, στα δεξιά του θρόνου της μεγαλοσύνης, ο Ιησούς Χριστός.
Ο Εσταυρωμένος, γεμάτος από τα ονείδη και τα εμπτύσματα των παραπορευομένων, τα κολαφίσματα και τα ραπίσματα των στρατιωτών, ο γυμνός και ματωμένος Χριστός, λάμπει στον αιώνα τον άπαντα στη Βασιλεία Του.
Όλα τα άλλα ανθρώπινα παράσημα και διάσημα, στέματα και στολές βασιλικές, πανοπλίες και άρματα, σκουριάζουν στα αζήτητα και στις χωματερές της ιστορίας.
Ακόμη και ο μακροβιότερος ηγέτης λαού πάνω στη γη είναι ένα μικρό μυρμηγκάκι μπροστά στον Κύριο της Δόξης.
Ο Χριστός “βασιλεύει εις τους αιώνας και η Βασιλεία Του είναι βασιλεία πάντων των αιώνων και η δεσποτεία εκτείνεται εις πάσαν γενεάν και γενεάν”.

Δ] Εφόσον όμως ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη και κήρυξε στα φυλακισμένα πνεύματα, αυτό σημαίνει ότι και μείς μπορούμε να κηρύξουμε την Ανάσταση του Χριστού και το λόγο Του σε κάθε φυλακισμένο.
Το είπε ο Χριστός στους μαθητές Του:
“Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης… Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει…”
Μπορούμε τώρα να μιλήσουμε σε κάθε άνθρωπο.
Να διδάξουμε και να νουθετήσουμε πάντα άνθρωπο.
Κάθε άνθρωπος είναι υποψήφιος μαθητής του Χριστού, του Ευαγγελίου, της Εκκλησίας, της Ορθοδοξίας.
Αυτά έχει ανάγκη ο κάθε άνθρωπος.
Αυτά θεραπεύουν και ελευθερώνουν τον κάθε άνθρωπο.
Αυτά περιμένει και ο σοφός και ο ανόητος και ο πολιτισμένος και ο βάρβαρος και ο Έλληνας και ο Σκύθης και ο άνδρας και η γυναίκα, ο λευκός και ο μαύρος, ο τραπεζίτης και ο άστεγος…
Οι φυλακισμένοι όλης της γης περιμένουν.
Οι φυλακιμένοι στα μνήματα των παθών, της επιθυμίας, των αμαρτιών, της μαγείας, της πορνείας, της μαφίας, των ναρκωτικών, της ειδωλολατρείας…
Οι φυλακισμένοι στις φυλακές των ανθρώπων, αλλά και στις φυλακές των θρησκειών, των κομμάτων, των καθεστώτων…
Η καμπάνα της Ανάστασης είναι το Προσκλητήριο της Ελευθερίας και η Κλήση του Θεού για την ανάσταση κάθε κολασμένου.
Γι αυτό η καμπάνα των Χριστουγέννων και πιο πολύ της Αναστάσεως πρέπει να χτυπάνε παντού και πάντοτε.
Ε] Ανάσταση σημαίνει ότι: ακόμη και στον Άδη να βρίσκεσαι, ακόμη κι από κεί μπορείς να βγείς.
Τι είπε ο Ίδιος ο Χριστός στον άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη (ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ: +1938);
“Κράτα την ψυχή σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι”!
Ακόμη κι αν το βάρος της ζωής λυγίζει τους ώμους σου…
Και η κατακραυγή του κόσμου σε συντρίβει…
Και η ανίατη αρρώστεια σε διαλύει…
Και η δικαστική απόφαση σου στερεί κάθε δικαίωμα τιμής, ελευθερίας και αξιοπρεπείας…
Και η ανέχεια σε εξουθενώνει…
Και τα παιδιά σου σε ποτίζουν φαρμάκια…
Και τα οράματά σου έχουν χαθεί χωρίς επιστροφή…
Κι αν όλα αυτά και άλλα πολλά σου συμβαίνουν και μας συμβαίνουν και πάλι η απάντηση για όλα είναι “Χριστός Ανέστη αληθώς”!!!
Όλα αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό της θείας αγάπης και σπινθήρας στο πέλαγος της θείας Δυνάμεως και φτερό στον Άνεμο της Αναστάσεως που σαρώνει όλα τα εμπόδια της ζωής.
Γι αυτό και το βράδυ της Αναστάσεως λέμε 99 φορές το “Χριστός Ανέστη”!, για να πούμε το τελευταίο 100ό στη δική μας Νεκρανάσταση “εν τη ημέρα τη μεγάλη της Παρουσίας του Κυρίου”. ΑΜΗΝ και ΠΟΤΕ !!!

Η Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ

Είναι δύσκολο για μια Ορθόδοξη ψυχή όσο άγια και αν είναι, να είναι χαρούμενη Μεγάλη Εβδομάδα.
Μεγάλη εβδομάδα γελάει ο πονηρός και χαίρεται με τον πόνο και την νίκη του φθόνου !
Τι φοβερός ο φθόνος- ένα γράμμα τον χωρίζει απο τον φόνο.. Ο Φθόνος η ζήλια , η διχόνοια η τρομερή.. Δέν είναι απλό πράγμα η ζήλεια…
Δέστε που μπορεί να οδηγήσει:
 Να σταυρώσεις τον αφέντη Σου!
 Να σταυρώσεις Τον Πατέρα Σου! Αυτόν που σε έφτιαξε!
 Να γίνεις ένας Φαρισαίος που αντί να ικετεύεις να γιατρέψει και το δικό σου παιδί ο Μέγας Θεάνθρωπος Χριστός , η να αναστήσει και τον δικό σου αδερφό , να σκοτώνεις Τον Γιατρό Των Γιατρών, επειδή δεν θέλεις να βλέπεις πόσο τιποτένιος είσαι!
Υπερηφάνεια η μάνα της ζήλειας !
 -Εγώ είμαι καλύτερος απο αυτόν …
Η Αρχή της πτώσης..
 -Θα βάλω τον θρόνο μου πάνω απο Του Πλάστη Μου είπε ο εωσφόρος..
 – Πολύς ο Λαός που Τον ακολουθεί σκεφτόντουσαν με φθόνο οι Γραμματείς..
 -Εμείς θέλουμε πόλεμο και όχι να σώσουμε Τις ψυχές μας σκεφτόντουσαν οι ζηλωτές..
 -Θα τον προδώσω και θα γίνω πλούσιος σκεφτόταν ο Ιούδας. Τόσο καιρό Τον κλέβω και χαμπάρι δεν πήρε – κάτσε να Του δώσω και ένα φιλί … πρίν Τον δώσω! «Μισῶν ἐφίλει, φιλῶν ἐπώλει»!
Άς δούμε λοιπόν πρίν είναι αργά ποιοί πούλησαν Τον Χριστό μας..
ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ!

– Εμείς που ψέλνουμε με καλή φωνή που Του ανήκει και νομίζουμε πως εμείς την κατέχουμε είναι δική μας!
– Εμείς που καπνίζουμε και δεν έχουμε πάθει ακόμα καρκίνο γιατί τάχα είμαστε γερά σκαριά και οργανισμοί αντί να κλαίμε γονατιστοί ζητώντας Το Μέγα Του Έλεος!
-Εμείς που καταπατούμε με θράσος ακόμα και τους αυταπόδεικτους φυσικούς νόμους και πουλάμε το Έθνος μας για μια τάχα άσπρη ημέρα σε άθεους ανύπαντρους, πόρνους και ψευτοπαντρεμένους με δαιμονικούς πολιτικούς γάμους.
– Για μια δαιμονική ημέρα που ξημερώνει αφήσαμε να ψηφιστούν νόμοι που ατιμάζουν την Σταύρωση του Χριστού θεοποιόντας τα καμένα Σόδομα και Γόμορα!
– ‘Ο,τι μας απαγόρεψε ο Χριστός για να μην χαθούμε , το ψηφίζουμε το πράττουμε και το ζούμε!
Η πόρνη μετανόησε , η πόρνη ταπεινώθηκε και δεν ξαναμάρτησε και ας είχε στιγματιστεί δημοσίως..
Εμείς είμαστε τάχα αξιοπρεπείς, μα στρώνουμε με την σαπίλα της υπερηφάνειας μας τον δρόμο προς την κόλαση ΜΑΣ.
Εμείς σαν τον κακό ληστή συνεχίζουμε – ενώ το βλέπουμε ότι χανόμαστε – να κοροϊδεύουμε ΠΟΙΟΝ? Τον μόνον που θέλει ακόμα και αν Τον φτύσαμε, Τον βρίσαμε , Τον Μαστιγώσαμε , Τον Σταυρώσαμε , .. Τον σκοτώσαμε .. ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!
ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ. ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΝΑ “ΗΜΑΡΤΟΝ, ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΜΑΡΤΗΣΑ, ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ”!
-Είμαι πεσμένος στον λάκο της υπερηφάνειας και δεν μπορώ να σηκωθώ!
-Σώσε με Θεέ Μου! Δεν ξαναθέλω Βαραβά μόνο Εσένα Χριστέ Μου Ζητώ!
-Δώσε μου Δύναμη να κλάψω που Σε βλέπω και καταλαβαίνω επιτέλους πόσο με αγαπάς !
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΣ, ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ!

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

RUSSIA
Moscow 117152
Sevastopolsky pr
1-1o – 7
Greek School

Αγαπητά μας αδέλφια!
Με την ευκαιρία της Εθνικής Γιορτής της Ελλάδας της 25ης Μαρτίου σας ευχόμαστε ολόψυχα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας Αλεξάντρ Πούσκιν υμνούσε τον Αγώνα των Ελλήνων και σαν να απαντούσε στα λόγια του Σολωμού έγραψε το 1823
« Ελευθερία, σε σένα εμπρός
Σβήνει κάθε άλλη αξία!
Η μέρα της Λευτεριάς ήρθε! Θαυμάσια επιτέλεσαν οι Έλληνες την ιστορική τους Αποστολή! Πανυγηρίζουμε μαζί Σας σήμερα!
Σας ευχόμαστε καλλη υγεία, καλή δύναμη και όπως πάντα θάρος!
Με αγάπη –Κατερίνα και οι μαθητές του Σχολείου Ελληνικής Γλῶσσας Ελληνικῆς Κοινότητας Μόσχας.