Οκτ 04

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΓΕΧΑ 2017

%cf%83%ce%ac%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b70001_001

Εκδόθηκε και κυκλοφορήθηκε από την «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ» (ΓΕΧΑ) το Νέο Ημερολόγιο Τσέπης (και Τοίχου και Γραφείου) για το έτος 2017, αφιερωμένο στους Αγίους 12 Ενδόξους Μαθητές και Αποστόλους του Κυρίου.
Το Ημερολόγιο αυτό είναι απαραίτητο για κάθε οικογένεια και για κάθε χριστιανό προκειμένου να πληροφορείται καθημερινά τις Εορτές της Εκκλησίας μας, να μαθαίνει τα Αποστολικά και Ευαγγελικά Αναγνώσματα, να ενημερωθεί για τη ζωή και το μαρτυρικό τέλος των εκλεκτών Αποστόλων του Χριστού.
Στο τέλος του Μικρού αυτού και καλαίσθητου Ημερολογίου υπάρχει ο δημοφιλής και ψυχωφελής Μικρός Παρακλητικός Κανόνας στην Υπεραγία Θεοτόκο, Καταφύγιο κάθε Ορθόδοξης ψυχής επί αιώνες.
Προμηθευτείτε από το Ορθόδοξο Βιβλιοπωλείο της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Λαμίας, στην Πλατ. Διάκου, δίπλα από την Τράπεζα της Ελλάδος και διαδώστε παντού το Ημερολόγιο της ΓΕΧΑ του 2017, βοηθώντας ταυτόχρονα το Ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της Χριστιανικής Εστίας.
Το ωραίο αυτό Ημερολόγιο δεν πρέπει να απουσιάζει από καμμία τσέπη, καλό είναι να μας συνοδεύει όλο το έτος και ας είναι το δώρο μας για κάθε δικό μας άνθρωπο.
Από τη ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ Λαμίας

Οκτ 04

800 τεύχος Προς Την Νίκη

%cf%83%ce%ac%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b70002_001

Εκδόθηκε και κυκλοφορήθηκε το Οκτακοσιοστό (800ό) Τεύχος του γνωστού, Νεανικού και Μαθητικού Περιοδικού «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», που γαλούχησε γενεές Μαθητών και Μαθητριών στην Ορθόδοξη Πίστη και στη Φιλοπατρία.
Το Επετειακό και συλλεκτικό αυτό Τεύχος του «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» είναι αφιερωμένο στην Ιστορική Περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο θρυλικό «ΟΧΙ» και στην περιφανή νίκη των Ελλήνων, με τη βοήθεια της Μεγαλόχαρης Παναγίας μας.
Το Τεύχος αυτό είναι απαραίτητο για κάθε οικογένεια και για κάθε μαθητή προκειμένου να πληροφορηθεί μέσα από τις ιστορικές πηγές και τα γεγονότα της εποχής εκείνης την αλήθεια για το 1940 και για την ηρωϊκή αντίσταση όλου του ελληνικού λαού στην επίθεση του Άξονα.
Το περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» μπορεί να το προμηθευτεί κάποιος από το Βιβλιοπωλείο της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Λαμίας, στην Πλατ. Διάκου, δίπλα από την Τράπεζα της Ελλάδος. Εκεί μπορεί να βρεί και όλα τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Βιβλία όλων των Εκδοτικών Οίκων.
Από τη ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ Λαμίας

Σεπ 29

Μετακατασκηνωτική Εκδρομή των «Χαρουμένων Αγωνιστών» Λαμίας

dsc00478

Σε θαυμάσια εξελίχθηκε η Μετακατασκηνωτική Εκδρομή μας στην Αθήνα το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016.
Ξεκινήσαμε το πρωί 7.30 από Χριστιανική Εστία, από την Πλατ. Διάκου. 50 παιδιά με πρώτη στάση στο Πολεμικό Μουσείο, όπου θαυμάσαμε την πολεμική αρετή των προγόνων μας και τη οπλική και μαχητική εφευρετικότητά τους. Τόσο η ξενάγηση όσο και τα εκθέματα δημιούργησαν άριστες εντυπώσεις. Θα θέλαμε να έχουμε περισσότερη ώρα, αλλά ο χρόνος κυλούσε αμείλικτα. Μάλιστα αφήσαμε για μια άλλη φορά την επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο.
Τα δύο γήπεδα, που είχαν κλείσει οι «Χ+Α» Αθηνών, μας περίμεναν. Αναχωρήσαμε από το Μουσείο υποσχόμενοι να ξαναρθούμε με την πρώτη ευκαιρία. Σε περισσότερο από μισή ώρα βρεθήκαμε στην περιοχή Χαλανδρίου που είχε έξη γήπεδα. Βέβαια για μας υπήρχαν μόνο δύο, στα άλλα έπαιζαν άλλα παιδιά των Αθηνών. Χωριστήκαμε στα δυο γήπεδα και αρχίσαμε το παιχνίδι. Ο χορτοτάπητας ήταν καινούργιος και έδινε την αίσθηση ότι παίζαμε σε επώνυμα γήπεδα μεγάλων ομάδων και ευρωπαϊκών προδιαγραφών.
Στο τέλος του παιχνιδιού καταλάβαμε ότι μας είχε ζώσει η αδυσώπητη πείνα. Αναχωρήσαμε για το Οικοτροφείο των Φοιτητών, όπου οι Ορθόδοξοι Νέοι των Αθηνών μας προσέφεραν ένα θαυμάσιο γεύμα. Ένα γεύμα με ό,τι επιθυμεί η ψυχή των παιδιών. Όπως μας είπαν στο Οικοτροφείο μένουν οι χριστιανοί φοιτητές οι οποίοι σπουδάζουν στην Αθήνα και δίδουν σ αυτό πολύ λίγα χρήματα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος τραγουδήσαμε και ακούσαμε ωραία πράγματα.
Επειδή όμως και τα καλά κάποτε τελειώνουν έπρεπε αναχωρήσαμε για το μεγάλο Προσκύνημα στον Άγιο Εφραίμ Νέας Μάκρης. Πηγαίνοντας μας είπαν για την ιστορία και το μαρτύριο του Αγίου. Μας εντυπωσίασε τόσο η ζωή όσο το μαρτυρικό πολυώδυνο τέλος του Αγίου.
Όταν φτάσαμε προσκυνήσαμε με συγκίνηση έναν τόσο μεγάλο Άγιο και τον παρακαλέσαμε να βοηθήσει τόσο τις οικογένειές μας όσο και την πατρίδα μας από τον οικονομικό πόλεμο που δέχεται. Κατόπιν πήραμε το δρόμο του γυρισμού κουρασμένοι μεν αλλά και πολύ ευχαριστημένοι.
                       dsc00503

dsc00486

Σεπ 23

ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΪΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΩΣ

%cf%83%ce%ac%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b70002
Ποιος από τους παλαιούς κατασκηνωτές δεν θυμάται δυο αξέχαστες και ακούραστες κυρίες της κουζίνας που όλες τις περιόδους μαγείρευαν, έφτιαχναν γλυκά κά για τα 80 τουλάχιστον παιδιά παραμελώντας το σπίτι τους τούς δικούς τους, γιατί γι΄ αυτές όλα αυτά τα παιδιά ήταν παιδιά τους. Ας ευχόμαστε ό Κύριος του Ουρανού να αναπαύει τις ψυχές τους και να τους αμείβει για τους κόπους τους. Αιωνία η μνήμη της Φρόσως της Ανθούλας και τόσων άλλων κυριών που υπηρέτησαν τα παιδιά του Χριστού

Σεπ 22

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%88%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85

Ο ΗΘΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ « Ο ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑΣ »
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ
Ὑψηλάντου 143 – ἔναντι Ἀκαδημίας – 351 00 ΛΑΜΙΑ
Τηλ 22310 – 22349, 22477 & Fax 22310 – 22782

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

25 & 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016

Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος, μὲ τὴν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ , θὰ πανηγυρίση τὸ Ἱερὸν Παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου εἰς τὸ Ὀρφανοτροφεῖον Θηλέων Λαμίας:

τὴν Mετάστασιν τοῦ Ἠγαπημένου Μαθητοῦ τοῦ Κυρίου μας
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ!

Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν ἔχει ὡς ἑξῆς :

• Την ΚΥΡΙΑΚΗ 25 Σεπτεμβρίου 2016 καὶ ὥρα 7
τὸ ἀπόγευμα θὰ τελεσθῆ
Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς μὲ ἀρτοκλασίαν
& θεῖον κήρυγμα

• Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 26 Σεπτεμβρίου 2016 θὰ τελεσθῆ
Ὄρθρος & Θεία Λειτουργία μετὰ Θείου Κηρύγματος

Ὥρα ἐνάρξεως Ὄρθρου : 7.00 π.μ.
Ὥρα ἐνάρξεως Θείας Λειτουργίας : 8.30 π.μ.

** Παρακαλοῦνται ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς καὶ φιλέορτοι Χριστιανοί τῆς πόλεως καὶ περιοχῆς Λαμίας νὰ λάβουν μέρος εἰς τάς ἑορταστικάς ἐκδηλώσεις πρὸς τιμήν τοῦ Ἀποστόλου & Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, ἰδιαιτέρως προσευχόμενοι νὰ χαρίση εἰς ὅλους μας ὁ Ἅγιος Θεὸς τὴν πολλὴν ἀγάπην πρὸς τὸν Χριστόν, τὴν ἱεραποστολικὴν δράσιν καί κατά τὴν νέαν ἐκκλησιαστικήν περίοδον.

Ἐκ τοῦ Συλλόγου “Ο Ευαγ. Λουκάς” &
του Ὀρφανοτροφείου Θηλέων Λαμίας

Σεπ 22

Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΗΧΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΛΑΟ

ch_95_300Το Πανάγιο Πνεύμα κυβερνά τη στρατευομένη Εκκλησία. Αυτό το Άγιο Πνεύμα «όπου θέλει πνεί». Αυτό το Άγιο Πνεύμα «ο Κύριος εστί» και οδηγεί και εμπνέει την Εκκλησίαν «εις πάσαν την αλήθειαν».
Στην Παλαιά Διαθήκη ανεύρισκε, αναδείκνυε και ενέπνεε τους προφήτες εν μέσω του λαού του Θεού.
Στην Κ. Διαθήκη αυτό το Άγιο Πνεύμα ανέδειξε τους Αποστόλους, τους προφήτες, τους διδασκάλους και τα χαρίσματα μέσα στην Εκκλησία.
Αυτό το Άγιο Πνεύμα και τώρα μέσα στην Εκκλησία φανερώνει τους Αγίους «τους καθ΄ εκάστην γενεεάν» μέχρι τα έσχατα της Ιστορίας.
Το παραπάνω γεγονός σημαίνει ότι η ανάδειξη και η τιμή των Αγίων δεν περιορίζεται ή προέρχεται από κάποιο ανθρώπινο πρόσωπο, αποκλειστικά και απόλυτα, αλλά υπηρετείται με τη βουλή του Θεού υπέρ της Εκκλησίας και της οικοδομής του σώματος για την εδραίωση στο δόγμα, στο ήθος, στην αλήθεια, στην Ορθοδοξία, στην πίστη, με πολλούς τρόπους και από πολλές αφετηρίες και εκκινήσεις.
Παραδείγματα έχουμε πολλά:
Ο Χριστός μας πλέκει το Εγκώμιο του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου, αλλά και ο λαός – μέχρι και αυτός ο Ηρώδης – τον θεωρούσε άγιο, δίκαιο και προφήτη. Βέβαια ο Ιωάννης “σημείον εποίησεν ουδέν”, χωρίς αυτό όμως να μειώνει στο ελάχιστο την αγιότητά του.
Οι Μακαρισμοί του Κυρίου δεν είναι ανάδειξη αγίων εν τω κόσμω;
Στην Αποκάλυψη το Άγιο Πνεύμα φανερώνει και αναδεικνύει ονομαστικά τον μάρτυρα του Χριστού Επίσκοπο Αντύπα, “εις μαρτύριον” και παραδειγματισμό και των άλλων.
Ο ιερός συγγραφέας της προς Εβραίους Επιστολής ομιλεί εκτενέστατα για τους αρχαίους αριστείς, οι οποίοι κυριολεκτικά αγίασαν διά της πίστεως και πέτυχαν θαυμαστά πράγματα στη γενεά τους…
Ο απ. Παύλος ομιλεί για την πίστη του Αβραάμ και ότι από αυτή “φίλος Θεού εκλήθη” και όταν χαιρετίζει στις επιστολές του τους παραλήπτες, πολλών αγίων πλέκει τα εγκώμια της ιεραποστολικής συνεργασίας και αφοσιώσεως .
Ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος μακαρίζει την υπομονήν Ιώβ και την προσευχή του Ηλία.
Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος μαρτυρεί ότι είδε τις ψυχές των εσφαγμένων μαρτύρων στεφανωμένες και ένδοξες γύρω από το θρόνο του Εσφαγμένου Αρνίου, όπως και τους 24 πρεσβυτέρους να θυμιάζουν με τις προσευχές των χριστιανών το υπερουράνιο θυσιαστήριο.
Ο άγιος Αθανάσιος ο Μέγας δεν μετέφερε τον Μοναχισμό στη Δύση με τη φανέρωση της αγιοπνευματικής ζωής του Γέροντά του Μ. Αντωνίου;
Γυρίζουμε σελίδα τώρα:
Στο τέλος των Εικονομαχικών ερίδων, όταν διαβάστηκαν στην Εκκλησία τα θεία και ιερά δόγματα της Αληθείας, ο λαός κρατώντας κλειστές τις πόρτες του Ναού ζητούσε επίμονα την ανακήρυξη της αγιότητας των μαρτυρησάντων ή ομολογησάντων επισκόπων και άλλων μελών της Εκκλησίας, που αδίκως ταλαιπωρήθηκαν και απέθαναν από κρατικούς και αιρετικούς εικονοκλάστες.
Επίσης όταν τέλειωσε η Ψευδοσύνοδος της Φερράρας – Φλωρεντίας ο λαός σήκωσε στα χέρια τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό και εδόξασε την πράξη της μη υπογραφής του ψευδοενωτικού συμφώνου.
Ο ίδιος ο λαός συχνά ήταν εμπόδιο για τους Αρχιερείς και Γραμματείς να συλλάβουν τον Χριστό, οι οποίοι ήθελαν και μεθόδευαν σύλληψη “άτερ όχλου”.
Βασικότατη και τελική θα λέγαμε είναι η θέση του λαού.
Μπορεί ο λαός μας σήμερα – και στο παρελθόν πολύ περισσότερο – να είναι ακατατήχητος εν πολλοίς, αλλά είναι βαπτισμένος και μυρωμένος και μέσα του έχει το αισθητήριο της πίστεως και της διακρίσεως.
Αυτός ο λαός ανέκαθεν επικυρώνει τις Συνόδους πάνω στα πράγματα και είναι δυνατόν να πέσει έξω για έναν άγιο, που τον ξέρει απέξω και ανακατωτά και τον έζησε από κοντά;
Ο Λαός είναι ο φρουρός της Πίστεως, πόσο μάλλον ο μοχλός της αναδείξεως των αγίων. Αν ακυρώσουμε τον λαό, τότε η αλήθεια μπαίνει στα γρανάζια της σκοπιμότητος.
Ο λαός όμως, μορφωμένοι και αγράμματοι, ανώνυμοι και επώνυμοι, φτωχοί και πλούσιοι, κοσμικοί και μοναχοί, νέοι και γέροι, κληρικοί και λαϊκοί, χωρικοί και αστοί, με όποιες ατέλειες κι αν έχουν, εκφράζουν συνολικά εν αγίω Πνεύματι το θέλημα του Θεού, “πανταχού, υπό πάντων, εν παντί”. Ο Ίδιος ο Θεός “εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων καταρτίζει αίνον” και τιμά τους αγίους Του. Κι όλο αυτό είναι αυθόρμητο, πηγαίο, θεϊκό. Δεν είναι στημένο.
Στους Τρεις Μεγίστους Φωστήρες ο λαός ήταν εκείνος που στήριξε την αγιότητά τους και εν ζωή μάλιστα.
Και κάτι ακόμη:
Ασφαλώς και δεν είναι κακό να ανατρέχουμε στους ομολογιακούς αγώνες των αγίων, όταν το απαιτεί η συγκυρία, όπως ακριβώς έκανε και ο Άγιος Θεός, ο Οποίος ανάστησε από αιώνιο ύπνο τους Αγίους Επτά Παίδας τους εν Εφέσω, για να στηρίξει στη γενεά των ανθρώπων της εποχής εκείνης το δόγμα της Αναστάσεως.
Εξάλλου αυτό έκαναν και οι άγιες Σύνοδοι, οι Οποίες στηρίζονταν σε γνώμες και παραδείγματα των προγενεστέρων Πατέρων, εμμέσως αναδεικνύοντας την λαμπρή θέση τους μέσα στην Εκκλησία.
Αυτό ακριβώς γίνεται κι όταν θέλουμε να τονίσουμε και άλλες αρετές. Ανασύρουμε από τας δέλτους της Εκκλησίας “καινά και παλαιά” πρότυπα αγίων, όταν πρόκειται πχ να τονίσουμε την ελεημοσύνη, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ιεραποστολή, την άσκηση…
Δεν μπορεί να αγνοήσει λοιπόν κανένας πως ο Καλός Θεός τελικά για δικούς Του λόγους είτε με θαύματα είτε με υπόδειξη αρχιερέων είτε με φωνή εξ ουρανού είτε με αίτηση αρχόντων είτε με λαϊκές συνάξεις είτε με Συνόδους είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, δηλαδή ο Πατήρ δι Υιού εν Αγίω Πνεύματι, φανερώνει στη ζωή μας τους αγίους, τους οποίους τελικά υποχρεούται παν το πλήρωμα της Εκκλησίας να αποδεχθεί και τιμητικά να προσκυνήσει και αγιάσει.
Πως αναδείχθηκαν οι Νεοφανείς εν Μυτιλήνη Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη; Με ονείρατα!!! Αλήθεια τους αμφισβητεί κανένας;
Μπορεί να γίνεται υπερβολή με τις φανουρόπιτες, αλλά ποιός μπορεί να καταργήσει τον Άγιο Φανούριο έστω κι αν έχουμε ένα μόνο στοιχείο από τη ζωή του; Εκείνο ίσως που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι ο λαός μας ζητεί να του φανερωθεί το θέλημα του Θεού και απούσης σφριγηλής και γενναίας κατήχησης καταφεύγει στο πιο εύκολο: τη φανουρόπιτα. Εδώ όμως βρίσκεται και το χρέος της Ποιμαντικής και της εκκλησιαστικής Διδασκαλίας. Να φανερώσει το λόγο του Θεού στη γενεά των ανθρώπων.
Ασφαλώς και είναι ενδεικτικό και βοηθητικό για την εκκλησιαστική αρχή το ότι πολλοί άγιοι πρίν από την εκκλησιαστική αγιοκατάταξη και πολύ πρίν από την προβλεπόμενη χρονική απόσταση είχαν καταταγεί στην χορεία των αγίων υπό της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου του Λαού μας. Ο λαός είχε φτιάξει εικόνες τους, ακολουθίες τους, τροπάρια, προσευχόταν, γιατί εβίωνε θαύματα καθημερινά στη ζωή του. Κι όσο πιο πονεμένος ήταν ο λαός και όσο πιο συμπονετικός ήταν ο άγιος στην επίγεια ζωή του, τόσο και η δημοφιλία του έφτανε στα ουράνια και οδηγούσε τελικά την Ιερά Σύνοδο στην ανακήρυξη. Έτσι εξηγείται και η δημοφιλία του Αγίου Νικολάου και στη Ρωσία και παντού.
Φυσικό επίσης είναι και το γεγονός ότι ο δεινός βασανιζόμενος λαός μας αναζητεί κάθε φορά στηρίγματα και βγάζει προς τα έξω αυτό που τον απασχολεί Με το να τιμά ιδιαίτερα πχ τους Ρώσους αγίους, τους ασκητές, τους ομολογητές… Κάτι ψάχνει ο λαός μας… Κάτι δηλώνει με αυτή την συγκεκριμένη αγιοφιλία και καταφυγή.
Καθόλου δεν εγκρίνονται βέβαια ιδιωτικές αγιοποιήσεις και ατομικές προτιμήσεις, οικονομικές σκοπιμότητες και θεοποίηση συγγενών χάριν προβολής και αισχροκερδίας, που δεν έχουν την έγκριση και αποδοχή του συνόλου του λαού και ασφαλώς τη θεσμική επισφράγιση τελικά από την Εκκλησία.
“Τοις αγίοις τοις εν τη γη εθαυμάστωσε” και ως εκ τούτου παρά πάντων ψάλλεται και ανακηρύσσεται “θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού”.
Και το χρέος μας τώρα:
Ο Κύριος είπε: “Άγιοι γίνεσθε ότι εγώ άγιος ειμί”. Δεν είπε κάνετε θαύματα… Μάλιστα ετόνισε να μη χαίρονται οι μαθητές για το μεγαλύτερο θαύμα των εξορκισμών, αλλά να χαίρονται για την εκλογή τους από το Θεό και την αναγραφή των ονομάτων τους στις δέλτους του ουρανού, εν Βίβλω ζωής.
Κι όταν πάλι τους εξαποστέλλει ζητεί την εξαγγελία του Ευαγγελίου και την ακρίβεια της προσωπικής τους ζωής, ασφαλώς και με κάποια θαύματα – επακολουθούντα σημεία – “του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος διά των επακολουθούντων σημείων. Αμήν!
Το χρέος μας είναι ο εξαγιασμός μας και η εκζήτηση του θείου ελέους. Τα άλλα είναι του Θεού, του Λαού και της Εκκλησίας.

Σεπ 07

ΣΤΟΧΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η ολομέτωπη επίθεση ενmyths-of-persecution-2αντίον της Ορθοδοξίας με την επιβολή του πολυθρησκειακού μαθήματος, την κατάργηση της πρωινής προσευχής και θα ακολουθήσουν και οι παρελάσεις, φανερώνεται ξεκάθαρα ποιος είναι ο στόχος. Είναι η Ελλάδα μας και η Ορθοδοξία μας. Είναι η Πατρίδα μας και Πίστης μας στον Χριστό. Ε!!!!!!! ας φωνάξουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε. Φτάνει πια.!!!!!Είμαστε σε διωγμό!!!!! Ναι όποιος είναι Έλληνας και Ορθόδοξος διώκεται στην ίδια του την Πατρίδα από την στιγμή που δεν μπορεί να απολαμβάνει τα ίδια ακριβώς προνόμια που απολαμβάνουν και οι άλλοι Έλληνες, εβραίοι, ρωμαιοκαθολικοί, μουσουλμάνοι. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους και ας αντισταθούμε στην καθεστωτική πολιτική που θέλει να αφανίσει κάθε τι το Ορθόδοξο και Ελληνικό. Ήρθε η στιγμή να πάρουν θέση και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις της χώρας για να ξεχωρίσει η ήρα από στάρι!!!!! Ήρθε η στιγμή η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, έτσι όπως έκανε πάντοτε σε κρίσιμες καταστάσεις!!Ορθόδοξοι ΈΛληνες ξυπνήστε και αντισταθείτε, δε θα μας πάρουν μόνο τα σπίτια και τα χωράφια, θέλουν να πάρουν την ίδια μας την ψυχή!!!!!! Θα τους αφήσουμε; Θα τους αφήσουμε να μας αντιμετωπίζουν ρατσιστικά; Ή θα σιωπήσουμε στο όνομα ενός ψευδοδιαλόγου και ψευδοπροοδευτισμού; Έχουμε όλοι μας ευθύνη
ΣΠΑΛΙΩΡΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
Πρόεδρος ΠΕΘ

Σεπ 04

ΤΑ «ΝΕΑ» ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ: ΦΤΩΧΟΣ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Colosseum_in_Rome,_Italy_-_April_2007

Αυτό το οποίο λαμβάνει χώρα σήμερα στα Ελληνικά Εκπαιδευτικά δρώμενα σε σχέση με το Μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχει προηγούμενο. Θυμίζει εποχές θρησκευτικού διωγμού, όποιου καιρού και αιώνα κι αν επιλέξουμε. Ειδωλολατρία, εικονομαχία, μαρξισμός, Γαλλική Επανάσταση, διαφωτισμός, όλα μέσα είναι. Διωγμού, μάλιστα καμουφλαρισμένου. Και τούτο διότι τονίζεται μεν από επίσημα χείλη κάποιο σχήμα λόγου περί της Ορθοδοξίας, χωρίς όμως να προβάλλεται ιδιαιτέρως και επαρκώς η αλήθεια της Πίστεώς μας, χωρίς να γίνεται σεβαστή πρωτίστως και κυρίως η Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά τοποθετείται δίπλα δίπλα στις όποιες άλλες πίστεις και θρησκευτικές παραδοχές. Κι όχι μόνο αυτό. Επιπλέον η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται εδώ και αρκετά χρόνια ως παραδοσιακό και πολιτισμικό μέγεθος και η θέση της στο παρόν γίνεται ανεκτή μόνο με κοινωνικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Η «Γνώση των Θρησκειών», επίσης, που θα είναι το Νέο Μάθημα των Θρησκευτικών, δεν ξέρουμε αν θα περιλαμβάνει Κριτική Θεώρηση των Θρησκευμάτων από πλευράς Ορθοδόξου ή απλή παράλληλη Έκθεση επί ίσοις όροις της όποιας διδασκαλίας του Βουδισμού, του Μουσουλμανισμού, του Εβραϊσμού ή και του Σατανισμού ακόμη! Καθόλου απίθανο να εμπίπτει στις διατάξεις του Αντιρατσιστικού Νόμου η οποιαδήποτε δυσμενής, αλλά δίκαιη κατά την Εκκλησία μας, κρίση του θεολόγου Καθηγητή.
Το ερώτημα λοιπόν είναι, αν μπορεί να αφήσει ένας ορθόδοξος θεολόγος που σέβεται τον εαυτό του και την αποστολή του ασχολίαστη μπροστά στα μάτια των μαθητών του τη νωχελική απάθεια του Βουδισμού και την απραξία του Ινδουϊσμού, που έχουν καταδικάσει εκατομμύρια ανθρώπων στη μιζέρια και στη δυστυχία ή να μη μιλήσει για τον φονταμενταλισμό και φανατισμό του Ισλάμ, την υποτίμηση της γυναίκας, τον ιερό κατά των απίστων πόλεμο, ή να αποσιωπήσει τον εθνοφυλετισμό του Σιωνισμού…;
Αν δεν υπάρχει κριτική των άλλων θρησκειών υπό το πρίσμα του Ευαγγελίου, τότε τι προσφέρουμε στα βαπτισμένα Ορθόδοξα Ελληνόπουλα; Να διαλέξουν τι; Και μάλιστα σ΄ αυτή την ηλικία; Και μάλιστα σ΄ αυτή την εποχή; Θα καταντήσει τελικά το Νέο Μάθημα των Θρησκευτικών ένας φτωχός συγγενής των άλλων θρησκευμάτων, διότι θα έχει εναντίον του όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Τηλεόρασης και του Διαδικτύου, τα οποία βρίθουν από αθεϊα, αποκρυφισμό, διαλογισμό, γιόγκα, ισλαμικά έργα με βάση δήθεν το «φωτισμένο» Ισλάμ, με αντίστοιχη μηδενική δυστυχώς προβολή της Ορθοδοξίας και του Ευαγγελίου του Χριστού. Όλα αυτά που επί δεκαετίες τώρα ο σιωνιστικός υπόκοσμος του Χόλλυγουντ προβάλλει, θα δράσουν υπέρ των σεχτών, θρησκειών και αιρέσεων και εις βάρος της Ορθοδοξίας στις ψυχές των παιδιών, με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση τη σύγχυση και στη χειρότερη τον αποπροσανατολισμό και τον αποχρωματισμό της μαθητιώσας νεολαίας.
Εξάλλου η όλη αυτή προσπάθεια καταλαβαίνουμε ότι έρχεται σε αντίθεση με την Επίκληση της Αγίας Τριάδος στο Σύνταγμα της Ελλάδος καθώς επίσης και με τα άρθρα για την εκπαίδευση των Ελληνοπαίδων με βάση την Παράδοσή μας και την ηθική Αγωγή, πριν την επικείμενη και εξαγγελθείσα Συνταγματική Αναθεώρηση.
Ας μας πούνε οι κοπτορράπτες μεταρρυθμιστές και εκσυγχρονιστές με ποιά θρησκευτική διδαχή θα υπηρετήσουν την επιταγή του Συντάγματος για ηθική συνείδηση και ανάπτυξη των νέων; Με την ηθική του Ισλάμ, του Βούδα, του εβραϊσμού… Υπάρχει ανώτερη ηθική από το Ευαγγέλιο και την Ορθοδοξία; Ακόμη και από τον παπισμό αν χρειαζόταν να παίρναμε διδάγματα, πάλι χαμένοι θα ήμασταν, διότι εκεί «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»…
Εάν επικρατήσει το Μάθημα των Θρησκευτικών ως «Γνώση Θρησκειών» τελικά, μάλλον το επόμενο βήμα θα είναι να διδάσκεται όχι μόνο από ορθοδόξους θεολόγους, αλλά και από καθηγητές άλλων γνωστικών αντικειμένων και μάλιστα διαφορετικής θρησκευτικής πίστεως (χιλιαστές, σαηεντολόγους, προτεστάντες, φιλολόγους…). Αφού δεν θα είναι ομολογιακό και κατηχητικό μάθημα, δεν πειράζει να το διδάξει ο οποιοσδήποτε. Και το αμέσως επόμενο βήμα θα είναι να γίνει τελείως προαιρετικό το μάθημα, να μη περιλαμβάνονται οι Θεολογικές Σχολές στο Μηχανογραφικό και να αναλάβει μια τέτοια θρησκευτική ορθόδοξη παιδεία η Εκκλησία εκτός σχολικού γίγνεσθαι και χώρου… Ήδη ο οριστικός Χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους είναι επί θύραις…
Είναι απορίας άξιον ακόμη πως δεν λαμβάνουν υπόψη τους οι του Υπουργείου Παιδείας την επιθυμία των γονέων για τα ανήλικα παιδιά τους, την ασμίλευτη ακόμη ψυχή των χριστιανών μαθητών, που είναι η πλειοψηφεία, τη συνείδηση των Ορθοδόξων Θεολόγων Καθηγητών, τη φωνή της Εκκλησίας και τα αποτελέσματα της όλης αυτής απαράδεκτης και διχαστικής μεταρρύθμισης στο χώρο της Μέσης Εκπαίδευσης, τη στιγμή που αυτό το σέβονται με άκρα δημοκρατική ευαισθησία και θρησκευτική ευλάβεια για τις μουφτείες, για τις συναγωγές και για τους παπικούς…
Ποιόν ρώτησαν λοιπόν για όλη αυτή την ολέθρια αλλαγή και ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να κάνουν τέτοια πράγματα ερήμην των γονέων και της ελληνορθόδοξης Εκκλησίας; Καταλαβαίνουμε ότι οι διευθύνοντες τα πράγματα της Παιδείας διακατέχονται σαφώς από χρονίζουσα αθεϊα και το έχουν κατά καιρούς δηλώσει και αναδείξει λόγω και έργω και βαθιά μέσα τους πιθανόν να μη στέργουν την καίρια θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ελληνική Πατρίδα. Αλλά όπως και να το κάνουμε 2000 χρόνια δεν μπορούν να πεταχτούν στον κάλαθο της ιστορίας από μια ολιγοετή αριστερή διακυβέρνηση που πάσχει από το σύνδρομο του αθεϊσμού και αποδεικνύεται μέρα με τη μέρα επικίνδυνη.
Η σπουδή μάλιστα με την οποία κινούνται στο χώρο των αλλαγών του σχολείου τους οδηγεί σε λάθη που θα φέρουν ολέθρια πολωτικά αποτελέσματα σε παιδιά και οικογένειες, στον εκπαιδευτικό και κοινωνικό χώρο. Δηλαδή, η διδασκαλία μιας δήθεν αναίμακτης εθνικής Ιστορίας, η διδασκαλία του Εμφυλίου Πολέμου, η αφαίρεση των αρχαίων ελληνικών, η θρησκειολογία και η θεωρία του Δαρβίνου, η σεξουαλική αγωγή, η προβολή της δυνατότητας οιουδήποτε γενετήσιου αυτοπροσδιορισμού σε μικρά και απληροφόρητα παιδιά, το τετρατάξιο Γυμνάσιο, το κολλεγιακό Λύκειο, η ψήφος στα δεκαεπτά κ. ά., όλα αυτά, άλλα φανερά, άλλα κρυφά, όλα όμως επώδυνα, θα δυναμιτίσουν το χώρο του σχολείου και θα επαληθευτεί το γνωστό ότι «όσοι σπέρνουν ανέμους, θα θερίσουν θύελλες».

panagia-fili

Σεπ 04

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Π. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (4.9.2016)

P2160037

Ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους των χρόνων μας έφυγε νωρίς την Κυριακή το πρωί, 4 Σεπτεμβρίου 2016, για τη Θριαμβεύουσα Εκκλησία από την επίγεια Στρατευομένη, την Οποία υπηρέτησε «ως καλός Στρατιώτης Ιησού Χριστού» για πολλές δεκαετίες.
Κύπριος τω γένει, από τα κατεχόμενα, θεολόγος, Ιεροκήρυκας, μέγιστος συγγραφέας, συστηματικός και αντιαιρετικός, εργάστηκε, όσον ελάχιστοι στο Έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μέσα από τις τάξεις της Ιεράς και Σεβασμίας Αδελφότητος του π. Ευσεβίου Ματθοπούλου με τον γραπτό και προφορικό θείο λόγο.
Δεν υπήρξε τομέας της Ορθοδόξου Θεολογίας και σύγχρονο θεολογικό ή πατριωτικό θέμα που να μη τα υπηρέτησε και με τρόπο άριστο να τα φέρει εις πέρας. Τα βιβλία του, το ένα καλύτερο από το άλλο, με την ευρύτατη θεματογραφία και την απόλυτα κατοχυρωμένη βιβλιογραφία του, απαντούν σε όλα τα τρέχοντα θεολογικά ερωτήματα υπό το φως της Αγ. Γραφής και Πατερικής Παραδόσεως. Αποτελούν την καταφυγή και το βοήθημα κάθε ορθοδόξου μελετητή και κήρυκα.
Γραμμένα τα έργα του όλα με τον φωτισμό του Αγ. Πνεύματος και την δική του ακραία εργατικότητα και επιμέλεια αποτελούν ολόκληρη βιβλιοθήκη, η οποία μάλιστα εμπεριέχει μεταξύ των άλλων την Ερμηνεία των Αγίων Γραφών, την Ορθόδοξη Παράδοση και Ευσέβεια, την αγάπη για την Πατρίδα και την Ιστορία, τη θεία Λατρεία και τις Εορτές της Εκκλησίας μας, τη συμβουλευτική προς τους Νέους και τη μεγάλη αγάπη προς την Ορθοδοξία μας.
Τα έργα του τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών και μερικά μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Ο ίδιος πήγε και κήρυξε τον θείο λόγο σε Κύπρο, Αυστραλία, Αγγλία, Ρωσία, άριστος κάτοχος όντας ο ίδιος της Αγγλικής και Γαλλικής γλώσσας. Κάποιοι είπαν ότι κάποια από τα συγγράμματά του είχαν προφητικό χαρακτήρα, όπως το Λυκόφως του Μαρξισμού, και αναμφίβολα όλα ωφέλησαν μικρούς και μεγάλους.
Διηύθυνε κυρίως το Νεανικό και Επιστημονικό Περιοδικό της «Δράσεως», το οποίο επί των ημερών του γνώρισε πραγματικά στιγμές μεγαλείου. Επίσης υπήρξε επί έτη Διευθυντής των Εκδόσεων, των Περιοδικών και των Υπηρεσιών της Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού.
Ο αείμνηστος Νικόλαος Βασιλειάδης δεν ήταν μόνο ένας θεολόγος του σπουδαστηρίου ή του άμβωνος. Καταπιάστηκε εκ νεότητος αυτού και με τα ιεραποστολικά έργα στους τομείς του Χριστιανικού έργου: Οικοτροφεία Φοιτητών, Γραμματεία Περιοδικών, Φοιτητικές Κατασκηνώσεις, Συνέδρια του Συλλόγου «Ο Μ. Βασίλειος», Τομέας Επιστημόνων… Είχε μια πλήρη και ευλογημένη ζωή γεμάτη από ιεραποστολική δραστηριότητα και χάρη μέχρι την τελευταία του στιγμή.
Η προσωπική του πνευματική ζωή άριστα συγκροτημένη, γεμάτη από τη χάρη των Μυστηρίων της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής των Ορθοδόξων Εκκλησίας. Φίλος του Αγίου Όρους και των Ασκητών του Άθωνος, ζούσε την ορθόδοξη πνευματική ζωή κατά τρόπο υποδειγματικό. Ο λόγος του «εν χάριτι, άλατι ηρτυμένος», ταπεινός, οικοδομητικός, βοηθητικός, ανάπαυε τους ακούοντας αυτόν. Ο ίδιος ήταν ευγενέστατος και ευαίσθητος χωρίς να θέλει να πικράνει και να στενοχωρήσει. Προσευχόμενος και ακριβής σε κάθε στιγμή της πολυκύμαντης ζωής του.
Με την εκδημία του Νικολάου Βασιλειάδη η Αδελφότητα του Σωτήρος Χριστού χάνει ένα από τα ιστορικά και επίλεκτα μέλη της, η Στρατευομένη Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία ένα γνήσιο μαχητή της αλήθειας και του Δόγματος σε καιρούς συμβιβασμού και συγκρητισμού, η Πατρίδα, και ιδιαίτερα η Ελληνική Κύπρος μας, χάνουν ένα «στήριγμα», όπως χαρακτηρίζει ο Μ. Βασίλειος τους κληρικούς και κατ΄ επέκταση τους πνευματικούς ανθρώπους.
Όμως εμείς οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε στην αιώνια ζωή. Οι άνθρωποι φεύγοντας από τη γη συνεχίζουν να ζούν στην αιωνιότητα και τα έργα των δικαίων παραμένουν και διδάσκουν τον κόσμο. Ο αείμνηστος θεολόγος Νικόλαος Βασιλειάδης αναπαύθηκε από τους κόπους της πολυμόχθου ζωής. Κάλλιστα μπορεί να ισχύσει και γι΄ αυτόν, αυτό που αναφέρει ο Συναξαριστής για τον Μ. Βασίλειο: «Ζῇ Βασίλειος, καὶ θανὼν ἐν Κυρίῳ. Ζῇ καὶ παρ᾽ ἡμῖν, ὡς λαλῶν ἐκ τῶν βίβλων».
Αιωνία του η Μνήμη ! Να έχουμε την ευχή του!
Υ.Γ.: Η Εξόδιος Ακολουθία θα γίνει στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Πευκακίων (οδός Ασκληπιού) την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου, στις 12 το μεσημέρι.

 

Αυγ 26

ΔΕ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ

m_kosmas0

Δεν έχουμε καταλάβει ακόμη τι πρόσφερε στην Ορθοδοξία και το Έθνος ο Πατροκοσμάς…
Δεν θα ήμασταν ούτε ΄Ελληνες ούτε Ορθόδοξοι χωρίς τον Άγιο Κοσμά.
Αυτός αγωνίστηκε για την Ελληνική γλώσσα και την Παιδεία του Έθνους. Ποτέ Υπουργείο Παιδείας δεν έκανε όσα ο Άγιος Κοσμάς και μάλιστα σε περίοδο Τουρκοκρατίας.
Έχτισε σχολεία και οργάνωσε πάνω σε Ελληνοορθόδοξες βάσεις την εκπαίδευση και μόρφωση των Ελληνοπαίδων με κοινή συμμετοχή και φροντίδα Γονέων και Κηδεμόνων, Εκκλησίας και Κοινότητος.
Με τα κηρύγματά του, τις Κατηχήσεις του, τις κολυμβήθρες και τις βαπτίσεις, τις περιοδείες του, την μετάθεση του παζαριού των Εβραίων από Κυριακή στο Σάββατο και την ανάδειξη της Κυριακής αργίας και της πίστης των Ορθοδόξων, πρόλαβε την επέκταση του εξισλαμισμού.
Ένωσε μάλιστα σχολείο και εκκλησία και καθόρισε τον σκοπό των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τους Έλληνες και ορθόδοξους μαθητές.
Τώρα καταλαβαίνουμε την προσφορά του Μεγάλου Διδασκάλου των Σκλάβων, ιδίως σήμερα, που αποδομείται η ελληνορθόδοξη παιδεία και όλη η Ευρώπη κατακλύζεται από κύματα μουσουλμάνων και βιώνει τον αποχριστιανισμό της και τον εξισλαμισμό της.
Είναι τελείως ασύμβατο με τη διδασκαλία του Πατροκοσμά ένα σχολείο χωρίς προσευχή, διδαχή της ορθόδοξης πίστης, ελληνική γλώσσα και ιστορία, εκκλησιασμό και χριστιανική πνοή και κατεύθυνση. Και μιλάμε για ελληνορθόδοξο σχολείο. Για μαθητές βαπτισμένους και ενταγμένους στην Εκκλησία του Χριστού.
Το χαρακτηριστικότερο όλων είναι ότι ο Άγιος Κοσμάς έκανε διάλογο και διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες των χριστιανών και αυτές τελικά αναλάμβαναν τη Σχολική Εφορία και αποτελούσαν τη σχολική επιτροπή.
Το θλιβερό στις εισηγήσεις του σημερινού Υπουργείου Παιδείας είναι ότι αποφασίζει ή εισηγείται ερήμην των γονέων, ακόμη και των αλλοδαπών γονέων. Πολλοί γονείς από τους πρόσφυγες και μετανάστες, για δικούς τους λόγους, πιθανόν όχι όλοι, αφήνουν, σιωπηλά ίσως, τα παιδιά τους να παρακολουθούν ορθόδοξα θρησκευτικά.
Τελευταία μόλις ελέχθη υποτονικά από επίσημα χείλη ότι οι αλλαγές στο σχολικό σύστημα θάναι της έγκρισης της εκπαιδευτικής κοινότητος και του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων.
Η όλη όμως φιλοσοφία των εκσυγχρονιστών βασίζεται σε μια απόφαση εκ των προτέρων παγιωμένη ότι το ελληνικό σχολείο πρέπει να γίνει σα το γαλλικό, ουδετερόθρησκο, άχρωμο, άοσμο και άγευστο. Με ποιο δικαίωμα όμως; Ρωτήθηκαν οι γονείς;
Ασφαλώς οι ζηλωτές της αθεϊας και του μαρξισμού ως άγευστοι της χριστιανικής διδασκαλίας και του ορθοδόξου βιώματος, δεν μπορούν να καταλάβουν την υπαρξιακή ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία και σχέση με το Θεό. Αυτοί πιθανόν να οργανώνουν αυτή τη σχέση τους προς το θείον με αντίδραση προς την Εκκλησία και την επικρατούσα θρησκεία.
Ναι, αλλά, δεν μπορούν να αποφασίζουν για τα βαπτισμένα παιδιά της Εκκλησίας. Δεν νομοθετούν στο κενό και σε δηλωμένες άθεες οικογένειες. Εδώ είμαστε Ορθόδοξοι. Κάποιοι λίγοι άθεοι, βαπτισμένοι κι αυτοί, να αποφασίζουν για τα παιδιά των Ελληνοορθοδόξων Οικογενειών!!!
Αυτό που γίνεται είναι εξωφρενικό, δηλαδή τρελό. Τουλάχιστον ας διασώσουν την ευαισθησία στη δημοκρατία και το σεβασμό στην ελληνορθόδοξη οικογένεια που είναι και η πλειοψηφεία.
Να ερωτηθούν λοιπόν οι γονείς.
Τουλάχιστον ας δείξουν τον ίδιο σεβασμό προς την Ορθόδοξη Εκκλησία και Κοινωνία, που δείχνουν στις Μουφτείες, στην Εβραϊκή Κοινότητα και στους Καθολικούς της Ελλάδος.
Σημειωτέον ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος σεβάστηκε πάντοτε την ελευθερία του προσώπου και οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι του Γένους, από τους οποίους ο αγιώτερος υπήρξε ο Πατροκοσμάς, όχι μόνο πρόσφεραν πνεύμα, χρήμα και αίμα στο δούλο Γένος των Ελλήνων, αλλά έφεραν και τις θετικές επιστήμες στη χώρα μας με ανοιχτοσύνη πνεύματος και διάκριση σπάνια συναντώμενη σε άλλες ομολογίες.
Βρήκαν τώρα αυτοί οι άνθρωποι ευκαιρία να κάνουν τι;
Να αλλάξουν τα πνευματικά φώτα των ελληνοπαίδων και να μείνουν τα παιδιά στο σκοτάδι… Πιθανόν να πετύχουν κάτι… Ό,τι πέτυχαν και στην αθεϊστική Ρωσία: αντί της υγιούς πίστεως: υπαρξιακό κενό, προσωπολατρεία και θεοποίηση του κόμματος, προλήψεις και δεισιδαιμονίες, μαγεία και αποκρυφισμό, παραθρησκεία και αιρέσεις…
Στην ουσία έβλαψαν τον άνθρωπο.
Το ποτάμι όμως της πίστεως δεν χάθηκε…
Εμφανίστηκε πάλι και ξεχείλισε…
Ματαιοπονούν λοιπόν οι δυστυχείς…
Ξεχνούν το διαχρονικό απόφθεγμα, που αποδεικνύει το έμφυτο και ανεξάλειπτο της πίστεως, το ρηθέν υπό του Πλουτάρχου:
ΚΕΙΜΕΝΟ:
«Εύροις δ’ αν επιών πόλεις ατείχιστους, αγράμματους, αβασίλευτους, αοίκους, αχρημάτους, νομίσματος μή δεομένας, απείρους θεάτρων και γυμνασίων, ανίερου δε πόλεως και αθέου, μη χρωμένης ευχαίς μηδ’ όρκοις μηδέ μαντείαις μηδέ θυσίαις επ’ αγαθοίς μηδ’ αποτροπαίς κακών ουδείς έστιν ουδ’ έσται γεγονώς θεατής. Αλλά πόλις αν μοι δοκεί μάλλον εδάφους χωρίς η πολιτεία της περί θεών δόξης υφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβείν ή λαβούσα τηρήσαι. Τούτο μέντοι το συνεκτικόν απάσης κοινωνίας και νομοθεσίας έρεισμα και βάθρον ου κύκλω περιιόντες ουδέ κρύφα και δι’ αινιγμάτων, αλλά τήν πρώτην των κυριωτάτων δοξών προσβαλόντες ευθύς ανατρέπουσιν».
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΡΟΣ ΚΩΛΩΤΗΝ 1125Ε
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
«Στις περιπλανήσεις σου μπορεί να συναντήσεις πόλεις ατείχιστες, χωρίς γραφή, χωρίς βασιλιάδες, χωρίς σπίτια, χωρίς ιδιοκτησίες, που δεν χρειάζονται νόμισμα, που δεν γνωρίζουν θέατρα και γυμναστήρια. Πόλη όμως χωρίς ιερά και θεούς, που δεν καταφεύγει σε προσευχές, όρκους, μαντείες, θυσίες για την απόκτηση των αγαθών ούτε για την αποτροπή των κακών, δεν υπήρξε ποτέ κάνεις που να είδε ούτε θα υπάρξει ποτέ. Αντίθετα, μου φαίνεται πως περισσότερο μπορεί μια πόλη χωρίς έδαφος να λάβει σύσταση και, αφού τη λάβει, να τη διατηρήσει παρά πολίτευμα, αν υποσκαφθεί η αντίληψη για τους θεούς. Τούτο λοιπόν το βάθρο και έρεισμα, που συνέχει κάθε κοινωνία και νομοθεσία, ανατρέπουν (οι Επικούρειοι), όχι κάνοντας κύκλους ούτε κρυφά και με αινίγματα, αλλά ρίχνοντας καταπάνω του την πρώτη από τις πιο κύριες δόξες τους».
Αυτό το κομμάτι το αφιερώνουμε με πολύ πόνο ψυχής στους διαχειριζομένους τις τύχες του Έθνους μας αυτό τον καιρό, μήπως και αποφύγουν κάποιες πρόσθετες αναποτελεσματικές ενέργειες και καταλάβουν επιτέλους το λαθεμένο δρόμο που ακολουθούν.
Επίσης να μη ξεχάσουν ποτέ, κι αυτοί κι εμείς, ότι κάποιος κρεμάστηκε στη Β. Ήπειρο για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.
Κι αυτός είναι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο πρώτος και μοναδικός και αναντικατάστατος ουσιαστικός εκπαιδευτικός Μεταρρυθμιστής του Γένους μας, που αγνοούν τα βιβλία τους και οι εκπαιδευτικοί στόχοι τους.
Νάχουμε την ευχή Του.