Ιούλ 30

Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης: Χριστός και παγκοσμιοποίησις

p_georgios_kapsanhs_23

Το υπερκράτος, η υπεροικονομία, η υπερθρησκεία δεν θα υπηρετούν τον Χριστό και τον άνθρωπο, ως εικόνα του Θεού, αλλά τον αντίχριστο και όσους προσκυνήσουν τον αντίχριστο.
Πολλοί σήμερα μιλούν για παγκοσμιοποίηση. Ενώ κάποιοι ολίγοι την σχεδιάζουν και την προετοιμάζουν. Παγκοσμιοποίηση στην οικονομία, στην δημιουργία ενός υπερκράτους, στην θρησκεία.
Η παγκοσμιοποίησις φαίνεται να είναι και ο στόχος του κινήματος της «Νέας Εποχής» που αποβλέπει στην αντικατάσταση του Χριστού από τον αντίχριστο. Η βασιλεία του αντιχρίστου, κατά τους νεοεποχίτας, θα αρχίσει με την γ΄ χιλιετία μ. Χ. Ο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ (Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) θα αντικατασταθεί με τον Υδροχόο (σύμβολο του αντιχρίστου).
Η παγκοσμιοποίησις δεν θα είναι εφικτή, εάν οι και θρησκείες δεν παραιτηθούν από την αξίωσή τους, ότι έχουν την απόλυτη Αλήθεια, και εάν δεν δεχθούν να προχωρήσουν σε μια υπερθρησκεία, ένα μίγμα θρησκειών.
Έτσι βλέπουμε το πρωτοφανές γεγονός Χριστιανοί, Ιουδαίοι, Μουσουλμάνοι, Βουδισταί, Ειδωλολάτραι, να συμπροσεύχονται για την ειρήνη και να προσχωρούν σε διαθρησκειακούς διαλόγους, στους οποίους υπερτονίζεται ότι (οι μονοθεϊστικές θρησκείες) έχουμε ένα κοινό Θεό.
Σ΄ αυτούς τους διαλόγους οι συμμετέχοντες χριστιανοί, και δυστυχώς και ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί, δεν ομολογούν τον Τριαδικό Θεό και τον Ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού.
Με πολύ λύπη διαβάσαμε, ότι τελευταία στην Ρουμανία έλαβε χώρα πανθρησκειακή συγκέντρωση και προσευχή υπέρ της ειρήνης με την συμμετοχή και ορθοδόξων Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων. Δεν συμμετείχαν, ευτυχώς, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και αι Εκκλησίαι Ιεροσολύμων, Ρωσίας, Σερβίας, Γεωργίας, Ελλάδος και Πολωνίας.
Σχεδιάζεται λοιπόν μια παγκοσμιοποίησις όχι μόνο χωρίς Χριστό αλλά και κατά του Χριστού.
Το υπερκράτος, η υπεροικονομία, η υπερθρησκεία δεν θα υπηρετούν τον Χριστό και τον άνθρωπο, ως εικόνα του Θεού, αλλά τον αντίχριστο και όσους προσκυνήσουν τον αντίχριστο.
Σ΄ αυτήν τη παγκοσμιοποίηση οι διάφοροι θεσμοί θα αφαιρούν τις ελευθερίες των ανθρώπων προκειμένου οι άνθρωποι να γίνουν πιόνια στα χέρια των ισχυρών της γης.
Κάτι τέτοιο άρχισε να γίνεται και στην πατρίδα μας, όπου θεσμοί έξωθεν ερχόμενοι επιβάλλονται στον λαό μας. Όλοι θα ελέγχονται με παγκόσμιο φακέλωμα. Ανησυχήσαμε για τη Συνθήκη του Σένγκεν, επειδή την είδαμε σαν πρόδρομο του παγκόσμιου φακελώματος.
Το ότι οι ανησυχίες μας δεν είναι ανυπόστατες αποδεικνύει το γεγονός, ότι βάσει της Συνθήκης αυτής οι Ορθόδοξοι Βαλκάνιοι αδελφοί μας δυσκολεύονται να έλθουν στη πατρίδα μας. Λειτουργεί δηλαδή η συνθήκη και εις βάρος της Ορθοδοξίας.
Ως χριστιανοί αρνούμεθα να δεχθούμε και να συμπράξουμε σε παγκοσμιοποιήσεις τύπου «Νέας Εποχής».
Η αληθινή παγκοσμιοποίησις άρχισε με τη Σάρκωση του Θεού Λόγου, που προσέλαβε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση και ένωσε «τα πριν διεστώτα» και ανέστησε «παγγενή τον Αδάμ». Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινά παγκόσμιος άνθρωπος. Και τούτο διότι «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε» εν Αυτώ(Γαλ. 3,28).
Κάθε χριστιανός που ενώνεται με τον Χριστό και που ο Χριστός ζει εν αυτώ και αυτός εν τω Χριστώ, γίνεται επίσης παγκόσμιος χριστιανός. Αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους αδιακρίτως φύλου, γλώσσης, θρησκείας, εθνικότητος. Γίνεται ένας καθολικός άνθρωπος, μικρόκοσμος και συγχρόνως μακρόκοσμος, γιατί περιέχει μέσα του όχι μόνο όλη την ανθρωπότητα αλλά και όλη την κτίση.
Πώς είναι δυνατόν ένας θεωμένος χριστιανός να μην είναι ένας παγκόσμιος και καθολικός άνθρωπος ;
Τέτοιοι παγκόσμιοι άνθρωποι ήσαν οι άγιοι Απόστολοι, οι παλαιοί και νέοι Μάρτυρες, οι Ασκηταί, οι εν τω κόσμω άνθρωποι της αγάπης και της θυσίας.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι παγκόσμιος, γιατί θυσιάστηκε για όλο τον κόσμο.
Ο αντίχριστος και οι οπαδοί του σφετερίζονται τον τίτλο του παγκοσμίου. Και τούτο γιατί δεν θυσιάζονται για τους ανθρώπους, αλλά θυσιάζουν τους ανθρώπους εν ονόματι κάποιας ιδεολογίας και παγκοσμιοποιήσεως.
Κατά τους χρόνους της ελεύσεως του Κυρίου η Ρώμη είχε επιτύχει κάποια παγκοσμιοποίηση, την «Pax Romana». Όμως αυτή βασιζόταν στην διάκριση ελευθέρων και δούλων, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων και προϋπέθετε τη λατρεία των ειδώλων και του Ρωμαίου Αυτοκράτορος, στο πρόσωπο του οποίου οι χριστιανοί έβλεπαν τον πρόδρομο του αντιχρίστου.
Μεταξύ εκείνης και της σημερινής παγκοσμιοποιήσεως υπάρχουν πολλά τα κοινά.
Όπως ψάλλει ο Εκκλησία μας κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων :
«Αὐγούστου μοναρχήσαντος ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ πολυαρχία τῶν ἀνθρώπων ἐπαύσατο, καὶ σοῦ ἐνανθρωπήσαντος ἐκ τῆς Ἁγνῆς, ἡ πολυθεΐα τῶν εἰδώλων κατήργηται. Ὑπὸ μίαν βασιλείαν ἐγκόσμιον, αἱ πόλεις γεγένηνται· καὶ εἰς μίαν Δεσποτείαν Θεότητος, τὰ Ἔθνη ἐπίστευσαν. Ἀπεγράφησαν οἱ λαοί, τῷ δόγματι τοῦ Καίσαρος, ἐπεγράφημεν οἱ πιστοί, ὀνόματι Θεότητος, σοῦ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ ἡμῶν. Μέγα σου τὸ ἔλεος, δόξα σοι».
Κάθε χωρίς Χριστόν μοναρχία και παγκοσμιοποίησις ημπορεί να καταργεί την πολυαρχία των ανθρώπων. Αλλά την πολυθεΐα των ειδώλων, της λογής – λογής ειδωλοποιήσεις ψευδών θεών και ιδεολογιών, μόνον ο ενανθρωπήσας εκ της Αγνής Χριστός καταργεί.
Απεγράφησαν τότε οι λαοί «τω δόγματι του Καίσαρος» και απογράφονται σήμερα στις διάφορες κρατικές και υπερκρατικές εξουσίες.
Όμως οι χριστιανοί δεν αρκούνται σ΄ αυτήν την απογραφή. Γιατί είναι ανθρωποκεντρική που κάποτε γίνεται και δαιμονική.
Ζητούν να απογραφούν και επιγραφούν στο όνομα του Θεανθρώπου Χριστού. Ζητούμε παγκοσμιοποίηση θεανθρώπινη, παγκοσμιοποίηση στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.
Εκεί είναι η ελπίδα μας και γι΄ αυτήν ο αγώνας μας.
Ως χριστιανοί δεν προσκυνούμε υπερανθρώπους, ιδεολογίες, είδωλα, ψευδοσωτήρες.
Προσκυνούμε μόνον τον εν Βηθλεέμ τεχθέντα Κύριον Ιησούν Χριστόν. Τον ταπεινόν Ιησούν. Αυτόν που μας ελύτρωσε με τον Σταυρόν και την Ανάστασή Του. Και τον ικετεύουμε να δώσει πλουσία την Χάρι Του στο λαό Του, και σε μας να μη παρασυρθούμε από τους ψευδοπροφήτες, αλλά να μείνουμε πιστοί στο όνομά Του άχρι θανάτου.

Ιούλ 28

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤ. ΕΣΤΙΑΣ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΩΡΙ (ΤΕΤΑΡΤΗ : 27/7/2016)

Έλαβε χώρα κι εφέτος την Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016, στη Ελληνορθόδοξη Κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας στο Ελευθεροχώρι, στο Καλλίδρομο, το Πανηγύρι του Παρεκκλησίου της Κατασκήνωσης, το οποίο τιμάται επ΄ ονόματι του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου και του Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος, του θαυματουργού Ιατρού.
Μέσα στην ελατόφυτη Κατασκήνωση σε υψόμετρο 1000 μέτρα δεσπόζει ο Ναϊσκος του Αγίου Παντελεήμονος. Κάθε χρόνο την περίοδο αυτή κατασκηνώνει στον προσεγμένο και περιποιημένο αυτό χώρο το Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας και ως εκ τούτου το Πανηγυράκι προσλαμβάνει επιπλέον ένα ιδιαίτερο εκκλησιαστικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Όπως και τις προηγούμενες φορές, έτσι κι εφέτος,  ανέβηκαν ευσεβείς χριστιανοί από τη Λαμία, συμπαραστάτες και συνεργάτες του ιεραποστολικού έργου, παλαιοί κατασκηνωτές και κατασκηνώτριες, οι κάτοικοι του φιλόξενου και αλληλέγγυου χωρίου, οι Νοσοκόμες Αδελφές των Νοσοκομείων της Αθήνας, της Ιεραποστολικής Ενώσεως «ΤΑΒΙΘΑ», Καθηγήτριες και Δασκάλες, λαϊκά μέλη της Σεβασμίας Αδελφότητος του Σωτήρος Χριστού και οικογένειες σύν γυναιξί και τέκνοις.
Μετά τη θεία Λειτουργία, την Αρτοκλασία και το κήρυγμα παρετέθη σε όλους πλούσια δεξίωση, από τον Σύλλογο του Ευαγγελιστού Λουκά Λαμίας, με την ευθύνη και εποπτεία της Διευθύνσεως του Ιδρύματος, στην οποία δεξίωση εξετέθησαν αναλυτικά σύγχρονα θαύματα του Αγίου Παντελεήμονος και τα παιδιά του Ιδρύματος  τραγούδησαν μελωδικότατα ορθόδοξα χριστιανικά τραγούδια.
Το ευλογημένο αυτό πρωϊνό έληξε με ομόφωνη ψαλμωδία προς την Κυρία Θεοτόκο, ανταλλαγή ευχών και εγκάρδιους αποχαιρετισμούς.

01 02 03 04

Ιούλ 26

Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΣ «ΚΕΙΤΑΙ» ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΩΝ ΜΑΣ

eldyk2016-35Μια μικρή και σεμνή τελετή έλαβε χώρα κοντά στην ΠΕΛ την Κυριακή 24/7/2016. Αφορούσε στην εισβολή των Τούρκων, στον Αττίλα 1, στο ελληνικότατο νησί μας. Έγινε Επιμνημόσυνη Δέηση για τους πεσόντες Μαχητές της ΕΛΔΥΚ, ομιλίες και κατάθεση Στεφανιών. Η αλήθεια είναι ότι έγινε ό,τι πιο λιτό και ταπεινό για τους τιμημένους νεκρούς και τους ζώντες, ελάχιστους, από τότε, δηλαδή 42 χρόνια πριν. Έγινε ο όλος εορτασμός χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανταχτερές παρουσίες. Πονάει δυστυχώς η αλήθεια για την Κύπρο. Ο Φάκελός της δεν έχει ανοιχθεί ακόμη. Η προδοσία δεν αντέχεται να ακουσθεί πλήρως και τελείως. Καϋμένη Κύπρος!!! Ακρίτα του Νότου. 800 χρόνια αδούλωτη σκλάβα.

Το Μνημείο εκεί κοντά στην ΠΕΛ έγινε με ιδιωτική πρωτοβουλία και χορηγίες ευαρίθμων πατριωτών. Αξίζει όμως. «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά». Σα λαός είμαστε βαθιά βουτηγμένοι στην επιπολαιότητα και στην «αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι». Είμαστε «μουρλοί, αλλά έχουμε γνωστικό Θεό» (Θ. Κολοκοτρώνης). Κάποια στιγμή ξυπνάμε σαν ηφαίστειο και τότε όπως ελέχθη για τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, το Κιλκίς, το Λαχανά, η υπεράσπιση και η πολεμική μας αρετή ξεπερνά και αυτή την τρέλα ακόμη.

Τώρα είμαστε πάλι σε λήθαργο. Δεν πέφτει φύλλο. Δεν κινείται τίποτε. Αλλάζουν τα πάντα και αλλοιώνονται αρχές, αξίες, παραδόσεις σε στιγμή χρόνου και δυστυχώς οι περισσότεροι αρκούμαστε σε διαπιστώσεις. Οι ασεβείς «κύκλω περιπατούσι» και δε  διστάζουν να προσβάλλουν τη μνήμη των νεκρών και να συνιστούν σύνεση δήθεν και υπομονή.

Η λύση είναι μία ακόμη από την Π. Διαθήκη: «εξεγείρατε τους μαχητάς και ο πραϋς έστω μαχητής». Η Κύπρος μας περιμένει. Η Κύπρος είναι Ελλάδα. Είμαστε εμείς. Έχει υπογράψει με το αίμα της και την καρδιά της αναπόσπαστη στον αιώνα ένωση με τη Μάνα Ελλάδα. Σε λίγο πολλές ανακατατάξεις θα γίνουν στην  περιοχή μας. Ασφαλώς δεν πρέπει να ξεχάσουμε και διαγράψουμε του αιώνιους πόθους της Ελληνικής ψυχής και τις προφητείες της ιστορίας. Η δικαιοσύνη στα έθνη πρέπει να λάμψει και στην περίπτωση της Κύπρου, για να καταισχυνθούν οι δειλοί και να αναπαυθούν αιώνια οι ψυχές των ηρώων. ΓΕΝΟΙΤΟ !!!

Ιούλ 21

Αρχιμανδρίτης + π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΕΡΑΤΗΣ « Ο ηγιασμένος» (+18/7/2016)

π. Θεόδωρος αΠάνω από μισό αιώνα στην Ιερωσύνη. Δεκαετίες μέσα στο Φως της θείας Λατρείας και στη Χαρά της θείας Λειτουργίας. Ιεροκήρυκας, Εξομολόγος, Πνευματικός, Προϊστάμενος της Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού. Πνευματικός πατήρ πνευματικών πατέρων και ποιμήν πνευματικών ποιμένων, λαϊκών, μοναχών, ιερέων, Επισκόπων, οικογενειών. Φωτεινός και διάφανος άνθρωπος. Σοβαρός, γλυκύς, «όλος ιερωμένος Θεώ». Ουράνιος άνθρωπος και επίγειος άγγελος.

Χαρακτηριστικό του γνώρισμα και στοιχείο αναφαίρετο η πνευματικότητά του. Ζούσε μέσα στις πνοές του Αγίου Πνεύματος. Ο λόγος του, η συμπεριφορά του, οι παρεμβάσεις του, οι συμβουλές του, δεν είχαν τίποτε το κοσμικό και επιτηδευμένο. Όλα ήταν πνευματικά, αγιογραφικά, πατερικά, ιερατικά, αγιολογικά. Ζούσε με τους αγίους. «Συμπολίτης των Αγίων και οικείος του Θεού».

Αξίζει να βγεί στην επιφάνεια κάτι ακόμη από τον κρυμμένο θησαυρό του π. Θεοδώρου. Όσοι τον έζησαν από κοντά, μπορούν μετά βεβαιότητος να ομολογήσουν, ότι ήταν απόλυτα ακριβής στο καθημερινό του πρόγραμμα, το προσωπικό και το εκκλησιαστικό. Κι αυτό επί έτη πολλά. Έλεγε χαρακτηριστικά: «Εμείς ξέρουμε πως αρχίζουμε και πως τελειώνουμε τη μέρα μας». Λειτουργούσε δε με τέτοια ευλάβεια κάθε φορά, που ίσχυε και γι΄ αυτόν το γνωστό: «Ωσάν να είναι η πρώτη, η μόνη και η τελευταία θεία Λειτουργία» του.

Όλα αυτά τα χρόνια ο π. Θεόδωρος ήταν η σταθερή, αμετακίνητη και αμετάβλητη αξία. Ήταν το στήριγμα όλων. Ήταν το σημείο αναφοράς και το πνευματικό αγκωνάρι όπου ακουμπούσαν όλοι. Πολλές φορές και μόνο με τη σκέψη τους προς το πρόσωπό του έβρισκαν το δρόμο τους πολλοί δυσκολεμένοι. Ήταν η χαρακτηριστική μορφή του Νεοελληνικού Ορθοδόξου Βιώματος που ο αείμνηστος π. Ευσέβιος καθιέρωσε με την ευλογία της Εκκλησίας στην Ελλαδική Πραγματικότητα. Ήταν μια ζωντανή αγιογραφία που κατέβηκε στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη μέσω Κονίτσης. Και στο «κλεινόν άστυ» εκαρποφόρησε «εκατονταπλασίονα».

Τελευταία δοκιμάστηκε από την ασθένειά του αρκετά. Αλλά οι δοκιμασίες των Αγίων ξυπνούν τις συνειδήσεις των πολλών. Έτσι και στο Νοσοκομείο ιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό, πατέρες και αδελφοί, έπαιρναν χάρη από την υπομονή του και τη δύναμη της αγιασμένης ψυχής του. Έβλεπαν ένα ταλαιπωρημένο πλοίο, κατάφορτο όμως από πνευματικούς θησαυρούς και αρετές, με κυβερνήτη τον Χριστό, με πηδάλιο το Ιερό Ευαγγέλιο, ωθούμενο από  την πολυχρόνια πνοή της ιερατικής και καρδιακής  προσευχής, ερχόμενο από μακρινό ταξίδι, να ελλιμενίζεται σιγά –  σιγά στο υπήνεμο λιμάνι της Βασιλείας του Θεού… Και αυτό ήταν και συγκινητικό, αλλά και διδακτικό.

Ας έχουμε την αγία ευχή του.

Ο ηγιασμένος βίος του ας είναι παράδειγμα για μας όλους.

Στην Εξόδιο Ακολουθία τα πνευματικά του τέκνα, Επίσκοποι, ιερείς, ηγούμενοι, μοναχοί, λαϊκοί μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια και εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για τον πνευματικό τους πατέρα. Τώρα ασφαλώς από ψηλά στέλνει την ευχή του και δέεται στον Κύριο της Δόξης υπέρ Υγείας και Σωτηρίας.

Αιωνία Του η Μνήμη!

Ιούλ 21

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ και ΕΛΛΗΝΑΣ

Αυτοί οι ΕλληCHRIST_01-webνολάτρες είναι απερίγραπτοι.

Υποστηρίζουν με πάθος την ελληνική καταγωγή του Χριστού και της Παναγίας.

Δεν μπορούν όμως με κανένα τρόπο να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που γεννώνται από αυτή την παραδοχή.

Πρώτον, πως θα δικαιολογήσουν και θα εξηγήσουν τις προφητείες, που είναι πραγματικά και διαπιστωμένα επιστημονικά κείμενα, που γράφτηκαν εκατοντάδες χρόνια πρίν και μιλούν για τον βίο του Χριστού (καταγωγή, γέννηση, λόγο και έργο, πάθος και ανάσταση) προ Χριστού;

Δεύτερον , πως θα εξηγήσουν τις εσωτερικές μαρτυρίες της Βίβλου και μάλιστα της Κ. Διαθήκης, που ομιλούν για την Παλαιστίνη, τη γη Ισραήλ, τη Ναζαρέτ, την Ιερουσαλήμ, τόπους και πρόσωπα, άρχοντες και συνήθειες, έθιμα και νομίσματα, και τα οποία όλα αυτά συμφωνούν με την αρχαιολογία και τη λαογραφία της περιοχής και της εποχής, της ιστορίας δηλαδή της Κ. Διαθήκης;

Τρίτον, πως θα ερμηνεύσουν και θα δικαιολογήσουν τις εξωτερικές μαρτυρίες για το πρόσωπο του Χριστού, δηλαδή τις προερχόμενες από ιστορικούς Εβραίους και Ρωμαίους και οι οποίοι ήταν άσχετοι με την υπόθεση του Ιησού και όμως ομιλούν για τον διδάσκαλο του Ισραήλ;

Κι αν όλα αυτά ας υποτεθεί ότι τα παρακάμπτουμε και δεχθούμε ως  ένα φανταστικό ενδεχόμενο ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας κλπ, αυτόν λοιπόν τον ελληνικής υποτεθείσθω καταγωγής Χριστό, τον πιστεύουν ως Θεάνθρωπο και τον λατρεύουν ως σωτήρα; Όχι βεβαίως.

Εδώ έγκειται η ζημιά. Αυτό λοιπόν το τελευταίο, δηλ. η μη αποδοχή του θεανδρικού προσώπου του Χριστού είναι το δαιμονικό και αιρετικό στοιχείο και η θεωρία περί ελληνικότητος του Χριστού, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια πλάνη του διαβόλου με σκοπό την αποδυνάμωση της πίστεως σ΄ Αυτόν και την απώλεια της σωτηρίας μας.

Ας τους κάνουμε όμως το χατήρι και ας πούμε στους ελληνολάτρες, ότι τελικά ο Χριστός είναι και Έλληνας. Ανήκει σε όλους. Είναι ο πρωτότοκος αδελφός μας, το Αίμα Του κυλάει στις φλέβες μας, είμαστε ένα με τον Χριστό. Ούτε τον κλέβουμε από κάποιους ούτε μας τον πήραν κάποιοι στο παρελθόν. Στο πρόσωπο του Χριστού είμαστε όλοι ένα. Ο Χριστός ήρθε κι εδώ. Έγινε και Έλληνας με την Εκκλησία Του.

Ποιό είναι το πρόβλημά τους τελικά; Μόνο η Ελλάδα υπάρχει; Δεν υπάρχουν άλλοι λαοί; Εντάξει είμαστε οι καλύτεροι σε πολλά, αλλά μέσα στην Εκκλησία έχουν πέσει τα σύνορα και όλοι είμαστε αδέλφια. Είμαστε χριστιανοί και φέρουμε το ανώτερο και ωραιότερο όνομα του κόσμου. Είμαστε Ορθόδοξοι Έλληνες. Τι πλέον θέλουν;

Ιούλ 05

ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Μέσα στην καταπράσινη και ελατοσκέπαστη φύση του Ελευθεροχωρίου, στην Κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, στην περίοδο των Μαθητριών Δημοτικού, 25/6 μέχρι 2/7, έγινε την Παρασκευή 1η Ιουλίου στις 7 το απόγευμα, η Υποδοχή των Γονέων και η Εορτή των παιδιών. Η εκδήλωση αυτή είναι καθιερωμένη εδώ και χρόνια για κάθε Κατασκηνωτική Περίοδο και πάντοτε αφήνει άριστες εντυπώσεις. Η φετινή εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στην Μοναδικότητα και Ελληνικότητα της Μακεδονίας και στον Ηρωϊκό αγώνα των ελληνίδων Διδασκαλισσών απέναντι στο Βουλγαρικό Κομιτάτο και στην προπαγάνδα της Βουλγαρικής Εξαρχίας. Αυτές οι ηρωϊδες δασκάλες με την καθοδήγηση της Μητέρας Εκκλησίας και του Ελληνικού Προξενείου έσωσαν τα παιδιά από τον εκβουλγαρισμό, την ελληνική γλώσσα, τους ναούς και τελικά τη Μακεδονία. Όλα αυτά παρήλασαν μέσα από θαυμάσια σκηνικά και θεατρικά, από φορεσιές και δημοτικούς χορούς και τα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν από τους Γονείς και τους συγγενείς τους. Στο τέλος έγινε σύντομη ομιλία για τη συνάντηση των Ελλήνων με τον Χριστό και το μήνυμα της θυσίας που πρέπει να εγκολπωθούμε Γονείς, Ιερείς και Έλληνες. Στα πλαίσια της Γιορτής που έγινε στους αθλητικούς άπλετους χώρους της Κατασκήνωσης υπήρχε Έκθεση Χριστιανικού Βιβλίου και Παρουσία μικρών χειροτεχνημάτων. Όλα εστέφθησαν από πλήρη ευλογία του Θεού και επιτυχία κατ΄ άνθρωπον.

01 02 03 04

Ιούλ 01

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Εξοχότατε κ. Υπουργέ, image4

«Άνθρωπο βλέπεις, καρδιά δεν βλέπεις», λέει ο λαός μας.

Ασφαλώς κι Εσείς μπορεί νάχετε πολύ καλή διάθεση στις προτάσεις Σας για την Παιδεία. Δε φτάνει όμως η διάθεση.

Οι χώροι  που προσπαθείτε να «διορθώσετε» άπτονται της ψυχής και της συνείδησης των παιδιών στη σχέση τους με τον Θεό.

Οι αρχαίοι χριστιανοί συγγραφείς έλεγαν χαρακτηριστικά: «Humana anima naturaliter christiana est» (= η ανθρώπινη ψυχή είναι φύσει χρισταινική). Κάτι ήξεραν αυτοί…

Τώρα Εσείς προσπαθείτε να κάνετε αλλαγές στην προσευχή, στον Εκκλησιασμό κλπ. Αφήστε τα, μη επεμβαίνετε στα βαπτισμένα παιδιά και στις οικογένειές τους. Οι γονείς έχουν τον κύριο λόγο. Αυτοί τα βάπτισαν τα παιδιά τους, πολύ πρίν αναλάβετε Σείς το Υπουργείο.

Το ελληνικό σχολείο εξάλλου δεν είναι ουδέτερο. Ούτε μπορείτε Σεις να το κάνετε. Είναι το σχολείο κατά πλειοψηφεία των ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Λοιπόν άδικα χάνετε ενέργεια. «Το ποτάμι θα πάει εκεί που ξέρει». Δεν μπορείτε να του αλλάξετε Σεις την κοίτη.

Μέσα στην  ιστορία κι άλλοι εζήλεψαν τη δόξα  των διωκτών… και δεν κατάφεραν τίποτε. Μάλιστα ο Λουνατσάρσκυ, υπουργός Παιδείας της Κομμουνιστικής Ρωσίας είχε πεί ότι θα διόρθωνε τα λάθη του Διοκλητιανού… Τι κατάφερε; Δέστε σήμερα μετά από 70 χρόνια την έκρηξη της Πίστεως στη Ρωσία.

Αλλά, κι Σείς ήσασταν καθώς μαθαίνουμε «παπαδάκι, νεωκόρος και ψάλτης», αν είναι αλήθεια βεβαίως… Λοιπόν, «τις Υμάς εβάσκανε τη αληθεία μη πείθεσθε;» Γιατί θέλετε να σφραγίσετε την προσωπική Σας ιστορία με πράξεις ουσιαστικά αντίθετες με την ψυχή Σας και υποταγμένες σε ιδεολογίες και κομματικές σκοπιμότητες; Ξέρετε τι είπε στον Στάλιν η μάνα του κάποια στιγμή – και με το δίκηο της άλλωστε -; «Καλύτερα να είχες γίνει παπάς». Σημειωτέον ότι ο Στάλιν είχε τελειώσει Εκκλησιαστική Σχολή.

Κάποτε θα τελειώσει αυτός ο κόσμος. Ας σκεφτούμε πολύ τι θα αφήσουμε πίσω μας….Θα μας κρίνουν οι νεκροί, οι αγέννητοι και … ο Θεός.

Καλή φώτιση!

                              ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

Ιούν 30

Εκδρομή ΧΦΔ Λαμίας 25 – 6 – 2016

 

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Εκδρομή των Φοιτητών Νέων Επιστημόνων σε περιοχές της Ευρυτανίας.

Πρώτη στάση στον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού για προσκύνημα στον ομώνυμο ναό της περιοχής και μετά κατ΄ ευθείαν στη Φουρνά όπου εκκλησιασθήκαμε. Οι άνθρωποι της περιοχής μας δέχτηκαν με πολύ αγάπη και μας προσέφεραν γλυκό και άρτο από την αρτοκλασία που πραγματοποιήθηκε μετά την Θεία Λειτουργία.

Κατόπιν στην πλατεία της ιστορικής Κοινότητος μας προσφέρθηκε καφές και κρύο παγωμένο φυσικό νερό.

Αφού προσκυνήσαμε τον κεντρικό ναό του χωριού και τα υπάρχοντα Άγια Λείψανα   συνεχίσαμε για την Βράχα.

Στην Βράχα μας επιδέχθηκε ο εκεί ιερομόναχος – εφημέριος π. Ευγένιος και μας ξενάγησε στα ιερά κειμήλια που υπήρχαν στο ναό. Αφού τον ευχαριστήσαμε ξεκινήσαμε για τον τελικό προορισμό μας που ήταν το χωρίο Κλειτσός με τον περίφημο ναό της Κορίτσας, του Αγίου Νικολάου του Νέου, όπου φυλάσσονται η ζωγραφική χείρ του Αγίου και Ευαγγελιστή Λουκά το μόνιμα ευωδιάζον  λείψανο του αγίου Νικολάου του εν Βουνένοις και άλλα άγια λείψανα.

Μετά πήγαμε στην πλατεία του χωριού στο Μεσοχώρι και καθήσαμε να φάμε εκτός απ ότι είχαμε μαζί μας και ψητά παϊδάκια με πολύ ωραίες πατάτες τηγανιτές και όχι μόνο. Ένα αξιωματικός εν αποστρατεία που μας είδε έτσι μαζεμένους, του Χριστού παλικάρια,  μας κέρασε τα αναψυκτικά, και ο καταστηματάρχης από ένα μικρό παγωτό.

Τέλος πήγαμε σε έναν συνοικισμό του Κλειστού, στις Μουσχιάδες, σε παραδοσιακό  σπίτι, όπου οι υπέροχοι  άνθρωποί του  μας κέρασαν  κουραμπιέ και καφέ και απολαύσαμε από το μπαλκόνι τις ομορφιές της φύσης της Ευρυτανικής γης.

Αφου ξεκουραστήκαμε αρκετά πήραμε τον δρόμο του γυρισμού με μια  τελευταία στάση λίγο έξω από από την Βράχα στο μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος όπου μας περίμενε ο Ηγούμενος ιερομόναχος π. Γεράσιμος και κάναμε εσπερινό.

Στη συνέχεια ακολουθήσαμε την διαδρομή Βράχα – Ράχη Τυμφρηστού μια φοβερή διαδρομή και μετά  Ράχη – Λαμία.

Φτάνοντας στη Λαμία δοξολογήσαμε τον Θεόν ό οποίος μας προστάτευσε αλλά και μας επέτρεψε να δούμε και να προσκυνήσουμε ιερά κειμήλια και Άγια λείψανα και τα κάλλη της Φύσεως.

              Περιηγητής 

01 04 02 03

Ιούν 24

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ (25.6.2015 -25.6.2016)

33a3a397a36957be1f4b5bbe1a232201_XLΈνας χρόνος πέρασε από την κοίμηση ενός μεγάλου ανδρός του μακαριστού Μιχαήλ Μιχαηλίδη, σε ηλικία 87 ετών, πλήρης ημερών.

Τον μακαριστό τον γνώρισα πρίν περίπου 25 χρόνια όταν λόγω ασθενείας ομαδάρχου ανέβηκα στην Κατασκήνωση να αναπληρώσω το κενό.

Ήταν ένας άνθρωπος χαρούμενος γελαστός και τίποτα δεν μαρτυρούσε τις δυσκολίες που έζησε όταν σε ηλικία των 40 ετών, τον Ιούνιο του 1968, έχασε τη λατρευτή του γυναίκα, την αείμνηστη Ειρηνούλα, η οποία πέθανε στη γέννα της. Έμεινε χήρος με δυο ορφανά παιδιά, τον Ανδρέα 5 χρόνων τότε και τον Μάριο βρέφος. Ήταν και για τους δυο πατέρας και μητέρα. Αντιμετώπισε τη χηρεία και την ορφάνια των παιδιών του με ζηλευτή αξιοπρέπεια. Λέγεται ότι ποτέ δεν μπήκε γυναίκα στο σπίτι του για να καθαρίσει ή να φτιάξει φαγητό

Μεγάλωνε τα παιδιά του και παράλληλα φρόντιζε μέσα από τις Κατασκηνώσεις και τις χριστιανικές ομάδες να μεταφέρει το μήνυμα του Χριστού, τον οποίο αγάπησε με όλη του την ψυχή.

Τον λέγαμε ακορντεόν της Κατασκηνώσεως. Γέμιζε τις ψυχές με τα χριστιανικά τραγούδια μερικά από τα οποία ήταν ποιήματα της μακαριστής συζύγου του Ειρηνούλας.

Χαρακτηριστικό και το ποιο τραγουδισμένο τότε στην Κατασκήνωσή μας « ΣΤΟΝ ΌΡΚΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΙΣΤΟΙ ΓΙΑ ΠΆΝΤΑ» το οποίο είχε μελοποιήσει μόνος του. Αλλά και τραγούδια από την πολυαγαπημένη του πατρίδα την ηρωική Κύπρο μας όπως το «ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ  Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ».

Ο μεγάλος αυτός άνδρας έγραψε συνολικά 35 βιβλία θρησκευτικού και εθνικού περιεχομένου. Με πολλή γλαφυρότητα εξέθεσε τις απόψεις του και κατηύθυνε τους αναγνώστες του στις σωστές γραμμές του Χριστού και της Ελλάδας.

Στην Λαμία εργάστηκε με ζήλο προκειμένου να κρατήσει όρθιο το χριστιανικό έργο όταν εκοιμήθη ο π. Αμβρόσιος Αντωνάρας, αναλαμβάνοντας τα κηρύγματα μαζί με τον άλλο μεγάλο θεολόγο Μαυρουδή Καραγιαννάκη, αλλά και τους κύκλους επιστημόνων, καθώς και τις ομάδες των Χαρουμένων Αγωνιστών

Ένα βράδυ την τελευταία φορά που είχε έρθει κατασκήνωση μπήκα στο αρχηγείο χωρίς να χτυπήσω την πόρτα νομίζοντας ότι δεν είναι κανένας μέσα επειδή δεν είχε φώς, και τον βρήκα να κάνει κομποσκοίνι προσευχόμενος.

Όταν τον συνάντησα ένα εξάμηνο πριν την κοίμηση του και τον ρώτησα πως είναι, μου είπε χαρακτηριστικά «Στα χέρια του Θεού είμαστε Παναγιώτη…….»

.Τροβαδούρε της πίστεως και της πατρίδος συνέχισε να μας τραγουδάς από ψηλά μαζί με τα παιδιά της Κατασκηνώσεως Ελευθεροχωρίου τα τραγούδια που μας έμαθες και μην πάψεις να προσεύχεσαι μέχρι να συναντηθούμε.

Αείμνηστε σεβαστέ μας πατέρα και εν Χριστώ μεγάλε δάσκαλε Μιχαήλ, αιωνία σου η μνήμη !!!

Ιούν 22

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος εορτάσθηκε  η εορτή του Αγίου Πνεύματος στον ναό της Αγίας Τριάδος που βρίσκεται στον αύλειο χώρο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Νικολάου, παρουσία των συνεργατών αλλά και πολλών φίλων του Χριστιανικού έργου

Τόσο στον Εσπερινό το απόγευμα όσο και την Δευτέρα το πρωί πραγματοποιήθηκε αρτοκλασία.  Στον Εσπερινό  και στη Θεία Λειτουργία την επομένη ακούσθηκε ο λόγος του Θεού από τον Ιεροκήρυκα της μητροπόλεως Αρχ/την π. Σεραφείμ Ζαφείρη.

Λόγος μεστός, δυνατός, μας βοήθησε όχι μόνο να καταλάβουμε το μεγάλο γεγονός της Πεντηκοστής  αλλά και την ανάγκη που έχει ο Χριστιανός να έχει στην ζωή του το Άγιο Πνεύμα.

DSC00524DSC00513DSC00535