Φεβ 17

ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ

Ειλικρινά δεν ξέρω πώς να ευχαριστήσω Την Παναγιά μας και Τον Μέγα και Παντοδύναμο Θεό για όσα μου κάμει γνωστά , ώστε να δυναμώσουμε όλοι μαζί στην Πίστη πατριώτες!
Η Ελλάς φιλοξενεί στα σπλάχνα της Ουρανό, δεν χάνεται!
Το πόσο Μεγάλος Άγιος είναι Ο Φοβερός μας Γέροντας Παϊσιος μέρα με την μέρα όχι απλά αποκαλύπτεται αλλά γίνεται ένας στύλος ακλόνητος Αγιότητας που μπορούμε σήμερα να πιαστούμε από πάνω Του ακόμα και όταν όλα γύρω μας τρέμουν και καταρρέουν..!
Είναι ευτυχία αληθινή η μόνη ευτυχία που όποιος την νοιώσει δεν την ξεχνά η παρουσία Των Αγίων Του Χριστού στην Ζωή μας!
Μου είπε σήμερα ένας Άγιος Γέροντας ..
-Αγγελική αφού επισκέφθηκα και μίλησα με Τον Άγιο Παϊσιο, όταν ήταν εν ζωή, και αφού μου προείπε όσα σήμερα μου συμβαίνουν .. Για αποχαιρετισμό με χτύπησε ελαφρά στο κεφάλι.. Κάηκα ολόκληρος! Απορούσα πώς συνέβη αυτό! Όλο μου το σώμα το διαπέρασε καυτή, αλλά ακίνδυνη Άγια Φλόγα! Τρομερός Άγιος ! Και με αυτά που θα αναφέρω στην πορεία θα τολμήσω να τον χαρακτηρίσω ως δεύτερο Άγιο Νεκτάριο! Γιατί? Λόγω της φοβερής Του Ταπείνωσης!…
Για να ειπώ όμως και για ένα άλλο παιδί της Μάννας Ορθόδοξης Ελλάδος που έχει Μεγάλη Χάρη βρεί από Τον Θεό και δεν το ήξερα! Ένας άλλος Άγιος Γέροντας σκεπτόταν επειδή είχε πολύ επιβαρυμένο πρόγραμμα , με εξομολογήσεις σε πολλά χωριά κοντά στον Βόλο, ας πούμε.. Να αφήσει δυο περιοχές για κάποιον άλλο Ιερέα…
Του παρουσιάζεται ολοζώντανος, ποιός λέτε? Ο Μακαριστός μας Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος!!!! Και αφού του ανάφερε ονομαστικά τις περιοχές που ήθελε να αφήσει ανεξομολόγητες ο σεβαστός Ιερέας , Του είπε με δυνατή φωνή -Εκεί και εκεί δεν θα σταματήσεις ποτέ να πάς! Έχουν ανάγκη από τα Άγια Μυστήρια οι άνθρωποι πολύ εκεί και είναι ευλαβείς και πιστοί! Φοβερό!
Ένα μικρό παιδάκι είπε στον πνευματικό του φωναχτά
-Θέλω να γίνω Άγιος, αλλά, Θαυματουργός Άγιος! Γέλασα.. αλλά μετά ντράπηκα πολύ , αλήθεια είπε το καλό παιδί!
Χριστέ μου πόσο θα ήθελα και εγώ να αγιάσω, αλλά τα πάθη μου έγιναν φόβοι που με εμποδίζουν και αλυσίδες! Κόφτες με τον γλυκό και Άγιο σου τρόπο Χριστέ Θεέ μου!
Θα κλείσω με την τρομερή αφήγηση του Μεγάλου μας Αγίου Παϊσίου για την συνάντησή του , ενόσω ήταν ζωντανός αναμεσά μας δηλαδή, γιατί στον Ουρανό είναι πολύ πιο ζωντανοί από εμάς, με Την Μεγαλομάρτυρα Αγία Ευφημία ! Αυτές τις επισκέψεις που εμείς ποτέ δεν είχαμε, γιατί μας φαίνεται πολύ σκληρό το να γίνουμε καλοί.. Απλοί και ταπεινοί….!
Ηταν στο εσωτερικό κελί της Καλύβης του ο Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επαναλάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις.
Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια». -Ποιός, Γέροντα; -Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω. -Τί συμβαίνει, Γέροντα; -Θα σου πω, αλλά μην το πής σε κανέναν. Του διηγήθηκε τότε το εξής: «Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγή για ένα εκκλησιαστικό θέμα. Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελλί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέη: «Δι΄ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα: «Πως βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα: -Ποιος είναι; -Η Ευφημία, απαντά. »Σκεφτόμουν, «ποιά Ευφημία; Μήπως καμμιά γυναίκα έκανε καμμιά τρέλλα και ήρθε με ανδρικά στο Όρος; Τώρα τί να κάνω;». Ξαναχτυπά. Ρωτάω: «Ποιος είναι;». «Η Ευφημία», άπαντα και πάλι. Σκέφτομαι και δεν ανοίγω. Στην τρίτη φορά πού χτύπησε, άνοιξε μόνη της η πόρτα, πού είχε σύρτη από μέσα. Άκουσα βήματα στον διάδρομο. Πετάχτηκα από το Κελλί μου και βλέπω μια γυναίκα με μανδήλα. Την συνώδευε κάποιος, πού έμοιαζε με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος εξαφανίσθηκε. Παρ’ όλο πού ήμουν σίγουρος ότι δεν είναι του πειρασμού, γιατί λαμποκοπούσε, την ρώτησα ποιά είναι• -Η μάρτυς Ευφημία, άπαντα. -Αν είσαι η μάρτυς Ευφημία, έλα να προσκυνήσουμε την Αγία Τριάδα. Ό,τι κάνω εγώ να κάνης και σύ. Μπήκα στην Εκκλησία, κάνω μια μετάνοια λέγοντας: «Εις το όνομα του Πατρός». Το επανέλαβε με μετάνοια. «Και του Υϊού». «Και του Υϊού», είπε με ψιλή φωνή. -Πιο δυνατά, ν’ ακούω, είπα και επανέλαβε δυνατότερα. »Ενώ ήταν ακόμα στο διάδρομο έκανε μετάνοιες, όχι προς την Εκκλησία, αλλά προς το Κελί μου. Στην άρχή παραξενεύτηκα, αλλά μετά θυμήθηκα ότι είχα μια μικρή χάρτινη εικονίτσα της Αγίας Τριάδος, κολλημένη σε ξύλο, πάνω από την πόρτα του Κελλιού μου. Αφού προσκυνήσαμε και για τρίτη φορά -«Και του Αγίου Πνεύματος»- μετά είπα: «Τώρα, να σε προσκυνήσω και εγώ». Την προσκύνησα και ασπάστηκα τα πόδια της και την άκρη της μύτης της. Στο πρόσωπο το θεώρησα αναίδεια να την ασπασθώ. »Ύστερα κάθησε η Αγία στο σκαμνάκι και εγώ στο μπαουλάκι και μου έλυσε την απορία πού είχα (στό εκκλησιαστικό θέμα). »Μετά μου διηγήθηκε την ζωή της. Ήξερα ότι υπάρχει μια αγία Ευφημία, αλλά τον βίο της δεν τον ήξερα. Όταν μου διηγείτο τα μαρτύρια της, όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα• τα ζούσα. Έφριξα! Πά, πά, πά! -Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια; ρώτησα. -Αν ήξερα τί δόξα έχουν οί Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια. »Μετά απ’ αυτό το γεγονός για τρεις μέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Σκιρτούσα και συνεχώς δόξαζα τον Θεό. Ούτε να φάω, ούτε τίποτα… συνεχώς δοξολογία». Σε επιστολή του αναφέρει: «Σ’ όλη μου τη ζωή δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω την μεγάλη μου υποχρέωση στην αγία Ευφημία, η οποία ενώ ήταν άγνωστη μου και χωρίς να είχε καμμιά υποχρέωση, μου έκανε αυτή την μεγάλη τιμή…». Διηγούμενος το γεγονός πρόσθεσε με ταπείνωση ότι παρουσιάστηκε η αγία Ευφημία, «όχι γιατί το αξίζω, αλλά επειδή με απασχολούσε εκείνο τον καιρό ενα θέμα πού είχε σχέση με την κατάσταση της Εκκλησίας γενικά, και για δύο άλλους λόγους». Εντύπωση έκανε στον Γέροντα «πώς αυτή η μικροκαμωμένη και αδύνατη άντεξε τόσα μαρτύρια; Να πεις ήταν καμμία… (εννοούσε σωματώδης και δυνατή). Μια σταλιά ήταν».
Μέσα σε αυτήν την παραδεισένια κατάσταση συνέθεσε προς τιμήν της Αγίας ένα στιχηρό προσόμοιο: «Ποίοις ευφημιών άσμασιν ευφημήσωμεν την Ευφημίαν, την καταδεχθείσαν από άνωθεν και επισκεφθείσαν κάτοικον μοναχόν ελεεινόν εν τη Καψάλα. Εκ τρίτου την θύραν πάλιν του έκρουσε τετάρτη ήνοίχθη μόνη εκ θαύματος και εισελθούσα με ουράνιον δόξαν, του Χρίστου η Μάρτυς, προσκυνούντες ομού Τριάδα την Αγίαν». Και ένα εξαποστειλάριο κατά το «Τοις μαθηταίς συνέλθωμεν…», πού άρχιζε: «Μεγαλομάρτυς ένδοξε του Χρίστου Ευφημία, σ’ αγαπώ πολύ-πολύ μετά την Παναγία…». (Φυσικά αυτά δεν τα είχε για λειτουργική χρήση, ούτε τα έψαλλε δημοσίως).
Παρά την συνήθεια του βγήκε πάλι στην Σουρωτή και έκανε τις αδελφές μετόχους αυτής της ουράνιας χαράς. Με την βοήθεια του και τις οδηγίες του αγιογράφησαν την Αγία, όπως του εμφανίσθηκε!
Δέν έχω τίποτα άλλο να πώ! Άγιε μου Παϊσιε συγνώμη που μιλώ χωματένια, πολύ σε αγαπώ!!!! Την ευχή σου μείνε μαζί μου, για όλα σε ευχαριστώ! Αξιώθηκες και είδες και την ΜΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ, μίλα της
για εμάς ασταμάτητα! (Α.Δ.Φ)

Φεβ 17

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΑΓΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Τελευταία κυκλοφορήθηκε ένα πρωτότυπο και ενδιαφέρον βιβλίο από τις Εκδόσεις της Αδελφότητος του Σωτήρος Χριστού με τίτλο:
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΑΓΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Είναι ένα μικρό σχετικά πόνημα, γραμμένο από την εξαίρετη πέννα του πολυσεβάστου Αρχιμανδρίτου των Αθηνών, π. Χριστοδούλου Κογιώνη, υιόν του αειμνήστου αγίου ιερέως π.Νικολάου Κογιώνη.
Περιλαμβάνει 26 άγνωστα συναξάρια και σπάνιους βίους αγίων γυναικών, μέσα από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα Πατριαρχεία, καλογραμμένα και περιποιημένα, που οδηγούν στο Φως της Ζωής.
Το βιβλίο αυτό φανερώνει το πέρασμα των αγίων μορφών και εν προκειμένω των αγίων γυναικών από τη γη μας, πέρασμα το οποίο σκόρπισε πλουσιοπάροχα τιο ακριβό, πολύτιμο και ζωοποιό άρωμα του Αγ. Πνεύματος.
Οι γυναίκες αυτές έδειξαν αξιοθαύμαστη πνευματική ανδρεία, αγάπησαν ολόψυχα τον Κύριο, υπέμειναν τους κόπους της ασκήσεως και τους πόνους του μαρτυρίου και αφιέρωσαν στο Χριστό τη ζωή τους διά παντός.
Μαζί με το Βιβλίο αυτό, σε όσους το προμηθεύονται, δίνεται ως δώρο και μία εικόνα της προτιμήσεως ενός εκάστου σε σχήμα ΟΒΑΛ.
Μπορείτε να τα αναζητήσετε σε πολύ μικρή τιμή στο Βιβλιοπωλείο της Χριστιανικής Εστίας, Πλατ. Διάκου 9, στη Λαμία, στο κέντρο της Πόλης.
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ
ΠΛΑΤ. ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΥ 9
ΤΗΛ. 22310 22349 & ΦΑΞ 22310 22782 – 351 00 ΛΑΜΙΑ

Φεβ 17

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΜΑΝΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ
ΠΛΑΤ. ΔΙΑΚΟΥ 9 – ΤΗΛ. 22310 22349 – 351 00 ΛΑΜΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017,

Εορτή της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας,
της Κυράς των Αθηνών,
Στις 6 το απόγευμα
Θα γίνει ΜΕΓΑΛΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ,
στη Μεγάλη Αίθουσα της Χριστιανικής Εστίας, Πλατεία Αθαν. Διάκου 9, από το Νεανικό Τομέα Θηλέων και το Ίδρυμα Θηλέων Λαμίας
Με θέμα : ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΜΑΝΑ
Στο τέλος θα κλείσει την Όλη Εκδήλωση με επίκαιρες σκέψεις και μικρή Αναφορά στην Αγία Φιλοθέη την Αθηναία,
η Διευθύντρια του Ορφανοτροφείου Θηλέων
Διδασκάλισσα εν τιμή
Κα ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΕΛΕΚΗ
Παρακαλούνται όλοι οι Ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σύν γυναιξί και τέκνοις, να τιμήσουν την ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ και την ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΜΑΝΑ.
Το Πρόγραμμα της Εορτής θα περιλαμβάνει Θεατρικά, Τραγούδια, Ποιήματα, πολλή χαρά και ευλογία.
Η όλη Γιορτή αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για τα παιδιά, μικρότερα και μεγαλύτερα, να ρθούν και να εμπεδώσουν μέσα τους την αγάπη και την τιμή για τη μάνα.
Είσοδος ελεύθερη
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

Φεβ 10

ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ (Έμφυλες Ταυτότητες)

     Όσοι καθηγητές Γυμνασίου επιθυμούν να δηλώσουν την αντίθεση τους στη Θεματική Ενότητα και συγκεκριμένα στον τρίτο άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» μπορούν να ζητήσουν να γραφεί στο Βιβλίο Πρακτικών του Συλλόγου διδασκόντων του Γυμνάσιου η ακόλουθη δήλωση πριν τις υπογραφές τους:
Δήλωση για το πρακτικό του Συλλόγου Διδασκόντων για τις «Έμφυλες ταυτότητες»
Οι συνάδελφοι : 1….. 2……. 3……… δήλωσαν ότι έχουν αντίρρηση να υλοποιήσουν στους μαθητές τις θεματικές ενότητες 2 και 3 του 3ου θεματικού άξονα με τίτλο «Έμφυλες ταυτότητες» διότι έρχονται προδήλως σε αντίθεση με το άρθρο 16 Συντ.  και την Διεθνή Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ν. 2101/1992 άρθ. 5,8 και 29).
     Στη συνεχεία παραθέτουμε και σε μορφή .doc την ανωτέρω δήλωση: ΔΗΛΩΣΗ
      Παραθέτουμε  επίσης και Ενημερωτικό Παράρτημα με τα νομικά άρθρα που περιέχει η δήλωση αυτή ώστε να τα γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί: Παράρτημα ΑΡΘΡΟ 16 Σ + αρθρα ΟΗΕ

Φεβ 02

ΟΙ «ΜΗΤΡΟΚΤΟΝΟΙ» ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ

Κάνει εντύπωση η συχνή αναφορά των Τηλεοπτικών και Ραδιοφωνικών διαύλων στην Πίστη, στην Εκκλησία και στα Άγια Πρόσωπα. Δεν αναφερόμαστε αυτή τη στιγμή σε απλές, συνήθεις επικλήσεις και αναφωνήσεις, όπως, «δόξα τω Θεώ», «Έλα Χριστέ και Παναγιά», «Έλεος», «Χριστός και Απόστολος», «Μα τω Θεώ»…Επίσης δεν μιλάμε για την παραφθορά, την κακοποίηση λέξεων, εννοιών και ρημάτων της Αγ. Γραφής, την παρερμηνεία τους, λόγω αγνοίας και αβελτηρίας. Ούτε πάλι κάνουμε λόγο για τις αταίριαστες σε χριστιανούς και ανθρώπους λεκτικές ή και συναισθηματικές υπερβολές, «είσαι θεός, θεά», «άγιος»! κλπ.
Εκείνο το οποίο κάνει αλγεινή εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία κάποιοι δημοσιογράφοι, κάλαμοι και μικρόφωνα, έχουν άποψη για όλα, τοποθετούνται επί παντός θέματος, δεν αρκούνται μόνο σε διαπιστωμένες και εξακριβωμένες ειδήσεις, αλλά σχολιάζουν και κρίνουν με εμπάθεια και προκατάληψη την Εκκλησία, την πίστη, το τελετουργικό, τους χριστιανούς, το Ευαγγέλιο. Ειρωνεύονται και «παίζουν» με τα Άγια. Καταφέρονται κατά της Μητέρας Εκκλησίας που είναι η Μεγάλη Μάνα και Τροφός του Έθνους μας, η Κιβωτός της Σωτηρίας.
Η Εκκλησία φταίει. Η Εκκλησία δεν κάνει τίποτε. Έχει περιουσία, γιατί δεν την εκποιεί; Πού είναι η Εκκλησία; Αν ήθελε η Εκκλησία… Γιατί αντιδρά η Εκκλησία; Έχει κάνει εγκλήματα η Εκκλησία. Κατάστρεψε τον αρχαίο πολιτισμό η Εκκλησία. Ο μεσαίωνας της Εκκλησίας. Είναι σκοταδιστική και οπισθοδρομική η Εκκλησία. Πρέπει να εκσυγχρονισθεί η Εκκλησία. Έχει μείνει πίσω η Εκκλησία. Που ήταν στη Χούντα η Εκκλησία; Αυτά είναι λίγα από τα πολλά που λέγονται κατά της Εκκλησίας. Μιλούν για εγκλήματα της Εκκλησίας, για σταυροφορίες. Μάλιστα απαξιώνουν την Ορθόδοξη Εκκλησία μιλώντας για σκάνδαλα και συγκρίνοντάς την με τις ομολογίες και θρησκευτικές κοινότητες της Δύσεως.
Αλήθεια πως αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν τέτοια αισθήματα για την Εκκλησία τους; Για τη Μάνα τους; Είναι βαπτισμένοι. Είμαστε βαπτισμένοι οι περισσότεροι στην Ελλάδα. Έχουν βαπτίσει τα παιδιά τους… Πηγαίνουν στο Άγιο Όρος ή έχουν κάποια σχέση με Ιερείς και Καλογέρους, έχουν προϊστορία στα δρώμενα της Εκκλησίας… Τους έχει κάνει και θαύματα ο Θεός στη ζωή τους… Γιατί κάνουν τόσο απερίσκεπτα αυτό το άχαρο έργο της κατακρίσεως και ιεροκατηγορίας και αυτοϊδεάζονται δηλητηριάζοντας δυστυχώς και τις ψυχές των αστηρίκτων; Είναι δυνατόν να φταίει για όλα η Εκκλησία στην Ελλάδα;
Πρωτίστως πρέπει να πούμε ότι στο μυαλό τους λέγοντας Εκκλησία έχουν μια ακαθόριστη και συγκεχυμένη ιδέα περί Εκκλησίας. Τι είναι η Εκκλησία; Είναι κάτι το άϋλο που πλανιέται πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων; Είναι ένα μικρό σύνολο 80 Μητροπολιτών; Είναι οι οικογενειάρχες κληρικοί ή οι άγαμοι μοναχοί; Είναι όλοι αυτοί μαζί με τους πεθαμένους; Η επίσημη Εκκλησία, λένε. Μα δεν υφίσταται επίσημη και ανεπίσημη Εκκλησία. Όλοι είμαστε Εκκλησία: κλήρος και λαός. Μέμφονται λοιπόν τους εαυτούς τους; Κι όταν κατηγορούν την Εκκλησία πρέπει να ξέρουν ότι Εκκλησία είναι μόνο η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική των Ορθοδόξων Εκκλησία, όλες οι άλλες λεγόμενες είναι αιρέσεις και θρησκευτικές κοινότητες.
Για όλες τις κατηγορίες οι οποίες εκτοξεύονται «ελαφρά τη καρδία» υπάρχουν από παλιά διατυπωμένες, αποστομωτικές και χιλιοειπωμένες απαντήσεις. Ένα μόνο να καταθέσουμε στη συνάφεια αυτή, το πιο συχνά αναφερόμενο, σχετικά με την περιουσία της Εκκλησίας.
Η Εκκλησία λοιπόν δεν έχει περιουσία. Την έδωσε όλη στο κράτος εδώ και χρόνια για τους πρόσφυγες, για τους ακτήμονες, για πλημμυροπαθείς και σεισμοπαθείς, για Νοσοκομεία και ευαγή ιδρύματα. Της έμεινε μόνο ένα 4% το οποίο είναι δεσμευμένο από το κράτος και γι΄ αυτό αναξιοποίητο. Δηλαδή δεν έχει η Εκκλησία κάπου μαζεμένη ακίνητη περιουσία που να κάθεται ανεκμετάλλευτη. Δεν έχει η Εκκλησία κάπου καταθέσεις και ράβδους χρυσού αναξιοποίητους. για να καλοπερνάνε μόνο οι ευνοούμενοι της Ιεραρχίας. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Για όλα όμως έχουν δοθεί επαρκέστατες, ιστορικές και κοινωνικές απαντήσεις.
Εκείνο που παραξενεύει περισσότερο είναι ότι οι εν λόγω κύριοι καταφέρονται μόνο εναντίον της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας, τη στιγμή που η Εκκλησία κράτησε την ελληνική κοινωνία με την φιλανθρωπία της στα 7 χρόνια των Μνημονίων. Από την άλλη μεριά σπάνια μιλάνε για την παπική αίρεση ή τις προτεσταντικές παραφυάδες. Το Ισλάμ ή τον Ιουδαϊσμό δεν τα πιάνουν καθόλου στο στόμα τους, άλλοτε από φόβο και άλλοτε από πολιτικό κόστος.
Δηλαδή το να είναι κάποιος ολίγον αντιεκκλησιαστικός και δήθεν αναθεωρητικός και κάμποσο επικριτικός – άνευ λόγου και αιτίας προφανώς – και να βγάζει προς τα έξω ένα άθρησκο λόγο και μια ρητορική ελέγχου των υποτιθεμένων κακώς εχόντων, να κάνει δήθεν διαλογισμό και γιόγκα, αυτό «πουλάει» σήμερα.
Είναι όμως άδικο. Είναι και δημοσιογραφικά επιπόλαιο. Βλάπτει και την ενημέρωση και την πνευματική υγεία των αγνοούντων και των νέων…
Ασφαλώς και δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι μαχητικά άθεοι ούτε διακατέχονται από αντιεκκλησιαστικό μένος… Κάτι σαν τηλεοπτική μόδα φαίνεται όλο αυτό, κάτι σαν ευρωπαϊκή σφήνα, σαν μια επιδημία, πιθανώς να υπάρχει και κάποια μυστική διευθυντική οδηγία ή τάση σε συγκεκριμένα κανάλια, μπορεί επίσης να αναδύεται μια κομματική γραμμή πίσω από την πολεμική κατά της Εκκλησίας. Σίγουρα υπάρχει και το μίσος της Διεθνούς των ασεβών κατά της ποίμνης του Χριστού και η εμπάθεια από τον σιωνιστικό υπόκοσμο του Χόλυγουντ προς τη Χριστιανική Εκκλησία…
Ασχέτως όμως όλων αυτών των ενδεχομένων, πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Διότι πέραν της θέσεώς μας και του ατομικού συμφέροντός μας έχουμε ευθύνη, συνείδηση, είμαστε και ψυχές. Το άδικο δεν ευλογείται. Ούτε η αχαριστία είναι εξυπνάδα και δημοσιογραφική επιτυχία και τηλεθέαση. Να δαγκώνει κάποιος το χέρι που τον ευλογεί και μάλιστα το χέρι που έσωζε, σώζει και θα σώζει κόσμο και κοσμάκη σε δύσκολους καιρούς, είναι και ασέβεια. Μπορεί κάποιος να μη θέλει νάναι χριστιανός ή πιστός, οφείλει όμως νάναι δίκαιος και αντικειμενικός σε μια κοινωνία δημοκρατίας και πληροφορίας. Όλα κάποια στιγμή θα μπούνε στη θέση τους. Κάποια στιγμή η αλήθεια θα λάμψει.

Φεβ 01

Η ΣΥΝΟΜΟΤΑΞΙΑ ΤΩΝ ΟΣΦΥΟΚΑΜΠΤΩΝ ΑΣΠΟΝΔΥΛΩΝ

Αλήθεια τι είμαστε;
Είμαστε Έλληνες, Ορθόδοξοι, απόγονοι μεγάλων προγόνων που μέσα στις φλέβες μας κυλάει ηρώων και μαρτύρων αίμα!
Είμαστε λαός αρχαίος και σοφός, σε όλα πρώτοι! Έχουμε τους πρώτους σε όλες τις επιστήμες και τις τέχνες; Έχουμε 15 εκατομμύρια συμπατριωτών μας που ζούν και ευδοκιμούν στη διασπορά. Γιατί τότε νάχουμε μειονεξία και ηττοπάθεια; Ας έχουμε το θάρρος της υπάρξεως, του λόγου, της γνώμης…
Αντ΄ αυτού όμως υπάρχουν κόμματα που υπηρετούν όλα τα αντεθνικά και αντορθόδοξα μέτρα και νομοθετήματα. Αλλοιθωρίζουν με την αίρεση και την εκκοσμίκευση, τον αμοραλισμό και τη διαστροφή, την ξενομανία και την αντιεκκλησιαστικότητα, λες και έχουν αναλάβει εργολαβία το έργο της κατεδαφίσεως.
Υπάρχουν κανάλια και ραδιόφωνα, δημοσιογραφικοί οργανισμοί, έντυπα και κάλαμοι, μικρόφωνα και παρουσιαστές, οι οποίοι αβασάνιστα υιοθετούν και προβάλλουν ό,τι προκαλεί και ερεθίζει, ότι αισχρόν εστιν και λέγειν, συμπλέουν με μειονότητες και μη κυβερνητικές οργανώσεις, αποσιωπούν ό,τι καλό και ορθόδοξο, χριστιανικό και ελληνικό.
Υπάρχουν βουλευτές, πολιτευτές, κρατικοί παράγοντες, εκκλησιαστικά πρόσωπα, που εύκολα εγκαταλείπουν παραδοσιακές γραμμές και αποδέχονται ελαφρά τη καρδία κάθε τι μοντέρνο και ακραίο, πικάντικο και ελευθεριάζον αποφεύγοντας συστηματικά να θίξουν τα κακώς κείμενα, να πάρουν θέση και να ορθοτομίσουν το λόγο της αληθείας.
Υπάρχουν γονείς που κάνουν τα στραβά μάτια, φίλοι που καταπίνουν τη γλώσσα τους, για να μη γίνουν δυσάρεστοι, ιερείς που ένοχα σιωπούν για να μη τα χαλάσουν δήθεν με τον κόσμο και την εξουσία και να θεωρούνται καλοί για τους πολλούς, άλλοι που αποσκοπούν στα σκαλοπάτια της εξουσίας και φοβούνται το πολιτικό κόστος και μερικοί που εφαρμόζουν την τακτική της κολοβής αλεπούς και ζητούν και οι άλλοι να κόψουν τις ουρές τους χάριν επαισχύντου και ισοπεδωτικής ομοιομορφίας.
Πλείστοι όσοι όμως τον τελευταίο καιρό με κλειστά τα μάτια προσυπογράφουν ό,τι προέρχεται από την Ευρώπη και ικανοποιούν όλες τις υπερβολικές, παράλογες και ανεφάρμοστες απαιτήσεις των ευρωπαίων. Τούτο συμβαίνει όχι μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά και στον χώρο του πνεύματος και του αξιακού συστήματος που αιώνες τώρα διέπει και γαλουχεί τις γενιές των Ελλήνων.
Κατάντια και ντροπή, εξευτελισμός και υποδούλωση.
Γιατί τέτοια δουλοπρέπεια;
Γιατί τόση προκλητική ξενομανία;
Γιατί τόσο ένοχη και αχάριστη και αχαρακτήριστη άγνοια και επιλησμοσύνη της παραδόσεώς μας και των διδαγμάτων του Ευαγγελίου και της Εκκλησίας μας;
Δυστυχώς εμείς οι Έλληνες ξεχνάμε εύκολα και θέλουμε πάλιν και πολλάκις να λέμε τα ίδια και τα ίδια ώστε να τα έχουμε πρόχειρα, ζωντανά και ζωηρά μπροστά στα μάτια μας.
Είναι δυνατόν μετά από 2000 χρόνια εμείς οι Έλληνες μετά από τόσες επιστημονικές μελέτες και γνωματεύσεις να αποδεχόμαστε και να διδάσκουμε την ομοφυλοφιλία, τις εκτρώσεις, το διαζύγιο και το σύμφωνο συμβίωσης;
Πως γινόμαστε πάλι χώμα και κυλιόμαστε στο βούρκο του υλισμού, ενώ κληθήκαμε να γίνουμε αετοί ψηλά στα ουράνια;
Στο δημογραφικό παίρνουμε τα χειρότερα μέτρα, στο μεταναστευτικό είμαστε κατώτεροι των περιστάσεων, στη διαχείριση των Εξαρχείων τελείως αναποτελεσματικοί, στα οικονομικά ναυαγήσαμε από καιρό, στο στράτευμα αποδυναμωτικοί, στην αστυνομία διασκεδαστικοί, στην παιδεία κλωθογυρίζουμε συνεχώς γύρω από μεταρρυθμίσεις, στην οικογένεια τα ισοπεδώσαμε όλα, στην Εκκλησία ασεβείς, στις μειονότητες γελοίοι, στους μισθούς και τις συντάξεις απρογραμμάτιστοι, στις αποκρατικοποιήσεις άσχετοι, στη νεολαία αστείοι, στις Πανελλήνιες αγχωτικοί… Παντού αποτυχημένοι εξαιτίας του ιδεολογικού υποβάθρου των ενεργειών μας που είναι όλο ουτοπικό, ανθελληνικό καί αντίχριστο. Είμαστε οι χειρότεροι στην Ευρώπη δυστυχώς στη σύλληψη και εκτέλεση του πρακτέου κάθε φορά.
Είναι συνεπώς μεγάλη η ευθύνη της πνευματικής ηγεσίας στη χώρα μας ιδίως τώρα στον καιρό των μνημονίων, που εδώ και μια δεκαετία περίπου έχει αρκεστεί και εφησυχάσει μόνο στον ανώδυνο ρόλο των συσσιτίων και αρνείται να διαδραματίσει σοβαρό πρόσωπο στην αλήθεια, να επανευαγγελίσει το λαό του Θεού και να χρησιμοποιήσει όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τα μέσα της Εκκλησίας.
Είναι φαίνεται και αυτό ελάττωμα της φυλής μας και σύμπτωμα της κατάπτωσης των καιρών μας, δηλαδή η από καιρού εις καιρόν εμφανιζόμενη υποτονικότητα, ένα πνεύμα συμβιβασμού και υποχωρητικότητος, ένας φόβος και μια ατολμία στο να πούμε το θέλημα του Θεού στη γενεά των ανθρώπων.

Ιαν 31

ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΩΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

«Η θεματική εβδομάδα είναι υποχρεωτική», ξεκαθαρίζει ο Καθηγητής Κων/νος Γιαβρόγλου, Υπουργός Παιδείας, προσθέτοντας: «Η Ιεραρχία έχει τη σοφία να καταλάβει τις εγκυκλίους»
Νέες δηλώσεις έκανε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γιαβρόγλου για το επίμαχο θέμα της θεματικής εβδομάδας και των αντιδράσεων που έχουν προκληθεί.
«Προφανώς και θα γίνει η θεματική εβδομάδα. Είναι υποχρεωτική. Θα γίνει σε όλα τα γυμνάσια και ελπίζω να είναι και μία εξαιρετικά παραγωγική εβδομάδα σε όλα τα επίπεδα. Σαφέστατα θα γίνει και για τους γονείς. Νομίζω ότι είναι μία εβδομάδα που, πραγματικά, θα μας πάει όλους ένα βήμα πιο μπροστά» τόνισε ο υπουργός, προσερχόμενος στη Βιβλιοθήκη του Ωνασείου Ιδρύματος για την τελετή βράβευσης μαθητών.
Και υπογράμμισε: «Η θεματική εβδομάδα είναι μία εβδομάδα που έχει σχέση και με ζητήματα διατροφής, με ζητήματα εθισμού, με το θέμα των σχέσεων ανάμεσα στα φύλα, οπότε η δική μας έμφαση είναι να συζητηθούν στα σχολεία όλα αυτά τα ζητήματα».
«Τώρα» εξήγησε, «το ζήτημα το οποίο έχει κατά κάποιον τρόπο παρεξηγηθεί, δεν ισχύει. Στα σχολεία θέλουμε να συζητηθούν οι σχέσεις ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια, στους άντρες και τις γυναίκες, η ισότητα των φύλων».
Ο υπουργός είπε: «Νομίζω ότι η Ιεραρχία έχει τη σοφία να καταλάβει και τις εγκυκλίους και τις διευκρινίσεις και κυρίως να υποστηρίξει τη θεματική εβδομάδα, που είναι αυτό το πολύμορφο πλαίσιο στο οποίο θα συζητηθούν τα υπόλοιπα ζητήματα».
Ορίστε “εκεί που μας χρωστούσαν, θα μας πάρουν και το βόδι”. Αυτά συμβαίνουν όμως όταν εμείς ως Εκκλησία ερχόμαστε καθυστερημένοι και καταϊδρωμένοι πίσω από τα γεγονότα. Είμαστε οι τελευταίοι της ενημέρωσης και οι τοποθετήσεις μας έρχονται κατόπιν εορτής. Τούτο συμβαίνει διότι έχουμε χαμηλή εκτίμηση και άποψη για την αλήθεια. Πάνω από όλα είναι η φανέρωση και η μαρτυρία της αλήθειας στο Λαό. Τα παιδιά της Εκκλησίας πρέπει νάχουν γνώση από πρίν, όπως προέλεγε και ο Κύριος στους μαθητές Του «Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση». Το περιεχόμενο του Ευαγγελίου αν δεν μεταφράζεται καθημερινά στη ζωή και δεν φωτίζει όλες τις πτυχές του κοινωνικού βίου, αν δεν αγκαλιάζει παιδιά και μεγάλους με τα προβλήματά τους, παραμένει ένα άγνωστο Βιβλίο, ένα επτασφράγιστο μυστικό.
Κρίμα δεν είναι νάχουμε την αλήθεια και να μη μπορούμε σήμερα, με τα σύγχρονα τεχνικά μέσα, να την στείλουμε στα πέρατα της γης, στα άδυτα των οικογενειακών εστιών και στα βάθη των ανθρωπίνων ψυχών; Θάχε αυτή τη δυνατότητα ο απόστολος των Εθνών Παύλος και δεν θα την εκμεταλλευόταν; Κι όμως χανόμαστε στα δεύτερα και αφήνουμε τα πρώτα.
Πόσοι γνωρίζουν ότι ο απόστολος Παύλος δεν τελούσε μυστήρια που θα μπορούσαν και απλοί επίσκοποι και πρεσβύτεροι να τελέσουν… Για ποιό λόγο; Το λέγει ο ίδιος: “Δεν με απέστειλε ο Χριστός να βαπτίζω, αλλά να ευαγγελίζομαι, δηλ. να κηρύττω το Ευαγγέλιο”. Κάπου – κάπου βάπτιζε από κανέναν… Όπως επίσης και ο Χριστός δεν βάπτισε κανέναν. Ο Τίμιος Πρόδρομος και οι άγιοι Απόστολοι ναί, βάπτιζαν, ο Χριστός όμως όχι. Ο Χριστός ήρθε “να μαρτυρήσει για την αλήθεια του Θεού και να φανερώσει το όνομα του Θεού στον κόσμο”. Επίσης και ο άγιος Πέτρος τί έλεγε στο ξεκίνημα μάλιστα του Χριστιανισμού, όταν διάλεξαν και χειροτόνησαν τους 7 διακόνους της πρώτης Εκκλησίας: “δεν είναι σωστό να εγκαταλείψουμε εμείς οι απόστολοι την προσευχή και το θείο λόγο και να κάνουμε συσσίτια”.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόση προτεραιότητα είχε η αλήθεια και η μαρτυρία της Εκκλησίας στις επιλογές και δραστηριότητες της αποστολικής Εκκλησίας!
Έχουμε μάλιστα και την εξής παραδοξότητα: οι 7 διάκονοι ενώ ασχολούνταν με τραπέζια, κήρυτταν κιόλας…
Τώρα τι να πούμε για μας τους εν Ελλάδι Χριστιανούς του 21 ου αιώνα; Εκκλησιαστικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς έχουμε, έντυπα εκδίδουμε… Χτίζουμε ναούς και μοναστήρια, διατρέφουμε πρόσφυγες και μετανάστες, επιδόματα δίνουμε, χορηγίες κάνουμε, βιβλιάρια απόρων κορασίδων ανοίγουμε, στα πέρατα του κόσμου αποστέλλουμε με την Αποστολή, καλά και άγια όλα αυτά… ένα κανάλι τηλεοράσεως δεν αξιωθήκαμε να στεριώσουμε. Η κάθε μια μονοφυσίτικη, προτεσταντική και παπική κοινότητα της Μέσης Ανατολής εκπέμπουν στη μικρή οθόνη, κι εμείς περίπου 85 Ιερές Μητροπόλεις δεν μπορούμε να μαζέψουμε με κοινή λογία ένα ποσό, να στήσουμε μια κεραία, να βλέπει και να ακούει ο κόσμος την αλήθεια της Εκκλησίας μας.
Τέλος τόσα χρόνια λέμε και λέμε για να φτιάξουμε το τάμα του Έθνους, το οποίο το χρωστάμε στο Θεό και στο λαό μας και επειδή το καθυστερούμε, τίποτε δεν μας πάει καλά, βαραίνουν μάλιστα και οι ψυχές των αγωνιστών πατέρων μας του 1821 και δυστυχώς μένουμε άπραγοι. Εμείς ως Εκκλησία που ξέρουμε την έννοια του τάματος δε θα μπορούσαμε να οργανώσουμε σε κάθε ναό να δίνουμε από ένα συμβολικότατο ποσό να αναστηλώσουμε την αποσταμένη ελπίδα μας; Ακόμη και από τη διασπορά του Εξωτερικού θα έδιναν τα πάντα οι ομογενείς.
Λογαριασμοί ανοίγονται καθημερινά για αναστηλώσεις, χτίζουμε εκκλησίες στα μαύρα βάθη της Αφρικής, όλοι οι βαλκάνιοι αδελφοί μας μέσα στη φτώχια τους έκαναν το τάμα τους, κι εμείς αφήσαμε και πέρασαν τα χρόνια, μένουν μόλις πέντε χρόνια μέχρι τη 200ή επέτειο από την Εθνική Παλιγγενεσία και δεν έχει μπεί ούτε ένα λιθαράκι. Είμαστε άξιοι της τύχης μας !!!

Ιαν 31

ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ;

Ο Ελληνικός λαός με την ψήφο του ανάθεσε την εξουσία σε μια αριστερή κυβέρνηση δύο φορές τα τελευταία χρόνια με την εντολή της διορθώσεως των οικονομικών δεικτών κυρίως και της αλλαγής ενός φαυλεπίφαυλου παρελθόντος και αμαρτωλού καθεστώτος, ψευδολογίας, ευνοιοκρατίας, οικογενειοκρατίας, διαφθοράς και ρουσφετολογίας.
Ασφαλώς και παραξενεύτηκε βεβαίως από την πολιτική ορκωμοσία και τη εμφανή διαφορά στάσης ζωής πέρα από τα καθιερωμένα πολλών νέων μελών της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά είπε μέσα του να κάνει υπομονή, μήπως και το εξαγγελμένο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης υλοποιηθεί και επέλθει κάθαρση στον πολιτικό βίο της χώρας και ανασάνουν οι φτωχοί.
Οι Έλληνες ψηφοφόροι διά των προσφάτων εκλογών και του δημοψηφίσματος θέλησαν με την ψήφο τους να βγάλουν κυρίως την πατρίδα μας από τη μέγγενη του σάπιου πολιτικού συστήματος και να την ελευθερώσουν από τον ευρωπαϊκό ζυγό του σκληρού νομίσματος και των απαράδεκτων απαιτήσεων των δανειστών και των ευρωπαϊκών οδηγιών, που έμπαιναν μέσα στα σπίτια και στις ψυχές των συνελλήνων. Ήθελε να κάνει την επανάστασή του ξανά στις μέρες μας.
Ο ελληνικός λαός λοιπόν πιστός στην οικογένεια, στην πατρίδα και στο ορθόδοξο θρήσκευμά του δεν έδωσε εντολή στην πρώτη φορά αριστερά να του αλλάξει τα φώτα και του αποδομήσει το ελληνορθόδοξο σύστημα αξιών. Δηλ. να του αλλοιώσει τη δομή της οικογενείας και τα θέσμια γύρω από το γάμο, να τον αποκόψει από τη Μητέρα Εκκλησία και να του καταστρέψει την ιστορία, την παράδοση και την ελληνορθόδοξη παιδεία.
Μπορεί ο Πρωθυπουργός να έχει μια διαφορετική άποψη για την οικογένεια, μπορεί να δηλώνει άθεος και να βλέπει τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου μας στατικά και μηχανικά… Μπορεί ο Υπουργός Παιδείας να είναι μαρξιστής και υλιστής και να μη δέχεται τον ρόλο της πίστεως και της Εκκλησίας στη ζωή των Ελλήνων…κλπ… Δικαίωμά τους αυτά ασφαλώς… Έτσι έμαθαν, έτσι μεγάλωσαν… Οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται… Κανένας δεν είναι κορακοζώητος. Δημοκρατία έχουμε… Θάρθουν και οι επόμενες εκλογές… Μακάρι να φωτιστούν οι άνθρωποι και να μετανοήσουν.
Αυτό όμως απέχει πολύ από την άχαρη προσπάθεια που επιχειρούν τώρα με το θράσος της εξουσίας τους να αλλάξουν τον εθνικό, πολιτισμικό, θεολογικό και γενετήσιο προσανατολισμό των μαθητών στα σχολεία της χώρας, ιδίως στην ευαίσθητη ηλικία του Γυμνασίου. Δηλαδή να αλλάξουν τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, το μάθημα των θρησκευτικών, να εξοβελίσουν την παρουσία των κληρικών και των ιερών συμβόλων από τις σχολικές αίθουσες, να αφελληνίσουν το σχολείο και να εξωραϊσουν την ιστορία κάνοντάς την αναίμακτη και λουλουδάτη.
Από που πηγάζει αυτό το θράσος και η ορμή τους. Είναι η αλαζονεία της εξουσίας, οι αριστερές τους καταβολές ή κάποια μυστική πηγή εντολών και κονδυλίων, η οποία έχει στοχοποιήσει την παραδοσιακή Ελλάδα και θέλει να ελαχιστοποιήσει τον ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη σύγχρονη εποχή κατά το σχέδιο του Κίσσιγκερ;
Εάν μάλιστα είναι αληθινό το δημοσιευμένο τη φετινή χρονιά ότι η Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης ήταν απαίτηση εξωθεσμικών παραγόντων και υπηρεσιών του εξωτερικού, καθόλου απίθανο και οι άνθρωποι της κυβέρνησης να κατευθύνονται έξωθεν. Δυστυχώς αντί να κάνουν μεταρρυθμίσεις στα οικονομικά δρώμενα εισέρχονται τελείως αναρμόδια σε χώρους που ανήκουν στον κυρίαρχο λαό και όχι σε μια δράκα υπουργών.
Οι κύριοι αυτοί ξεχνούν κάτι. Ξεχνούν ότι την παιδεία μας, όπως και όλη την πατρίδα μας, την πήραμε από τους μάρτυρες και ήρωες της φυλής μας, από τους αιώνες και τους αγώνες τους, από την κλεφτουριά και τα κρυφά σχολειά, από τις Εθνοσυνελεύσεις και τους Συνεταιρισμούς της Τουρκοκρατίας, από τον Πατροκοσμά και τον Καποδίστρια και τη χρωστάμε στις επόμενες γενεές. Η πατρίδα και η θρησκεία, ο θεσμός της οικογένειας και η διαδικασία της Εκπαίδευσης δεν είναι αμπελοχώραφα του πατέρα τους, για να κάνουν ό,τι θέλουν ούτε είναι πεδίον της κομματικής τους κοπτορραπτικής για να επιβεβαιώσουν τις πολιτικές τους ιδεοληψίες.
Εξάλλου είναι πολύ χαρακτηριστικός ο λόγος του Πατροκοσμά, του Μεγάλου Διδασκάλου του Γένους, ο οποίος ήταν από μόνος του Υπουργός Παιδείας και Εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής. Αυτός ο άγιος λοιπόν στην προσπάθειά του να εξημερώσει το εξαγριωμένο από τη δουλεία και την αμάθεια γένος των Ελλήνων απευθυνόταν στους γονείς και κηδεμόνες και αυτούς πρωτίστως καλούσε να δραστηροποιηθούν για να φτιάξουν σχολείο, να βάλουν δάσκαλο για να μαθαίνουν τα παιδιά τους την ελληνική γλώσσα και με αυτήν το Ευαγγέλιο, την Εκκλησία και την Παράδοση.
Με ποιό δικαίωμα οι τωρινοί θλιβεροί εξουσιαστές – αλλά και οι προηγούμενοι μέχρι ένα σημείο – προχωρούν με βέβηλα πόδια και βηματίζουν ετσιθελικά στον ιερό χώρο της γονικής μέριμνας; Καθ΄ ύλην αρμόδιοι είναι οι γονείς, οι ανάδοχοι και οι πνευματικοί των παιδιών και με ανάθεση συγκεκριμένου έργου οι δάσκαλοι και οι καθηγητές έρχονται μετά με έξοδα των σπιτιών, συμπληρώνοντας την αδυναμία και ανεπάρκεια των γονέων, να χτίσουν πάνω στα θεμέλια της αρχικής οικογενειακής πίστεως και όχι να γκρεμίσουν στο σχολείο, λές και είναι χωράφι τους και μπορούν να δρούν ανεξέλεγκτα, ερήμην της οικογενείας, ό,τι έχει χτίσει τα πρώτα χρόνια η οικογένεια και η Εκκλησία στις ψυχές των παιδιών.
Με ποιό δικαίωμα; Μήπως νομίζουν ότι βρίσκονται “εις τύπον και τόπον” της αντιεκκλησιαστικής Γαλλικής Επαναστάσεως ή της άθεης Σοβιετικής κρατικής μηχανής και μπορούν να αλλάζουν την πίστη των μαθητών σαν να είναι κτήμα τους και να ανατρέπουν όχι μόνο το δόγμα, αλλά και το ήθος της χριστιανικής ζωής σε ανήλικα παιδιά;
Μήπως νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα τέτοιων ρυθμίσεων και επεμβάσεων επειδή έχουν μια καρέκλα κι ένα στυλό και υπογράφουν; Εντολοδόχοι είναι ένός λαού που έχει κάνει από πολύ παλιά τις επιλογές του, τις ορθόδοξες και ελληνικές, και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάνε ποτέ.
Κινδυνεύουν οι άνθρωποι αυτοί να βρεθούν εκτός ιστορίας και κοινωνίας, στο περιθώριο της ζωής, αν νομίζουν ότι πέθανε ο Θεός της Ελλάδος και σβήσαν οι προσευχές της Ορθοδοξίας; Η Αγία Γραφή, την οποία αγνοούν, το λέγει καθαρά: “σε μια μέρα ξεμπερδεύον οι άρχοντες”. Οπως και το άλλο”, από τον 36ο Ψαλμό του προφητάνακτα Δαβίδ: “9 οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται, οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται, οἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον. 2 ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται, καὶ σπέρμα ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσεται. 35 εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου· 36 καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.”
Με ποιό δικαίωμα λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι παίζουν με τις ψυχές των παιδιών και σκανδαλίζουν αθώες υπάρξεις βάζοντάς τους σε μια ευαίσθητη ηλικία νέες δομές σκέψεως και νέα κριτήρια συμπεριφοράς και ήθους αντίθετα με το νόμο του Θεού, την ελληνοχριστιανική παράδοση και την ηθική συνείδηση; Που είναι ο συνήγορος του παιδιού; Δεν έχουν ακούσει ποτέ τί λέγει ο Κύριος για τους σκανδαλοποιούς; Τους ανθρώπους δεν τους ντρέπονται, τον Θεό δεν τον φοβούνται;

 

Ιαν 30

ΤΟ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ

Α] Το βδέλυγμα της ερημώσεως είναι ο Αντίχριστος που θα καθίσει ως πολιτικός, στρατιωτικός και θρησκευτικός αρχηγός στο Ναό του Θεού, «εν τόπω αγίω».
«Βδέλυγμα όμως ερημώσεως είναι και ό,τι άλλο ακάθαρτο πρίν από τον ερχομό του Αντιχρίστου εισέρχεται και κάθεται σε άγιο τόπο και ερημώνει το όποιο ιερό περιβάλλον.
Είναι η αίρεση και οι αιρετικοί που μολύνουν την ορθόδοξη κοινωνία και εισέρχονται με βέβηλα πόδια στην Αγία Ορθοδοξία μας.
Όταν για παράδειγμα πλήν λίγο καιρό κλήθηκε ο αιρεσιάρχης πάπας να επισκεφθεί τη Λέσβο, όλοι οι ορθόδοξοι τόλεγαν ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Έτσι και έγινε: από κείνη την ώρα μέχρι τώρα δεν ησύχασε το Νησί μας. Μεγάλη αναταραχή και ένταση στον καταυλισμό των προσφύγων. Είχαμε και δύο νεκρούς. Όπου πατήσει πόδι αιρετικών, δεν φυτρώνει ούτε χορτάρι.
Σχετικό είναι και το γεγονός σύμφωνα με το οποίο σε χρόνο που ο άγιος Ιωάννης ο θεολόγος λουζόταν στο δημόσιο λουτρό της Εφέσου και έμαθε ότι παραδίπλα ήταν και ο αιρετικός Κήρινθος, έφυγε αμέσως μαζί με τους συνοδούς του λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ας φύγουμε καλύτερα μη πέσει και μας πλακώσει η στέγη του λουτρού».
Είναι πηγή δυστυχίας, κακοδαιμονίας και απωλείας η αίρεση.
Β] Βδέλυγμα της ερημώσεως είναι επίσης και το σχίσμα, το οποίο δεν ξεπλένεται ούτε με αίμα μαρτυρίου. Το σχίσμα είναι η χειρότερη βόμβα στα θεμέλια του έθνους και όσες φορές η ενότητα των Ορθοδόξων υποβαθμιζόταν, ακολουθούσαν με μαθηματική ακρίβεια συμφορές και ακαταστασίες.
Δεν υπάρχει λοιπόν χειρότερο πράγμα από την αίρεση και το σχίσμα. Άνθρωποι που έχασαν την αλήθεια της Εκκλησίας και έσχισαν τον άρραφο χιτώνα της Ορθοδοξίας δεν έχουν κανένα καρπό της χάριτος και μόνο πρόξενοι συμφορών μπορεί να γίνουν. Τους ακολουθεί ο διάβολος.
Τόπος άγιος όμως δεν είναι μόνο η Εκκλησία και η Ορθοδοξία. Τηρουμένων των αναλογιών άγια αγίων έχει και η Οικογένεια και η Πατρίδα, η ελληνορθόδοξη κοινωνία και το ελληνικό σχολείο.
Τόπος άγιος είναι και η ψυχή κάθε ανθρώπου και δή νέου και παιδιού όπου με αναίδεια και αναισχυντία επεμβαίνουν κάποιοι τρίτοι και διαφθείρουν, κάποιοι βαμμένοι κομματικοί κήρυκες, χρηματολάτρες έμποροι ψυχών και σωμάτων, μαντατοφόροι σάπιων ιδεών και απόψεων, άγγελοι του θανάτου των εκτρώσεων, δούλοι των στοών και των λεσχών, εκπαιδευτικοί που πάτησαν τον όρκο και το σύνταγμα, αποτυχημένοι μαρξιστές παλαιάς κοπής.
Γ] Τελευταία, «επ΄ εσχάτων των ημερών» η ομοφυλοφιλική θεωρητική πτέρυγα της διεθνούς των ασεβών αποφάσισε να εισβάλλει και με μια θεματική εβδομάδα να θρονιαστεί, στις έδρες και τις αίθουσες, στα μυαλά και τις ψυχές των μαθητών των Γυμνασίων της χώρας μας.
«Επειγόντως, ολιστικώς και βιωματικώς», με ταυτόχρονη ακύρωση του συνήθους γνωστού εβδομαδιαίου προγράμματος μαθημάτων, σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, πρέπει να πιστέψουν και να αποδεχθούν οι μαθητές την ανατροπή και αποδόμηση των έμφυλων στερεοτύπων που έχει μέχρι τώρα η ελληνορθόδοξη κοινωνία, δηλαδή τις αρχές και της αξίες του Ευαγγελίου και της ελληνορθόδοξης παράδοσης.
Αυτό το βδέλυγμα της ερημώσεως του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής βιάζεται πολύ και θέλει να προλάβει Γονείς, Εκκλησία, Ιερείς κλπ και να ερημοποιήσει ψυχές «υπέρ ων Χριστός απέθανεν» σπέρνοντας τον αμοραλισμό, δηλ. την ηθική αδιαφορία, στις νεανικές ψυχές. ΄Εχει καλέσει γι΄ αυτό το σκοπό την «αδελφή του θανάτου», την ομοφυλοφιλία και επισκέπτονται μαζί τις σχολικές αίθουσες, εκεί όπου δεσπόζει η Εικόνα Του Χριστού και η Αγία Πίστη μας.
Το βδέλυγμα της ερημώσεως, όποιο και νάναι, τελικά και σίγουρα θα το εξαφανίσει από προσώπου γης με ένα φύσημα του στόματός Του ο Ίδιος ο Χριστός. Περιμένουμε λοιπόν με έμπονη προσευχή την απάντηση του ουρανού και το τελευταίο λεπτό του Θεού.

Ιαν 30

ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΡΑΦΡΟΝΗΣΕΙ; [Θεματικὴ ἑβδομάδα ΥΠΕΘ]

Ὀδύνη καὶ ὀργή!
Τὰ δύο αὐτὰ συναισθήματα καταλαμβάνουν κάθε ἐχέφρονα ἄνθρωπο πού, ἐμβρόντητος κυριολεκτικά, παρακολουθεῖ τὸ ποῦ ὁδηγοῦν τὰ πράγματα ὅσοι θέλουν νὰ ξεθεμελιώσουν ὅ,τι ὑγιὲς ἔχει ἀπομείνει στὸν τόπο αὐτό.
Ἀφορμὴ γιὰ τὴ συγγραφὴ τοῦ ἄρθρου δίνει ἡ μὲ βαθμὸ προτεραιότητος «ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον» (γιατί ἄραγε;) καὶ ἡμερομηνία 23-12-2016 ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας πρὸς τὶς «Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης τῆς Χώρας», καθὼς καὶ πρὸς τὰ «Γυμνάσια τῆς Χώρας». Θέμα της: «Ὑλοποίηση στὸ Γυμνάσιο Θεματικῆς Ἑβδομάδας Ἐνημέρωσης καὶ Εὐαισθητοποίησης σὲ ζητήματα Διατροφῆς, Ἐθισμοῦ – Ἐξαρτήσεων καὶ Ἔμφυλων Ταυτοτήτων» μὲ γενικὸ τίτλο: «Σῶμα καὶ Ταυτότητα».
Καὶ μόνο ἀπὸ τὸν τίτλο τοῦ γενικοῦ θέματος διακρίνεται ἀμέσως ποῦ τὸ Ὑπουργεῖο ἀποδίδει τὴ μέγιστη βαρύτητα αὐτῶν τῶν σεμιναρίων γιὰ τὴν ἐνημέρωση τῶν μαθητῶν, καθὼς καὶ τῶν γονέων τους. Εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ βαρύτητα πέφτει στὴν τρίτη θεματικὴ ἑνότητα «Ἔμφυλες Ταυτότητες».
Συνεπῶς οἱ μαθητὲς τῶν ἑλληνικῶν γυμνασίων (παιδιὰ 12-15 ἐτῶν) καθὼς καὶ οἱ γονεῖς τους θὰ κληθοῦν νὰ ἐνημερωθοῦν γύρω ἀπὸ τὸ φύλο τους. Τί ἐνημέρωση ἄραγε νὰ λάβουν; Ἀντιγράφουμε κάποια ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ προβλέπει ὁ συγκεκριμένος θεματικὸς ἄξονας: «Βιολογικὸ καὶ Κοινωνικὸ Φύλο», «Ἀποδομώντας τὰ ἔμφυλα στερεότυπα», «Φύλο, Σεξουαλικὸς Προσανατολισμὸς καὶ Ἀνθρώπινα Δικαιώματα», «Ὀμοφοβία καὶ Τρανφοβία στὴν κοινωνία καὶ στὸ σχολεῖο».
Γιὰ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες μας ἴσως ὑπάρχουν ἀρκετὲς ἄγνωστες λέξεις στὰ παραπάνω. Λοιπόν, σαφέστατα πιὰ καὶ τελείως ἀπροκάλυπτα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας προωθεῖ στὰ παιδιὰ ἕναν Σοδομισμὸ πολὺ χειρότερου τύπου ἀπὸ τὴ γνωστὴ ὁμοφυλοφιλία. Πρόκειται γιὰ κίνηση παγκόσμια ποὺ θέλει τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα τὰ παιδιά, νὰ διαλέγουν αὐτὰ τὸ κοινωνικὸ φύλο τους, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὸ βιολογικό τους φύλο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐὰν κάποιο παιδὶ δὲν αἰσθάνεται καλὰ μὲ τὸ ὅτι γεννήθηκε ἀγόρι ἢ κορίτσι, θὰ μπορεῖ νὰ δηλώνει τὸ ἀντίθετο, καὶ μάλιστα νὰ τὸ ἀλλάζει μὲ τὴ βοήθεια τῶν σχετικῶν ἰατρικῶν ἐφαρμογῶν.
Ἤδη, πρὸς τοῦτο, στὴν τελευταία παρέλαση ὁμοφυλοφίλων τοιχοκολλήθηκαν ἀφίσες μὲ τὸ σύνθημα: «Ἄνδρας δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι», «γυναίκα δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι». Καὶ ὄχι μόνο αὐτά. Παράλληλα, πάλι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, διοργανώνεται γιὰ τὸ ἔτος 2017 «Πανελλήνιος Μαθητικὸς Διαγωνισμὸς Ψηφιακῆς Δημιουργίας» μὲ τίτλο: «Ὅλα τὰ παιχνίδια γιὰ ὅλα τὰ παιδιὰ» μὲ στόχο τὴν κατάργηση τῆς διακρίσεως τῶν παιχνιδιῶν γιὰ ἀγόρια ἢ γιὰ κορίτσια.
Ἔρχεται λοιπὸν ἡ θεματικὴ αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ «ἀποδομήσει (ὅπως ἀκριβῶς τὸ λέει) τὰ ἔμφυλα στερεότυπα» καὶ νὰ διδάξει τὴν καταστολὴ τῶν φαινομένων «ὁμοφοβίας καὶ τρανφοβίας στὴν κοινωνία καὶ στὸ σχολεῖο» (αὐτὸ πάλι σημαίνει πὼς δὲν πρέπει οἱ μαθητὲς ἢ οἱ γονεῖς νὰ ἐκπλήσσονται καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ ἀντιδράσουν, ἂν κάποιο παιδί, συμμαθητὴς κ.ο.κ., δηλώσει κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ δείχνει καὶ διατρανώσει τὸν ὁμοφυλοφιλικὸ σεξουαλικό του προσανατολισμό).
Καὶ πότε κάνει τὴν ἐμφάνισή της ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου;
Εἶναι ἄραγε τυχαία ἡ «σύμπτωση»; Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες (τέλη Δεκεμβρίου τοῦ 2016) κυκλοφόρησε διαδικτυακὰ τὸ ἐξώφυλλο τοῦ πρώτου γιὰ τὸ 2017 τεύχους (Ἰανουάριος 2017) τοῦ παγκοσμίου φήμης καὶ κυκλοφορίας περιοδικοῦ «National Geographic», ἀφιερωμένο στὸ θέμα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ φύλου, μὲ τίτλο «Revolution of Gender» (=Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ Φύλου) καὶ φωτογραφία ἑνὸς μικροῦ κοριτσιοῦ (;) ἐννέα ἐτῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ πού, ἐνῶ εἶχε γεννηθεῖ ἀγόρι, θέλησε καὶ κατόρθωσε νὰ γίνει κορίτσι, μὲ τὴ συνδρομὴ τῶν γιατρῶν καὶ τὴ συμπαράσταση τῶν γονέων του (βλ. «Ὁ Σωτήρ», φύλ. 2147, 15-1-2017, σελ. 37).
Ποῦ πᾶμε λοιπόν; Ποῦ ὁδηγεῖται ὁ ἄνθρωπος;
Ὀδύνη καὶ ὀργή!
Ὀργὴ γιὰ τὴν ἔκφυλη ἀποδόμηση κάθε τελευταίου ἴχνους ὑγείας, ψυχικῆς καὶ σωματικῆς, ἐπάνω στὸν ἄνθρωπο· τὸ γκρέμισμα ὄχι πλέον τῶν ἀξιῶν – αὐτὲς ἔχουν ἐξαφανιστεῖ ἐδῶ καὶ καιρὸ – ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν φυσικῶν νόμων, τῆς φυσικῆς νομοτέλειας μέσα στὸ σύμπαν. Καὶ συνάμα ὀδύνη. Ὀδύνη γιὰ τὴν ἔσχατη καταρράκωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἄραγε, μὲ αὐτὲς τὶς τακτικές, μὲ αὐτὲς τὶς διδασκαλίες πρὸς τὰ παιδιὰ τῶν δώδεκα καὶ δεκαπέντε ἐτῶν, τί μέλλον χτίζουμε γιὰ τὸν κόσμο μας, γιὰ τὴν πατρίδα μας;
Τὴν πατρίδα μας!
Μὲ τί ἀρχές, μὲ τί παράδοση πολιτισμοῦ μεγάλωναν τὰ παιδιὰ σὲ τοῦτα ἐδῶ τὰ χώματα, καὶ γίνονταν λεβέντες καὶ λεβέντισσες, γεμάτα ἀπὸ ὑγεία στὶς ψυχές τους καὶ ζωντάνια στὰ μάτια τους! Καὶ τώρα; Ποῦ τὰ ὁδηγοῦμε; Συναισθανόμαστε ἄραγε τὴν κόλαση, τὸ ἔρεβος ποὺ τὰ σπρώχνουμε;
Καὶ ποιὸς θὰ εἶναι σὲ θέση τότε, μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια, ὅταν τὰ παιδιὰ αὐτὰ καταλάβουν τί προξένησαν στὸν ἑαυτό τους (ἂν ὑποθέσουμε ὅτι κάποια ζητήσουν νὰ ἀλλάξουν τὸ φύλο τους λόγῳ τῆς ἀγωγῆς ποὺ θὰ τοὺς δώσουμε), ποιὸς θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ τὰ ἐξαγάγει ἀπὸ τὰ φρικτὰ ψυχολογικά τους προβλήματα, ποὺ θὰ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ ἴδιο τὸ «ἐγώ» τους, τὴν ψυχοσωματική τους ὑπόσταση: «Τί εἶμαι τώρα ἐγώ; Ἀγόρι ἢ κορίτσι; Ἄντρας ἢ γυναίκα;» Ποιὸς θὰ ἀναλάβει νὰ ἀπολογηθεῖ στὸ δριμὺ «κατηγορῶ» τους γιατὶ τὰ ἀφήσαμε νὰ κάνουν μιὰ ἐπιλογή, ὅταν ἀκόμα καλὰ δὲν γνώριζαν τί σημαίνει νὰ εἶσαι ἄντρας ἢ γυναίκα; Ποιὸς θὰ τὰ ἀποζημιώσει ὄχι γιὰ ἠθική, ἀλλὰ γιὰ ὀντολογική, ψυχοσωματικὴ βλάβη;
Ἐπιτέλους, ποῦ πᾶμε; Ἔχουμε λοιπὸν τελείως παραφρονήσει;
Ἂν ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι διαστροφή, αὐτὸ τί πρέπει νὰ τὸ ὀνομάσουμε; Ἐκεῖ, στὴν ὁμοφυλοφιλία, δὲν φεύγει κάποιος ἀπὸ τὴν ὀντολογική του ὑπόσταση· ἀπὸ τὴ φυσικὴ χρήση τοῦ σώματός του φεύγει. Ἐδῶ βγαίνει ἀπὸ τὴ φυσική του κατάσταση καὶ γίνεται κάτι ἄλλο, κάτι ποὺ δὲν ἔχει τὶς φυσικὲς καὶ ψυχικὲς προδιαγραφὲς νὰ γίνει. Τί εἴδους ἐκφυλισμὸς εἶναι αὐτός;
Καὶ ἐπιτέλους: Τὰ βάζουμε μὲ τὴ φυσικὴ νομοτέλεια τοῦ σύμπαντος; Μὲ τοὺς νόμους ποὺ ὁρίζουν τὴ φυσικὴ τάξη τῶν πραγμάτων; Μέχρι ἐκεῖ φτάνει ἡ ἀλαζονεία μας, ἡ «ὕβρις»; Δὲν φοβόμαστε τοὺς φυσικοὺς νόμους, τὶς φοβερὲς δυνάμεις τῆς φύσεως, ποὺ θὰ ἐπαναστατήσουν καὶ θὰ κινηθοῦν ἐναντίον μας; Τὴ Δημιουργία πᾶμε νὰ καταργήσουμε; Τόσο ἔχουμε βγεῖ ἀπὸ τὰ ὅριά μας;
«Αἰδώς, Ἀργεῖοι»! Αἰδώς!
Εἶναι ἡ ὥρα γιὰ σώφρονα, μαζὶ καὶ δυναμικὴ ἀντίδραση. Οἱ γονεῖς νὰ ἀντισταθοῦν μέσῳ τῶν Συλλόγων Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν σχολείων. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ ἀρνηθοῦν νὰ διδάξουν αὐτὰ τὰ αἴσχη στὶς τρυφερὲς ἡλικίες τῶν παιδιῶν, ποὺ ποθοῦν τὴν ὑγεία καὶ τὴν ὀμορφιὰ στὴ ζωή τους. Νὰ ὑπερασπισθοῦν μὲ κάθε τρόπο τὴν ψυχοσωματική τους ἀκεραιότητα. Κανεὶς ἂς μὴ φανεῖ συνεργὸς στὰ ὕπουλα αὐτὰ παγκόσμια μηχανεύματα, ποὺ στόχο τους ἔχουν τὸν βιολογικὸ καὶ πνευματικὸ ἐκφυλισμὸ τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους, ὥστε νὰ εἶναι εὔκολα χειραγωγήσιμο.
Ὅλοι μας μὲ σωφροσύνη καὶ σύνεση ἂς ἀντισταθοῦμε. Δὲν εἴμαστε οὔτε ρατσιστές, οὔτε φοβικοί. Λογικοὶ εἴμαστε. Ἄνθρωποι ποὺ ἀκόμα δὲν ἀπωλέσαμε τὰς φρένας μας.
Καὶ ποὺ φοβόμαστε τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ ὑπερασπιζόμαστε τὴν εἰκόνα Του, ποὺ λέγεται ἄνθρωπος.
ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ » Ο ΣΩΤΗΡ»