ΤΑ 7 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΥΧΕΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ

1. Πρώτα πρέπει να θυμάται τις αμαρτίες του, πρωτίστως τις μεγάλες και φοβερές και ντροπιαστικές, με τις οποίες ήρθε σε αντίθεση με τον αιώνιο Νομοθέτη και Δημιουργό μας Θεό, ελύπησε το Πανάγιο Πνεύμα, ασέβησε στο Πάντιμο Αίμα του Κυρίου μας, που χύθηκε επί του Σταυρού στο Γολγοθά, πλήγωσε τη συνείδησή του, αμαύρωσε τον λευκό χιτώνα του βαπτίσματος, σκανδάλισε ψυχές, για τις οποίες «Χριστός απέθανεν» και έδωσε δικαιώματα και χαρά στο εχθρό διάβολο.
2. Δεύτερον πρέπει να θυμάται τον χαμένο χρόνο της ζωής του που εδούλευσε στη ματαιότητα και στην αμαρτία. Πόσες φορές κοινώνησε ανεξομολόγητος και απροετοίμαστος και ο Θεός δεν τον έκαψε. Πόσος χρόνος πέρασε στο σκοτάδι της παρανομίας χωρίς προσευχή, εκκλησιασμό και μελέτη του θείου λόγου. Πόσες Κυριακές και άγιες Ημέρες αυτός μόλυνε την ψυχή του. Αν ίσως και είχε χρόνο στη ζωή του, δεν θα του έφταναν χίλια χρόνια να σβήσει τα χρεωστούμενα και να θυμηθεί και να εξομολογηθεί όλες τις παραβάσεις του.
3. Τρίτον, πρέπει να θυμάται τον άδηλο και αφανέρωτο υπόλοιπο χρόνο της ζωής του και την άγνωστη ώρα του θανάτου, ο οποίος θα έλθει «ως κλέπτης εν νυκτί» και οι άγγελοι θα ζητούν την ψυχήν του χωρίς καλά καλά να το περιμένει. «Οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζομένη εκ του σώματος»! Μάλιστα να σκεφτεί πως σε λίγα χρόνια θα είναι «σκωλήκων βρώμα – κάτω από το χώμα – και δυσωδία», θα έχει γίνει και το μνημόσυνό του και θα βρίσκεται μόνος «ενώπιος ενωπίω» με τον αληθινό Θεό, αυτός και η ψυχή του.
4. Τέταρτον, πρέπει να θυμάται τα έσχατα και το φοβερό και οικτρό τέλος του κόσμου. Την ανακατάταξη των πάντων, την απώλεια των ορατών και ελκυστικών πραγμάτων του κόσμου τούτου, την θανάσιμη απειλή του Αντιχρίστου, τον φοβερό διωγμό, την πλάνη και τον θάνατο των ιδικών του προσφιλών προσώπων, την ανατροπή των φυσικών νόμων, τη διασάλευση του σύμπαντος και τη συνοχή των εθνών και την αγωνία των λαών, την ανάσταση των νεκρών και την αλλαγή των ζώντων.
5. Πέμπτο, πρέπει να θυμάται την φοβερά ημέρα της Κρίσεως. Την παράσταση πάντων των ανθρώπων ενώπιον του φοβερού βήματος του Δικαιοκρίτου Χριστού και την αναψηλάφηση δημόσια όλης της ζωής του, της εσωτερικής και εξωτερικής, πράξεων, λόγων, ενθυμήσεων, λογισμών και επιθυμιών, συνδυασμών και συγκαταθέσεων της ψυχής, των εν νυκτί και εν ημέρα, την καλή ή κακή απολογία και την φραγή του στόματος των ασεβών και βλασφήμων και από κεί και πέρα την ατελείωτη αιωνιότητα είτε στο φως είτε στο σκοτάδι, τη χαρά δηλαδή των δικαίων και τον θρήνο των αμετανοήτων.
6. Έκτο που πρέπει να σκέπτεται ο άνθρωπος που θέλει να σωθεί είναι τα αθάνατα λόγια του Κυρίου: «όστις θέλει μου οπίσω ελθείν…», ο «πιστεύων εις εμέ και πιστεύων εις τον λόγον μου εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν». Όπως επίσης να θυμάται τα φοβερά λόγια του Ευαγγελίου για τους αμετανοήτως τελευτήσαντας: «το πύρ το άσβεστον, ο σκώληξ ο ακοίμητος, το σκότος το εξώτερον, ο βρυγμός και ο τρυγμός των οδόντων, τα ατελείωτα δεινά των κολασμένων από την συνοδείαν και παρουσίων των σκοτεινών και πονηρών δαιμόνων εις αιώνας αιώνων.
7. Έβδομον, αν θέλει να σωθεί ο άνθρωπος καλόν είναι να θυμάται πάντοτε, πιο συχνά από όλα τα άλλα, την αγάπη του Θεού μας που δημιούργησε τον Κόσμο και έφερε τον ίδιον τον άνθρωπο από την ανυπαρξία στην ύπαρξη για να τον σώσει, τη Σταυρική Θυσία του Ασπίλου και Αμώμου Αμνού Ιησού Χριστού, «του αίροντος την αμαρτίαν του κόσμου», τις ευκαιρίες που έχει μπροστά του από τη δωρεά του Αγ. Πνεύματος για να μετανοήσει και να εξομολογηθεί. Επίσης να σηκώνει ψηλά τα μάτια της ψυχής του και να θωρεί τα άφθαρτα κάλλη του Παραδείσου «α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσι Αυτόν» και τίποτε άλλο στη μικρή ζωή του να μη προτιμήσει από την Αγάπη του Χριστού και τον Παράδεισο.
Σήμερα λοιπόν που βρισκόμαστε στη ζωή και στο φως το αισθητό και βαστά ακόμη η μέρα του παρόντος αιώνος του απατεώνος,
Σήμερα που ακούμε και διαβάζουμε το θείο λόγο, μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας όπως παλιά οι Εβραίοι στην έρημο και επίκραναν τον Κύριο,
Αλλά εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, να μη πετάξουμε στα σκουπίδια τη χάρη του Θεού, αλλά να βάλουμε με καλή διάθεση Αρχή Μετανοίας, για να σώσουμε την αθάνατη ψυχή μας.

ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑ

                                          «ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ»
Συχνά διαπιστώνουμε και καταλαβαίνουμε πόσο άξιζαν και αξίζουν οι παραδοσιακές και ευσεβείς πολύτεκνες οικογένειες της Ελλάδος. Αυτές έσπερναν τον Χριστιανισμό και την πίστη στις αθώες ψυχές των παιδιών και από αυτά τα παιδιά έβγαιναν οι άγιοι της Εκκλησίας (όπως η Οικογένεια του Μ. Βασιλείου) και οι ήρωες της Πατρίδος (όπως η οικογένεια των Υψηλάντηδων). Είναι πάρα πολύ τιμητικό και ψυχωφέλιμο, να αναδείξει μια οικογένεια ένα άγιο ή έναν μάρτυρα, έναν ήρωα…
«Όποιος σπέρνει τον Χριστιανισμό στην ψυχή ενός παιδιού, φυτεύει ένα άνθος για τον Παράδεισο». «Τα νειάτα είναι πλασμένα για τον ηρωϊσμό και όχι για την αμαρτία». Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο εξαίρετο και απροσδόκητο για τα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά είναι το γεγονός της χριστιανικής αγωγής. Δεν σώζεται μόνο η Οικογένεια και η Κοινωνία, η Εκκλησία και η Πατρίδα, αλλά και το ίδιο το παιδί μπορεί να φτάσει στα κράσπεδα του ουρανό. Παραδείγματα όπως ο άγ. Παϊσιος, ο άγιος Πορφύριος, ο π. Ευσέβιος…που από μικροί ακολούθησαν την οδόν του Κυρίου, επιβεβαιώνουν το λόγο αυτό.
Ο μοναχισμός βεβαίως είναι η εξαίρεση στους δρόμους που ακολουθούν οι άνθρωποι μέσα στη ζωή. Συνήθως η πλειοψηφεία ακολουθεί τον Τίμιο Γάμο, πράγμα ευλογημένο από τον Χριστό, τον απόστολο Παύλο, την Εκκλησία, το Ευαγγέλιο. Όμως και ο Μοναχισμός δεν είναι μια αποτυχία ή ένα κατάντημα που νομίζουν πολλοί και αντιδρούν και άνευ λόγο κατηγορούν. Ο Χριστός, ο Πρόδρομος, οι μεγάλοι Προφήτες, οι περισσότεροι απόστολοι, οι μεγάλοι Πατέρες αυτό το δρόμο ακολούθησαν, τον μοναχικό. Χωρίς να απεχθάνονται τον γάμο, διάλεξαν μια υψηλότερη θέση να υπηρετήσουν τον Κύριο. Δικαίωμά τους. Ο γάμος δεν είναι υποχρεωτικός. «Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει».
Ασφαλώς και ο γάμος και ο μοναχισμός είναι δρόμοι σωτηρίας. Έχουν κοινό το Ευαγγέλιο, τον εσταυρωμένο βίο, την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, τον Παράδεισο. Πρότυπό μας δεν είναι ο επιτυχημένος οικογενειάρχης ή ο φτασμένος μοναχός. Δεν είμαστε ούτε προτεστάντες ούτε βουδιστές. Οι διαμαρτυρόμενοι μιλούν μόνο για γάμο και ο βουδισμός ιδανικό έχει τον μοναχό. Εμείς πρότυπο έχουμε τον Χριστό και οδό τον Σταυρό. Σε μας και ο έγγαμος και ο άγαμος πρέπει να είναι εν Χριστώ και να έχουν πνευματικό πατέρα. Ούτε στον μοναχισμό μπορεί κάποιος να ζεί ανεξέλεγκτα ούτε στο γάμο ασύδοτα.
Βλέπουμε μάλιστα και μερικά συγκυριακά γεγονότα στη ζωή των αγίων που τονίζουν την υποχρέωση του εσταυρωμένου βίου μέχρι το μαρτύριο. Ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος πέθανε ανήμερα του Σταυρού. Ο άγ. Εφραίμ γεννήθηκε ανήμερα του Σταυρού και συνελήφθη ανήμερα του Σταυρού. Αυτά και άλλα πολλά είναι ενδεικτικά και για μας τι να κάνουμε και πώς να σκεφτόμαστε στη ζωή μας, ζητούντες συγχρόνως και τις πρεσβείες των αγίων μας, των «καθ΄ εκάστην γενεάν». Μάλιστα δε οφείλουμε να ανιχνεύσουμε και να ακολουθήσουμε το μυστικό των αγίων μας που είναι η θεία χάρις και η αγιοπνευματική άσκησή τους.

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ»

     ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ

Να σταλεί με αποδεικτικό επίδοσης

        ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
      ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
    ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ                                                        Λάρισα 6-4-2017
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ                        Αριθ. Πρωτ.: 464/33164
   ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ
               ΤΜΗΜΑ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ

Πληροφορίες Πέτρος Βουλΐσίδης
e-mail dek@apdthest.gov.gr
Τηλέφωνο 2413-503.560
Fax 2413-503.562
Ταχ. Δ/νση Σωκράτους 111
Ταχ. Κώδ. 413 36 Λάρισα
1. Υπουργό Οικονομικών – Νομικό Συμβούλιο                                             ΠΡΟΣ:

του Κράτους – Κεντρική Υπηρεσία

Σχηματισμός Β’- Γραφείο 1° – Ακαδημίας

68 – Τ.Κ. 106 78 – Αθήνα
2. Δικαστικό Γραφείο Λάρισας – Μανωλάκη

13-15-Τ.Κ. 412 22-Λάρισα

ΘΕΜΑ: Επιδοθέν δικόγραφο του νομικού προσώπου με την επωνυμία Ηθικοθρησκευτικός Σύλλογος «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» Λαμίας – Μη άσκηση παρέμβασης.
Σχετ.: Το με αριθ. πρωτ. 24716/397138/20-2-2017 έγγραφο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους – Κεντρικής Υπηρεσίας – Σχηματισμού Β’- Γραφείου 1ου.
Σε συνέχεια του ανωτέρω σχετικού και σε ότι αφορά στην από 7-2-2017 και με αριθμό κατάθεσης 65/2017 αίτηση του Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» που συζητείται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας στις 22-9-2017, ημέρα Παρασκευή (αριθ. πινακ. 43), κατά τη διαδικασία του άρθρου 10 του ν. 4182/2013 «Κώδικας κοινωφελών περιουσιών, σχολαζουσών κληρονομιών και λοιπές διατάξεις» (Α’ 185) και του άρθρου 825 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και η οποία επιδόθηκε στην υπηρεσία μας στις 14-2-2017, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 2 του ν. 4182/2013 (Α’ 185), σας γνωρίζουμε ότι δεν θεωρούμε απαραίτητη την άσκηση παρέμβασης από το Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας – Στερεός Ελλάδας, διότι δεν έχουμε αντίρρηση με το αίτημα του ανωτέρω συλλόγου περί επωφελέστερης αξιοποίησης των εποπτευομένων από την υπηρεσία μας περιουσιών των εξής κληροδοτημάτων (κεφαλαίων αυτοτελούς διαχείρισης) που έχουν καταληφθεί υπέρ του διαχειριζόμενου από τον εν λόγω σύλλογο Ορφανοτροφείου Θηλέων Λαμίας:
1) Κληροδότημα Αφροδίτης Γερογιώργη
2) Κληροδότημα Βασιλικής Τσιβόγλου ή Τζιβόγλου
3) Κληροδότημα Χασούρα Ηλία
4) Κληροδότημα Γεωργίου Λιάρου ή Λάρου
5) Κληροδότημα Αγγελικής χας Σταύρου Σουγιουτζόγλου ή Σουγιουλτζόγλου
6) Κληροδότημα Πιτσιώτη Ελένης και
7) Κληροδότημα Dean Tileson
Στην εν λόγω αίτηση περιλαμβάνεται και η επωφελέστερη αξιοποίηση της διατεθείσας περιουσίας δια δωρεάς εν ζωή των αδελφών Μαλαμάκη Κωνσταντίνου του Ιωάννη και Μαλαμάκη Βασιλείου του Ιωάννη » η οποία δεν εποπτεύεται από την υπηρεσία, μας.,
Τέλος, ενημερώνουμε τη διοίκηση του Ηθικοθρησκευτικού Συλλόγου «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς» προς την οποία κοινοποιείται το παρόν έγγραφο, ότι αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα καθώς, επίσης, τοιχοκολλήθηκε την 3-4-2017 στον πίνακα ανακοινώσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλία – Στερεός Ελλάδας αντίγραφο της ανωτέρω αιτήσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 4 του ν. 4182/2013 (Α 185). Στο Δ.Σ. του εν λόγω συλλόγου στέλνουμε αντίγραφο του σχετικού αποδεικτικού τοιχοκόλλησης και παρακαλούμε να προβεί σε ανάρτηση της αιτήσεως στον πίνακα ανακοινώσεων και τον διαδικτυακό τόπο του συλλόγου κατά την ανωτέρω διάταξη.

Με εντολή Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης
Θεσσαλίας – Στερεός Ελλάδας

                                                                                                                     Η Προϊστάμενη
της Διεύθυνσης Κοινωφελών Περιουσιών

                                                                                                                  Ρακατσάνη Σοφία

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
Ηθικοθρησκευτικό Σύλλογο «Ο Ευαγγελιστής Λουκάς»
πλ. Διάκου 9 -Τ.Κ. 351 32 – Λαμία
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ:
• Χρονολογικό Αρχείο
• Τμήμα Εποπτείας

 

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΕΔΩ ΣΕ pdf

Προσευχή ΓΟΝΕΩΝ για τα ΠΑΙΔΙΑ τους

Σ΄ ευχαριστούμε Κύριε των Δυνάμεων , διότι μας αξίωσες να γίνουμε Γονείς και να κρατάμε στα χέρια μας τα παιδιά Σου. Δώρο δικό Σου είναι τα παιδιά μέσα στο σπίτι μας.
Βοήθησέ μας, Σε παρακαλούμε, να ανταποκριθούμε στα μεγάλα και υπεύθυνα καθήκοντά μας. Μόνοι μας δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.
Αν ήμασταν άγιοι γονείς θα φέρναμε στη ζωή άγια παιδιά, όπως εκείνοι οι μεγάλοι άγιοι της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Εμείς όμως ήμασταν αμαρτωλοί, είμαστε και τώρα, και θα είμαστε, αν δεν μας σώσεις Συ με τη μετάνοια και τη θεία Κοινωνία.
Να γιατί τα παιδιά μας έχουν νεύρα, εκδηλώνουν πάθη, δεν ησυχάζουν, ακόμη και δεν αναπαύονται μέσα στο σπίτι, κινδυνεύουν, όχι σπάνια χτυπούν και τραυματίζονται, εμφανίζονται ως «τέκνα οργής» και δεν πειθαρχούν στις εντολές μας. Διότι δυστυχώς και μείς δεν πειθαρχούμε σε Σένα, στις δικές Σου εντολές.
Σε παρακαλούμε, Πανάγαθε Κύριε, φύλαξε τα παιδιά μας από παντός σωματικού και ψυχικού ατυχήματος, από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, από πάσης διαβολικής δυνάμεως και ενεργείας σατανικής και διαλογισμών ματαίων και επιδράσεων πονηρών των στυγερών δαιμόνων και των φθοροποιών ανθρώπων.
Φύλαξέ τα, Εσύ, Κύριε, με άγγελο φωτεινό, φύλακα της ψυχής και του σώματος, ειρήνευσέ τα, δός να αναπαύονται στην ατμόσφαιρα της οικογένειας και να ησυχάζουν, και οδήγησέ τα επί λιμένα θελήματός Σου. Προστάτευσέ τα από τις κακές παρέες και από κάθε εξάρτηση και κάθε εθισμό.
Χάρισε, τέλος, Κύριε, στις ψυχές όλων μας, με τις ακοίμητες πρεσβείες της Παναγίας μας και όλων των Αγίων, μετάνοια και εγρήγορση και στο σπίτι μας κάθε υλικό και πνευματικό αγαθό, να έχουμε υγεία και ηρεμία, διά να λατρεύουμε μέσα από την ψυχή μας Εσέ τον ζωντανό Θεό δοξάζοντας διαπαντός το άγιο Όνομά Σου.
ΑΜΗΝ ! ΓΕΝΟΙΤΟ !

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»

Είναι ένας χαιρετισμός που λέμε καθημερινά για 40 μέρες πρωί και βράδυ μετά την Ανάσταση μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως, δηλαδή τότε που γιορτάζουμε την Απόδοση του Πάσχα. Ο χαιρετισμός αυτός αντικαθιστά κάθε άλλο χαιρετισμό (καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα…).
Είναι ένας διάλογος επικοινωνίας και αναγνωρίσεως μεταξύ χριστιανών. Ο ένας ομολογεί την Πίστη του στην Ανάσταση του Χριστού λέγοντας «Χριστός Ανέστη» και ο άλλος, ο αδελφός του εν Κυρίω ανταποκρίνεται και απαντά με την ίδια βεβαιότητα της Πίστεως λέγοντας «Αληθώς Ανέστη».
Είναι μια πίστη που αποτελεί «την καρδιά και την ψυχή, την αρχή και όλο το συγκλονιστικό απερινόητο περιεχόμενο της Χριστιανικής μας Πίστεως, της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Ευαγγελίου του Χριστού μας. Κάθε φορά που προφέρουμε το «Χριστός Ανέστη», καταθέτουμε την ύψιστη και ανυπέρβλητη παραδοχή, αυτή που περιλαμβάνει όλα τα σημαίνοντα και σημαινόμενα των ιερών κειμένων της Εκκλησίας μας» (Μερ. Σπυροπούλου).
Είναι μια ομολογία του χριστιανού που βγαίνει αβίαστα μέσα από την καρδιά του, από το βίωμά του και την βεβαιότητά του ότι αναστήθηκε ο Χριστός και αυτό το πιστεύει και το ομολογεί και το ανακοινώνει προς κάθε κατεύθυνση. Πιστεύει στην μαρτυρία των αποστόλων, στην εμπειρία της Εκκλησίας και στην ενέργεια του Μυστηρίου της Πίστεως στη ζωή του.
Είναι ένα μαρτύριο το «Χριστός Ανέστη», διότι «η πίστη του Χριστιανού δοκιμάζεται με την Ανάσταση του Χριστού σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι. Απ΄ όλο το Ευαγγέλιο η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο απίστευτο πράγμα, ολότελα απαράδεκτο για το λογικό μας και αληθινό μαρτύριο για δαύτο» (Φ. Κόντογλου). Συγχρόνως είναι κι ένα άλλο μαρτύριο μέσα στον κόσμο που δυστυχώς πολύ λίγο πιστεύει στην Ανάσταση και προσπαθεί να πνίξει κάθε φωνή που την ομολογεί.
Είναι μια προσευχή – στην πλήρη του μορφή το «Χριστός Ανέστη» – που για 40 μέρες αντικαθιστά την έναρξη και την απόλυση των ακολουθιών της Εκκλησίας, αλλά και των ατομικών μας προσευχών. Συνοδεύεται και από τις άλλες σχετικές προσευχές που εμπεριέχονται στην Εναρκτήρια Ακολουθία τις αναστάσιμες ημέρες του Πεντηκοσταρίου.
Είναι μια μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο, τον βαπτισμένο και τον αβάπτιστο. Στον πρώτο να αναζωπυρώσει μέσα του το χάρισμα του αγίου Πνεύματος και να ξαναζωντανέψει την αποσταμένη ελπίδα, να δώσει κουράγιο και δύναμη για μετάνοια και στον άλλο για να τον αναστήσει από τη φθορά του πνευματικού θανάτου και τον ψυχαναγκασμό της ημερομηνίας λήξεως και να τον προσανατολίσει στην όντως ζωή δια του βαπτίσματος.
Είναι μια νικητήρια κραυγή, μια διαπίστωση νίκης, ότι ο θάνατος δεν κράτησε στα σπλάγχνα του τον βασιλέα της δόξης «ουκ ήν δυνατόν κρατείσθαι υπό της φθοράς τον Αρχηγόν της Ζωής. «Χριστός αναστάς εκ νεκρών ουκέτι αποθνήσκει, θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει». Νίκησε ο Χριστός τον διάβολο, την αμαρτία, τον κόσμο, τον θάνατο και τον Άδη και ελευθέρωσε «τους απ΄ αιώνος δεσμίους».
Είναι μια πολεμική ιαχή, ένα σάλπισμα πνευματικής επίθεσης, για το στράτευμα της Εκκλησίας που δίνει μάχες θεολογικές και πνευματικές κατά της αθεϊας, της πλάνης, των σκοτεινών δυνάμεων, της αιρέσεως και του σχίσματος, της αμαρτίας και του υποκόσμου. Ο Χριστός νίκησε και η «Εκκλησία Του πολεμουμένη νικά». Ζεί ο Χριστός εις τους αιώνες και μεις θα ζήσουμε και θα νικήσουμε με Αυτόν και δι΄ Αυτού. Η νίκη του Πνεύματος είναι δεδομένη. «Εξήλθε νικών και ίνα νικήση».
Είναι η ήρεμη δύναμη των αγίων μαρτύρων και των οσίων της Εκκλησίας μας διά μέσου των αιώνων. Η έμπνευσή τους, το στήριγμά τους και το κήρυγμά τους μέσα στην κοιλάδα του κλαυθμώνος και στις συμπληγάδες των διωγμών. Οι δύο αυτές λέξεις με τις πέντε συλλαβές κράτησαν όρθια την ψυχή «των αγίων των καθ΄ εκάστην γενεάν ευαρεστησάντων τω Κυρίω» μέσα στις ανελέητες εποχές των κατακομβών, των καταναγκαστικών έργων και των στρατοπέδων της Σιβηρίας, «της πείνας, των στερήσεων, των κακουχιών και των πάσης φύσεως δοκιμασιών» (Ηλ. Κατσάνος).
Είναι η θεολογία μας όχι μόνο για τη θεότητα του Κυρίου και τη μοναδικότητα του θεανδρικού προσώπου Του, διότι μόνος αυτός από μόνος Του, αυτεξουσίως, ανέστησε το νεκρωθέν σώμα του, δηλαδή η θεία φύση Του ανέστησε την ανθρώπινη, αλλά για το μέλλον του ανθρωπίνου σώματος. «Τα σώματά μας προορίζονται για την κοινή Ανάσταση των νεκρών στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Μπορεί τώρα να φθείρονται και να θάπτονται, όχι να καίγονται, αλλά έχουν αιώνια προοπτική. Θα αναστηθούν…Επομένως ας τα σεβόμαστε, ας αποφεύγουμε την αμαρτία που τα φθείρει, ας τα τιμούμε και μετά θάνατον με την ευλογημένη ταφή και όχι με την πολυέξοδη και την ασεβή καύση» (Φιλ. Νικολάου)
Είναι ο Εθνικός μας Ύμνος μέσα στην Εκκλησία, ο οποίος λέγει σε θεολογική γλώσσα αυτό που ο ποιητής εννόησε ποιητική αδεία και είπε για την Ανάσταση της Ελευθερίας, που αναδύεται, όπως στο θαυμάσιο όραμα του Προφήτη Ιεζεκιήλ, «απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Πάντοτε οι Ορθόδοξοι Έλληνες στις εκατοντάδες των χρόνων της αισχρής δουλείας μαζί με το «Χριστός Ανέστη» συμπλήρωναν μυστικά ή φανερά και το «Η Ελλάς Ανέστη» και «Η Β. Ήπειρος Ανέστη» και «Η Κύπρος Ανέστη» και «Η Πόλις Ανέστη»…!!!
Έτσι εξηγείται – και λίγα είπαμε – γιατί ο θεοφόρος Πατήρ ημών άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ (1759-1833) χαιρετούσε εφόρου ζωής τον κάθε άνθρωπο με τον αιώνιο Χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη, χαρά μου»!
Τόσα πολλά είναι και σημαίνει το «Χριστός Ανέστη»!!!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Κύριε Ιησού Χριστέ, Πάνσοφε Δημιουργέ όλου του Κόσμου,
Εσύ που έδωσες τη σοφία στους αγράμματους αλιείς και τους ανέδειξες σοφούς Αποστόλους που κήρυξαν το Ευαγγέλιο σε όλη την οικουμένη,
Σε παρακαλούμε Κύριε, ρίξε το σπλαγχνικό Σου βλέμμα και σε μας τους μαθητές, που πρόκειται σε λίγο να εξετασθούμε στα Μαθήματά μας και ιδιαίτερα στους υποψηφίους για τις Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές.
Απομάκρυνε από μας κάθε δυσκολία, λησμοσύνη και άγνοια. Βοήθησέ μας να πολεμήσουμε τη ραθυμία και την κόπωση.
Μη επιτρέψεις, Κύριε, να μας καταβάλει το άγχος και η απόγνωση, αλλά καθάρισε το μυαλό μας και αύξησε την κρίση μας, ώστε να γνωρίζουμε την ορθότητα αυτών που σκεπτόμαστε και γράφουμε.
Βοήθησέ μας ακόμη, Κύριε, να αποδεχθούμε το αποτέλεσμα των εξετάσεων, με την πίστη ότι αυτό είναι ζυγισμένο από την πατρική Σου Αγάπη και αποβλέπει στο συμφέρον μας.
Δώσε, Κύριε, τη φώτιση και την επιτυχία σε όλους τους μαθητές, γιατί εσύ είσαι το αληθινό Φώς, ο πιστός Φίλος και Αδελφός, όσων ελπίζουν στο ΄Ελεός Σου.
Αμήν!
(Από το Ορθόδοξο Νεανικό Περιοδικό «Προς τη Νίκη»)

Αλήθεια τι κάνουμε;

Είμαστε 97% Ορθόδοξοι Χριστιανοί στην Ελλάδα – περίπου 10 εκατομμύρια – και έχουμε 9.000 κληρικούς, 2.000 μοναχούς, 3.000 θεολόγους.
Έχουμε 80 Μητροπόλεις, Μοναστήρια κατά τόπους και Αδελφότητες, και πάνω από όλα, το βουνό της Αγιότητας στην Πατρίδα μας, το Άγιο Όρος. Κι όλα αυτά συνοδευόμενα με ένα φοβερό πνευματικό και ιεραποστολικό παρελθόν που επισύρει τον θαυμασμό όλου του κόσμου.
Πόσοι είναι λοιπόν σήμερα οι ιεραπόστολοι στην υφήλιο που ξεκίνησαν από την Ελλάδα για να ευαγγελισθούν τον Χριστό στα Έθνη; Δέκα με δεκαπέντε άνθρωποι! Φοβερό! Αλλά και μέσα στην ενδοχώρα, στο εσωτερικό, η ιεραποστολή και η διδασκαλία του θείου λόγου δεν είναι στο ύψος που επεβάλλετο να είναι.
Αλήθεια τι κάνουμε τόσοι άνθρωποι;
«Όνομα έχουμε ότι ζούμε και στην ουσία είμαστε πεθαμένοι». «Είμαστε χλιαροί και θα μας ξεράσει ο Θεός». Συχνά γινόμαστε «αφωνότεροι ιχθύος».
Αν μάλιστα σκεφθούμε λίγο τους Αποστόλους, αλλά και τόσους αγίους που άφησαν σπίτια, οικογένειες, γυναίκες, παιδιά, πλοία, περιουσίες, πατρίδα και γονείς, και πήγαν στα πέρατα του κόσμου για τη δόξα του Θεού και τη σωτηρία των αθανάτων ψυχών «υπέρ ών Χριστός απέθανε» πάνω στο Σταυρό, καταλαβαίνουμε πόσο υπολειπόμαστε!!
Σήμερα τίποτε από τα αποστολικά καθήκοντα και μαρτύρια δεν μας ζητείται. Όλα σχεδόν είναι ειρηνικά και ελεύθερα. Δεν μπορούμε να γίνουμε εργάτες του Ευαγγελίου, ας γίνουμε τουλάχιστον συνεργάτες. Δεν θέλουμε να είμαστε στην πρωτοπορία του κόσμου, ας μη κατηγορούμε όμως και όσους προσπαθούν να κάνουν κάτι καλό στην κοινωνία με βάση το Ευαγγέλιο.
Τα παραδείγματα βέβαια τα σχετικά με το θέμα μας που βρίσκονται στην Αγ. Γραφή και στην ιερή Παράδοση είναι καταλυτικά σε βάρος της δικής μας απραξίας.
Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα στις Πράξεις των Αποστόλων σκηνοποιοί ήταν κι όμως ανέδειξαν απόστολο τον Απολλώ και υπήρξαν από τους καλύτερους ιεραποστολικούς συνεργάτες του αποστόλου Παύλου.
Ο Μεθόδιος και ο Κύριλλος, οι δύο Θεσσαλονικείς αδελφοί, όχι μόνο έκαναν χριστιανούς του Σλάβους, αλλά με το θείο φωτισμό τους έφτιαξαν αλφάβητο και έβαλαν τις βάσεις για τον Σλαβικό Πολιτισμό.
Άνδρες και Γυναίκες σήμερα μέσα στο σύγχρονο κόσμο με οικογένεια και πολλά παιδιά, βρίσκουν πολύτιμο χρόνο και κάνουν ιεραποστολή και Κατήχηση σε μικρούς και μεγάλους, συχνά με δικά τους έξοδα και σε βάρος της υγείας τους, πολύωρα ταξίδια και κινδύνους πολλούς, για «να τρέχη ο λόγος του Θεού και να δοξάζεται».
Κι από την αντίπερα όχθη, αιρετικοί γυρίζουν στεριά και θάλασσα για «να ποιήσουν ένα προσήλυτον». Εργάζονται με καυτηριασμένη συνείδηση για το ψέμα και την αίρεση και μείς δυστυχώς δεν έχουμε τον ίδιο ζήλο υπέρ της αληθείας.
Γιατί άραγε; Γιατί αυτή η αδιαφορία;
Διότι ίσως να μη έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, μετά το σωματικό γήϊνο θάνατο που θα γευθούμε, αρχίζει μια νέα ζωή κοντά στο Θεό, Πλάστη και Δημιουργό μας, κατά τα έργα και τις δοκιμασίες που περάσαμε, δηλαδή τις εξετάσεις που δώσαμε σ΄ αυτή τη ζωή. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο να είναι καθαρά τα χέρια μας «εν ημέρα Κρίσεως», αλλά να είναι και γεμάτα.
Το δύσκολο βέβαια είναι όχι απλά να δώσουμε ένα πιάτο φαγητού, αλλά να οδηγήσουμε μια ψυχή στο Χριστό και την Εκκλησία.
Όποιος λοιπόν επιτελέσει ένα τέτοιο υψηλό και θεάρεστο έργο «σώσει ψυχήν εκ θανάτου και καλύψει πλήθος αμαρτιών».

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ…

Όχι μόνο οι παλαιότεροι άγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας μας, αλλά και σύγχρονοι άγιοι και μεγάλοι Γεροντάδες της Εκκλησίας μας στις μέρες μας επισημαίνουν τον κίνδυνο της εκκοσμίκευσης και υπογραμμίζουν την ασέβεια που εκδηλώνεται ενίοτε μέσα στους ναούς μας. Λένε λοιπόν: « Όταν κάνετε τη θεία Λειτουργία, θέατρο παίζετε; Δεν πιστεύετε σ΄ αυτά που λέτε;» (Γέροντας Γαβριήλ από το άγιο Όρος).
Είναι δυνατόν να κάνουμε μέσα στους ιερούς ναούς μας χορωδίες και συναυλίες κλασσικής Μουσικής ή λαϊκών τραγουδιών, παρόντων υψηλόβαθμων κληρικών και ανθρώπων της κοσμικής ζωής και του πενταγράμμου εν ώρα θείας λατρείας ή και κατόπιν αυτής; Τι είναι ο ναός οίκος μόδας και θέατρο μουσικής; Ή μήπως είναι στούντιο φωτογραφίσεως; Τι κατάντια είναι αυτή; Χιλιάδες φωτογραφίες γύρω από τα Μυστήρια και τα άγια της θείας Λατρείας!!! Μπαινοβγαίνουν οι φωτογράφοι εξοργιστικά και ασεβώς προς τα Άγια των Αγίων, ανακατεύονται με αγγέλους και ιερείς, αποσπούν την προσοχή των πιστών και επισύρουν την οργή του Θεού.
Αλλά δεν φταίνε τόσο αυτοί όσο οι υπεύθυνοι των ιερών ναών που τους το επιτρέπουν. Για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά; Για να διαφημίσουμε τι; Το υπέρχρονο και υπερφυές μυστήριο, για να προβάλουμε τα άμφια και τα στολίδια μας ή το ποιμαντικό μας έργο; Απαράδεκτα όλα αυτά! Ή μήπως διαδίδουμε τον Χριστό και κάνουμε ιεραποστολή με την ασέβεια αυτή;
Στη θεία Λειτουργία, η οποία καρδιά έχει τη θεία Ευχαριστία, κατεβαίνει το άγιο Πνεύμα, γίνεται η μετουσίωση των θείων δώρων, οι πιστοί εικονίζουν τους αγγέλους και οι ιερείς «αγγέλους έχουν συλλειτουργούντας». Τι χρειάζονται οι φωτογραφίες, οι συναυλίες; Δε φτάνει το άγιον Πνεύμα να δράσει στις καλοπροαίρετες ψυχές, χρειάζεται και η κάμερα; Μάλιστα μερικοί παρακολουθούν και σταυροπόδι τα τελούμενα και συντελούμενα!
Θα ήταν αταίριαστο να πούμε ότι ερχόμενος πάλι ο Χριστός στο ιερό θα ποιήσει φραγγέλιον και και θα εκβάλει έξω τους πωλούντας και αγοράζοντας, τους αοιδούς και φωτογράφους, και θα απευθύνει τα φοβερά ουαί σε όσους κάνουν τον οίκο του Πατρός Του Μέγαρο Μουσικής και Εκκλησιαστικής Επιδείξεως.

ΠΑΛΑΙΟΙ και ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΣΕΡΒΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

Από το βιβλίο Νεομάρτυρες Σέρβοι στον 20ο αιώνα, δύο γενοκτονίες μέσα σε 50 χρόνια, του ιστορικού Στεφάνου Σωτηρίου των εκδόσεων Αρμός, Αθήναι 1995, δημοσιεύουμε λίγα αποσπάσματα, μέσα από τα οποία διαπιστώνεται το σατανικό μίσος των λεγομένων χριστιανικών κρατών της Ευρώπης εναντίον ορθοδόξων λαών, δυστυχώς και με τις ευλογίες του παπισμού. Τότε μάλιστα στην περίπτωση των Σέρβων (λίγο μετά το ίδιο έγινε και στο Κοσσυφοπέδιο) ο σχεδιασμός ήταν το 1/3 των Σέρβων να εκτοπισθεί, το 1/3 να θανατωθεί και το 1/3 να αλλαξοπιστήσει, δηλαδή να γίνουν καθολικοί. Ο δε μακαρίτης Πάπας Βοϊτύλας είχε πεί στο ΝΑΤΟ στον τελευταίο πόλεμο της Σερβίας: “ αφοπλείστε του Σέρβους ή εξοπλείστε τους μουσουλμάνους”. Αξίζει όλα αυτά να τα προσέξουμε, γιατί και σήμερα οι άσπονδοι εχθροί της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού εργάζονται ύπουλα για την καταστροφή μας.
Η κατάθεση του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα Μίροσλαβ Φιλίποβιτς-Μαστόροβιτς, διοικητή στο Γιασένοβατς επί 4 μήνες.

Ο Μίροσλαβ Φιλίποβιτς-Μαστόροβιτς ήταν Κροάτης Ρωμαιοκαθολικός ιερέας. Η αφοσίωση των Ρωμαιοκαθολικών ιερέων στην ιδεολογία των Ούστασι, δεν εκδηλωνόταν μόνο με τη μορφή παράφορων κηρυγμάτων, αλλά ακόμη πολλοί απ’ αυτούς ανήκαν σε ομάδες των Ούστασι.
Μεταξύ άλλων ήταν και ο ιερέας Μίροσλαβ Φιλίποβιτς, γνωστός με το όνομα «Αββάς Σατανάς». Ήταν μέλος του Ρωμαιοκαθολικού τάγματος των Φραγκισκανών και εφημέριος στο χωριό Πετρίτσεβατς κοντά στην Μπάνια Λούκα, στη Βοσνία. Ορκισμένος Ούστασι πριν από τον πόλεμο του 1941-45 και στενός συνεργάτης του γνωστού κακοποιού Βίκτωρα Γκούτιτς, αξιωματούχου των Ούστασι. Ο Φιλίποβιτς ήταν ο οργανωτής των σφαγών στα χωριά Ντράκουλιτς, Σάργκοβατς και Μότκε, κοντά στην Μπάνια Λούκα, στα οποία μέσα σε δύο ώρες σφαγιάστηκαν 2.300 άντρες, γυναίκες και παιδιά. Ο ίδιος συμμετείχε ενεργά στη σφαγή. Με αίτηση των Γερμανών φυλακίστηκε, για λίγο μετά απ’ αυτές τις σφαγές, αλλά με τη βοήθεια του Κροάτη Μαξ Λούμπουριτς, γενικού διοικητή των Ούστασι, κατάφερε να πάει στο στρατόπεδο Γιασένοβατς, με το όνομα Μίροσλαβ Μαϊστόροβιτς, όπου έγινε διοικητής για κάποιο διάστημα. Στη δίκη του, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέφερε και τα εξής:
«Έμεινα στο Γιασένοβατς ως αξιωματικός των Ούστασι και διοικητής του στρατοπέδου, από τα τέλη Ιουνίου 1942 μέχρι το τέλος Οκτωβρίου 1942. Ομολογώ ότι εγώ προσωπικά σκότωσα 100 περίπου αιχμαλώτους των στρατοπέδων Γιασένοβατς και Στάρα Γκράντισκα, στις ομαδικές εκτελέσεις, διότι αυτό με διέταξαν οι προϊστάμενοι του Ανεξάρτητου Κροατικού Κράτους. Ομολογώ επίσης ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο Γιασένοβατς, έγιναν μαζικές σφαγές στη γειτονική Γκράντινα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, 20.000-30.000 Σέρβοι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν, όσο ήμουν διοικητής στο στρατόπεδο….» (Μέσα σε 4 μήνες δηλαδή)
* *
….Ο Ρωμαιοκαθολικός κλήρος στην αθεϊστική κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, δρούσε και λειτουργούσε με κάθε ελευθερία.

Ενώ ο Τίτο, είχε επιτρέψει τη λειτουργία 2-3 Ορθοδόξων εκκλησιαστικών Σχολών, για να εξυπηρετηθεί τότε (μετά το 1945), το 41% του Ορθοδόξου Γιουγκοσλαβικού πληθυσμού, την ίδια εποχή, για το 31% των Ρωμαιοκαθολικών λειτουργούσαν 33 Ρωμαιοκαθολικές Σχολές, με 2.155 μαθητές (στοιχεία του 1961).
Ο Σέρβος δε βάφτιζε τα παιδιά του στην εκκλησία γιατί αυτό το σημείωναν στο φάκελλό του και κινδύνευε να χάσει τη δουλειά του ή μέχρι και να πάει και φυλακή, για «μεγαλοσερβική-σωβινιστική πράξη, κατά της ενότητας και της αδελφοσύνης των λαών της Γιουγκοσλαβίας».
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναβαθμίστηκε στην Κροατία με την εκλογή του Cheper ως Καρδινάλιου του Ζάγκρεμπ και διαδόχου του «ευλογήσαντος τις σφαγές» Stepinac, τον οποίον παραδόξως και σε αντίθεση με κάθε λογική, ήθελε να ανακηρύξει άγιο το Βατ¬κανό το 1992!
Ο νέος αρχηγός των Ούστασι, ένας Φραγκισκανός μοναχός, ο πάτερ Rudi Jetak, στρατολογούσε νέους Ούστασι, μέσα στο κέντρο του Ζάγκρεμπ, εντελώς ανενόχλητος. Τελικά, τον συνέλαβαν μαζί με άλλους 14 Κροάτες το 1960, κατηγορούμενο για τρομοκρατικές ενέργειες, χωρίς αποτέλεσμα.

Επομένως το έγκλημα της γενοκτονίας των αθώων Σέρβων (του 1941-45), έμεινε ατιμώρητο και συνεχίζει να μένει για 50 χρόνια, τώρα. Η κάθαρση (denazification) της φονικής τραγωδίας του «Γιασένοβατς», δε συντελέστηκε ποτέ.
Αντιθέτως, βρεθήκαμε ξαφνικά, ύστερα από 50 χρόνια, (1941/45 -1991/95) όλοι μας – ένα παγκόσμιο κοινό, εμπρός στην ίδια Τραγωδία. Και μάλιστα, στο ίδιο σκηνικό -της Βοσνίας, Ερζεγοβίνης- με τους ίδιους πρωταγωνιστές, τους ίδιους χορηγούς και σκηνοθέτες, τα ίδια θύματα.
Αλλά γιατί όλα αυτά; Διότι η κάθαρση, που δεν έγινε πριν από 50 χρόνια, μας έφερε σε μια νέα Τραγωδία φονικότερη και με απρόβλεπτες διαστάσεις. Αυτό ακριβώς είναι το 1ο αίτιο της νέας γενοκτονίας στη σημερινή Βοσνία – Ερζεγοβίνη και στη Σερβική Κράινα.
Το 2ο αίτιο, που έχει αιωνόβιες ρίζες, είναι η Παπική βουλιμία για κατάκτηση κοσμική. Αυτό μας θυμίζει την Pax Romana, που οι Πάπες δεν την ξέχασαν ποτέ. Το Βατικανό και σήμερα προσπαθεί να αναπληρώσει το ευαγγελικό κενό του Ρωμαιοκαθολικισμού, με την εδαφική εξάπλωσή του. Και αυτό, επειδή μειονεκτεί εμπρός στην πρωτοχριστιανικά παραδοσιακή Ορθοδοξία.
Η Αιώνια Δικαιοσύνη, όμως, θα αντιμάχεται διαχρονικά τη συνεχιζόμενη αδικία κατά των Σέρβων. Αυτό οι αρχαίοι Έλληνες το πίστευαν και το χαρακτήριζαν ως «Θεοδικία». Δηλαδή, αυτός που αδικεί θα πρέπει να περιμένει και τη θεία τιμωρία.

Αυτός κρυβόταν πίσω από το κόψιμο των τριών δακτύλων καθώς και το βγάλσιμο των ματιών 800.000 Σέρβων τον οποίον ο Πάπας ήθελε να ανακηρύξει «άγιο»

Οι λύκοι μεταμφιέστηκαν σε κοκκινοσκουφίτσες για παραπλάνηση

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΓΙΟΓΚΑ

Την ανησυχία της για την διδασκαλία της γιόγκα, καθώς είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες και αλλοιώνει την χριστιανική συνείδηση, εκφράζει η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την ομιλία της Σουάμι Σιβαμούρτι Σαρασουάτι με θέμα «Γιόγκα: Η επιστήμη της ζωής», που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο Σάββατο.

«Η γιόγκα, αν και συνήθως παρουσιάζεται με την μορφή της καθαρά γυμναστικής άσκησης, όμως είναι εμποτισμένη με ινδουιστικές φιλοσοφίες, και μάλιστα αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουισμού (σύμφωνα με τα ιερά κείμενα των ίδιων των Ινδουιστών, όπως η Μπαγκαβίτ Γκιτά)» αναφέρει, μεταξύ άλλων, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης, με αφορμή την εκδήλωση, που θα γίνει στην αίθουσα Ανδρόγεω, στο Ηράκλειο.

Επίσης, η Αρχιεπισκοπή Κρήτης αναφέρει ότι δεν θέλει να περιορίσει την ελευθερία, αλλά να εκφράσει την ανησυχία της και να ενημερώσει.

Προς τούτο επισημαίνει ότι «στο βιβλίο της η ίδια η κ. Σιβαμούρτι Σαρασουάτι, φθάνει στο, πέραν οπό κάθε λογική, σημείο να γράφει: “Οι πρακτικές της Γιόγκα σας φέρνουν πιο κοντά στην καρδιά της δικής σας θρησκείας…”[3], αλλοιώνοντας την χριστιανική συνείδηση όσων οπό τούς οπαδούς της οργάνωσης ενστερνίζονται τις θέσεις αυτές.

Τέλος, επισημαίνεται ότι η παραπάνω φιλοϊνδουϊστική οργάνωση συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών πού θεωρούνται ως ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη».

Καταλήγοντας η Αρχιεπισκοπή αναφέρει, ότι ως ελληνικός ορθόδοξος λαός, χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, τις ρίζες μας, να ανακαλύψουμε την ταυτότητα, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας, που δεν έχουν καμία σχέση με καμιά ανατολική θρησκεία.