«

»

Απρ 01

ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΡΩΪΣΜΟ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα νιάτα είναι η άνοιξη της ζωής.
Είναι η ελπίδα του κόσμου.
Είναι η λεπτή αύρα της κοινωνίας.
Είναι το μέλλον της Εκκλησίας και της Πατρίδας.
Είναι το αύριο κάθε οικογένειας.
Είναι η προσδοκία μιας αλλαγής….
Τις επαναστάσεις τις κάνουν οι νέοι.
Είναι αλήθεια ότι όλοι προσπαθούν να κατακτήσουν τους νέους. Μαζί με τους νέους έρχονται από κοντά και οι άλλοι…Οι άλλες ηλικίες.
Με ψεύτικες υποσχέσεις, με σάπιες ιδεολογίες, με απατηλά ταξίματα και φοβερές απειλές, με δελεάσματα και φόβητρα, στόχος κομμάτων, αποκομμάτων, πολυεθνικών και ιδεολογιών, οργανώσεων, ποιητών και συγγραφέων, γίνεται η νεότητα…
Οι νέοι έχουν την τάση να αφοσιώνονται. Ηρωοποιούν τους ηγέτες τους, ταυτίζονται, ενθουσιάζονται και τελικά θυσιάζονται για ιδανικά και αξίες…, όταν βλέπουν ότι κάπου αυτά ενσαρκώνονται και υλοποιούνται.
Έτσι λοιπόν η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, η δικαιοσύνη, η αυθεντικότητα και η γνησιότητα, η ακρίβεια και η δίκαιη τιμωρία, η θρησκεία και η πατρίδα, πόσες φορές δεν ξεδίψασαν με τα νεανικά αίματα στο πεδίο της μάχης ή των κοινωνικών αγώνων, στα εκτελεστικά αποσπάσματα και τις υγρές φυλακές!
Ενίοτε μπαίνει το προσωπικό στοιχείο και πάντοτε σχεδόν το ομαδικό στις νεανικές πράξεις και ενέργειες, το οποίο συχνά δίνει τη θέση του στην νοοτροπία και ψυχολογία της μάζης. Και σ΄ αυτό το σημείο πλέον επέρχεται η ζόφωση και η πόλωση, ο φανατισμός και η χειραγώγηση, η τύφλωση και η ακρότητα, η βία και το έγκλημα,
Πολύ συχνά και η απογοήτευση!
Τα ανθρώπινα πρόσωπα και τα έργα των χειρών των ανθρώπων κάποια στιγμή μας απογοητεύουν. Γοητεύουν και απο-γοητεύουν…
Ο μόνος Ήλιος της Δικαιοσύνης που δεν σβήνει ποτέ και η λαμπρότητα Του παραμένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο είναι ο Αιώνιος Νέος, ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος συνεχίζει να ελκύει γύρω Του τις πιο απίθανες νεανικές καρδιές, αφοσιωμένες με όρκους αιώνιας αγάπης και θυσιαστικού φρονήματος σ΄ Αυτόν.
Ο Χριστός σώζει και ανασταίνει ψυχές εκ θανάτου πνευματικού και σωματικού. Οδηγεί σε απάτητες κορυφές προσφοράς και αγιότητας. Εμπνέει μέσα στην απόλυτη απόλαυση της ζωής την ισόβια θυσία και το μαρτύριο για τη σωτηρία της ψυχής. Ανεβάζει στον ουρανό τον άνθρωπο με την προσευχή και κάνει την καρδιά παράδεισο με την εξομολόγηση και τη συγχωρητικότητα.
Κοντά στο Χριστό οι ψαράδες γίνονται απόστολοι, ο διώκτης Παύλος γίνεται κήρυκας, ο νέος Αντώνιος καθίσταται Καθηγητής της Ερήμου, η Μαρία η Αιγυπτία από τη λάσπη φτάνει στο Έβερεστ της αρετής, ο άγιος Βασίλειος από δικηγόρος αποβαίνει Πατέρας της Εκκλησίας και ο άγιος Γρηγόριος από Καθηγητής στην Αθήνα αναδεικνύεται Αρχιεπίσκοπος Κων/εως και Πρόεδρος της Β΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου.
Όλοι οι νέοι βρίσκουν κοντά στο Χριστό την εκπλήρωση των πόθων τους. Οι νέοι όλων των βαθμίδων: παιδομάρτυρες, νεομάρτυρες, έφηβοι όπως ο Ταρσίζιος, οι 199 μαθητές του Αγ. Νίκωνος του Μετανοείτε, οι μαθητές του Αγ. Βαβύλα και η Πάνσοφος Αγία Αικατερίνη. Κυρίως βρίσκουν στο Χριστό ευτυχία, πληρότητα, ποιότητα ζωής, ανάπαυση ψυχής και σωτηρία.
Κι όταν λέμε Χριστός και Κύριος είναι μαζί Του η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία, με την πίστη της, την αλήθεια, και τη χάρη, τη δύναμη να νικήσουμε, και τη θεία λατρεία, την προσευχή της, που μας ενώνουν όλα αυτά με το Θεό και μας βοηθούν να ζούμε υπό το πρίσμα της αιωνιότητας αγαπημένοι με τους γύρω μας και ευεργετικοί, συνδεδεμένοι με τους κεκοιμημένους μας και ειρηνικοί.
Χίλιες δόξες νάχει ο Κύριος, ο Οποίος με τη ζωή, το λόγο Του και το Πάθος Του εγκαινίασε το θαύμα της χριστιανικής ζωής στη γη μας και διά του Αγ. Πνεύματος έκανε το αδύνατο της θεώσεως δυνατό σε κάθε έναν που πιστεύει.
Βέβαια τα αργοκίνητα όργανα του διαβόλου, τα ύπουλα μικρόβια του πονηρού, δεν θέλουν επ΄ ουδενί ο Χριστός και η Εκκλησία να έχουν παιδιά και νέους. Θέλουν να είναι η Μάνα Εκκλησία άτεκνη. Μια γερασμένη υπόθεση «εγγύς του αφανισμού». Προσπαθούν με χίλιες δύο συκοφαντίες και ποικίλες μεθοδεύσεις να εμποδίσουν το μεγάλο ποτάμι του λαού του Θεού να βρεί την κοίτη του και να χυθεί στη μεγάλη θάλασσα της θείας Αγάπης. Μάλιστα φαίνεται ότι πετυχαίνουν σ΄ αυτό το ανίερο έργο οι κακοί και η διεθνής των ασεβών και των αθέων. Αλλά, όπως κάποτε ομολόγησε δαίμονας πιεζόμενος από την πίστη ευσεβούς, «στο τέλος, τις ψυχές τις κερδίζει ο Άλλος», δηλαδή ο Χριστός.
Έτσι είναι. «Η ψυχή είναι ανήσυχη έως ότου αναπαυθεί κοντά στο Χριστό … Ό, τι και να ζητάει ο άνθρωπος, ψωμί, νερό, ύπνο, ήλιο, φως, αέρα… στην ουσία ζητάει μέσα του να βρεί τον Θεό» (J. Papini). Η καρδιά του ανθρώπου δεν αναπαύεται μόνο με μια ισότητα ή δικαιοσύνη ή δημοκρατία ή μια καλύτερη κοινωνία. Διψάει για ουρανό. Το λένε και τα τραγούδια μας: «Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα» και «Τι ζητάω, τι ζητάω, μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω».
Ας το καταλάβουμε όλοι: οι νέοι ανήκουν στο Χριστό. Οι καρδιές δεν γηράζουν ποτέ. Οι καρδιές πάντοτε θα βρίσκονται ακουμπισμένες δίπλα στον Αιώνιο Νέο, τον Αναστημένο Νικητή του θανάτου, τον Ιησού. Όλοι δε όσοι θέλουν να παραμείνουν νέοι, χωρίς την αμαρτία που παλιώνει και φθείρει, ας βρούν το φάρμακο της αιώνιας νιότης και το αντίδοτο του θανάτου στην Εκκλησία.
«Όποιος σπέρνει το λόγο του Θεού στην καρδιά ενός νέου, φυτεύει ένα άνθος για τον Παράδεισο».
Οι καρδιές και τα νιάτα στο Χριστό λοιπόν!!!
«Τα νιάτα είναι πλασμένα για τον ηρωϊσμό και όχι για την αμαρτία» (Paul Claudel)

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *