«

»

Απρ 27

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΜΑΡΤΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΟΗΣΙΑ

Α] Το ποιον και τι ψηφίζω, δείχνει ποιον και τι θεωρώ καλύτερο για την Πατρίδα μου και για μένα.
Εγώ είμαι Έλληνας Ορθόδοξος Χριστιανός.
Πιστεύω στο Θεό και την Ελληνορθόδοξη Παράδοση.
Είμαι βαπτισμένος Ορθόδοξος Χριστιανός και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μάνα μου.
Βρίσκω κοντά στο Θεό κάθε καλό και κάθε ευλογία.
Έχω πνευματικό πατέρα και κοινωνώ των Αχράντων Μυστηρίων και στηρίζω την παραδοσιακή Οικογένεια.
Πηγαίνω στους ιερούς Ναούς τις Κυριακές και στις μεγάλες Γιορτές. Έχω βαφτίσει τα παιδιά μου.
Αγαπώ την Πατρίδα μου, καυχιέμαι για την ιστορία μου και συμμετέχω με περηφάνια σε κάθε εθνική γιορτή.
Δεν έχω κανένα παράπονο από το Θεό και μάλιστα ομολογώ ότι σ΄ Αυτόν οφείλω την ευτυχία μου και από Αυτόν αντλώ δύναμη στις δυσκολίες της ζωής.
Αυτά δε τα αισθήματα ξέρω ότι αγγίζουν και άλλους, την πλειοψηφία δηλαδή του λαού μου, που εμφορείται από τα ίδια ιδανικά και έχει τις ίδιες αξίες.
Χαίρομαι που η πατρίδα μου εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια είναι Χριστιανική και Ορθόδοξη και ο πληθυσμός της είναι κατά 97% θρησκευτικά και εκκλησιαστικά ομοιογενής.
Σα λαός περάσαμε πολλές δυσκολίες, αλλά με την πίστη και τη βοήθεια του αληθινού Θεού βγήκαμε στο ξέφωτο.
Η Εκκλησία μας έσωσε και το έθνος μας.
Και ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός μας για 1000 χρόνια φώτισε τον κόσμο.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή – χιλιάδες φορές – μας έσωσε η πίστη στο Θεό.
Δοξάζω τον Θεό για την Αγία Γραφή που έχουμε στη γλώσσα μας, για το Άγιο Όρος που έχουμε στα σπλάγχνα μας και για την Ιεραποστολή που κάνουν ΄Ελληνες ορθόδοξοι ιερείς στα πέρατα του κόσμου και συνεχίζουν το έργο του Χριστού στη γη.
Ξέρω ότι αυτά είναι αληθινά και τα πιστεύω με επίγνωση και αλήθεια.
Επιπλέον πιστεύω απόλυτα ότι ο Χριστός, το Ευαγγέλιο και η Ορθόδοξη Εκκλησία σώζουν τον κάθε άνθρωπο.
Εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία.
Β] Τώρα, αν όλα αυτά που πιστεύω, τα στείλω πίσω, στην άκρη και στο περιθώριο της υπάρξεώς μου και της ζωής μου, και βάλω άλλα μπροστά, δεν θάμαι ανακόλουθος;
Αν αυτά που για μένα είναι διαμάντια, τα πετάξω, και αντ΄ αυτών αγοράσω σκουπίδια και χαλίκια, δεν θάχω κα΄νει τη χειρότερη ανταλλαγή;
Αν αυτά που θεωρώ μέχρι τώρα απαραίτητα δομικά στοιχεία της προσωπικής μου ευτυχίας, και το έχω αυτό βιώσει πάνω στα πράγματα, δεν τα εγκρίνω για τους άλλους, δεν θάμαι υποκριτής και προδότης;
Αν για την πατρίδα μου και το λαό μου ψηφίζω ανθρώπους και κόμματα που πρεσβεύουν τα αντίθετα από την πίστη και τα ιδανικά μου κι αυτό το λένε δημόσια, δεν θάμαι διχασμένη προσωπικότητα και σχιζοφρενής το λιγότερο;
Αν εγώ με επίγνωση επέλεξα τον τίμιο εκκλησιαστικό γάμο και την παραδοσιακή οικογένεια, δεν θάναι προδοσία να στείλω στην νομοθετική εξουσία ανθρώπους εκ πεποιθήσεως αστεφάνωτους και αβάπτιστους, άθεους και οπαδούς του συμφώνου συμβιώσεως, που θα νομοθετήσουν τα αντίθετα με το Ευαγγέλιο που πιστεύω και ακολουθώ;
Αν εγώ πασχίζω να στηρίξω τα παιδιά μου στον αναγεννητικό και καθαρτικό φόβο του Θεού, δεν θα κάνω έγκλημα να στείλω στο Υπουργείο Παιδείας ανθρώπους άγαμους, αστεφάνωτους και από άποψη αρνητές της Παράδοσης ενός έθνους;
Και με χρυσά κουτάλια να μου έταζαν ότι θα τρώω, ποτέ δε θάπρεπε να γίνω Ιούδας και να πουλήσω Χριστό και Ελλάδα για τριάκοντα ευρωαργύρια και να βάλω ανθρώπους στην Εξουσία που θα βλάψουν έναν ολόκληρο λαό.
Τον ευσεβή ορθόδοξο Ελληνικό λαό.
Ντροπή μου και κρίμα μου αν το κάνω!
Εγώ συμβάλλω οικονομικά να πάει ο Χριστός και το Ευαγγέλιο στα μαύρα βάθη της Αφρικής και θα συντελέψω με την ψήφο μου να φύγει ο Θεός από τον τόπο μου;
Σε κάθε γιορτή της Εκκλησίας τιμώ τους αγίους πατέρες και τους μάρτυρες. Σε κάθε Εθνική Επέτειο τιμώ τους ήρωες. Αυτοί πάλεψαν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»… Έχυσαν το αίμα τους…Πως μπορώ να τους αρνηθώ;
Την Πατρίδα μου την κληρονόμησα από τους προγόνους μου και τη δανείστηκα από τους απογόνους μου.
Πως μπορώ να ψηφίσω λοιπόν έναν άθεο μαρξισμό, έναν ανέστιο κοσμοπολιτισμό, έναν διεθνιστικό καπιταλισμό, έναν πανθρησκειακό συγκρητισμό, έναν παναιρετικό οικουμενισμό και να αρνηθώ την ιστορία μου γενόμενος επιλήσμων των πατρικών μου παραδόσεων;
Μπορώ να κάνω ίσως, αν θέλω, ένα μεγάλο κακό στον εαυτό μου και με την ψήφο μου να βάλω θηλειά στο λαιμό μου και στην συγγένειά μου…
Τι μου φταίνε όμως οι άλλοι συμπατριώτες μου;
Γ] Γιατί να είμαι διπολικός και διηρημένος σαν προσωπικότητα;
Τι φοβάμαι; Ποιους φοβάμαι; Ποιους θαυμάζω;
Δεν είναι μόνο τα οικονομικά μεγέθη στη ζωή μας.
Προβάδισμα έχουν τα πνευματικά.
Μπροστά πάει ο Χριστός και η Εκκλησία Του.
Πως θα επιτρέψω σε μερικούς άθεους να κάνουν άθεο το κράτος μου και να βγάλουν το Χριστό από την κοινωνία;
Γιατί θέλω νάμαι ανθρωπάρεσκος και όχι θεάρεστος;
Γιατί θέλω νάμαι ευχάριστος και όχι ωφέλιμος;
Γιατί τόση και τέτοια επιπολαιότητα;
Γιατί θέλω να με κυνηγάνε μετά οι ερινύες των επιλογών μου;
Γιατί μετά να χτυπώ το κεφάλι μου στον τοίχο;
Δε θέλω νάμαι ήσυχη τη συνείδησή μου;
Ευδοκεί ο Θεός σε μια τέτοια στάση ζωής;
Θέλει να πατάω σε δυο βάρκες;
Ή δεν πιστεύω λοιπόν ειλικρινά αυτό που είμαι ή «χάζεψα»!
Δεν είναι λοιπόν μόνο αμαρτία αυτή η διαφορά στην συμπεριφορά μου.
Είναι και βλακεία, διότι κόβω την ψυχή μου στα δύο και εξ αυτού του γεγονότος δεν νιώθω καμιά ευτυχία.
Κάνω πρωτίστως δυστυχή τον εαυτό μου.
Αυτό είναι ακραίος μαζοχισμός!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *